PL211324B1 - Głowica udarowa - Google Patents

Description

(12) OPIS PATENTOWY (19) PL (11) 211324 (13) B1 (21) Numer zgłoszenia: 386313 ^{(51) Int.Cl.}

B23B 45/16 (2006.01) B25D 9/12 (2006.01) (22) Data zgłoszenia: 20.10.2008 (54) Głowica udarowa

(43) Zgłoszenie ogłoszono:	(73) Uprawniony z patentu: ZAKŁADY MECHANICZNE PAMET SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚ CIĄ , Imielin, PL
26.04.2010 BUP 09/10 (45) O udzieleniu patentu ogłoszono:	(72) Twórca(y) wynalazku: MAREK STOLORZ, Imielin, PL MICHAŁ STOLORZ, Imielin, PL
31.05.2012 WUP 05/12	(74) Pełnomocnik: rzecz. pat. Ireneusz Marzec

PL 211 324 B1

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest głowica udarowa, przeznaczona do stosowania w wiertarkach do wiercenia otworów w pokładach węgla, rudy metali, w skałach, w betonach, itp.

Znane są z obrotu rynkowego, literatury technicznej oraz z opisów patentowych i wzorów użytkowych głowice udarowe wiertarek.

Znana jest z polskiego opisu wzoru użytkowego nr PL-57 741 ręczna hydrauliczna wiertarka udarowa, która zestawiona jest z mechanizmu obrotu napędzanego hydraulicznym silnikiem planetarnym i mechanizmu udarowego, w postaci cylindra hydraulicznego z tłokiem pełniącym rolę bijaka sterowanym poprzecznym rozrządem suwakowym. Wspomaganie siły uderzenia zapewnia akumulator gazowy posadowiony na końcu mechanizmu udarowego w jednej osi z mechanizmem obrotu i mechanizmem udarowym. Wewnątrz wału silnika hydraulicznego zamocowana jest suwliwie za pomocą połączenia wielowypustowego oprawa uchwytu żerdzi wiertniczej. Wiertarka zawiera po obu stronach uchwyty w kształcie prostych rur zakończonych rękojeściami.

Znana jest z polskiego opisu wzoru użytkowego nr PL-57 926 ręczna wiertarka hydrauliczna. Wiertarka posiada trójelementową obudowę, która integruje wszystkie funkcje urządzenia. Segment środkowy obudowy stanowi bezpośrednio korpus dla elementów silnika zębatego. Z kolei pokrywa przednia stanowi równocześnie obudowę dla przekładni zębatej, a pokrywa tylna zaopatrzona jest w kanały odciążają ce i przeciekowe.

Znana jest z polskiego opisu patentowego nr PL-165 305 modułowa wiertarka obrotowo-udarowa. Modułowa wiertarka obrotowo-udarowa charakteryzuje się tym, że pompa i akumulator są poprzez rozdzielacz i kanał połączone z roboczą, cylindryczną komorą młota. Kanał jest usytuowany prostopadle do czołowej powierzchni bijaka. Hydrauliczny młot, przekładnia, hydrauliczny silnik i akumulator są zamocowane w ramie utworzonej z dwóch równoległych, złączonych ze sobą płyt.

Znana jest z polskiego opisu patentowego nr PL-178 843 wiertarka hydrauliczna. Wiertarka hydrauliczna zawiera: udarnik, obrotnik, przepłuczkę. Wiertarka wyposażona jest w tuleje prowadzące z pierścieniami, korzystnie w postaci samosmarnych wkładek, na których osadzony jest bijak udarnika, ponadto między tuleją zabierakową a korpusem udarnika usytuowana jest tuleja oporowa, której jeden koniec osadzony jest na powierzchni czołowej korpusu udarnika, przy czym korpus udarnika połączony jest bezpośrednio z korpusem obrotnika, zaś korpus przepłuczki połączony jest z wiertarką poprzez uszczelnienia komory wodnej, osadzone pływająco na łączniku narzędzia wiertniczego. Wiertarkę wykorzystuje się w znany sposób przy prowadzeniu podziemnych robót górniczych.

Znane jest z polskiego opisu patentowego nr PL-184 647 urządzanie do mocowania elementu kotwiącego i sposób umocowania elementu kotwiącego. System mocowania zawiera urządzenie do wiercenia, wykonujące otwór przyjmujący, które jest wyposażone w część wiercącą, a jego przeciwległy do ostrza koniec jest ukształtowany jako koniec wtykowy dla przyrządu ręcznego, wyposażonego w napę d obrotowy i mechanizm udarowy do uderzeń osiowych i rurowy element mocują cy, kotwiony w otworze przyjmującym. Element mocują cy ma wię kszą ś rednicę zewnę trzną od ś rednicy obwiedniowej części wiercącej, a urządzenie do wiercenia przechodzi przez osiowy otwór przelotowy w rurowym elemencie mocującym, przy czym część wiercąca wystaje osiowo za elementem mocującym na jego przednim końcu w kierunku osadzania, a tylny koniec wtykowy urządzenia do wiercenia za elementem mocującym. Urządzenie mocujące i element mocujący podczas procesu mocowania są odsprzężone obrotowo. Tylny koniec elementu mocującego podczas procesu osadzania jest w styku z przyrządem ręcznym tak, że uderzenia osiowe, wytwarzane przez przyrz ąd rę czny są przenoszone na element mocujący, przy czym element mocujący jest jednocześnie z wytwarzaniem otworu przyjmującego w niego wbijany i kotwiony.

