PL210459B1 - Sposób termicznej utylizacji osadów o wysokiej zawartości związków żelaza z oczyszczania ścieków komunalnych - Google Patents

Sposób termicznej utylizacji osadów o wysokiej zawartości związków żelaza z oczyszczania ścieków komunalnych

Info

Publication number
PL210459B1
PL210459B1 PL363768A PL36376803A PL210459B1 PL 210459 B1 PL210459 B1 PL 210459B1 PL 363768 A PL363768 A PL 363768A PL 36376803 A PL36376803 A PL 36376803A PL 210459 B1 PL210459 B1 PL 210459B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
sludge
phosphorus
nitric acid
ash
ashes
Prior art date
Application number
PL363768A
Other languages
English (en)
Other versions
PL363768A1 (pl
Inventor
Marek Jodko
Zygmunt Kowalski
Zbigniew Wzorek
Katarzyna Gorazda
Original Assignee
Politechnika Krakowska
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Politechnika Krakowska filed Critical Politechnika Krakowska
Priority to PL363768A priority Critical patent/PL210459B1/pl
Publication of PL363768A1 publication Critical patent/PL363768A1/pl
Publication of PL210459B1 publication Critical patent/PL210459B1/pl

Links

Landscapes

  • Fertilizers (AREA)
  • Treatment Of Sludge (AREA)

