PL209667B1 - Zestaw dla okna i sposób wytwarzania takiego zestawu - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest zestaw ościeżnicy i skrzydła dla okna, w szczególności dla okna przeznaczonego do montażu w nachylonej powierzchni dachu, obejmujący ościeżnicę i skrzydło, przy czym każda z nich zawiera części górną, dolną i boczne, a skrzydło to jest połączone zawiasowo z oścież nicą w celu wykonywania obrotu wokół osi równoległej do części górnej i dolnej.

Okna typu wymienionego we wstępie są dobrze znane i powszechnie stosowane. W zasadzie okna takie można wytwarzać w bardzo prosty sposób z identycznych profili odpowiednio dla konstrukcji ościeżnicy i skrzydła (w dalszym ciągu niniejszego opisu określanych jako ościeżnica i skrzydło). Tak więc znane jest z europejskiego opisu patentowego EP 0445663 A1 wytwarzanie drewnianych profili z szeregu listew drewnianych sklejanych razem, przy czym niektóre listwy są rozmieszczone prostopadle do innych, dzięki czemu profil jest szczególnie stabilny, a ponadto na zakryte części profilu, można stosować listwy, które w innym przypadku należałoby odrzucić. Wadą jednak jest to, że gotowe profile są stosunkowo masywne.

Inny przykład takiej konstrukcji z identycznymi profilami odpowiednio w ościeżnicy i w skrzydle ujawniono w europejskim opisie patentowym EP-A-0 133769. Jak wynika z tego zgłoszenia, celem jest uproszczenie procesu wytwarzania i obniżenie kosztów magazynowania, w szczególności dla umożliwienia wytwarzania ościeżnicy albo skrzydła lokalnie przez rzemieślnika, z gotowych identycznych profili odpowiednio dla ościeżnicy i dla skrzydła.

W celu zapewnienia optymalnych wł a ś ciwoś ci uż ytkowych takiego okna, wymienione wyż ej „proste” okno przeszło pewną drogę rozwojową, w szczególności pod kątem zapewnienia dobrej ochrony przed warunkami atmosferycznymi, a w konsekwencji dużej trwałości elementów ościeżnicy i skrzydła wykonanych z drewna, jak również dobrych właściwości uszczelniających pomiędzy częściami ruchomymi względem siebie, w celu zminimalizowania strat cieplnych przez okno.

Założenia te spowodowały, że obecnie po części stosuje się złożone obróbki blacharskie do „zgrubnej” ochrony okna, po części zaś stosuje się skomplikowany układ elementów uszczelniających, jako układ z dwóch albo trzech uszczelnień „jedno na drugim”.

Te elementy uszczelniające są zwykle wykonane w postaci sprężystych profili uszczelniających, które albo opierają się o nieruchomą część ościeżnicy bądź samego skrzydła, albo też o inne profile uszczelniające. W celu umożliwienia mocowania tych profili uszczelniających, ościeżnicę i skrzydło wykonuje się z coraz bardziej skomplikowanymi systemami mocującymi, albo z elementami wykonanymi jako integralna część profili ościeżnicy albo skrzydła, takimi jak np. rowki klinowe, bądź też jako niezależne elementy do mocowania na nich. To znów powoduje, że odmienne profile, tzn. profile dla części górnej, dolnej i bocznych, odpowiednio dla ościeżnicy i skrzydła, są konstruowane inaczej, co znów pociąga za sobą skomplikowany i kosztowny proces wytwarzania.

Okoliczności opisane wyżej dotyczą głównie właściwości funkcjonalnych okna, lecz prawie tak samo ważnym problemem jest osiągnięcie atrakcyjnego wyglądu, co w praktyce oznacza gładką, jednolitą powierzchnię na wszystkich widocznych powierzchniach ościeżnicy i skrzydła.

