PL211791B1 - Sposób wyznaczania i regulacji poziomu wody oraz urządzenie do wyznaczania poziomu wody w komorze powietrznej osadzarki pulsacyjnej - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wyznaczania i regulacji poziomu wody w komorze powietrznej oraz urządzenie do wyznaczania poziomu wody w komorze powietrznej wodnej osadzarki pulsacyjnej, stosowanej do wzbogacania surowców mineralnych, zwłaszcza węgla kamiennego.

Znany jest sposób wyznaczania poziomu wody w komorze powietrznej osadzarki pulsacyjnej poprzez bezpośredni jego pomiar za pomocą przetworników dwustanowych, sygnalizujących przekroczenie ustalonego poziomu - jak to przedstawiono na przykład w rosyjskiej książce autorów N. A. Samylin, A. A. Zołotko i W. W. Poczinok pt. „Otsadka (osadzanie), wydawnictwo Niedra - Moskwa 1976.

Znany jest też sposób wyznaczania poziomu wody w komorze lub zamkniętym naczyniu pod ciśnieniem, metodą pośrednią, na podstawie pomiaru ciśnienia powietrza nad powierzchnią wody oraz ciśnienia wody w pobliżu dna - jak to wskazują na przykład materiały z 2006 r. holenderskiej firmy Bateman BV, zamieszczone na jej stronach internetowych (www.batemanbv.com), Z różnicy tych ciśnień, znając gęstość cieczy, można wyznaczyć jej poziom.

Znane urządzenie stosowane w tym sposobie do wyznaczania poziomu wody w komorze powietrznej osadzarki ma postać dwóch czujników ciśnienia umieszczonych w tej komorze. Jeden z nich jest osadzony w górnej części komory, nad powierzchnią wody, a drugi w pobliżu dolnej krawędzi komory, pod wodą.

Wyznaczany tak poziom wody jest dokładny, gdy ciecz jest nieruchoma. Lecz w przypadku gwałtownych ruchów wody jakie mają miejsce w komorze powietrznej osadzarki, możliwe jest dość dokładne wyznaczenie wartości średniej poziomu, natomiast dokładność wyznaczenia poziomu chwilowego nie jest wystarczająca.

Istotą sposobu wyznaczania i regulacji poziomu wody w komorze powietrznej osadzarki pulsacyjnej według wynalazku jest to, że początkowy w cyklu pulsacji poziom wody wyznacza się pośrednio, na podstawie spadku ciśnienia w kolektorze zasilającym, spowodowanego przepływem powietrza z kolektora zasilają cego do komory powietrznej, a zmierzonego w czasie od chwili gdy ciś nienie w kolektorze zasilającym osiąga wartość maksymalną do chwili, gdy ciśnienie powietrza w komorze powietrznej osiąga wartość maksymalną, który powiększa się o ekstrapolowany przyrost ciśnienia między tymi chwilami, wynikający z prędkości przyrostu ciśnienia w kolektorze zasilającym, od chwili jego minimalnej wartości w cyklu pulsacji do chwili osiągnięcia wartości maksymalnej oraz czasu jaki upłynął między chwilami, dla których wyznaczono spadek ciśnienia. Natomiast zmianę poziomu wody w komorze powietrznej, spowodowaną doprowadzeniem do niej sprężonego powietrza, wyznacza się na podstawie spadku ciśnienia w kolektorze zasilającym, zmierzonego w czasie od chwili, gdy ciśnienie w komorze powietrznej osiąga wartość maksymalną, pojawiającą się później niż chwila wystąpienia maksymalnego ciśnienia w kolektorze zasilającym, do chwili, gdy ciśnienie w kolektorze zasilającym osiąga wartość minimalną, który powiększa się o ekstrapolowany przyrost ciśnienia między tymi chwilami, wynikający z prędkości przyrostu ciśnienia w kolektorze zasilającym, od chwili jego minimalnej wartości w cyklu pulsacji do chwili osiągnięcia wartości maksymalnej oraz czasu jaki upłynął między chwilami maksymalnego ciśnienia w komorze powietrznej i minimalnego ciśnienia w kolektorze zasilającym. Na podstawie tak wyznaczonego poziomu początkowego zmiany poziomu wody, zmienia się czas trwania faz wlotu i wylotu powietrza do i z komory powietrznej, sterując zaworami pulsacyjnymi.