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób termicznej utylizacji osadów o wysokiej zawartości związków żelaza z oczyszczania ścieków komunalnych, umożliwiający otrzymanie ekstraktu przydatnego jako półprodukt do wytwarzania surowców nawozowych.
Złoża rud fosforowych o charakterze komercyjnym mogą wyczerpać się w ciągu najbliższych 70-100 lat. Stąd też zainteresowanie możliwościami odzysku fosforu ze ścieków i osadów komunalnych i zastosowania go jako substytutu surowców naturalnych. Najwięcej fosforu wykorzystuje się do produkcji nawozów mineralnych (80-85%), dodatków do pasz zwierzęcych (5%), detergentów (12%). W Wielkiej Brytanii produkowane jest rocznie około 40 min ton ścieków komunalnych i 150 min ton ścieków z farm hodowlanych. Zawierają one odpowiednio 45000 i 200000 ton fosforu. Jest to łącznie ponad 6 razy więcej niż wynosi roczna konsumpcja wszystkich produktów zawierających fosfor w Wielkiej Brytanii. W krajach Unii Europejskiej całkowita ilość fosforu zawartego w ściekach komunalnych przekracza 2000 ton P2O5 dziennie. Przeciętny mieszkaniec miasta zrzuca do ścieków 2-3 g fosforu na dobę.
Jednocześnie rośnie szybko ilość osadów wytwarzanych przy oczyszczaniu ścieków komunalnych. Szacuje się, że w Polsce składuje się na składowiskach odpadów około 5 min ton rocznie osadów z oczyszczania ścieków komunalnych. Zakładając, że osad taki zawiera około 70% wilgoci obliczono, że zawiera on taką ilość fosforu, którą można przekształcić w odpowiednik około 100 tys. ton 100% H3PO4.
Aktualnie większość oczyszczalni ścieków komunalnych w Europie stosuje do usuwania fosforu metody strąceniowe strącając fosforany żelaza lub glinu poprzez dodatek FeCl3 (rzadziej FeSO4), Al2(SO4)3 · 14H2O i wapnia w postaci mleka wapiennego. Otrzymywane osady zawierające fosforany żelaza i glinu są trudno przyswajalne przez rośliny, a także powodują retodegradację innych obecnych w glebie fosforanów. Zależ nie od stosowanego czynnika strącają cego ilość osadu jest różna. Przy wszystkich swoich wadach metody strąceniowe są najpowszechniej stosowane, gdyż są efektywne, proste i tanie.
Z metod biologicznych należy wymienić proces Biological Phosphorus Removal BPR nazwany także PHOSTRIP, w którym stworzone są warunki do rozwoju bakterii akumulujących fosfor w nadmiarze w stosunku do potrzeb metabolicznych. W konwencjonalnych procesach bakterie pochłaniają fosfor w ilościach niezbędnych do ich metabolizmu, usuwając ze ścieków 20-40% fosforu. Niektóre bakterie, np. Acinatobacter-Moraxella-Mima lub Aeromonas i Pseudomonas Spp., akumulują w warunkach tlenowych duże ilości polifosforanów wewnątrz komórek. Po zmianie warunków z aerobowych na anaerobowe bakterie żywią się łańcuchowymi kwasami tłuszczowymi, a źródłem energii dla tych procesów są właśnie polifosforany. W zamian za polifosforany komórki magazynują octany. Osad biologiczny ubogi w polifosforany przechodzi z kolei do obszaru aerobowego i tam przy udziale tlenu stwarzane są warunki do nadmiarowego pochłaniania fosforu ze szlamów i fazy ciekłej. Fosfor usuwa się więc poprzez naprzemienne stwarzanie warunków aerobowych i anaerobowych ingerując w metabolizm bakterii, które odżywiają się naprzemiennie ortofosforanami lub organicznymi związkami węgla. Zaopatrzenie w związki węgla w obszarze anaerobowym osiąga się przez prefermentację lub dodatek do ścieków kwasów tłuszczowych (także octanu sodu lub kwasu octowego). W efekcie stosowania tego procesu powstają dwa rodzaje osadu, odpadowy osad biologiczny i osad zawierający nieorganiczne związki fosforu.
Znane procesy krystalizacji z dodatkiem CaO pozwalają na otrzymanie ze ścieków fosforowych (zależnie od pH, stosunków molowych oraz stężenia) fosforanów amorficznych. Faza amorficzna ulega krystalizacji przechodząc w fosforany takie jak: CaHPO4 · 2H2O - bruszyt lub fosforan dwuwapniowy dwuwodny (DCPD), Ca8H2(PO4)6 · 5H2O - fosforan ośmiowapniowy (OCP), Ca10(PO4)6(OH)2 - hydroksyapatyt (HA).
Najbardziej znaną metodą krystalizacji jest metoda znana pod nazwą DHV Crystalactor i dotyczy odzysku ze ścieków fosforanu wapnia w krystalizatorze fluidalnym. Innym produktem otrzymywanym w efekcie krystalizacji jest fosforan amonowo magnezowy struwit MgNH4PO4 · 6H2O stosowany do celów nawozowych, który zawiera 9,9% Mg, 12,62% P, 5,71% N.
Znanych jest wiele technologii wytwarzania struwitu znanych pod nazwami: Kurita, Unitaka, RemNut, czy CSIR. Z najbardziej charakterystycznych należy wymienić proces krystalizacji w złożu fluidalnym CSIR. Odzysk struwitu odbywa się w reaktorze przy kontrolowanych warunkach zgodnych
PL 210 459 B1 z kinetyką krystalizacji struwitu, czyli przy relatywnie wysokim stopniu przesycenia roztworu i pH > 8. Jako zarodki krystalizacji stosowane są żółte łupki i koksik (popiół lotny).
Metoda Phosnix Unitaka jest trójstopniowym procesem odzysku fosforu w postaci struwitu, wykorzystującym strumień ścieku wzbogacony wcześniej w fosfor (30-905 mg P/l) na drodze biologicznej. Proces prowadzony jest w reaktorze fluidalnym zasilanym powietrzem, do którego dozowane są jony Mg w postaci chlorku magnezu do uzyskania stosunku Mg:P na poziomie 1-1,3 oraz soda kaustyczna, aby utrzymywać pH na poziomie 8,5-9.