Obecnie do wyrobu ościeżnic i skrzydeł używa się głównie drewna mającego względnie dużą liczbę naturalnych nieregularności, zwłaszcza sęków, jeżeli używa się drewna z drzew iglastych, takich jak sosna lub jodła. W celu ukrycia tych nieregularności, od dawna znane było cięcie drewna na względnie cienkie listwy, które następnie segregowano w zależności np. od tego, czy jedna, dwie albo trzy powierzchnie były „wolne od wad”, a tym samym wolne od niepożądanych nieregularności. Następnie poszczególne profile ościeżnicy i skrzydła składano razem w taki sposób, że wolne od wad powierzchnie rozmieszczano stosownie do widocznych powierzchni na gotowej ościeżnicy albo skrzydle, podczas gdy inne powierzchnie ukrywano, bądź na tylnej stronie profilu, bądź wewnątrz profilu. W zależności od rzeczywistej budowy, poszczególne listwy będą mieć jedną, dwie albo trzy widoczne strony i tym samym będzie wymagać się odpowiadającej temu liczby pozbawionych wad powierzchni.

Na tym tle, celem wynalazku jest dostarczenie struktury dla zestawu ościeżnicy i skrzydła dla okna, umożliwiającej racjonalne i tym samym opłacalne wytwarzanie, lecz równocześnie umożliwiającej w możliwie największym stopniu zabezpieczenie optymalnie funkcjonalnej konstrukcji każdego elementu składowego, tzn. zarówno różnych profili dla ościeżnicy i różnych profili dla skrzydła.

Niniejszy wynalazek opiera się na założeniu, iż profile na części górną, dolną i boczne okna dachowego można wykonać z zasadniczo identycznych listew w przypadku ościeżnicy, jak też w przypadku skrzydła.

PL 209 667 B1

Jak wynika ze wstępu, dotychczas próbowano uprościć proces wytwarzania okna bądź poprzez stosowanie identycznych części górnych, dolnych i bocznych, bądź też poprzez konstruowanie profili z szeregu listew. Obydwa te sposoby są oparte na podstawowej idei upraszczania albo ulepszania wytwarzania istniejącego wyrobu, tzn. zestawu ościeżnicy z umieszczonym w niej skrzydłem. Ponieważ nie było możliwe wytworzenie dobrze działającego okna, które byłoby optymalne pod względem właściwości użytkowych, jak również szczelności oraz izolacji cieplnej, wykonanego z identycznych profili dla ramy jak również dla skrzydła, te dwa elementy składowe traktowano dotychczas jako oddzielne jednostki, których wytwarzanie usiłowano racjonalizować osobno.

W przeciwień stwie do opisanych wyż ej dotychczasowych rozwią zań , w niniejszym wynalazku nie przyjęto za punkt wyjścia gotowego wyrobu, lecz jeden z podstawowych elementów składowych, tzn. samą listwę, z której buduje się ościeżnicę i skrzydło. Ściślej mówiąc, niniejszy wynalazek opiera się na założeniu, iż zarówno ościeżnicę jak i skrzydło można zbudować z identycznych listew, dzięki czemu upraszcza się wytwarzanie, klasyfikowanie, manipulowanie oraz magazynowanie listew. Wynalazek opiera się więc na uznaniu, że największy uzysk racjonalizacyjny otrzymuje się poprzez sprawne wytwarzanie profili podstawowych odpowiednio na ościeżnicę i skrzydło, podczas gdy korzystnie ostateczne profile można wykonywać indywidualnie za pomocą nowoczesnego wyposażenia produkcyjnego. Oczywiste jest, że opracowanie konstrukcyjne poszczególnych profili okna i dobór struktury listwy są powiązane ze sobą w taki sposób, że profile podstawowe powinny odpowiadać możliwie w największym stopniu gotowym profilom, dzięki czemu zapewnia się usuwanie możliwie najmniejszej ilości materiału. Okoliczność ta ma duże znaczenie, ponieważ koszty materiałów stanowią większą część całkowitych kosztów wytwarzania okna dachowego z drewnianą ościeżnicą i skrzydłem.