Korzystne jest przy tym, jeżeli zmienia się czasy trwania fazy wlotu powietrza z kolektora zasilającego do komory powietrznej i fazy wylotu powietrza z komory powietrznej tak, że suma czasu trwania tych faz pozostaje stała przy ustalonej długości okresu pulsacji.

W przypadku, gdy w osadzarce stosuje się dwa źródła powietrza zasilającego o zróż nicowanym ciśnieniu, mierzy się spadek ciśnienia w kolektorze zasilającym o niższym ciśnieniu sprężonego powietrza podawanego do komory powietrznej, który przedstawionym sposobem według wynalazku, wykorzystuje się do pośredniego wyznaczenia poziomu początkowego i zmiany poziomu wody w komorze powietrznej, na podstawie których zmienia się czas trwania faz wlotu i wylotu powietrza do i z komory powietrznej.

W tym przypadku korzystne jest, jeś li zmienia się czas trwania fazy wlotu powietrza z kolektora zasilającego o niższym ciśnieniu sprężonego powietrza podawanego do komory powietrznej i fazy wylotu powietrza z komory powietrznej tak, że suma czasu trwania tych faz pozostaje stała przy ustalonej długości okresu pulsacji.

PL 211 791 B1

Sposób wyznaczania i regulacji poziomu wody w komorze powietrznej osadzarki pulsacyjnej według wynalazku polega również na tym, że chwilowy poziom wody w komorze powietrznej wyznacza się pośrednio, na podstawie pomiaru chwilowego ciśnienia powietrza w tej komorze powietrznej i pomiaru chwilowego ciś nienia powietrza w dodatkowej komorze, usytuowanej wewną trz komory powietrznej i szczelnie zamkniętej od góry, a dolnym, otwartym zakończeniem zanurzonej w wodzie. Na podstawie tak wyznaczanego chwilowego poziomu wody zmienia się czas trwania faz wlotu i wylotu powietrza do i z komory powietrznej.

W takim przypadku też jest korzystne, gdy zmienia się czasy trwania fazy wlotu powietrza z kolektora zasilającego do komory powietrznej i fazy wylotu powietrza z komory powietrznej tak, że suma czasu trwania tych faz pozostaje stała przy ustalonej długości okresu pulsacji.

Gdy w osadzarce stosuje się dwa źródła powietrza zasilającego o zróżnicowanym ciśnieniu, także w takim przypadku, korzystne jest, jeśli zmienia się czas trwania fazy wlotu powietrza z kolektora zasilającego o niższym ciśnieniu sprężonego powietrza podawanego do komory powietrznej i fazy wylotu powietrza z komory powietrznej tak, że suma czasu trwania tych faz pozostaje stała przy ustalonej długości okresu pulsacji.

Jednocześnie urządzenie do wyznaczania poziomu wody w komorze powietrznej osadzarki pulsacyjnej według wynalazku, oprócz czujnika ciśnienia powietrza mierzonego w komorze powietrznej, ma dodatkową komorę umieszczoną wewnątrz komory powietrznej, która jest szczelnie zamknięta od góry i otwarta od dołu. Ponadto jest ona wyposażona w dodatkowy czujnik ciśnienia powietrza mierzonego w tej dodatkowej komorze.

Dodatkowy czujnik ciśnienia oraz czujnik ciśnienia powietrza w komorze powietrznej mogą być umieszczone na zewnątrz osadzarki. Wtedy dodatkowy czujnik ciśnienia jest połączony przewodem powietrznym z dodatkową komorą, a czujnik ciśnienia mierzącego ciśnienie w komorze powietrznej osadzarki jest połączony przewodem powietrznym z tą komorą powietrzną, w jej górnej części.

