Wynalazek niniejszy dotyczy otrzymy¬ wania soli amonowych i wyróznia sie zwla¬ szcza regulowaniem reakcji chemicznej miedzy amonjakiem a kwasem.Zwykle w praktyce podczas otrzymywa¬ nia siarczanu amonowego na skale handlo¬ wa amonjak gazowy przepuszcza sie przez zbiornik, zawierajacy kwas siarkowy oraz siarczan amonu. Krysztaly wytworzonego siarczanu amonowego usuwa sie z kapieli do odpowiednich aparatów ' oczyszczaja¬ cych. Dotychczasowe procesy nie pozwala¬ ja na dostateczne regulowanie reakcji w ce¬ lu wytwarzania krysztalów jednolitych.Druga wada istniejacych procesów na¬ sycania jest koniecznosc czestej wymiany aparatów, wskutek korozyjnego dzialania goracego kwasu.Obecnie okazalo sie, ze reakcje miedzy amonjakiem i kwasem mozna z powodze¬ niem wykonywac w prózni. Stosujac próz¬ nie w aparacie, zawierajacym kapiel kwa¬ su siarkowego, w której zachodzi reakcja, mozna regulowac temperature kapieli i ob¬ nizac ja az do temperatury potrzebnej dla otrzymania krysztalów o wlasciwych roz¬ miarach. Wykryto, ze im nizsza jest tempe¬ ratura, w której moze nastepowac krysta¬ lizacja, tern wieksze otrzymuje sie kryszta¬ ly. Inna zaleta ekonomiczna wynalazku jest zmniejszenie korozji i zniszczenia apara¬ tów. Mozna bowiem, stosujac proces we-dlug wynalazku, obnizyc szybkosc korozji do polowy, a nawet do jednej trzeciej szyb¬ kosci zwykle obserwowanej.Wykryto równiez, ze jesli mniejsze kry¬ sztalki wprowadzic zpowrotem do kapieli kwasnej, to znacznie sie zwieksza szybkosc narastania krysztalów.Przedmiotem wynalazku jest takie re¬ gulowanie reakcji amonjaku z kwasem siar¬ kowym, zeby latwiej i taniej otrzymywac krysztaly zadanych wymiarów.Przedmiotem wynalazku jest równiez zmniejszenie korozji aparatów.Dalsze cele i zalety wynalazku wyja¬ snione zostana w dalszym szczególowym o- pisie w zwiazku z zalaczonym rysunkiem, wyobrazajacym zespól aparatów do wyko¬ nania sposobu wedlug wynalazku.Fig.. 1 wyobraza widok aparatu.Na fig. 1 liczba 1 oznaczono zbiornik, u- trzymywany pod próznia dzialaniem pompy prózniowej 2. Zbiornik 1 przewodem 3 po¬ laczony jest ze skraplaczem 18. Do zbiorni¬ ka wprowadza sie amonjak przewodem 4 z szybkoscia regulowana zaworem 5, poczem amonjak belkoce poprzez ciecz, do której przewodem 6 zaopatrzonym w zawór 7 do¬ prowadza sie kwas siarkowy. Amonjak wpuszcza sie do zbiornika zapomoca prze¬ dziurawionego pierscienia 8 lub podobnego srodka rozdzielczego, polaczonego z prze¬ wodem wpustowym 4 dla amonjaku. Pier¬ scien rozdzielczy powinien byc umieszczo¬ ny znacznie pod powierchnia kapieli kwaso¬ wej, w przeciwnym razie bowiem amonjak ulatnia sie, nie reagujac z kwasem, skut¬ kiem czego otrzymuje sie znaczne straty a- monjaku i odpowiednio do tego niskie wy¬ dajnosci siarczanu amonowego. Aby spowo¬ dowac dokladne zetkniecie amoniaku z kwasem siarkowym oraz utrzymac mozli¬ wie jednostajna kwasowosc w calej kapieli, zastosowano mieszadlo 9 na wale 10 wpra¬ wiane w ruch zapomoca kól stozkowych 11.To mieszadlo najlepiej tak umiescic, zeby Stale zabieralo coraz to nowe porcje kapie¬ li z ponad srodków rozprowadzajacych a- monjak i kwas, a nastepnie podsuwalo te porcje ku powierzchni kapieli, gdzie wy¬ dziela sie niezwiazany amonjak i para wod¬ na, dzieki cieplu reakcji zobojetniania.Stosujac w zbiorniku próznie, jak wska¬ zano powyzej, obniza sie tern samem odpo¬ wiednio temperature wrzenia kapieli. Re¬ gulujac stopien prózni, istniejacy nad po¬ wierzchnia kapieli mozna dokladnie regulo¬ wac temperature kapieli. Do aparatu nale¬ zy dostarczac wody w celu wyrównania ilo¬ sci pary odprowadzanej przewodem próz¬ niowym 3. Woda w postaci pary przechodzi ze zbiornika przewodem prózniowym 3 do skraplacza 18. Kondensat mozna calkowicie albo czesciowo odprowadzac zpowrotem do zbiornika przewodami 25 i 26, nastawiajac odpowiednio zawory 20 i 21.Zawracanie tego kondensatu do kapieli moze byc korzystne, poniewaz pewna nie¬ wielka ilosc amonjaku ulatnia sie z para odplywajaca przewodem 3. Odpowiednia frakcja tego kondensatu, która mozna za¬ wracac do kapieli zalezy bezposrednio od ilosci wody wprowadzanej do procesu wraz ze swiezym kwasem siarkowym i amonja- kiem. Jesli kondensatu nie zawraca sie do kapieli lub jesli nie korzysta sie z wody obecnej w razie zastosowania slabego kwa¬ su lub roztworu amonjakalnego, to wode dostarcza sie bezposrednio do zbiornika z przewodu 19.Krysztaly siarczanu amonowego, wy¬ tworzone w zbiorniku wyladowuje sie prze¬ wodem 12 zapomoca pompy 13 do osadni¬ ka 14.Wieksze krysztaly opadaja na dno osad¬ nika i usuniete zostaja przewodem 15 do wirówki albo aparatu filtrowego. Lug macie¬ rzysty usuniety z tych krysztalów w tym ostatnim aparacie zawraca sie przewodem 16 do koryta 22, otaczajacego górna czesc osadnika.Utrzymujac poziom materjalu w osad¬ niku na punkcie wysokim oraz odpowiednio — 2 —mieszajac, mozna drobniejsze krysztaly podprowadzic ku powierzchni i zmusic do przelania sie do koryta 22. Te drobniejsze krysztaly wraz z lugiem macierzystym od¬ prowadza sie nastepnie zpowrotem do zbiornika przewodem 17. Do tego przewodu wlaczony jest zbiornik 23 zaopatrzony w wezownice grzejna 24. Uzywa sie go w ra¬ zie zastosowania wody amonjakalnej lub rozcienczonego kwasu siarkowego. Przy u- zyciu wody amonjakalnej ponizej pewnego stezenia cieplo wywiazane podczas reakcji w kapieli nie wystarcza do wyparowania calej ilosci wody, dostarczanej do zbiorni¬ ka. Do kapieli mozna dostarczac cieplo do¬ datkowe, ogrzewajac zapomoca wezownicy grzejnej 24 ciecz, powracajaca z osadnika krysztalów. Dzieki istnieniu prózni w zbior¬ niku 1 kapiel wrze ponizej odpowiedniej temperatury wrzenia pod cisnieniem atmo- sferycznem. Ciecz w zbiorniku 23 nie podle¬ ga dzialaniu prózni, a zatem mozna ja o- grzac do temperatury wrzenia roztworu pod cisnieniem atmosferycznem. Dzieki temu do zbiornika 1 mozna doprowadzac znaczna ilosc ciepla. Umozliwione zostaje wiec nie- tylko stosowanie wody amonjakalnej, lecz takze odpadkowego kwasu siarkowego o slabem stezeniu. W obu tych przypadkach nadmiar wody wchodzacy do zespolu urza¬ dzen mozna odparowac zapomoca ciepla, wprowadzanego jako cieplo wyczuwalne cieczy zawracajacej z osadnika.Oczywiscie techniczne korzysci wyna¬ lazku osiaga sie tern wieksze, im wieksza jest próznia, ale nawet bardzo maly stopien prózni, t. j. zaledwie kilka centymetrów slupka rteciowego ponizej cisnienia atmo¬ sferycznego, juz bedzie bardzo korzystny, lecz znacznie lepsze wyniki osiaga sie w wy¬ sokiej prózni, np. przy cisnieniu calkowitem wynoszacem 10 cm slupka rteci, a nawet mniej. Poza tern zreszta kazdorazowy sto¬ pien prózni, dajacy najodpowiedniejsze wyniki, zalezy od czynników ekonomicz¬ nych i aparatury. PL