PL196137B1 - Stojak regałowy - Google Patents

Abstract

1. Stojak regalowy z kolumna zbudowana z okra- glej rury i równiez z okraglej rury zbudowanym, przebiegajacym poprzecznie wzgledem kolumny, wspornikiem, znamienny tym, ze kolumna (30) jest polaczona ze wspornikiem (31) za pomoca dwóch trzpieni (36), których górne obszary sa polaczone za pomoca spawania z wewnetrzna strona kolum- ny (30), w dwóch naprzeciwlegle na srednicy polo- zonych miejscach, i które to trzpienie (36) przecho- dza przez dwa usytuowane w pionowej plaszczyz- nie srodkowej wspornika (31) otwory (37) w zasa- dzie przez cala wysokosc wspornika (31) i swoimi dolnymi koncami sa zamocowane do wspornika (31). PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest stojak regałowy.

Znane są stojaki regałów metalowych, zwłaszcza regałów wystawowych i sprzedażowych, których kolumny i wsporniki elementów podstawy są zbudowane z elementów kształtowników okrągłych. Okrągłe, zwłaszcza kołowe kształtowniki wydrążone, ze względu na swoją wysoką stabilność przy małym zużyciu materiału, są szczególnie dogodne. Zwykle kolumny są zaopatrzone w szczeliny do zawieszania konsoli lub innych elementów regałowych, a wsporniki elementów podstawy są zaopatrzone w stopy talerzykowe lub inne.

Przy wolnostojących stojakach regałowych wsporniki elementów podstawy są z reguły przyspawane do kolumny. Jeśli chodzi o kolumny okrągłe, spawanie jest związane z powiększonym nakładem pracy.

Dalsza wada stałego przyspawania kolumny do elementu podstawy polega na tym, że otrzymuje się stojaki regałowe w kształcie litery L lub T, które są elementami przestrzennymi i dlatego są niewygodne do transportu, pakowania i obsługi.

Z publikacji WO 96/10936 znany jest układ, w którym kolumna zbudowana z rury o profilu okrągłym z nasadzoną szyną z kształtownika U jest zamocowana do zbudowanej z kształtowników okrągłych, trójramiennej podstawy. Oprócz możliwości zespawania nie ujawniono rodzaju zamocowania.

Opis DE A 4 417 339 dotyczy zamocowania okrągłej kolumny do prostokątnie ukształtowanego wspornika, w którym uformowany został specjalny stożek wsporczy. Do tego stożka wsporczego jest przymocowana kolumna wyłącznie siłowo, a mianowicie poprzez stożkową tuleję mocującą, która jest skręcona poprzez trzy trzpienie ze stożkiem wsporczym wspornika i przy tym zaciska dolny koniec kolumny. Ten rodzaj połączenia wymaga specjalnego profilu wspornika jak również stosunkowo dokładnie dopasowanych dodatkowych elementów konstrukcyjnych i nie nadaje się do wysokich obciążeń.

Z opisu patentu USA 4 786 021 znany jest element meblowy posiadający podstawę wyposażoną w kółka. Podstawa ta ma zastosowanie do ruchomych mebli takich, jak wózki, krzesła i podobne oraz dla ruchomego wyposażenia dla elementów podporowych. Podstawa składa się z co najmniej dwóch poziomych belek o przekroju równoległościennym i dwóch płaskich kolumn. Każda pozioma belka ma górną półkę i dolną półkę, tworzące, odpowiednio górną i dolną powierzchnię belki. Każda belka ma również dodatkowo środkową półkę, do której zamocowane jest co najmniej jedno kółko. Pionowa płaska kolumna, wyposażona w tulejowe elementy z gwintem wewnętrznym przymocowana jest do każdej poziomej belki przy pomocy co najmniej dwóch śrub. W konstrukcji zamocowania pionowych kolumn do poziomych belek według patentu USA 4 786 021 oparto się na śrubach o długim cylindrycznym łbie, których dolne końce z łbem wchodzą w otwory półki środkowej niezbędnej dodatkowo wewnątrz belki. Wysokość łbów jest co najmniej równa odległości półki górnej i środkowej. Po zmontowaniu podstawy, kiedy część gwintowana śruby jest wkręcona w element tulejowy kolumny, łeb każdej śruby znajduje się w otworze w półce środkowej. W tym rozwiązaniu, nawet przy dokładnym zwymiarowaniu otworów nie jest więc zagwarantowane trwałe połączenie.