Inne znane metody utylizacji osadów ściekowych stosowane w praktyce to np. proces Swiss Combi polegający na suszeniu osadów komunalnych. Temperatura suszonego i granulowanego osadu dochodzi do 150°C, a temperatura gazów odlotowych do 450°C. Gazy odlotowe są zawracane po odpyleniu do komory spalania ogrzewającej suszarkę. Wysuszony, wolny od patogenów osad mieszany jest z ziemią i stosowany do rekultywacji.
Kolejny proces znany pod nazwą Simon-N-Viro-Viro polega na tym, że do osadów po odwodnieniu na filtrach taśmowych dodaje się alkalia (pyły cementowe i wapno), pasteryzuje się przez 12 h w 52°C, a następnie kompostuje w takiej samej temperaturze przez 5-9 dni, co usuwa substancje patogenne. Osad po zmieszaniu z ziemią używany jest w rolnictwie.
W procesie Krepro poprzez wstępne ługowania osadów kwasem siarkowym lub solnym przy pH 1,5-2 rozpuszcza się zawarty w nim fosforan żelazowy, odsącza biomasę (wraz z SiO2) i przez podniesienie pH do 2-2,8 (dodatkiem MgO) ponownie wytrąca FePO4 · 2H2O. Po odwirowaniu otrzymuje się osad zawierający w 35% swojej suchej masy do 15% P. Osad ten nie powinien zawierać krzemionki, natomiast w jego fazie wodnej mogą występować pewne ilości MgSO4 lub MgCl2. Nowszy stosowany proces Cambi/Krepro przewiduje hydrolizę odwodnionych osadów za pomocą pary wodnej, spalanie pozostałej po hydrolizie części osadu i biologiczne utlenianie związków organicznych zawartych w hydrolizacie. Odwodniony osad może być także obrabiany kwasem siarkowym.
Kolejną znaną technologią jest proces Bio-Con, w którym na popioły ze spalania osadów działa się kwasem siarkowym, a kwas fosforowy odzyskuje się na wymiennikach jonowych.
Japoński proces EBPR proponuje intensywne przemywanie popiołu w temperaturach do 53°C wodą zdemineralizowaną.
Celem wynalazku jest opracowanie technologii obróbki termicznej największej ilościowo części osadów komunalnych o wysokiej zawartości związków żelaza, tj. osadów biologicznych (mieszaniny osadu wstępnego i nadmiernego) i uzyskanie popiołów o składzie fazowym umożliwiającym prowadzenie selektywnej i wysoce efektywnej ekstrakcji kwasami mineralnymi, co pozwala w efekcie na uzyskanie półproduktu do wytwarzania surowców nawozowych.
Sposób termicznej utylizacji osadów ściekowych o wysokiej zawartości związków żelaza z oczyszczania ścieków komunalnych, w którym odwodnione mechanicznie lub wysuszone osady poddaje się spalaniu i ekstrakcji fosforu kwasem azotowym, polega według wynalazku na tym, że zawarte w osadzie związki żelaza immobilizuje się poprzez przeprowadzenie ich w formę hematytu na drodze kalcynacji osadu w temperaturze 900-1000°C w czasie 1-2 godzin w atmosferze utleniającej. Popioły po kalcynacji ekstrahuje się kwasem azotowym w temperaturze otoczenia lub nieco wyższej, w czasie od 0,5 do 28 godzin, przy stosunku wagowym popioł ów do kwasu azotowego w zakresie 3:1 do 1:2, przy czym przed ługowaniem popioły miesza się z wodą w ilości zapewniającej stężenie kwasu azotowego w wodzie w przedziale 15-40%, zaś proces ekstrakcji prowadzi się przy ciągłym mieszaniu zawiesiny.
Sposób według wynalazku umożliwia selektywną ekstrakcję fosforu tak, aby jak najmniejsza była zawartość żelaza w wyekstrahowanym roztworze. Za dopuszczalną wartość maksymalną przyjęto stosunek masowy Fe/PO43- równy 0,02, co umożliwia potencjalne wykorzystanie ekstraktu jako surowca do produkcji nawozów zawierających fosfor.
Nieoczekiwanie okazało się, że selektywne ługowanie związków fosforu możliwe było w efekcie pojawienia się w popiele fazy hematytu, słabo rozpuszczalnego w kwasie azotowym. Najkorzystniejszą do ługowania jest temperatura kalcynacji popiołu 900-1000°C, bowiem w tym zakresie temperatur występuje najlepiej wykształcona faza krystaliczna hematytu w popiele. Potwierdziły to także badania zależności jonów PO43-, Ca2+ i Fe3+ w roztworach i osadzie po ługowaniu. Ekstrakty z popiołów prażonych w 900-1000°C, ługowane przez 28 h zawierają najwięcej PO43-, podczas gdy osad z ługowania popiołu zawiera najmniej jonów fosforanowych. We wszystkich próbach wyekstrahowano z popiołu powyżej 90% fosforu zawartego w popiele i w granicach zalewie 2% zawartego w nim tlenku żelaza.
Wynalazek objaśniono poniżej w dwóch przykładach jego realizacji.
PL 210 459 B1
P r z y k ł a d I
100 g odwodnionego osadu biologicznego z oczyszczania ścieków komunalnych zawierającego 30,5% suchej masy spalono i kalcynowano w temperaturze 900°C w czasie 1,2 godziny w atmosferze utleniającej w laboratoryjnym piecu komorowym, otrzymując 10 g popiołu zawierającego 20,5% PO43-, 15,7% Fe oraz 12,3% Ca. Popiół zmieszano z 20 g wody, a następnie do zawiesiny popiołowo-wodnej dodano 5 g stężonego (w przeliczeniu na 100%) kwasu azotowego. Całość mieszano przez 45 minut, po czym zawiesinę przefiltrowano otrzymując 25,7 g fihratu zawierającego 7,9% PO43- i 0,15% Fe oraz
9,3 g osadu zawierającego 0,2% PO43- i 16,6% Fe.
P r z y k ł a d II
100 g odwodnionego osadu biologicznego z oczyszczania ścieków komunalnych zawierającego 30,0% suchej masy spalono i kalcynowano w temperaturze 950°C w czasie 2 godzin w atmosferze utleniającej w laboratoryjnym piecu komorowym, otrzymując 10 g popiołu zawierającego 20,9% PO43-, 15,3% Fe oraz 12,% Ca. Popiół zmieszano z 20 g wody, a następnie do zawiesiny popiołowo-wodnej dodano 13 g stężonego (w przeliczeniu na 100%) kwasu azotowego. Całość mieszano przez 28 godzin, po czym zawiesinę przefiltrowano otrzymując 36 g filtratu zawierającego 5,8% PO43- i 0,11% Fe oraz 9,0 g osadu zawierającego 0,11% PO43- i 17,1% Fe.

