PL197352B1 - Sposób wytwarzania amunicji strzeleckiej o obniżonej skłonności do rykoszetowania - Google Patents

Abstract

1. Sposób wytwarzania amunicji strzeleckiej o obniżonej skłonności do rykoszetowania, znamienny tym, że do jej produkcji stosuje się materiały spiekane o porowatości od 10 do 20%.

Description

F42B 5/00 (2006.01) (22) Data zgłoszenia: 23.07.2001

Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (54) Sposób wytwarzaniaamunicji strzeleckiej o obniżonej skłonnoścido rykoszetowania (73) Uprawniony z patentu:

Wojskowa Akademia Techniczna, Warszawa,PL (43) Zgłoszenie ogłoszono:

27.01.2003 BUP 02/03 (45) O udzieleniu patentu ogłoszono:

31.03.2008 WUP 03/08 (72) Twórca(y) wynalazku:

Adam Jackowski,Warszawa,PL Jerzy Michałowski,Warszawa,PL Marcin Michałowski,Mińsk Mazowiecki,PL Wojciech Koperski,Ostróda,PL Jan Piętaszewski,Warszawa,PL (74) Pełnomocnik:

Rybiński Janusz, Wojskowa Akademia Techniczna, Oddział Naukowy (57) 1. Sposób wytwarzania amunicji strzeleckiej o obniżonej skłonności do rykoszetowania, znamienny tym, że do jej produkcji stosuje się materiały spiekane o porowatości od 10 do 20%.

PL 197 352 B1

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania amunicji strzeleckiej o obniżonej skłonności do rykoszetowania, która może występować w formie pełnych pocisków zwykłych - jednolitych lub rdzeni pocisków w przypadku pocisków o budowie złożonej.

W literaturze przedmiotu można znaleźć nieliczne informacje o wytwarzaniu amunicji z pociskami antyrykoszetowymi. Taki przykład podano w książce JANE's Directory of military small arms ammunition wydanej przez lan v. Hogga w 1985 r. w USA i Wielkiej Brytanii. Na s. 67 tego opracowania zaprezentowano amunicję anti-ricochet. Pociski te są jednak bardzo skomplikowane. Zbudowano je z kilku elementów takich jak płaszcz mosiężny, element bezwładnościowy oraz specjalny rdzeń. W tym wypadku jednak mechanizm zapobiegający rykoszetowaniu pocisku, w chwili uderzenia w twardą przeszkodę, jest zupełnie odmienny od zasady zaproponowanej w ww. wynalazku.

Istotą wynalazku jest zastosowanie materiałów spiekanych do produkcji pocisków amunicji strzeleckiej, które charakteryzują się porowatością w granicach od 10 do 20%. W przypadku gdy pociski są pełne - jednolite, z materiałów spiekanych wytwarzany jest cały pocisk. Natomiast gdy pociski posiadają budowę złożoną z materiałów spiekanych wytwarzany jest jedynie rdzeń.

Materiały spiekane wytwarzane są znanymi metodami metalurgii proszków, z proszków takich jak miedź albo nikiel lub mieszanek tych proszków o różnych udziałach procentowych (wagowych) miedzi do niklu, od 80 do 95%.

Ponadto materiały te mogą być także wytwarzane z dwuskładnikowych lub trójskładnikowych mieszanek proszków takich jak:

- miedź i tlenek glinu w udziałach procentach (objętościowych) tlenku gllnu do miedzi od 1 do 5%;

- miedź i azotek boru (BNa), o udziałach procentowych (objętościowych) azotku boru do miedzi od 1 do 5%;

- żelazo i tlenek glinu o udziałach procentowych (objętościowych) tlenku glinu do żelaza od 1 do 5%;

- żelazo i azotek boru (BNa), o udziałach procentowych (objętościowych) azotku boru do żelaza od 1 do 5%;

- miedź i nikiel w procentach wagowych Cu/Ni od 4/1 do 19/1 i dodatkiem tlenku glinu lub azotku boru (BNa), w ilościach od 1 do 5% objętościowych.

Pociski amunicji strzeleckiej produkowane z/lub przy użyciu wyżej wymienionych materiałów spiekanych charakteryzują się obniżoną skłonnością do rykoszetowania. Po uderzeniu w twardą przeszkodę znaczna część energii kinetycznej pocisku zostaje zużyta na dogęszczanie spieków, jego deformację plastyczną i przywieranie do utworzonego krateru. Nie występuje zjawisko odbicia pocisku od twardej przeszkody. Pociski takie mogą być zatem stosowane na wszelkiego rodzaju strzelnicach, do doskonalenia umiejętności strzeleckich, szczególnie na strzelnicach znajdujących się w pobliżu terenów zabudowanych, umożliwiając wydatne zmniejszenie strefy bezpieczeństwa.