Zadaniem wynalazku jest, co najmniej częściowe, usunięcie niedogodności, które występują w znanych ze stanu techniki stojakach regałowych. Specjalnego zadania można upatrywać w tym, aby zaoferować podstawę dla łatwego w wytwarzaniu i obsłudze stojaka regałowego, zwłaszcza stojaka regałowego o okrągłych kolumnach.

Rozwiązanie tego zadania zostało osiągnięte przez to, że w stojaku regałowym według wynalazku, kolumna jest połączona ze wspornikiem za pomocą dwóch trzpieni, których górne obszary są połączone za pomocą spawania z wewnętrzną stroną kolumny, w dwóch naprzeciwlegle na średnicy położonych miejscach, i które to trzpienie przechodzą przez dwa usytuowane w pionowej płaszczyźnie środkowej wspornika otwory, w zasadzie przez całą wysokość wspornika i swoimi dolnymi końcami są zamocowane do wspornika.

Zgodnie z wynalazkiem, mocowanie wykonane jest za pomocą śrub, które przechodzą przez otwory usytuowane w najbardziej na dole położonym miejscu wspornika i wchodzą w gwint w dolnych końcach trzpieni.

Korzystnie, dolny koniec kolumny jest wycięty cylindrycznie odpowiednio do zewnętrznego profilu wspornika.

Wspornik, w obszarze pomiędzy trzpieniami, zaopatrzony jest w tuleję gwintowaną do przyjęcia stopy talerzykowej.

PL 196 137 B1

Zaletą wynalazku jest to, że połączenie kolumny i wspornika umożliwia złożenie stojaka regałowego na miejscu montażu w niewielu zabiegach. Trzpienie przewidziane zgodnie z wynalazkiem dają wysoką wytrzymałość połączenia, które wytrzymuje również wysokie obciążenia. Połączenie kolumny i wspornika zapewnia także odporność na przechylenia stojaka regałowego według wynalazku. W zgodnym z wynalazkiem stojaku jednostronnym stopę talerzykową można umieścić dokładnie w osi kolumny.

Wynalazek w przykładach wykonania został przedstawiony na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia częściowo wycięty widok z boku dwustronnego stojaka regałowego; fig. 2 - kolumnę stojaka regałowego w widoku obróconym względem widoku z fig. 1o 90°; fig. 3 - widok z dołu kolumny z fig. 2 i fig. 4 - widok z boku wspornika dla jednostronnego stojaka regałowego.

Pokazany na fig. 1do 3 stojak regałowy składa się z kolumny 30 i wspornika 31, przy czym obydwa elementy są zbudowane z okrągłych elementów z kształtowników wydrążonych. Korzystnie kolumna 30 i wspornik 31 mają taki sam przekrój. Kolumna 30 wzdłuż swojej całej długości, jest zaopatrzona w rozmieszczone na jej obwodzie co 90° cztery rzędy podwójnych szczelin 32 do zawieszenia haków dla konsoli regałowych, ścian tylnych lub innych elementów regałowych.

Wspornik 31 jest na obu końcach zamknięty elementami zamykającymi 33. W pobliżu elementów zamykających 33 na jego dolnej stronie są przewidziane stopy talerzykowe 34 o regulowanej wysokości.

Zgodnie z fig. 2, kolumna 30 na jej dolnym końcu jest tak cylindrycznie wycięta, że powstaje powierzchnia cięcia 35, której promień dopasowany jest do promienia zewnętrznego rury tworzącej wspornik 31.