Z powyż szego wynika, ż e pierwotnie „identyczne” listwy bę d ą obrabiane i tym samym formalnie nie będą już identyczne i z tego też względu, w dalszym ciągu niniejszego opisu, określenie „zasadniczo identyczne listwy” będzie stosowane w odniesieniu do gotowych profili, zgodnie z czym należy rozumieć, że fachowiec w tej dziedzinie bez trudu będzie w stanie uświadomić sobie, że listwy różnią się od siebie jedynie tym, że zostały usunięte niewielkie ilości materiału, odpowiadające np. rowkom albo innym formom obróbki. Ściślej mówiąc, można będzie zdefiniować, że każda oddzielna, zasadniczo identyczna listwa obejmuje dany minimalny procent pola przekroju poprzecznego w stosunku do nominalnego pola przekroju otaczającego pole przekroju odnośnych listew jednostkowych. W korzystnych postaciach, pole przekroju poprzecznego stanowi co najmniej 70%, korzystnie co najmniej 80%, a najkorzystniej co najmniej 90%.

Zgodnie z pierwszym aspektem wynalazku, zestaw charakteryzuje się tym, że listwy jednostkowe każdego profilu mają identyczne przekroje poprzeczne i tę samą orientację przestrzenną. Tym samym profile można wykonywać w szczególnie prosty sposób.

W korzystnej postaci, każda część górna, dolna i boczne, zarówno ościeżnicy jak i skrzydła, składa się z co najmniej dwóch listew jednostkowych. W szczególnie korzystnej postaci, skrzydło jest połączone zawiasowo z ościeżnicą, w celu obracania się wokół osi równoległej do części górnej i dolnej.

Optymalizację liczby profili jednostkowych uzyskuje się dzięki temu, że profile skrzydła składają się z liczby n listew jednostkowych, a profile ościeżnicy składają się z liczby n+1 listew jednostkowych, gdzie n jest dodatnią liczbą całkowitą większą od 1, korzystnie nieprzewyższającą liczby 4. Szereg listew jednostkowych tworzących część odpowiednich profili pozostaje pod wpływem wzajemnie sprzecznych wymagań, ponieważ duża liczba listew jednostkowych będzie zwiększała koszt manipulowania i sklejania listew, powodując powstanie dużej liczby linii klejenia, co między innymi pogorszy wygląd wyrobu, natomiast mała liczba listew jednostkowych zwiększy ryzyko konieczności odrzucenia listwy, co zwiększa zużycie materiału.

Jeżeli wymagana jest mocniejsza ościeżnica i/lub bardziej masywna ościeżnica, np. w związku z montaż em okna dachowego w konstrukcji dachu obejmują cej pokrycie dachu o wzgl ę dnie duż ej odległości pomiędzy górną i dolną powierzchnią, alternatywnie sugeruje się, aby profile skrzydła składały się z liczby n listew jednostkowych, a profile ościeżnicy składały się z liczby n+2 listew jednostkowych, gdzie n jest dodatnią liczbą całkowitą większą od 1, korzystnie nieprzewyższającą liczby 4.

Przykładowo, jeżeli powiedziano, że ościeżnica, względnie skrzydło, składa się z co najmniej dwóch listew jednostkowych, obejmuje to oczywiście postacie, w których ościeżnica i skrzydło nie zawierają dalszych listew.

Zgodnie z innym aspektami, wynalazek dotyczy sposobu wytwarzania zestawu ościeżnicy i odpowiadającego jej skrzydła dla okna, obejmującego etapy dostarczania szeregu listew, wytwarzania

PL 209 667 B1 jednego albo większej liczby profili podstawowych ościeżnicy, wykonywania profili ościeżnicy z jednego albo większej liczby profili podstawowych ościeżnicy, montowania profili ościeżnicy z utworzeniem ościeżnicy, oraz wytwarzania jednego lub większej liczby profili podstawowych skrzydła, i wykonywania profili skrzydła z jednego albo większej liczby profili podstawowych skrzydła, montowania profili skrzydła z utworzeniem skrzydła, obejmującego dodatkowy etap budowy co najmniej jednego z profili podstawowych ościeżnicy i jednego z profili podstawowych skrzydła z użyciem jednej lub większej liczby listew jednostkowych, przy czym listwy jednostkowe odpowiednio dla ościeżnicy i dla skrzydła mają identyczne przekroje poprzeczne.

