Przedmiotem niniejszego wynalazku jest samolot, wyposazony w wirniki lopat¬ kowe, umozliwiajace start oraz ladowanie w kierunku pionowym.Samolot w wykonaniu wedlug wynalaz¬ ku uwidoczniono na rysunku. Fig. 1 przedstawia widok ztylu kadluba i urza¬ dzenia napedowego samolotu, fig. 2 — cze¬ sciowy widok wirnika lopatkowego, fig. 3— poprzeczny przekrój jednej lopatki wirni¬ ka w stanie rozwartym, fig. 4 — perspekty¬ wiczny widok czesci kola toru prowadni- czego i oslony pomocniczej.Kadlub samolotu, w wykonaniu wedlug wynalazku, sklada sie z ramy 1, zawieraja¬ cej kabine dla pilota i osadzonej na pod¬ woziu 2, spoczywajacem na dosc szeroko rozstawionych kólkach 3, np. na trzech kólkach. W górnej czesci kadluba osadzo¬ ny jest obrotowy wal 4, napedzany w do¬ wolny znany sposób, np. zapomoca korbo- wodu 5, poruszanego silnikiem 6. Na obu koncach walu 4 osadzone sa wirniki lopat¬ kowe, utworzone z szeregu promieniowo rozmieszczonych ramion 7, z których kaz¬ de zaopatrzone jest w dwie polówki prze¬ gubowo osadzonych na nich lopatek 8.Dodatnia praca lopatek wirnikowych odbywa sie tylko na pewnej czesci ich ko¬ lowego przebiegu. W celu moznosci nale¬ zytego rozwarcia i zwarcia polówek lopa¬ tek 8, te ostatnie sa zaopatrzone w walki toczne 9, przyczem polówki lopatek sa pro* wadzone przy pomocy tych tocznych wal-ków 9 jjo torze prówadniczynl, utworzonym z szyil prowadniczych 10 (fig. 4), osadzo¬ nych mk kole pomocniczym. Watki 9, to¬ czac sie po tycli szynach* 10, powoduja wy- chyleina polówek lopatek 8, poniewaz wza¬ jemna odleglosc tych szyn jest rózna na przestrzeni dodatniej pracy lopatek od od¬ leglosci szyn w miejscach, odpowiadaja¬ cych ich pracy ujemnej, a mianowicie w miejscach obwodu kola toru prowadnicze- go, w których lopatki zajmuja okresowo polozenia robpcz£, odleglosc pomiedzy szy¬ nami jest wieksza.Na wale 4 (fig. 4) osadzone sa luzno takze i kola pomocnicze, przyczem kola te obejmuja wirniki lopatkowe. Na fig. 1 przedstawione sa jedynie piasty 12 tych kól, umieszczone po obu stronach piasty wirnika lopatkowego. Kola te normalnie sa nieruchome i sprzegniete z mechanizmem rozrzadczym np. zapomoca ukladu korbo¬ wego 13 — 15, umieszczonego w kadlubie 1 samolotu wpoblizu siedzenia pilota. Za¬ pomoca tych kól pomocniczych mozna uzy¬ skac zmiane zarówno wysokosci, jak i szyb¬ kosci lotu samolotu, bez zmieniania szyb¬ kosci silnika. W tym celu wystarczy zwol¬ nic korbe 13 z zazebienia z kolem zapadko- wem (nieprzedstawionem na rysunku) i za¬ pomoca ciegna 14 i walka korbowego 15 obrócic kolo pomocnicze o odpowiedni kat, poczem znowu unieruchomic te kola, sprze¬ gajac korbe 13 ze wspomnianem kolem za¬ padkowem.W celu zwiekszenia wyporu korzystnie jest przepuszczac lopatki podczas ich roz¬ warcia przez znanego rodzaju pudla 11, tworzace rodzaj tuneli, wewnatrz których przebiega szeroki tor utworzony z szyn 10.Jeden z takich znanych tuneli uwidocznio¬ ny jest w perspektywie na fig. 4, natomiast na fig. 2 miejsca tych tuneli sa zakresko- wane.Przy obracaniu kól pomocniczych ku górze lub ku dolowi wokolo walu 4 szyny 10 i tunele 11, bedac zwiazane z temi ko¬ lami na stale, równiez zmieniaja swoje po¬ lozenie.Samolot w wykonaniu wedlug wynalaz¬ ku jest zaopatrzony ponadto w znany ster kierunkowy (na rysunku nieuwidoczniony).W przypadku zwiekszenia powierzchni lopatek w kierunku ich szerokosci mozna odpowiednio skrócic dlugosc tych lopatek, wskutek czego budowa samolotu staje sie bardziej zwarta. PL