Istotę wynalazku przedstawiono w nw. przykładach:

P r z y k ł a d 1:

Do wytworzenia materiału spiekanego zastosowano proszek miedzi elektrolitycznej Ecu1/0040, produkcji krajowej. Wypraski z tego proszku w postaci wałków wykonano przez prasowanie izostatyczne na zimno (bez dodatku środka poślizgowego), stosując ciśnienie prasowania równe 100 MPa. Wyprasowane wałki poddano procesowi spiekania w atmosferze redukującej przez okres 60 minut, w temperaturze 900°C. Z tak wytworzonych spieków o porowatości równej 12% wytworzono metodą obróbki skrawaniem pociski kalibru 7,62 mm, odpowiadające kształtem pociskom PS, do naboju wzór 43. Pociski wytworzone z użyciem spiekanej miedzi, o podanej powyżej porowatości, po uderzeniu w przeszkodę stalową ulegały dużej deformacji, tworząc w przegrodzie nieznaczny krater o małej objętości. Nie wystąpiło zjawisko odbicia pocisku od przeszkody.

P r z y k ł a d 2

Do wytworzenia materiału spiekanego zastosowano proszek miedzi elektrolitycznej Ecu1/0040, produkcji krajowej i proszek karbonylkowy niklu produkcji angielskiej, o średniej wielkości cząstek 5,3 ąm. Z proszków tych wytworzono mieszankę, o składzie 90% wag. Cu i 10% wag. Ni, przez mieszanie w mieszalniku dwustożkowym. Wypraski w postaci wałków z powyższej mieszanki wykonano metodą izostatycznego prasowania na zimno, bez użycia środka poślizgowego, stosując ciśnienie prasowania równe 400 MPa. Wyprasowane wałki poddano procesowi spiekania w atmosferze redukującej, w czasie 60 minut i w temperaturze 950°C. Z tak otrzymanych spieków o porowatości 16,5% wytworzono metodą obróbki skrawaniem pociski 7,62 mm, odpowiadające kształtem pociskom PS

PL 197 352 B1 stosowanym do naboi wzór 43. Wystrzelone pociski ze spieku 90% Cu - 10% Ni, o podanej powyżej porowatości, po uderzeniu w przeszkodę stalową, ulegały dużej deformacji, tworząc w przeszkodzie nieznaczny krater o małej objętości. Nie wystąpiło zjawisko odbicia pocisku od przeszkody.

P r z y k ł a d 3

Do wytwarzania materiału spiekanego zastosowano proszek miedzi elektrolitycznej Ecu1/0040 produkcji krajowej i proszek grafitopodobnego azotku boru (BNa). Z proszków tych wytworzono mieszankę o składzie 98% obj. Cu i 2% obj. BNa. Do tak sporządzonej mieszanki dodano 0,6% wag. środka poślizgowego Kenolube P11. Wypraski w postaci wałków z powyższej mieszanki, wykonano metodą prasowania konwencjonalnego na prasie hydraulicznej PHCM-63a, stosując ciśnienie prasowania równe 400 MPa. Wyprasowane wałki poddano procesowi spiekania w atmosferze redukującej, w temperaturze 920°C przez okres 60 minut. Z tak otrzymanych spieków o porowatości 18% wytworzono metodą obróbki skrawaniem pociski kalibru 7,62 mm, odpowiadające kształtem pociskom PS, stosowanym do naboi wzór 43.

Wystrzelone pociski ze spieku 98% obj. Cu i 2% obj. BNa, o podanej powyżej porowatości, po uderzeniu w przeszkodę stalową, ulegały dużej deformacji i przywarciu do utworzonego w przegrodzie krateru o nieznacznej objętości. Nie występowało odbijanie się pocisków od przeszkody.

P r z y k ł a d 4

Do wytwarzania materiału spiekanego zastosowano proszek redukowany żelaza typu NC100.24 szwedzkiej firmy Hoganas AB i proszek tlenku aluminium AI2O3 czysty z P.P.H Polskie Odczynniki Chemiczne. Z proszków tych wytworzono mieszankę o składzie 98% obj. Fe i 2% obj. AI2O3. Do tak sporządzonej mieszanki dodano 0,6% wag. środka poślizgowego Kenolube P11. Wypraski w postaci wałków z powyższej mieszanki wykonano metodą prasowania konwencjonalnego na prasie hydraulicznej do metalurgii proszków typu PHCM-63a, stosując ciśnienie prasowania równe 600 MPa. Wyprasowane wałki poddano procesowi spiekania w atmosferze redukującej, w temperaturze 1120°C, przez okres 60 minut. Z tak otrzymanych spieków o porowatości 13,5% wytworzono metodą obróbki skrawaniem pociski kalibru 7,62 mm, odpowiadające kształtem pociskom PS, stosowanym do naboi wzór 43.