Profile podstawowe mają korzystnie długość odpowiadającą liczbie profili ościeżnicy albo skrzydła tak, że można je wykonywać w odcinkach o dużej długości, które będą następnie cięte na żądaną długość dla danych rozmiarów okna. Stosując zakładkę, można wytwarzać profile podstawowe o dowolnej pożądanej długości. Montowanie listew w profile podstawowe będzie zwykle wykonywane za pomocą klejenia. Montowanie gotowych profili dla ościeżnicy będzie wykonywane w sposób tradycyjny, tzn. za pomocą połączeń narożnych.

W korzystnej postaci, profile podstawowe, odpowiednio ościeżnicy i skrzydła, są budowane identycznie, z identycznymi odpowiednimi przekrojami poprzecznymi w częściach górnych, dolnych i bocznych, zarówno oś cież nicy jak i skrzydł a.

Jak widać, wynalazek dotyczy ościeżnicy zbudowanej z listew, lecz należy tu wspomnieć, że termin „listwa” w niniejszym kontekście nie obejmuje bardzo cienkich „listew” typu listkowego, których używa się do wytwarzania sklejki. W celu wyjaśnienia powyższego należy ustalić, że listwy odpowiadające wynalazkowi mają grubość (tzn. minimalny wymiar przekroju poprzecznego) co najmniej 5 mm, korzystnie co najmniej 10 mm. W korzystnej postaci, listwy można skonstruować w kształcie pręta.

W dalszym ciągu wynalazek zostanie opisany bardziej szczegółowo, w odniesieniu do rysunku, na którym fig. 1 przedstawia podstawową postać typowego okna dachowego, fig. 2 przedstawia ogólną zasadę zgodną z wynalazkiem, fig. 3 przedstawia profil ościeżnicy i profil skrzydła dla okna dachowego w przekroju poprzecznym, fig. 4 przedstawia odpowiednio profil ościeżnicy i profil skrzydła w przekroju poprzecznym, na którym narysowano pewną liczbę listew, fig. 5A, 5B, 5C, 5E i 5G przedstawiają przykłady kształtów podstawowych profili, odpowiednio dla ościeżnicy i dla skrzydła.

Nawiązując do fig. 1, opisane zostaną podstawowe elementy okna dachowego. Okno takie obejmuje ościeżnicę 1 wyznaczającą otwór i mającą część górną 2, części boczne 3 i część dolną 4, oraz skrzydło 11 połączone z nią zawiasowo, w którym to skrzydle, pomiędzy częścią górną 12, częściami bocznymi 13 i częścią dolną 14, jest oprawiona szyba 15. W dalszym ciągu niniejszego opisu, wyrażenia górne, boczne i dolne skrzydło oraz górna, boczna i dolna ościeżnica będą także używane w odniesieniu do części górnej, bocznych i dolnej itp., przy czym konstrukcja ościeżnicy i skrzydła oznacza ościeżnicę i skrzydło. W postaci przedstawionej na fig. 1, okno obejmuje także różnorodne obróbki blacharskie 5, które nie stanowią części niniejszego wynalazku. Skrzydło może obracać się wokół osi równoległej do części dolnych, z zawiasami (niepokazanymi) usytuowanymi pomiędzy częściami górną i dolną, tzn. jest zawieszone centralnie, w przeciwieństwie do okna z zawiasami na górnej krawędzi.

