Do ogrzewania lokali zapomoca gora¬ cej wody lub pary uzywa sie grzejników czlonowych, skladajacych sie z kilku czlo¬ nów pojedynczych. Liczba pojedynczych czlonów, zlaczonych w grzejnik, zalezy od wielkosci ogrzewanego lokalu tudziez od wlasciwej grzejnikowi wydajnosci cieplnej, zaleznej w duzej mierze od ksztaltu grzej¬ nika.W razie zestawienia wielu czlonów po¬ jedynczych, skladajacych sie kazdy z dwóch zlozonych ze soba blaszanych poló¬ wek, w grzejnik, którego dlugosc odpo¬ wiednio do wielkosci lokalu moze wypasc bardzo duza, ujawnia sie dzieki elastycz¬ nosci blachy ta niedogodnosc, ze calkowi¬ ty grzejnik jest pozbawiony dostatecznego usztywnienia przeciw wygieciom bocznym.Przylaczki, wytloczone ze scianki czlo- na, polozone miedzy czlonami, przyczynia¬ ja sie znacznie do zmniejszenia momentu wytrzymalosciowego grzejnika przeciw wy¬ gieciom bocznym, zwlaszcza wobec tenden¬ cji stosowania niewielkich przylaczek w celu umozliwienia swobodnego krazenia wznoszacego sie powietrza.Dotychczasowe sposoby usztywniania blaszanych grzejników czlonowych w kie¬ runku podluznym i poprzecznym osiagaly swój cel tylko czesciowo, podrazajac znacznie produkcje przez stosowanie do¬ datkowych czesci konstrukcyjnych.**'" W grzejnikach blaszanych wedlug wy¬ nalazku górne i dolne przylaczki pojedyn¬ czych czlonów grzejnika posiadaja prze¬ krój o szerokosci wiekszej od wysokosci, przyczem pojedyncze czlony sa polaczone ze soba przez spawanie. Tworza one w ten sposób grzejnik jako jednolita calosc. Je¬ zeli chodzi o ogrzewanie wiekszego poko¬ ju to kilka takich grzejników moze byc ze soba zesrubowanych.Rozszerzony w kierunku poziomym ksztalt przylaczek pojedynczego czlonu stwarza wiekszy moment wytrzymaloscio¬ wy przeciw bocznym wygieciom grzejnika Stosownie do wynalazku najwieksza szorokosc przekroju przylaczki jest prze¬ sunieta w kierunku nazewnatrz. Ten ro¬ dzaj wykonania ma te zalete przy wielo- slupowych czlonach, ze konce szwów spa¬ wanych, znajdujacych sie miedzy dwoma slupami, moga byc doprowadzone blizej do górnego wzglednie dolnego konca czlo¬ nu, dzieki czemu zwieksza sie wytrzyma¬ losc tych konców czlonu przeciw cisnieniu wewnetrznemu.Na rysunku uwidocznione sa dwa przy¬ klady wykonania. Fig. 1 i 2 przedstawiaja widok zboku i widok czolowy jednej od¬ miany czlonu; fig. 3 i 4 — innej odmiany pojedynczego czlonu, a fig. 5 — przekrój wzdluz linji A—B na fig. 4.Czlon a wedlug fig. 1 i 2 posiada górna i dolna przylaczke 6 o wydluzonym prze¬ kroju, którego wieksza os jest pozioma.Czlon c wedlug fig. 3 i 4 posiada przy¬ laczki d o przekroju równiez wydluzonym, którego najwieksza szerokosc jest polozo¬ na nie na linji /, przechodzacej mniej wie¬ cej przez srodek przekroju, lecz na linji e, polozonej cokolwiek dalej od srodka czlo¬ nu. Dzieki temu konce g szwów spawanych h podchodza blisko do dolnego i górnego konców czlonu. W porównaniu do uksztal¬ towania czlonu wedlug fig. 1 i 2 moga w tym przypadku szwy spawane h byc dluz¬ sze mniej wiecej o dlugosc i, uwidocznio¬ na strzalkami na rysunku. Dzieki temu o~ siaga sie wieksza wytrzymalosc górnego i dolnego konca czlonów przeciw cisnieniu wewnetrznemu. PL