Wystrzelone pociski ze spieku 98% obj. Fe - 2% obj. AI2O3 o podanej powyżej porowatości, po uderzeniu w przeszkodę stalową, ulegały dużej deformacji i przywarciu do utworzonego w przeszkodzie krateru o nieznacznej objętości. Podobnie jak w przykładach wcześniej opisanych nie nastąpiło odbicie się pocisków od przeszkody.

P r z y k ł a d 5

Do wytwarzania materiału spiekanego zastosowano proszek miedzi elektrolitycznej Ecu1/0040 produkcji krajowej, proszek karbonylkowy niklu produkcji angielskiej o średniej wielkości cząstek 5,3 ąm i proszek tlenku aluminium AI2O3 czysty z P.P.H. Polskie Odczynniki Chemiczne. Z proszków tych wytworzono mieszaninę o składzie: 95% wag. Cu i 5% wag. Ni. Do powyższego składu w trakcie mieszania dodano 0,6% wag. środka poślizgowego Kenolube P11 oraz 3% obj. AI2O3. Wypraski w postaci wałków, z powyższej mieszanki, wykonano metodą prasowania konwencjonalnego, na prasie hydraulicznej do metalurgii proszków typu PHCM-63a, stosując ciśnienie prasowania równe 600 MPa. Wyprasowane wałki poddano procesowi spiekania w atmosferze redukcyjnej w temperaturze 920°C, przez okres 60 minut. Z tak otrzymanych spieków o porowatości 14,5% wytworzono metodą obróbki skrawaniem pociski kalibru 7,62 mm, odpowiadające kształtem pociskom PS, stosowanym do naboi wzór 43.

Wystrzelone pociski o podanej powyżej porowatości, po uderzeniu w przeszkodę stalową ulegały dużej deformacji i przywarciu do utworzonego w przeszkodzie krateru o nieznacznej objętości. Świadczy to o zużyciu prawie całej energii kinetycznej pocisków na dogęszczanie spieków, ich plastyczną deformację i przywieranie do utworzonych kraterów. Nie występowało odbijanie się pocisków od przeszkody.

PL 197 352 B1

Claims (9)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób wytwarzania amunicji strzeleckiej o obniżonej skłonności do rykoszetowania, znamienny tym, że do jej produkcji stosuje się materiały spiekane o porowatości od 10 do 20%.
2. 2. Sposóbweełuuzasttz. 1, znamienny tym, że do produkcji zaatosowannch w nich matenałów spiekanych używa się proszków metali takich jak miedź albo nikiel.
3. 3. Sposóbwedługzastrz. 1, znamienny tym, że do produkcj zastosowanych w nich materiałów spiekanych używa się mieszanek proszków miedzi i niklu, w ilości od 80 do 95% wagowych miedzi i od 20 do 5% wagowych niklu.
4. 4. Sposób według zas^z. 1, znamienny tym, że do wytwarza nia zastosowanych w nich materiałów spiekanych używa się mieszanek proszków miedzi i tlenku glinu, w ilości od 95 do 99% objętościowych miedzi i od 5 do 1% tlenku glinu.
5. 5. Sposób według zas-trz. 1, znamienny tym, że do wyywarzania zastosowanych w nich materiałów spiekanych używa się mieszanek proszków miedzi i azotku boru (BNa), w ilości od 95 do 99% objętościowych miedzi i od 5 do 1% azotku boru.
6. 6. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że do wytwarzania zastosowanych w nich materiałów spiekanych używa się mieszanek proszków żelaza i tlenku glinu, w ilości od 95 do 99% objętościowych żelaza i od 5 do 1% tlenku glinu.
7. 7. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że do wytwarzania zastosowanych w niej materiałów spiekanych używa się mieszanek proszków żelaza i azotku boru (BNa), w ilości od 95 do 99% objętościowych żelaza i od 5 do 1% azotku boru.
8. 8. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że do wytwarzania zastosowanych w nich materiałów spiekanych używa się mieszanek proszków miedzi i niklu oraz dodatków tlenku glinu, w proporcjach wagowych Cu do Ni od 4/1 do 19/1 stanowiących od 95 do 99% objętościowych i od 5 do 1% objętościowych tlenku glinu.
9. 9. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że do wytwarzania zastosowanych w nich materiałów spiekanych używa się mieszanek proszków miedzi i niklu oraz azotku boru (BNa), w proporcjach wagowych Cu do Ni od 4/1 do 19/1 stanowiących od 95 do 99% objętościowych i od 5 do 1% objętościowych azotku boru (BNa).

   Departament Wydawnictw UP RP