Figura 2 przedstawia ogólną zasadę zgodną z wynalazkiem, tzn. jak można zastosować listwę jednostkową do stworzenia dwóch różnych konfiguracji dla zestawu ościeżnicy i skrzydła. Ściślej mówiąc, fig. 2 przedstawia listwę jednostkową 100 w przekroju, jak również dwa zestawy także w przekroju, dla ościeżnicy i odpowiadającego jej skrzydła. Wyrażenie „jednostkowy (a)” odnosi się wyłącznie do przekroju poprzecznego, ponieważ długość poszczególnej listwy zależy od konkretnego zastosowania. W obydwu postaciach, profil 131, 132 skrzydła jest taki sam, podczas gdy profile ościeżnicy zmieniają się. W pierwszej postaci, profil 121 ościeżnicy składa się z czterech listew jednostkowych ułożonych w stos, w drugiej postaci profil 122 ościeżnicy składa się z czterech listew rozmieszczonych parami obok siebie. Na fig. 2 listwy przedstawiono w dwóch „rodzajach jakości”, albo kreskowane albo nie kreskowane, przy czym to pierwsze oznacza listwę z jedną albo większą liczbą powierzchni bez wad (takich jak np. sęki), to ostatnie zaś oznacza listwę, co do której nie ma szczególnych wymagań w zakresie wyglądu powierzchni. W zależności od konstrukcji może okazać się konieczne, aby dana powierzchnia wolna od wad była otoczona powierzchniami wolnymi od wad z jednej albo z obu stron. To, czy dana powierzchnia jest swobodna i tym samym widoczna w gotowym oknie zależy po części od tego, czy dana powierzchnia reprezentuje przód czy tył, po części zaś od tego, czy bok ma być zakryty w inny sposób, ponieważ mogą istnieć różne wymagania co do stopnia doskonałości

PL 209 667 B1 w zależ noś ci od tego, jak widoczna jest dana powierzchnia w zamontowanym oknie. Jak się okazuje, listwy należące do więcej niż dokładnie dwóch kategorii będą często stanowiły ewentualność.

Figura 3 przedstawia w przekroju poprzecznym (odpowiadającym częściom bocznym na fig. 1), profil 20 ościeżnicy, profil 30 skrzydła, szybę 15, ramę montażową 16 i obróbkę blacharską 5. Niniejszy wynalazek dotyczy jedynie ościeżnicy i skrzydła, podczas gdy elementy obróbki blacharskiej pokazano tylko dla ilustracji. Należy zauważyć, że rysunek jest schematyczny, przedstawiając jedynie główne elementy składowe okna dachowego. Profil ościeżnicy ma przednią powierzchnię 21, tylną powierzchnię 22, wewnętrzną stronę 23 i zewnętrzną stronę 24, dokładnie tak jak profil skrzydła ma przednią powierzchnię 31, tylną powierzchnię 32, wewnętrzną stronę 33 i zewnętrzną stronę 34. Każdy z profili ma szereg rowków klinowych 25, w postaci bez rowków, albo z jednym albo z większą liczbą rowków na każdej z czterech powierzchni. Należy zauważyć, że profil 20 ościeżnicy, jak również i profil 30 skrzydła, ma ogólną konfigurację zgodną z przykładami pokazanymi na fig. 2, która będzie opisana w dalszym ciągu.

Figura 4 przedstawia odpowiednio profil ościeżnicy i skrzydła, 120, 130, o konfiguracji przekroju odpowiadającej w przybliżeniu pokazanej na fig. 1, na którym to profilu narysowano szereg listew 101 - 106, zgodnych z pierwszą konfiguracją profili podstawowych 121, 131 pokazanych na fig. 2. Jak można zobaczyć, profile podstawowe odpowiadają w dużym stopniu profilom gotowym. W szczególności można zauważyć, że trzy górne listwy (na fig. 4) profilu ościeżnicy i dwie listwy dla profilu skrzydła są zasadniczo identyczne, podczas gdy z najniższej listwy 104 ościeżnicy usunięto tyle materiału, że nie można wprost powiedzieć, iż odpowiada ona innym. To jednak pozostaje w całkowitej zgodności z pierwszym aspektem wynalazku, który jedynie wskazuje, że profil składa się z co najmniej dwóch listew jednostkowych (w tym przypadku: trzech i dwóch), przy czym listwy jednostkowe odpowiednio dla ościeżnicy i skrzydła, mają zasadniczo identyczny przekrój poprzeczny. W związku z „techniczną” definicją wynalazku okazuje się ponadto, że wzorcowy przekrój uzupełnia pozostała część drugiej listwy 102 ościeżnicy, a przekroje poprzeczne pozostałych listew jednostkowych 101, 103, 105, 106 tworzą co najmniej 70% tegoż przekroju. Mimo iż wzorcowy przekrój przedstawionej postaci odpowiada rzeczywistym przekrojom poprzecznym, nie musi koniecznie tak być ponieważ przekrój wzorcowy będzie często mieć większe pole niż odpowiadające „największemu” spośród rzeczywistych przekrojów poprzecznych.