Ponadto dodatkowa komora może mieć postać pionowej rury sięgającej dolnym, otwartym końcem poniżej dolnej krawędzi komory powietrznej.

Zaletą wynalazku jest możliwość zmniejszenia błędów pomiarowych przy wyznaczaniu chwilowego poziomu wody w komorze powietrznej wodnej osadzarki pulsacyjnej, więc również dokładniejszego sterowania tym poziomem przy zadanych parametrach, co pozytywnie wpływa na pracę samej osadzarki. Ponadto jest mniejsza możliwość korozji i uszkodzenia zastosowanych czujników ciśnienia.

Przedmiot wynalazku zostanie dokładniej wyjaśniony w przykładach wykonania za pomocą rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schematycznie układ doprowadzenia powietrza do komory powietrznej pojedynczego przedziału wodnej osadzarki pulsacyjnej, z jednym źródłem powietrza zasilającego, fig. 2 przedstawia wykresy zmian ciśnienia w kolektorze zasilającym i komorze powietrznej dla jednego cyklu pulsacji, w przypadku jednego źródła powietrza zasilającego, fig. 3 przedstawia schematycznie układ doprowadzenia powietrza do komory powietrznej przedziału osadzarki, z dwoma źródłami powietrza zasilającego, fig. 4 przedstawia wykresy zmian ciśnienia w kolektorze zasilającym i komorze powietrznej dla jednego cyklu pulsacji, w przypadku dwóch ź ródeł powietrza zasilającego, fig. 5 przedstawia schematycznie układ doprowadzenia powietrza do komory powietrznej przedziału osadzarki, mającej urządzenie do wyznaczania poziomu wody w tej komorze, z jednym źródłem powietrza zasilającego, a fig. 6 przedstawia schematycznie układ doprowadzenia powietrza do komory powietrznej przedziału osadzarki, mającej urządzenie do wyznaczania poziomu wody w tej komorze, z dwoma ź ródł ami powietrza zasilają cego.

P r z y k ł a d 1

Wynalazek zastosowano w pojedynczym przedziale wodnej osadzarki pulsacyjnej, z jednym źródłem powietrza doprowadzanego do komory powietrznej 1 (fig. 1), gdzie mierzy się chwilowe ciśnienie powietrza pz w kolektorze zasilającym 2, za pomocą czujnika ciśnienia 3, a także chwilowe ciśnienie powietrza pk w komorze powietrznej 1, za pomocą czujnika ciśnienia 4. Sygnały czujników 3 i 4 są podawane do elektronicznego układu sterującego 5. Jednocześnie stabilizuje się wartość średnią ciśnienia pz w kolektorze zasilającym 2, dla kilku okresów pulsacji τ, za pomocą przepustnicy regulacyjnej 6 sterowanej sygnałem z układu sterującego 5.

Zgodnie z wynalazkiem, w układzie sterującym 5 początkowy w cyklu pulsacji poziom wody ho wyznacza się pośrednio, na podstawie spadku ciśnienia pz w kolektorze zasilającym 2, spowodowanego przepływem powietrza z tego kolektora 2 do komory powietrznej 1, a zmierzonego w czasie τ1, od chwili t1 gdy ciśnienie pz w kolektorze zasilającym 2 osiąga wartość maksymalną A, do chwili t2, gdy ciśnienie powietrza pk w komorze powietrznej 1 osiąga wartość maksymalną B. Ten spadek ciśnienia

PL 211 791 B1 pz powiększa się o ekstrapolowany liniowo - zgodnie z odcinkiem AC - przyrost ciśnienia pz między tymi chwilami t1 i t2, wynikający z prędkości przyrostu ciśnienia pz w kolektorze zasilającym 2, od chwili t0 jego minimalnej wartości D w cyklu pulsacji τ do chwili t1 osiągnięcia wartości maksymalnej A - co obrazuje linia DA (fig. 2) - oraz czasu τ1 jaki upłynął między chwilami t1 i t2, dla których wyznaczono spadek ciśnienia pz. Tak więc wielkość na podstawie której wyznacza się poziom wody h0 w komorze powietrznej 1, obrazuje odcinek CE.

