PL213779B1 - Zamek magnetyczny do drzwi - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest zamek magnetyczny do drzwi, zwłaszcza drzwi wewnętrznych lokalowych i łazienek.

Istnieje wiele rozwiązań zamków o takim przeznaczeniu i budowie. Zamki tego rodzaju charakteryzują się prostą konstrukcją, gdyż nie muszą spełniać wymagań dotyczących dużej odporności na włamania. Najczęściej składają się z obudowy i umieszczonego w niej mechanizmu zapadkowego i mechanizmu zasuwkowego oraz zaczepu. Obudowa jest osadzona w ramiaku skrzydła drzwiowego, a zaczep w ościeżnicy. Sprzężenie zapadki z zaczepem odbywa się przy pomocy sprężyny utrzymującej zapadkę w pozycji wystającej ponad czoło obudowy a zasuwki - przy pomocy klucza lub pokrętła.

Istnieją również rozwiązania, w których sprzężenie zapadki z zaczepem odbywa się przy pomocy oddziaływania pola magnetycznego. Przykładem takiego rozwiązania jest konstrukcja zamka przedstawiona w opisie patentowym US nr 2008 0 012 359. W obudowie zamka są umieszczone dźwignia dwuramienna w kształcie litery L zakończona zapadką usytuowaną w górnej części ramienia pionowego, orzech klamki, zespół blokujący i dźwignia pośrednia współdziałająca z orzechem i zespołem blokującym. W zapadce jest osadzony magnes, a w zaczepie drugi magnes oddziaływujący na magnes zapadki. Podczas zamykania drzwi pole magnetyczne wywołane przez magnes zaczepu przyciąga zapadkę, która wysuwa się z obudowy zamka i wskakuje w gniazdo zaczepu. Wycofanie zapadki odbywa się w sposób mechaniczny poprzez obrót orzecha klamki, którego ramię naciska na dźwignię pośrednią, a ta z kolei poprzez wahliwy suwak naciska na ramię poziome dźwigni dwuramiennej powodując jej obrót, a tym samym wysuw zapadki z gniazda zaczepu.

Znane konstrukcje zamków magnetycznych nie zapewniają regulacji siły oddziaływania magnetycznego, a ponadto ich konstrukcja nie jest przystosowana do wykorzystania w procesie produkcyjnym typowych zespołów zamków.

Zamek magnetyczny według wynalazku składający się z obudowy osadzonej w skrzydle drzwiowym, z umieszczonych w niej dźwigni dwuramiennej w kształcie litery L zakończonej od góry zapadką z magnesem i mechanizmu napędowego poruszającego dźwignię dwuramienną złożonego z orzecha klamki, blokady i dźwigni pośredniej oraz zawierający zaczep z magnesem charakteryzuje się tym, że korpus zaczepu z magnesem jest zaopatrzony w element ferromagnetyczny, a dźwignia pośrednia jest osadzona obrotowo na osi usytuowanej w obszarze między orzechem klamki, dźwignią dwuramienną i blokadą tak, aby jej ramiona współdziałały z zębem orzecha klamki, ramieniem poziomym dźwigni dwuramiennej i wrębem górnym płytki przesuwnej blokady a ponadto tym, że blokadę stanowią płytka przesuwna zaopatrzona od dołu we wrąb dolny, a od góry we wrąb górny i ogranicznik blokujący oraz elementy prowadzące i zastawkowe ze sprężynami.

Element ferromagnetyczny jest umieszczony na zewnątrz korpusu zaczepu.

Element ferromagnetyczny ma postać stalowych płytek, obejmy, pręta, połówki pręta, itp.

Dźwignia pośrednia ma postać korzystnie gwiazdy trójramiennej.

Płytka przesuwna jest prowadzona w obudowie zamka przy pomocy elementów prowadzących.

Płytka przesuwna jest zakończona zasuwką.

Konstrukcja zamka magnetycznego według wynalazku w stosunku do znanych rozwiązań ma wiele zalet.

Zaopatrzenie korpusu zaczepu w element ferromagnetyczny np. w stalowe płytki umożliwia koncentrację pola magnetycznego i zwiększenie siły przyciągania zapadki. W zależności od potrzeb użytkownik zamka przez dodanie lub odjęcie płytki może regulować siłę przyciągania zapadki, a tym samym głośność uderzenia czoła zapadki o dno gniazda zaczepu.

Osadzenie dźwigni pośredniej na osi obrotu usytuowanej w obszarze między orzechem klamki, dźwignią dwuramienną i blokadą tak, aby jej ramiona współdziałały z zębem orzecha klamki, ramieniem poziomym dźwigni dwuramiennej i wrębem górnym płytki przesuwnej blokady, upraszcza układ kinematyczny gdyż ramię boczne dźwigni pośredniej jest sprzężone bezpośrednio z krótkim ramieniem dźwigni dwuramiennej. Ukształtowanie dźwigni pośredniej w postaci gwiazdy trójramiennej upraszcza konstrukcję i wykonawstwo elementów współpracujących z dźwignią pośrednią.

Ponadto, wyposażenie płytki przesuwnej blokady w zasuwkę stanowi dodatkowe zabezpieczenie przed otwarciem.

Przedmiot wynalazku zostanie szczegółowiej opisany na przykładzie wykonania zamka magnetycznego uwidocznionego na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia zamek z blokadą i zasuwką

PL 213 779 B1 w widoku po zdjęciu pokrywy w pozycji otwarcia, fig. 2 - ten sam zamek w pozycji zamknięcia, a fig. 3 zamek z blokadą w pozycji otwarcia.

