PL210759B1 - Sposób pomiaru przepuszczalności pary wodnej - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób pomiaru przepuszczalności pary wodnej dla różnych materiałów (tkaniny, dzianiny, skóry) przy użyciu specjalnego naczynia.

Znany jest sposób pomiaru przepuszczalności pary wodnej opisany w PN-74/P-22138, w którym badana próbka jest zakleszczana nad otworem szklanego naczynka wypełnionego wysuszonym żelem krzemionkowym, które jest umieszczane w eksykatorze z wodą, w temperaturze pokojowej (20 ± 2°C) na łącznie 72 godziny. Zasada metody polega na ustaleniu masy pary wodnej, która przenika z przestrzeni o niższej prężności pary wodnej przez określoną powierzchnię próbki w określonym czasie. Przepuszczalność pary wodnej jest wyrażana w miligramach pary przepuszczonej przez materiał o powierzchni 1000 mm² w czasie 24 godzin.

Znany jest sposób wyznaczania przepuszczalności pary wodnej w warunkach nieizotermicznych opisanych w PN-91/P-22126. Zasada metody polega na ustaleniu masy pary wodnej, która przenika z przestrzeni o wyższej prężności pary wodnej przez jednostkę powierzchni skóry w ciągu 6 h. Badanie przeprowadza się na specjalnym przyrządzie w temperaturze 32 ± 0,2°C. Temperatura zewnętrzna powinna wynosić 20 ± 2°C.

Znane są takie sposoby, pozwalające na ocenę higieniczności obuwia za pomocą pomiaru np. przepuszczalności pary wodnej komponentów materiałów stosowanych w produkcji obuwia (opracowane w AE w Krakowie, Patent PL 181266).

Znany jest sposób pomiaru przepuszczalności pary wodnej opisany w PN-EN 14268, w którym badana próbka jest zakleszczona nad otworem pojemnika zawierającego substancję suszącą i umieszczona w silnym strumieniu powietrza w atmosferze standardowej. Powietrze znajdują ce się wewnątrz pojemnika jest ciągle mieszane przez środek suszący, który jest wprawiany w ruch przez obracający się pojemnik. Przed rozpoczęciem i po zakończeniu badania pojemnik jest ważony, a oznaczana masa zaabsorbowanej wilgoci jest obliczana z róż nicy mas ś rodka suszącego. Próbka materiału badanego może być przygotowana według jednej z następujących metod: ścieranie powierzchni badanego materiału papierem ściernym w określonych warunkach, wykonanie odpowiedniej ilości cykli zgięć, wycięcie próbki bez operacji wstępnych.

Znany sposób pozwala na określenie przepuszczalności pary wodnej wyrażonej w jednostkach masy (mg) na jednostkę powierzchni próbki materiału (cm²) na jedną godzinę. Pomiar wykonywany jest w temperaturze pokojowej w czasie 24 godzin.

Sposób pomiaru przepuszczalności pary wodnej, według wynalazku charakteryzuje się tym, że do wykonanego ze stopu aluminium naczynia wprowadza się 5 ε 10 ± 0,2 g wody, po czym zakleszcza się w tym naczyniu wyciętą wykrojnikiem próbkę materiału wcześniej umieszczoną przez 24 h w komorze klimatyzacyjnej korzystnie w warunkach temperatury 20°C i wilgotności względnej 65%, następnie naczynie to wraz z wodą i zakleszczoną próbką umieszcza się w wagosuszarce, zadaje temperaturę w zakresie 20-150°C w komorze wegosuszarki i rejestruje z dokładnością do 0,001 g zmianę masy układu naczynie-woda-badana próbka materiału w czasie 1 godziny, zaś miarą przepuszczalności jest masa pary wodnej, która opuściła układ naczynie-woda-badana próbka materiału na jednostkę powierzchni próbki materiału w czasie 1 godziny. Korzystnym jest jeśli po wprowadzeniu do naczynia wody zważonej z dokładnością do 0,001 g, dodaje się do wody w naczyniu suchy lód stały dwutlenek węgla w ilości 0,2 ε 2 ± 0,1 g, po czym bezzwłocznie zakleszcza się badany materiał.