Należy podkreślić, że powyższa dyskusja dotycząca tego, co można postrzegać jako zasadniczo identyczne w gotowych profilach, a tym samym listwach, nie ma znaczenia dla sposobu według wynalazku, ponieważ tutaj znaczenie mają wyłącznie listwy w ich nieobrabianej postaci. Patrząc w tym świetle, wszystkie listwy 101 - 106 pokazane tutaj będą tym samym listwami jednostkowymi według drugiego aspektu wynalazku.

Na fig. 2 i 4 pokazano pojedynczy typ konfiguracji listwy (tzn. cztery listwy dla profilu podstawowego ościeżnicy i dwie listwy dla profilu podstawowego skrzydła), lecz oczywiście będzie możliwa zmiana wynalazku zarówno w odniesieniu do kształtu, liczby jak i położenia listew w profilach podstawowych, jak to pokazano na fig. 5A, 5B, 5C, 5E i 5G.

Ściślej mówiąc, fig. 5A przedstawia postać, w której profil ościeżnicy składa się tylko z dwu listew, a profil skrzydła tylko z jednej listwy; jak widać, listwy 112 mogą także mieć kwadratowy przekrój poprzeczny. Fig. 5B przedstawia postać, w której zarówno profil ościeżnicy jak i skrzydła są identyczne (za wyjątkiem orientacji listew) i każdy składa się z dwóch listew. Fig. 5C odpowiada konfiguracji pokazanej na fig. 3. Fig. 5E przedstawia przykład, w którym zastosowano względnie dużą liczbę wąskich listew 113, co może być korzystne, jeżeli trudno uzyskać powierzchnie wolne od sęków. Fig. 5G przedstawia przykłady, w których zastosowano listwy 114 o powierzchniach nierównoległych. To ostatnie skomplikuje oczywiście proces wytwarzania.

Zgodnie z innym aspektem, wynalazek dotyczy także sposobu wytwarzania ościeżnicy i odpowiadającego jej skrzydła dla okna. Jak wspomniano we wstępie, do wytwarzania ościeżnic i skrzydeł dla okien używa się często drewna z naturalnymi wadami, w szczególności sękami, jeżeli używa się drewna iglastego, takiego jak sosna i jodła. Po przetworzeniu w tartaku dłużyc na listwy o żądanych wymiarach (typowo o prostokątnym przekroju poprzecznym), przeprowadza się klasyfikację jakościową każdej listwy, np. według liczby powierzchni „bez wad”, które są odpowiednie do wykorzystania jako widoczne powierzchnie w gotowym oknie. Listwa „doskonała” mieć będzie zazwyczaj jedną (szeroką) powierzchnię bez wad, z jednym lub dwoma sąsiednimi bokami bez wad. Po klasyfikacji, listwy można wówczas układać zgodnie z żądaną konfiguracją pod względem wymiarów i usytuowania wolnych od wad powierzchni, dla odnośnej ościeżnicy albo skrzydła. Typowo listwy układa się na zakład6

PL 209 667 B1 kę we względnie długie konstrukcje, które następnie montuje się tworząc profile podstawowe, za pomocą klejenia pod naciskiem. Wynalazek dotyczy zarówno profili podstawowych ościeżnicy jak i skrzydł a.