Obudowa 1 zamka jest osadzona w skrzydle drzwiowym, a zaczep 2 - w ościeżnicy drzwiowej. W obudowie 1 są umieszczone dźwignia dwuramienna 3 o ramieniu pionowym 4 i ramieniu poziomym 5 zakończona w górnej części zapadką 6 z magnesem 7 i mechanizm napędowy poruszający dźwignię dwuramienną 3.

Mechanizm napędowy składa się z orzecha 8 z zębem 9 klamki, blokady 10 i dźwigni pośredniej 11. Blokadę 10 stanowią płytka przesuwna 12 zaopatrzona od dołu we wrąb dolny 13 współdziałający z wkładką bębenkową, kluczem lub pokrętłem, a od góry - we wrąb górny 14 i ogranicznik blokujący 15 oraz elementy prowadzące 16 i zastawkowe 17 ze sprężynami 18. W jednym z wariantów wykonania wynalazku płytka przesuwna 12 jest zakończona zasuwką 19. Dźwignia pośrednia 11 jest osadzona obrotowo na osi 20 zamocowanej do obudowy 1.

Dźwignia pośrednia współdziała swym ramieniem górnym 21 z zębem 9 orzecha 8 klamki, ramieniem bocznym 22 z ramieniem poziomym 5 dźwigni dwuramiennej 3, a ramieniem dolnym 23 z wrębem górnym 14.

W gnieździe zaczepu 2 jest umieszczony magnes 24, a korpus zaczepu 2 jest zaopatrzony w element ferromagnetyczny 25.

Korpus zaczepu 2 i dźwignia dwuramienna 3 są wykonane z materiału niemagnetycznego, np. poliamidu.

W trakcie zamykania drzwi, gdy skrzydło drzwiowe znajdzie się w jednej linii z ościeżnicą, magnes 24 zaczepu 2 oddziałowuje na magnes 7 zapadki 6 i wciąga ją w gniazdo zaczepu 2, a tym samym następuje zamknięcie drzwi.

Zamknięte drzwi blokuje się w ten sposób, że wkładką bębenkową kluczem lub pokrętłem poprzez wrąb dolny 13 przemieszcza się płytkę przesuwną 12, która swym ogranicznikiem blokującym 15 zachodzi pod ramię poziome 5 uniemożliwiając obrót dźwigni dwuramiennej 3. Płytka przesuwna 12 przemieszczając się wrębem górnym 14 jednocześnie obraca ramię dolne 23, a wraz z nim dźwignię pośrednią 11, co powoduje, że ramię górne 21 znajdzie się poza zasięgiem zęba 9 orzecha 8, a tym samym umożliwia swobodny obrót klamki.

Dodatkowe zabezpieczenie przed otwarciem drzwi stanowi zasuwka 19 połączona z płytką przesuwną 12.

Otwarcie drzwi odbywa się poprzez cofnięcie płytki przesuwnej 12 i obrót orzecha 8 przy pomocy klamki lub gałki. Podczas obrotu orzecha 8 ząb 9 naciska na ramię górne 21 dźwigni pośredniej 11, która przemieszczając się naciska swoim ramieniem bocznym 22 na ramię poziome 5 i obraca dźwignię dwuramienną 3, a tym samym wysuwa zapadkę 6 z gniazda zaczepu 2.

Zapadka 6 jest utrzymywana w pozycji otwartej na skutek oddziaływania szczątkowego pola magnetycznego wytworzonego przez magnes 7 na obudowę 1.

Claims (6)

1. Zamek magnetyczny do drzwi składający się z obudowy osadzonej w skrzydle drzwiowym, z umieszczonych w niej dźwigni dwuramiennej w kształcie litery L zakończonej od góry zapadką z magnesem i mechanizmu napędowego poruszającego dźwignię dwuramienną złożonego z orzecha klamki, blokady i dźwigni pośredniej oraz zawierający zaczep z magnesem, znamienny tym, że korpus zaczepu (2) z magnesem (24) jest zaopatrzony w element ferromagnetyczny (25), a dźwignia pośrednia (11) jest osadzona obrotowo na osi (20) usytuowanej w obszarze między orzechem (8) klamki, dźwignią dwuramienną (3) i blokadą (10) tak, aby jej ramiona (21, 22, 23) współdziałały z zębem (9) orzecha (8) klamki, ramieniem poziomym (5) dźwigni dwuramiennej (3) i wrębem górnym (14) płytki przesuwnej (12) blokady (10), a ponadto tym, że blokadę (10) stanowią płytka przesuwna (12) zaopatrzona od dołu we wrąb dolny (13), a od góry we wrąb górny (14) i ogranicznik blokujący (15) oraz elementy prowadzące (16) i zastawkowe (17) ze sprężynami (18).

2. Zamek według zastrz. 1, znamienny tym, że element ferromagnetyczny (25) jest usytuowany na zewnątrz korpusu zaczepu (2).

3. Zamek według zastrz. 1, znamienny tym, że element ferromagnetyczny (25) ma postać stalowych płytek, obejmy, pręta, połówki pręta, itp.

PL 213 779 B1

4. Zamek według zastrz. 1, znamienny tym, że dźwignia pośrednia (11) ma postać gwiazdy trójramiennej.

5. Zamek według zastrz. 1, znamienny tym, że płytka przesuwna (12) jest prowadzona w obudowie (1) przy pomocy elementów prowadzących (16).

6. Zamek według zastrz. 1, znamienny tym, że płytka przesuwna (12) jest zakończona zasuwką (19).