Zaletą sposobu pomiaru przepuszczalności pary wodnej według wynalazku jest wykorzystanie w nim wagosuszarki oraz specjalnego kształtu naczynia. Wprowadzenie do układu suchego lodu (sposób dynamiczny), pozwala na udrożnienie porów w materiałach badanych co powoduje, że sposób pomiaru jest bardziej zbliżony do warunków rzeczywistych użytkowania wyrobów. Pomiar wykonywany jest w warunkach statycznych - dla całej próbki, natomiast oddziaływanie na pory ma charakter dynamiczny. Kolejną zaletą sposobu zgodnie z wynalazkiem jest krótki czas trwania pomiaru (max. 1 h). Sposób pozwala na wyznaczenie kinetyki przepuszczalności pary wodnej przez badany materiał. Sposób pozwala na badanie takich materiałów jak: skóra naturalna, materiały skóropodobne, materiały tekstylne. Ważną zaletą sposobu według wynalazku jest też wyeliminowanie bezpośredniego oddziaływania promieniowania cieplnego na badaną próbkę, gdyż promieniowanie cieplne w wagosuszarce oddziaływuje bezpośrednio na pokrywę naczynia, pod którą umieszczona jest badana próbka. Zapewnia to równomierne nagrzewanie próbki badanego materiału - promienniki ciepła umieszczone nad naczyniem z badaną próbką utrzymują stałą temperaturę w sposób automatyczny, włączając i wyłączając się w sposób cykliczny oraz nie powodując uszkodzeń termicznych badanej próbki.

PL 210 759 B1

Przedmiot wynalazku opisany jest poniżej w przykładzie sposobu pomiaru przepuszczalności pary wodnej według wynalazku.

Sposób pomiaru przepuszczalności pary wodnej, według wynalazku charakteryzuje się tym, że do wykonanego ze stopu aluminium naczynia wprowadza się 5 10 ± 0,2 g wody, po czym zakleszcza się w tym naczyniu wyciętą wykrojnikiem próbkę materiału wcześniej umieszczoną przez 24 h w komorze klimatyzacyjnej korzystnie w warunkach temperatury 20°C i wilgotności względnej 65%, następnie naczynie to wraz z wodą i zakleszczoną próbką umieszcza się w wagosuszarce, zadaje temperaturę z zakresu 20-150°C w komorze wegosuszarki i rejestruje z dokładnością do 0,001 g zmianę masy układu naczynie-woda-badana próbka materiału w czasie 1 godziny, zaś miarą przepuszczalności jest masa pary wodnej, która opuściła układ naczynie-woda-badana próbka materiału na jednostkę powierzchni próbki materiału, w czasie 1 godziny.

Claims (2)

1. Sposób pomiaru przepuszczalności pary wodnej, znamienny tym, że do wykonanego ze stopu aluminium naczynia wprowadza się 5 10 ± 0,2 g wody, po czym zakleszcza się w tym naczyniu wyciętą wykrojnikiem próbkę materiału wcześniej umieszczoną przez 24 h w komorze klimatyzacyjnej korzystnie w warunkach temperatury 20°C i wilgotności względnej 65%, następnie naczynie to wraz z wodą i zakleszczoną próbką umieszcza się w wagosuszarce, zadaje temperaturę z zakresu 20-150°C w komorze wegosuszarki i rejestruje z dokładnością do 0,001 g zmianę masy układu naczynie-woda-badana próbka materiału w czasie 1 godziny, przy czym zadana temperatura odnosi się do temperatury przestrzeni komory roboczej wagosuszarki, zaś miarą przepuszczalności jest masa pary wodnej, która opuściła układ naczynie-woda-badana próbka materiału na jednostkę powierzchni próbki materiału w czasie 1 godziny.

2. Sposób pomiaru przepuszczalności pary wodnej, według zastrz. 1, znamienny tym, że po wprowadzeniu do naczynia wody zważonej z dokładnością do 0,001 g, dodaje się do wody w naczyniu suchy lód - stały dwutlenek węgla w ilości 0,2 2 ± 0,1 g, po czym bezzwłocznie zakleszcza się badany materia ł.