Claims (1)

  1. Sposób termicznej utylizacji osadów o wysokiej zawartości związków żelaza z oczyszczania ścieków komunalnych, w którym odwodnione mechanicznie lub wysuszone osady poddaje się spalaniu i ekstrakcji fosforu kwasem azotowym, znamienny tym, że zawarte w osadzie związki żelaza immobilizuje się poprzez przeprowadzenie ich w formę hematytu na drodze kalcynacji osadu w temperaturze 900-1000°C w czasie 1-2 godzin w atmosferze utleniającej, po czym popioły po kalcynacji ekstrahuje się kwasem azotowym w temperaturze otoczenia lub nieco wyższej, w czasie od 0,5 do 28 godzin, przy stosunku wagowym popiołów do kwasu azotowego w zakresie 3,1 do 1,2, przy czym popioły przed ługowaniem miesza się z wodą w ilości zapewniającej stężenie kwasu azotowego w wodzie w przedziale 15-40%, zaś proces ekstrakcji prowadzi się przy ciągłym mieszaniu zawieśmy
PL363768A 2003-11-27 2003-11-27 Sposób termicznej utylizacji osadów o wysokiej zawartości związków żelaza z oczyszczania ścieków komunalnych PL210459B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL363768A PL210459B1 (pl) 2003-11-27 2003-11-27 Sposób termicznej utylizacji osadów o wysokiej zawartości związków żelaza z oczyszczania ścieków komunalnych

