Przedmiotem niniejszego wynalazku sa ulepszenia dotychczasowych kart do gry, które znamienne sa tern, ze zamiast po¬ dzialu tal ji kart tylko na dwa zasadnicze kolory, t, j. czarny, (trefl — pik) i czerwony (karo — kier), jest zastosowany podzial na cztery kolory, a mianowicie: ,,trefl" jest ko¬ loru zielonego, „pik" koloru czarnego, ,,ka¬ ro" koloru^zóltego i „kier" koloru czerwo¬ nego. Ten podzial wyróznia sie szeregiem zalet. Daje on moznosc calkowitego zasto¬ sowania specjalnie zalecanych przepisów, w niektórych girach, jak np. w brydzu (bridge), polegajacych na racJonakiem u- kliadianiu kart w rece podlug kolejnego star- szwstwia tak zwanych kolorów. Kolejnosc „kolorów" w brydzu jest nastepujaca': naj¬ nizszym jest „trefl", nastepnie coraz wyz¬ sze: „karo", „kier" i „pik". Przeplatania kazdego zasadniczego koloru innym zasad¬ niczym nie mozna osiagnac diotychczaso- wemi kartami, poniewaz wedlug kolejne¬ go starszenstwa sa obok siebie karo i kier, obyd^wa rodzaje wykonane jednym i tym samym czerwonym kolorem, Wlbbee czego gracze odstepuja od zasady ukladania po¬ dlug kolejnego starszenstwa rodzajów kart, oddajac pierwszenstwo przedzielaniu czier- wonych kar i kier czarnemi treflami lub pir kami. Przytoczony przyklad dobitnie stwier¬ dza, do Jakiego stopnia to ulepszenie jest konieczna potrzeba. Karty wedlug wyna-lazku daja moznosc siadywania wszystkich czterech rodzajów kart podlug rzeczywi¬ stych ich kolorów, t. j. „trefl" — f,kolp-. rem zielonym", ,,karo" — „kolorem zól¬ tym", ,,kier" — „kolorem czerwonym" i „pik" — „kolorem czarnym", a nie, jak to jest dotychczas w zwyczaju, posilkowanie sie nazwami wykombinowanych kolorów (oczywiscie z koniecznosci), jak to: „kolor treflowy", „kolor karowy", „kolor kiero¬ wy" i „kolor pikowy". Przy czterech odreb¬ nych kolorach ten zwyczaj moze byc po¬ niekad tolerowany, poniewaz mówiac: „ko¬ lor treflowy", jest moznosc logicznego wy- rozumowania, iz jest on równoznaczny z „kolorem zielonym", „kolor karowy" — z „kolorem zóltym", „kolor kierowy" — z „kolorem czerwonym" i „kolor pikowy" — z „kolorem czarnym". Zamiast okreslenia starszenstwa tak zwanych mlódek przez u- mieszczanie na polu karty odpowiedniej ilosci poszczególnych emblematów (trefl, karo, kier, pik), starszenstwo jest okreslo¬ ne cyfra arabska: 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, nad która jest umieszczony odpowiedni po¬ jedynczy emblemat (fig. 5). To ulepszenie znamienne jest tern, ze daje moznosc na¬ tychmiastowego i nieomylnego, wzrokowe¬ go orjentowamia sie w starszenstwie mló- dek, oraz ze upraszcza nauke gry w karty i rozgrywanie gier. W znanych kartach starszenstwo mlódek jest okreslane przez umieszczenie odpowiedniej liczby emble¬ matów. Jest to pozostaltosc przestarzala, bo jeszcze z XIV w. (w tym wieku zjawily sie karty), gdy wiekszosc nie umiala czytac i pisac, a wiec najlatwiej bylo obliczac po¬ jedyncze emblematy zapomoca dodawania.Na wszystkich kartach wedlug wynalazku, tak przy figurach jak i mlódkach, emble¬ mat znajduje sie u góry z prawej strony (fig. 4 i 5); w dotychczasowych kartach em¬ blematy znajduja sie róznie, w jednej i tej samej tallji, przy jednych figurach z pra¬ wej istirony, przy drugich z lewej. Poza tein na kazdej karcie calosc figury, czy tez miodki jest otoczona czarna cienka obwód¬ ka tworzaca ramke przedzielona wewnatrz posrodku linja pozioma n h (fig. 2), dzie¬ laca pole na dwie polowy 22, oprócz kart asowych (fig. 3). Obwódka przy brzegach górnym i dolnym karty jest wykonana po¬ ziomo, równolegle do brzegu, przy bocz¬ nych zas brzegach skosnie w kierunku od prawej do lewej strony, a z prawego boku karty odwrotnie (fig. 2, p — m, o, r), two¬ rzac równoleglobok. .W dotychczasowych kartach ramka jest wykonana, tylko na kartach przedstawiajacych figury, linjami poziomemi i pionowemi. Na kazdej karcie nazewnatrz ramki znajduje sie margines w górnej i dolnej czesci karty o jedinakowej szerokosci, na lewym