Natomiast zmianę poziomu wody Δh w komorze powietrznej 1, spowodowaną doprowadzeniem do niej sprężonego powietrza, wyznacza się na podstawie spadku ciśnienia pz w kolektorze zasilającym 2 zmierzonego w czasie τ2, od chwili t2, gdy ciśnienie pk w komorze powietrznej 1 osiąga wartość maksymalną B, która pojawia się później niż chwila t1 wystąpienia wartości maksymalnej A ciśnienia pz w kolektorze zasilającym 2, do chwili t3, gdy ciśnienie pz w kolektorze zasilającym 2 osiąga wartość minimalną F. Ten spadek ciśnienia pz powiększa się o ekstrapolowany - zgodnie z odcinkiem EG przyrost ciśnienia pz między tymi chwilami t2 i t3, wynikający z prędkości przyrostu ciśnienia pz w kolektorze zasilającym 2, od chwili t0 jego minimalnej wartości D w cyklu pulsacji τ, do chwili t1 osiągnięcia wartości maksymalnej A - co obrazuje linia DA - oraz czasu τ2 jaki upłynął między chwilami t2 i t3 wystąpienia maksymalnej wielkości B ciśnienia pk w komorze powietrznej 1 i minimalnej wielkości F ciśnienia pz w kolektorze zasilającym 2. Tak więc wielkość na podstawie której wyznacza się zmianę poziomu wody Δh w komorze powietrznej 1, obrazuje odcinek GF.

Na podstawie tak wyznaczonego poziomu początkowego h₀ i zmiany poziomu wody Δh w komorze powietrznej 1, zmienia się czas trwania fazy wlotu powietrza z kolektora zasilającego 2 do komory powietrznej 1 przez sterowanie wlotowym zaworem pulsacyjnym 7 oraz czas trwania fazy wylotu powietrza z komory powietrznej 1 przez sterowanie wylotowym zaworem pulsacyjnym 8.

Zawory pulsacyjne 7 i 8 są sterowane sygnałami z układu sterującego 5 tak, że suma czasu trwania fazy wlotu i fazy wylotu powietrza do i z komory powietrznej 1 jest stała przy ustalonej długości okresu pulsacji τ.

P r z y k ł a d 2

Wynalazek został zastosowany w pojedynczym przedziale wodnej osadzarki pulsacyjnej, z dwoma źródłami powietrza doprowadzanego do komory powietrznej 1 (fig. 3). Są tu wszystkie elementy z poprzedniego przykładu, a ponadto jest dodatkowy przewód 9 powietrza o wyższym ciśnieniu, doprowadzanego do komory powietrznej 1, wyposażony w zawór pulsacyjny wyższego ciśnienia 10, również sterowany sygnałem z układu sterującego 5.

W takim przypadku najpierw otwiera się zawór pulsacyjny wyższego ciśnienia 10 i rozpoczyna się faza wlotu powietrza o wyższym ciśnieniu i wstępnego napełniania nim komory powietrznej 1, a dopiero po zakończeniu tej fazy, następuje faza wlotu powietrza z kolektora zasilającego 2 o niższym ciśnieniu pz powietrza podawanego do komory powietrznej 1 i faza wylotu powietrza z komorzy powietrznej 1. W związku z tym, w cyklu pulsacji τ, najpierw ciśnienie pk w komorze powietrznej 1 osiąga pierwszą wartość maksymalną H, pochodzącą od wstępnego jej napełniania powietrzem o wyższym ciśnieniu, a dopiero potem, drugą wartość maksymalną B, która pojawia się później niż chwila t1 wystąpienia wartości maksymalnej A ciśnienia pz w kolektorze zasilającym 2.