Znana jest z polskiego opisu patentowego nr PL-192 606 wiertarka do skał i rama montażowa. Wynalazek dotyczy wiertarki do skał, w skład której wchodzi rama montażowa, na której są osadzone urządzenie udarowe i urządzenie obrotowe, przy czym ramą montażową manewruje się względem belki podającej za pomocą klocków ślizgowych, przymocowanych do niej. Co najmniej urządzenie udarowe i/lub urządzenie obrotowe jest wymiennym modułem. Wynalazek dotyczy ponadto ramy montażowej, przynoszącej siły posuwu i odskokowe, skierowane na wiertarkę, na elementy podające. W skład ramy montażowej wchodzi sekcja równoległa do belki podającej, do której są zamocowane klocki ślizgowe oraz poprzeczna do niej podpora osiowa, na której są zamontowane urządzenie udarowe i urządzenie obrotowe.

PL 211 324 B1

Znana jest z polskiego opisu zgłoszenia patentowego nr P-361 377 hydrauliczna wiertarka obrotowo-udarowa. Hydrauliczna wiertarka obrotowo-udarowa ma wolnoobrotowy zębaty silnik obiegowo-krzywkowy do napędu obrotu żerdzi, posadowiony pomiędzy młotem hydraulicznym o dużej częstotliwości udarów, a płuczką wodną wykonaną w formie kołnierza gumowego. Silnik obiegowokrzywkowy ma tylną pokrywę, która stanowi podstawę wiertarki. Do pokrywy jest przymocowany cylinder młota za pomocą dwóch półpierścieni, osadzonych w zatoczeniu na cylindrze i pierścienia przymocowanego śrubami do pokrywy. Młot hydrauliczny wyposażony jest w cylinder, wewnątrz którego osadzony jest bijak oraz akumulator hydrauliczny i blok rozdzielacza. Młot hydrauliczny jest zamocowany do pokrywy silnika za pomocą dwóch półpierścieni osadzonych w wycięciu na cylindrze.

Znany jest z polskiego opisu zgłoszenia patentowego nr P-380 933 zespół udarowy hydrauliczny. Wynalazek dotyczy zespołu udarowego hydraulicznego przeznaczonego do wiercenia obrotowoudarowego głównie w górnictwie. Zespół składa się z silnika hydraulicznego, do którego rozłącznie zamocowana jest głowica udarowa, do której z kolei zamocowany jest w sposób trwały uchwyt ręczny. Głowica udarowa zaopatrzona jest w wałek, który współpracuje z wałkiem silnika hydraulicznego i jest z nim połączony za pomocą sprzęg ła kłowego. Na wałku zamocowane jest koło zapadkowe, które współpracuje z pierścieniem zapadkowym umieszczonym w korpusie głowicy udarowej celem spowodowania ruchów posuwisto-zwrotnych wałka, a tym samym uzyskania ruchu obrotowo-udarowego wiertła zamocowanego w uchwycie.

Znany jest z polskiego opisu zgłoszenia patentowego nr P-375 028 uchwyt obrotowy i udarowy dla wiertarki do kamienia z powierzchnią udarową oddaloną od jej tylnego końca. Wynalazek dotyczy uchwytu wiertarki do kamienia i sposobu.

Znana jest z polskiego opisu zgłoszenia patentowego nr P-372 128 wiertarka obrotowo-udarowa zasilana wodą lub emulsją olejowo-wodną. Wiertarka obrotowo-udarowa zasilana jest wodą lub emulsją olejowo-wodną z ciśnieniowego przewodu magistralnego zmechanizowanej obudowy górniczej za pomocą przewodu. Wiertarka składa się z mechanizmu udaru, mechanizmu obrotu i komory płuczkowej, przy czym mechanizm udaru stanowi cylinder z tulejami prowadzącymi, w którym osadzony jest bijak, zaś mechanizm obrotu wyposażony jest w silnik obrotowy, który poprzez zazębienie wewnętrzne połączony jest z żerdzią wiertniczą, zakończoną koronką wiertniczą. Medium zasilające podawane jest przewodem do wiertarki, a dalej poprzez odgałęzienie do mechanizmu udaru oraz poprzez odgałęzienie do mechanizmu obrotu wiertarki. Odgałęzienia stanowią wewnętrzne nawiercenia w kadł ubie mechanizmu udaru.

Przywołane przykłady nie wyczerpują wszystkich rozwiązań głowic udarowych stosowanych w wiertarkach.