brzegu zas u góry znacznie szerszy, na prawym brzegu na do¬ le tej samej szerokosci (fig. 2). W dotych¬ czasowych kartach margines jest wszedzie jednakowej szerokosci i stosuje sie tylko w kartach z figurami, Margines kart wedlug wynalazku, jest wykonamy w odcieniu ciemniejszym od glównego tla karty, wsku¬ tek czego glówna sylwetka figury, czy tez mlódki odcina sie wyraznie, karty zas wie¬ cej uzywane nie maja wygladu zbrudzo- nych. Na bocznym, lewym marginesie w najszerszem miejscu u góry jest umieszczo¬ ny emblemat, a pod nim duza litera: A (As), K (Król).D (Dama), W (Walet), lub tez cyfra: 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10; na pra¬ wym bocznym marginesie jest powtórzenie tego samego w odwrotnej pozycji (fig. 3: 6, c, fig. 4: &); w dotychczasowych kartach jest umieszczona u góry litera lub cyfra, a pod nia malo widoczny emblemat. Skosna ramka przyczynia sie do wygodnego ukla¬ dania, nawet duzej liczby kart w rece, gdyz kazda karte uklada sie przy skosnej ob¬ wódce i choc przy takiem ukladaniu zakry¬ wa sie kazda karte nastepna, jednak to nie stanowi przeszkody w szybkiem orjentowa- niu sie w posiadanych kartach, poniewaz na niezakrytych skosnych marginesach rzu¬ ca sie w oczy wyraznie zaznaczony rodzaj — 2 —ii starszenstwo karty. Wyzej wymieniony sposób ukladania kart jednoczesnie zapo¬ biega ich wyginaniu, a wiec niszczeniu kart, jak i niedyskretnemu lub mimowolnemu podgladaniu przez sasiada; Na odwrotnej stronie karty poszczególnych talij moga byc umieszczone wszelkie propagandowe lub reklamowe godla, dewizy i t. d.' wszel¬ kich linstytucyj i firm (fig. 7) * Wielkosc karty jest zawarta w .nastepujacych grani¬ cach: dlugosc do 90 mm, szerokosc do 55 mm; wymiary te sa najodpowiedniej¬ sze dla wygodnego trzymania kart w rece.Dotychczasowe karty sa przewaznie szer¬ sze. Na rysunku fig. 1 przedstawia karte w ksztalcie prostokata o zaokraglonych ro¬ gach, którego dlugosc jest 90 mm, a szero¬ kosc 55 mm, promien zaokraglenia rogów 5 mm; prawa strona karty jest przezna¬ czona na umieszczenie figur i mlódek, lewa strona — na umieszczanie propagandowych lub reklamowych godtel, napisów i t. d.Fig. 2 przedstawia schemat rysunku pra¬ wej strony karty, wewnatrz której znaj¬ duje sie ukosny czworobok dlugosci 79 mm, a szerokosci 40 mm w odleglosci 5 mm od brzegów karty u góry i u dolu, odleglosc zas czworoboku ukosnego od brzegu karty z lewej strony u góry wynosi 12 mm, u dolu 1 mm, z prawej zas strony odwrotnie, u góry 1 mm, u dolu 12 mm. Póle oznaczone cyfra 1 przedstawia marginesy karty, pole oznaczone cyfra 2 — tlo ukosnego czwo¬ roboku. Fig. 3 przedstawia karte zwana asem; posrodku ukosnego czworoboku znajduje sie emblemat przedstawiajacy asa (karo, kier, trefl, pik) oznaczony litera a; w szerszych miejscach marginesu, w dwóch przeciwleglych rogach karty znajduje sie emblemat asa, pod emblematem znajduje sie litera A jako skrót slowa As; emble¬ maty te sa oznaczone literami b, c. Fig. 4 przedstawia karte zwana figura; po obu stronach linji poziomej, dzielacej na pól ukosny czworobok,, znajduje sie rysunek figury, przy której z prawej strony u góry w rogu ukosnego czworoboku- jest umie* szczony emblemat okreslajacy rodzaij kar¬ ty, oznaczony literami a, c. Fig. 5 i 8 przed¬ stawiaja „mlódki", a wiec: 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 (karo, kier, trefli pik); po obu stro¬ nach linji dzielacej ukosny czworobok na polowe znajduje sie duza, wyrazna cyfra oznaczajaca odpowiednia mlódke, a nad cyfra w prawym rogu ukosnego czworobo¬ ku znajduje sie odpowiedni emblemat, wskazujacy rodzaj karty; emblemat ten jest oznaczony litera a. Fig. 6 przedstawia „mlódke" wedlug znanego typu, t. j. na calem polu ukosnego czworoboku znajduje sie tyle emblematów, ile potrzeba na okre¬ slenie odpowiedniego starszenstwa mlódki.Fig. 7 przedstawia lewa strone karty, prze¬ znaczona do umieszczenia propagandowych lub reklamowych godel, napisów i t d. PL