Zgodnie z wynalazkiem, w tym przypadku dla pośredniego wyznaczenia poziomu początkowego h₀ i zmiany poziomu wody Δh w komorze powietrznej 1, mierzy się spadek ciśnienia p_z w kolektorze zasilającym 2 o niższym ciśnieniu sprężonego powietrza podawanego do komory powietrznej 1. W tym celu wykonuje się wszystkie czynności analogicznie jak w przykładzie 1, lecz wykorzystuje się drugą w cyklu pulsacji τ wartość maksymalną B ciśnienia pk w komorze powietrznej 1, która pojawia się później niż chwila t1 wystąpienia wartości maksymalnej A ciśnienia pz w kolektorze zasilającym 2, a nie uwzględnia się pierwszej wartości maksymalnej H ciśnienia pk. Ponadto zawory pulsacyjne 7 i 8 są sterowane sygnałami z układu sterującego 5 tak, że suma czasu trwania fazy wlotu powietrza o niższym ciśnieniu pz z kolektora zasilającego 2 do komory powietrznej 1 i fazy wylotu z komory powietrznej 1 jest stała przy ustalonej długości okresu pulsacji τ.

P r z y k ł a d 3

Wynalazek zastosowano w pojedynczym przedziale wodnej osadzarki pulsacyjnej, z jednym źródłem powietrza doprowadzanego do komory powietrznej 1, z elementami jak w przykładzie 1, którą wyposażono dodatkowo w urządzenie do wyznaczania poziomu wody (fig. 5).

Zgodnie ze sposobem według wynalazku, chwilowy poziom wody h w komorze powietrznej 1 wyznacza się pośrednio na podstawie pomiaru chwilowego ciśnienia powietrza pk w tej komorze powietrznej 1 i pomiaru chwilowego ciśnienia powietrza pr w dodatkowej komorze 11, usytuowanej wePL 211 791 B1 wnątrz komory powietrznej 1 i szczelnie zamkniętej od góry oraz dolnym, otwartym zakończeniem zanurzonej w wodzie. Na podstawie tak wyznaczanego chwilowego poziomu wody h, sterując zaworami pulsacyjnymi 7 i 8 sygnałami otrzymywanymi z elektronicznego układu sterowania 5, zmienia się czasy trwania fazy wlotu powietrza z kolektora zasilającego 2 do komory powietrznej 1 i fazy wylotu powietrza z komory powietrznej 1 tak, że suma czasu trwania tych faz pozostaje stała przy ustalonej długości okresu pulsacji τ.

Zastosowane tu urządzenie do wyznaczania poziomu wody według wynalazku, oprócz czujnika ciśnienia powietrza 4 mierzonego w komorze powietrznej 1 ma dodatkową komorę 11 umieszczoną wewnątrz komory powietrznej 1, szczelnie zamkniętą od góry i otwartą od dołu, która jest wyposażona w dodatkowy czujnik ciś nienia powietrza 12 mierzonego w dodatkowej komorze 11. Dodatkowy czujnik ciśnienia powietrza 12 oraz czujnik ciśnienia powietrza 4 w komorze powietrznej 1 są umieszczone na zewnątrz osadzarki i dodatkowy czujnik ciśnienia 12 jest połączony przewodem powietrznym z dodatkową komorą 11, a czujnik ciśnienia 4 jest połączony przewodem powietrznym z komorą powietrzną 1. Ponadto dodatkowa komora 11 ma postać pionowej rury sięgającej dolnym, otwartym końcem poniżej dolnej krawędzi komory powietrznej 1.

W sposobie według wynalazku wykorzystuje się istniejącą zależność między chwilowym poziomem wody h w komorze powietrznej 1, ciśnieniem powietrza pk i pr w tej komorze 1 i w dodatkowej komorze 11, ich wymiarami oraz gęstością wody.

P r z y k ł a d 4

Wynalazek zastosowano w pojedynczym przedziale wodnej osadzarki pulsacyjnej, z dwoma źródłami powietrza doprowadzanego do komory powietrznej 1, z elementami jak w przykładzie 2, którą wyposażono dodatkowo w urządzenie do wyznaczania poziomu wody jak w przykładzie 3 (fig. 6).