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL363768A PL210459B1 (pl) 2003-11-27 2003-11-27 Sposób termicznej utylizacji osadów o wysokiej zawartości związków żelaza z oczyszczania ścieków komunalnych

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL363768A1 PL363768A1 (pl) 2005-05-30
PL210459B1 true PL210459B1 (pl) 2012-01-31

Family

ID=35396225

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL363768A PL210459B1 (pl) 2003-11-27 2003-11-27 Sposób termicznej utylizacji osadów o wysokiej zawartości związków żelaza z oczyszczania ścieków komunalnych

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL210459B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL363768A1 (pl) 2005-05-30

Similar Documents

Publication Publication Date Title
ES2856883T3 (es) Procedimiento para el tratamiento de cenizas con contenido de fosfato, procedentes de instalaciones de incineración de residuos, mediante descomposición química por vía húmeda para la obtención de compuestos de aluminio, de calcio, de fósforo y de nitrógeno
DE102014006278B3 (de) Verfahren zur Reinigung von Roh-Phosphorsäure (z.B. MGA-Säure) durch Zugabe von Aschen aus Abfall-Verbrennungsanlagen umfassend die Gewinnung von reiner Phosphorsäure, Kalziumsulfat, wasserlöslichen Kalziumhydrogenphosphaten und Metallsalz-Lösung
DE102013018652B4 (de) Verfahren zur Behandlung von phosphathaltigen Feststoffen durch nasschemischen Aufschluss zur Gewinnung von Aluminium-, Kalzium-, Phosphor- und Stickstoffverbindungen
Brienza et al. Ammonia stripping and scrubbing for mineral nitrogen recovery
KR102722152B1 (ko) 산을 사용한 포스페이트 공급원의 에칭 방법
PL210459B1 (pl) Sposób termicznej utylizacji osadów o wysokiej zawartości związków żelaza z oczyszczania ścieków komunalnych
DE102021000786A1 (de) Verfahren zur kombinierten Rückgewinnung von Phosphat und Stickstoff aus Klärschlamm und gegebenenfalls biologischen Abfällen
DE2118850A1 (de) Verfahren zur Verwertung von Abfallprodukten
US20240116792A1 (en) Method for the combined recycling of phosphate and nitrogen from sewage sludge and optionally biological waste
EP2653456A1 (en) The method of obtaining the mineral-organic fertilizer from waste agricultural biogas digestate
Gorazda et al. Possibilities of phosphorus recovering from municipal sewage and sewage sludge
EA031039B1 (ru) Комплексное органоминеральное мелиорант-удобрение
CN118993036B (zh) 水滑石辅助水热炭化减少农业生物质废弃物磷流失的方法
AT314567B (de) Verfahren zur Verwendung von Abwasserschlamm und Schlacke oder Asche zur Bildung eines Düngers
US20250340464A1 (en) System and method for recovery of phosphate from wastewater as granular natural struvite
EP3728164A1 (de) Verfahren zur behandlung eines phosphorhaltigen materials
Wzorek et al. Phosphorus recovery from waste-methods review
Schick et al. Techniques for P-recovery from waste water and sewage sludge and fertilizer quality of P-recycling products
PL237364B1 (pl) Sposób równoczesnego odzyskiwania do celów nawozowych związków fosforu i mikroelementów z ekstraktów po ługowaniu popiołów uzyskanych ze spalenia osadów ściekowych
PL247847B1 (pl) Sposób wytwarzania wielofunkcyjnego nawozu na bazie komunalnych osadów ściekowych
SU956441A1 (ru) Способ получени двойного суперфосфата
IT201900012378A1 (it) Metodo a idrolisi termica per il trattamento di biomasse e procedimento di depurazione di acque reflue che utilizza il metodo di trattamento
SU812786A1 (ru) Способ переработки отходовфОСфОРНОгО пРОизВОдСТВА
PL198431B1 (pl) Sposób przerobu osadów zawierających fosforany żelaza
PL243439B1 (pl) Wieloskładnikowy nawóz organiczno-mineralny zwłaszcza do kukurydzy