Jak pokazano na fig. 3, w dwóch naprzeciwległych na średnicy miejscach kolumny 30, do wewnętrznej ściany kolumny 30 są przyspawane swoimi górnymi obszarami cylindryczne trzpienie 36. Obydwa trzpienie 36 wystają z dolnego końca kolumny 30 o wymiar, który odpowiada średnicy wspornika 31.

Obydwa trzpienie 36 przechodzą przez dwa otwory 37 przewidziane na najwyższym miejscu wspornika 31 w jego pionowej płaszczyźnie środkowej, i przebiegają w zasadzie wzdłuż całkowitej wysokości przekroju wspornika 31, tak, że kończą się na najbardziej u dołu położonym miejscu wspornika 31. W tym miejscu wspornik 31 ma dwa dalsze otwory 38, które pokrywają się z otworami 37 w kierunku pionowym. Przez otwory 38 przechodzą śruby 39, które wchodzą w gwint wewnętrzny 40 w dolnych obszarach trzpieni 36.

Otwory 37 mają tylko nieznacznie większą średnicę od trzpieni 36, również otwory 38 mają tylko nieznacznie większą średnicę od trzpieni śrub 39. Dalej, trzpienie 36 kończą się tuż nad wewnętrzną powierzchnią wspornika 31, aby osiągnąć naprężenie przy nakładaniu śrub 39. Wszystkie te środki prowadzą, w połączeniu z cylindryczną powierzchnią cięcia 35 kolumny 30, do stałego i zabezpieczonego od przechyleń połączenia pomiędzy kolumną i wspornikiem 31.

Podczas gdy w stojaku regałowym według fig. 1 chodzi o stojak dwustronny, fig. 4 przedstawia wspornik 31' dla stojaka regałowego jednostronnego. W tym przypadku otwory 37 i 38 dla (nie przedstawionych na fig. 4) trzpieni kolumny (również nie przedstawionej) są usytuowane w pobliżu prawego końca wspornika. Pomiędzy dolnymi otworami 38 osadzona jest tuleja gwintowana 41 do przyjęcia przestawnej na wysokości stopy talerzykowej 42. Ponieważ trzpienie znajdują się w dwóch miejscach wewnętrznej ściany kolumny naprzeciwległych na średnicy, miejsca pomiędzy otworami 38 wystarcza na to, aby przyjąć wymienioną stopę talerzykową, która znajduje się przez to w osi kolumny.

Podobna stopa talerzykowa 42 może znajdować się również w dwustronnym stojaku regałowym według fig. 1, jako stopa środkowa pomiędzy dwiema zewnętrznymi stopami talerzykowymi 34.

Claims (4)

1. Stojak regałowy z kolumną zbudowaną z okrągłej rury i również z okrągłej rury zbudowanym, przebiegającym poprzecznie względem kolumny, wspornikiem, znamienny tym, że kolumna (30) jest połączona ze wspornikiem (31) za pomocą dwóch trzpieni (36), których górne obszary są połączone za pomocą spawania z wewnętrzną stroną kolumny (30), w dwóch naprzeciwlegle na średnicy położonych miejscach, i które to trzpienie (36) przechodzą przez dwa usytuowane w pionowej płaszczyźnie środkowej wspornika (31) otwory (37) w zasadzie przez całą wysokość wspornika (31) i swoimi dolnymi końcami są zamocowane do wspornika (31).

PL 196 137 B1

2. Stojak regałowy według zastrz. 1, znamienny tym, że mocowanie wykonane jest za pomocą śrub (39), które przechodzą przez otwory (38) usytuowane w najbardziej na dole położonym miejscu wspornika (31) i wchodzą w gwint (40) w dolnych końcach trzpieni (36).

3. Stojak regałowy według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że dolny koniec kolumny (30) jest wycięty cylindrycznie (35), odpowiednio do zewnętrznego profilu wspornika (31).

4. Stojak regałowy według zastrz. 1, znamienny tym, że wspornik (31) w obszarze pomiędzy trzpieniami (36) zaopatrzony jest w tuleję gwintowaną (41) na przyjęcie stopy talerzykowej (42).

Rysunki