Zgodnie ze sposobem według wynalazku, w tym przypadku chwilowy poziom wody h w komorze powietrznej 1 wyznacza się pośrednio, analogicznie jak w przykładzie 3. Lecz steruje się zaworami pulsacyjnymi 7 i 8 sygnałami z układu sterującego 5 i zmieniając czasy trwania fazy wlotu powietrza z kolektora zasilającego 2 o niższym ciśnieniu pz sprężonego powietrza podawanego do komory powietrznej 1 i fazy wylotu powietrza z komory powietrznej 1 tak, że suma czasu trwania tych faz pozostaje stała przy ustalonej długości okresu pulsacji τ.

Claims (10)

1. Sposób wyznaczania i regulacji poziomu wody w komorze powietrznej osadzarki pulsacyjnej, w którym mierzy się chwilowe ciś nienie powietrza w kolektorze zasilającym, jednocześnie stabilizując jego wartość średnią dla kilku okresów pulsacji i chwilowe ciśnienie powietrza w komorze powietrznej oraz steruje się zaworami pulsacyjnymi, zmieniając czasy trwania faz wlotu i wylotu powietrza, znamienny tym, że początkowy w cyklu pulsacji poziom wody (h0) wyznacza się pośrednio, na podstawie spadku ciśnienia (pz) w kolektorze zasilającym (2), spowodowanego przepływem powietrza z kolektora zasilającego (2) do komory powietrznej (1), zmierzonego w czasie (τ1) od chwili (t1), gdy ciśnienie (pz) w kolektorze zasilającym (2) osiąga wartość maksymalną do chwili (t2), gdy ciśnienie powietrza (pk) w komorze powietrznej (1) osią ga wartość maksymalną , powię kszonego o ekstrapolowany przyrost ciśnienia (pz) między tymi chwilami (t1, t2), wynikający z prędkości przyrostu ciśnienia (pz) w kolektorze zasilającym (2) od chwili (t0) jego minimalnej wartości w cyklu pulsacji (τ) do chwili (t1) osiągnięcia wartości maksymalnej oraz czasu (τ1) jaki upłynął między chwilami (t1, t2), dla których wyznaczono spadek ciśnienia (p_z), natomiast zmianę poziomu wody (Δ^ w komorze powietrznej (1), spowodowaną doprowadzeniem do niej sprężonego powietrza, wyznacza się na podstawie spadku ciśnienia (pz) w kolektorze zasilającym (2) zmierzonego w czasie (τ2) od chwili (t2), gdy ciśnienie (pk) w komorze powietrznej (1) osiąga wartość maksymalną pojawiającą się później niż chwila (t1) wystąpienia maksymalnego ciśnienia (pz) w kolektorze zasilającym (2), do chwili (t3), gdy ciśnienie (pz) w kolektorze zasilającym (2) osiąga wartość minimalną, powiększonego o ekstrapolowany przyrost ciśnienia (pz) między tymi chwilami (t1, t2), wynikający z prędkości przyrostu ciśnienia (pz) w kolektorze zasilającym (2) od chwili (t0) jego minimalnej wartości w cyklu pulsacji (τ) do chwili (t1) osiągnięcia wartości maksymalnej oraz czasu (τ2) jaki upłynął między chwilami (t2, t3) maksymalnego ciśnienia (pk) w komorze powietrznej (1) i minimalnego ciśnienia (pz) w kolektorze zasilającym (2), a na podstawie tak wyznaczonego poziomu początkowego (h₀) i zmiany poziomu wody (Δ^, zmienia się czas trwania faz wlotu i wylotu powietrza do i z komory powietrznej (1).

PL 211 791 B1

2. Sposób wyznaczania i regulacji poziomu wody według zastrz. 1, znamienny tym, że zmienia się czasy trwania fazy wlotu powietrza z kolektora zasilającego (2) do komory powietrznej (1) i wylotu powietrza z komory powietrznej (1) tak, ż e suma czasu trwania tych faz pozostaje stała przy ustalonej długości okresu pulsacji (τ).