Claims (12)

1. Zestaw dla okna obejmujący ościeżnicę i odpowiadające jej skrzydło, przy czym ościeżnica zawiera szereg profili ościeżnicy, skrzydło zaś zawiera szereg profili skrzydła, z tym że co najmniej jeden profil ościeżnicy i jeden profil skrzydła zawiera jedną albo większą liczbę listew jednostkowych, znamienny tym, że listwy jednostkowe każdego profilu mają identyczne przekroje poprzeczne i tę samą orientację przestrzenną.

2. Zestaw według zastrz. 1, znamienny tym, że zarówno ościeżnica jak i skrzydło obejmuje profile górne, dolne i boczne.

3. Zestaw według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że każdy z profili ościeżnicy składa się z co najmniej trzech listew jednostkowych, każdy z profili skrzydła zaś składa się z co najmniej dwóch listew jednostkowych.

4. Zestaw według dowolnego z poprzednich zastrz. 1-3, znamienny tym, że profile skrzydła składają się z n listew jednostkowych, profile ościeżnicy zaś składają się z n + 1 listew jednostkowych, gdzie n jest dodatnią liczbą całkowitą większą od 1, korzystnie nie przewyższającą 4.

5. Zestaw według dowolnego z poprzednich zastrz. 1-3, znamienny tym, że profile skrzydła składają się z n listew jednostkowych, profile ościeżnicy zaś składają się z n + 2 listew jednostkowych, gdzie n jest dodatnią liczbą całkowitą większą od 1, korzystnie nie przewyższającą 4.

6. Zestaw według dowolnego z poprzednich zastrz. 1-5, znamienny tym, że poszczególne profile ościeżnicy i skrzydła odpowiednio są zasadniczo identyczne.

7. Zestaw według dowolnego z poprzednich zastrz. 1-6, znamienny tym, że skrzydło jest połączone zawiasowo z ościeżnicą w celu obracania się wokół osi równoległej do części górnych i dolnych.

8. Sposób wytwarzania zestawu ościeżnicy i odpowiadającego jej skrzydła dla okna, obejmujący etapy:

- dostarczania szeregu listew,

- wytwarzania jednego albo większej liczby profili podstawowych oś cieżnicy,

- wytwarzania profili ościeżnicy z jednego albo wię kszej liczby profili podstawowych oś cieżnicy,

- montowania profili oś cież nicy z utworzeniem oś cież nicy, oraz

- wytwarzania jednego albo większej liczby profili podstawowych skrzydła,

- wytwarzania profili skrzydła z jednego albo większej liczby profili podstawowych skrzydła,

- montaż u profili skrzydł a z utworzeniem skrzydł a, znamienny tym, że buduje się co najmniej jeden z profili podstawowych ościeżnicy i jeden z profili podstawowych skrzydła z użyciem dwóch albo większej liczby listew jednostkowych (100), przy czym listwy jednostkowe dla ościeżnicy względnie skrzydła mają identyczne przekroje poprzeczne.

9. Sposób według zastrz. 8, znamienny tym, że zarówno ościeżnica jak i skrzydło obejmują profile górne, dolne i boczne, przy czym profile podstawowe dla części górnych, dolnych i bocznych odpowiednio ościeżnicy i skrzydła są zbudowane z identycznymi przekrojami poprzecznymi.

10. Sposób według zastrz. 8 albo 9, znamienny tym, że profile podstawowe mają długość odpowiadającą liczbie profili ościeżnicy albo skrzydła.

11. Sposób według dowolnego z zastrz. 8-10, znamienny tym, że obejmuje ponadto etap łączenia ościeżnicy ze skrzydłem za pomocą urządzenia zawiasowego tak, że ościeżnica może obracać się względem skrzydła wokół osi równoległej do części górnych i dolnych.

12. Sposób według dowolnego z zastrz. 8-11, znamienny tym, że dwie albo większą liczbę listew jednostkowych skleja się razem dla wykonania każdego profilu podstawowego, następnie z profilu podstawowego usuwa się materiał tak, aby uformować ościeżnicę albo skrzydło, przy czym pole przekroju poprzecznego każdej listwy stanowi 70%, korzystnie 80%, a korzystniej 90% pierwotnego pola przekroju poprzecznego.