Istota rozwiązania głowicy udarowej według wynalazku, zawierającej obudowę, sprzęgło, uchwyt wiertła, elementy uszczelniające i amortyzujące, polega na tym, że obudowa głowicy udarowej mocowana jest czołowo do kadłuba części przedniej wiertarki przez uchwyt wiertaki przy pomocy śrub mocujących. W obudowie głowicy udarowej osadzony jest uchwyt wiertła, którego dolna część osadzona jest w wale wiertarki, a część górna uchwytu wiertła, która ma sprężyną amortyzującą, uszczelnienie i uszczelkę, pierścień oporowy, pierścień tłumiący, sprzęgło baryłkowe, klin zabezpieczający, pierścień amortyzujący, pierścień prowadzący, uszczelnienie zewnętrzne, pierścień zabezpieczający i pierścień osadczy, osadzona jest w obudowie głowicy udarowej, przy czym czoło części górnej uchwytu wiertła wystaje w sposób nieznaczny przed obudowę głowicy udarowej.

Korzystnie jest, gdy sprzęgło baryłkowe ma tarczę sprzęgła z wycięciami pod klin zabezpieczający oraz falistą bieżnię, przy czym wgłębienie fali ma taki sam promień na całej szerokości falistej bieżni, a baryłka sprzęgła baryłkowego osadzona jest w części górnej uchwytu wiertła.

Korzystnie jest również, gdy obudowa głowicy udarowej ma na swojej zewnętrznej powierzchni co najmniej jedną smarowniczkę.

Przedmiot wynalazku jest bliżej objaśniony na przykładzie wykonania uwidocznionym na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia głowicę udarową w widoku czołowym, fig. 2 przedstawia głowicę udarową w przekroju A-A, fig. 3 przedstawia głowicę udarową w przekroju B-B, fig. 4 przedstawia w aksonometrii tarczę sprzęgła.

Jak przedstawiono na rysunku fig. 1, fig. 2, fig. 3, fig. 4, obudowa głowicy udarowej (14) mocowana jest czołowo do kadłuba części przedniej wiertarki (6) przez uchwyt wiertaki (21) przy pomocy śrub mocujących (61). W obudowie głowicy udarowej (14) osadzony jest uchwyt wiertła (10), którego dolna część osadzona jest w wale wiertarki (9), a część górna uchwytu wiertła (10), która ma sprężynę amortyzującą (11), uszczelnienie (29) i uszczelkę (71), pierścień oporowy (26), pierścień tłumiący (15),

PL 211 324 B1 sprzęgło baryłkowe (13), klin zabezpieczający (59), pierścień amortyzujący (48), pierścień prowadzący (31), uszczelnienie zewnętrzne (30), pierścień zabezpieczający (28) i pierścień osadczy (54), osadzona jest w obudowie głowicy udarowej (14), przy czym czoło części górnej uchwytu wiertła (10) wystaje w sposób nieznaczny przed obudowę głowicy udarowej (14). Sprzęgło baryłkowe (13) ma tarczę sprzęgła (13a) z wycięciami (13b) pod klin zabezpieczający (59) oraz falistą bieżnię (13c), przy czym wgłębienie fali ma taki sam promień na całej szerokości falistej bieżni (13c), a baryłka (12) sprzęgła baryłkowego (13) osadzona jest w części górnej uchwytu wiertła (10). Obudowa głowicy udarowej (14) ma na swojej zewnętrznej powierzchni co najmniej jedną smarowniczkę (64).

Claims (4)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Głowica udarowa, zawierająca obudowę, sprzęgło, uchwyt wiertła, elementy uszczelniające i amortyzujące, znamienna tym, że obudowa głowicy udarowej (14) mocowana jest czołowo do kadłuba części przedniej wiertarki (6) przez uchwyt wiertarki (21) przy pomocy śrub mocujących (61), w obudowie głowicy udarowej (14) osadzony jest uchwyt wiertła (10), którego dolna część osadzona jest w wale wiertarki, a część górna uchwytu wiertła (10), która ma sprężynę amortyzującą (11), uszczelkę (29) i uszczelkę (71), pierścień oporowy (26), pierścień tłumiący (15), sprzęgło baryłkowe (13), klin zabezpieczający (59), pierścień amortyzujący (48), pierścień prowadzący (31), uszczelnienie zewnętrzne (30), pierścień zabezpieczający (28) i pierścień osadczy (54), osadzona jest w obudowie głowicy udarowej (14), przy czym czoło części górnej uchwytu wiertła (10) wystaje w sposób nieznaczny przed obudowę głowicy udarowej (14).
2. 2. Głowica udarowa według zastrz. 1, znamienna tym, że obudowa głowicy udarowej (14) ma na swojej zewnętrznej powierzchni co najmniej jedną smarowniczkę (64).
3. 3. Głowica udarowa według zastrz. 1, znamienna tym, że sprzęgło baryłkowe (13) ma tarczę sprzęgła (13a) z wycięciami (13b) pod klin zabezpieczający (59) oraz falistą bieżnię (13c), przy czym wgłębienie fali ma taki sam promień na całej szerokości falistej bieżni (13c).
4. 4. Głowica udarowa według zastrz. 1 lub 3, znamienna tym, że baryłka (12) sprzęgła baryłkowego (13) osadzona jest w części górnej uchwytu wiertła (10).