3. Sposób wyznaczania i regulacji poziomu wody według zastrz. 1, znamienny tym, ż e mierzy się spadek ciśnienia (pz) w kolektorze zasilającym (2) o niższym ciśnieniu sprężonego powietrza podawanego do komory powietrznej (1), dla pośredniego wyznaczenia poziomu początkowego (h0) i zmiany poziomu wody ^h) w komorze powietrznej (1), na podstawie których zmienia się czas trwania faz wlotu i wylotu powietrza do i z komory powietrznej (1).

4. Sposób wyznaczania i regulacji poziomu wody według zastrz. 3, znamienny tym, że zmienia się czas trwania fazy wlotu powietrza z kolektora zasilającego (2) o niższym ciśnieniu sprężonego powietrza podawanego do komory powietrznej (1) i fazy wylotu powietrza z komory powietrznej (1) tak, że suma czasu trwania tych faz pozostaje stała przy ustalonej długości okresu pulsacji (τ).

5. Sposób wyznaczania i regulacji poziomu wody w komorze powietrznej osadzarki pulsacyjnej, w którym mierzy się chwilowe ciśnienie powietrza w komorze powietrznej oraz steruje się zaworami pulsacyjnymi, zmieniając czas trwania fazy wlotu i wylotu powietrza, znamienny tym, że chwilowy poziom wody (h) w komorze powietrznej (1) wyznacza się pośrednio na podstawie pomiaru chwilowego ciśnienia powietrza (pk) w tej komorze powietrznej (1) i pomiaru chwilowego ciśnienia powietrza (pr) w dodatkowej komorze (11), usytuowanej wewnątrz komory powietrznej (1) i szczelnie zamkniętej od góry oraz dolnym, otwartym zakończeniem zanurzonej w wodzie, a na podstawie tak wyznaczanego chwilowego poziomu wody (h), zmienia się czas trwania faz wlotu i wylotu powietrza do i z komory powietrznej (1).

6. Sposób wyznaczania i regulacji poziomu wody według zastrz. 5, znamienny tym, że zmienia się czasy trwania fazy wlotu powietrza z kolektora zasilającego (2) do komory powietrznej (1) i wylotu powietrza z komory powietrznej (1) tak, że suma czasu trwania tych faz pozostaje stała przy ustalonej długości okresu pulsacji (τ).

7. Sposób wyznaczania i regulacji poziomu wody według zastrz. 5, znamienny tym, że zmienia się czas trwania fazy wlotu powietrza z kolektora zasilającego (2) o niższym ciśnieniu sprężonego powietrza podawanego do komory powietrznej (1) i fazy wylotu powietrza z komory powietrznej (1) tak, że suma czasu trwania tych faz pozostaje stała przy ustalonej długości okresu pulsacji (τ).

8. Urządzenie do wyznaczania poziomu wody w komorze powietrznej osadzarki pulsacyjnej, wyposażone w czujnik ciśnienia powietrza w komorze powietrznej, znamienne tym, że ma dodatkową komorę (11) umieszczoną wewnątrz komory powietrznej (1), szczelnie zamkniętą od góry i otwartą od dołu, która jest wyposażona w dodatkowy czujnik ciśnienia powietrza (12) w dodatkowej komorze (11).

9. Urządzenie do wyznaczania poziomu wody według zastrz. 8, znamienne tym, że dodatkowy czujnik ciśnienia (12) oraz czujnik ciśnienia powietrza (4) w komorze powietrznej (1) są umieszczone na zewnątrz osadzarki, przy czym dodatkowy czujnik ciśnienia (12) jest połączony przewodem powietrznym z dodatkową komorą (11), a czujnik ciśnienia (4) jest połączony przewodem powietrznym z komorą powietrzną (1).

10. Urządzenie do wyznaczania poziomu wody według zastrz. 8 albo 9, znamienne tym, że dodatkowa komora (11) ma postać pionowej rury sięgającej dolnym, otwartym końcem poniżej dolnej krawędzi komory powietrznej (1).