PL190060B1 - Materac sprężynowy oraz sposób wytwarzania materaca sprężynowego - Google Patents

Abstract

1 Materac sprezynowy, zawierajacy liczne, polaczone jedna z druga sprezyny zwojowe, które to sprezyny zwojowe sa polaczone przy pomocy elemen- tów mocujacych, korzystnie w postaci spiral, które co najmniej w jednej plaszczyznie, w zasadzie równole- glej do plaszczyzny materaca, biegna miedzy 1 sa przymocowane do par sasiednich sprezyn, laczac w ten sposób te sprezyny, znamienny tym, ze materac za- wiera elementy mocujace, (2) z których co najmniej niektóre sa podzielone w kierunku wzdluznym na niezalezne segmenty (2') 6 Sposób wytwarzania materaca sprezynowe- go, w którym laczy sie liczne sprezyny zwojowe przy pomocy wydluzonych elementów m ocujacych, ko- rzystnie spiral, w taki sposób, ze sa one mocowane jedna do drugiej, przy czym elementy mocujace umiesz- cza sie miedzy sprezynami zwojowymi w plaszczyznie w zasadzie rów noleglej do plaszczyzny materaca 1 mocuje do sasiednich sprezyn, znamienny tym, ze elementy mocujace (2) dzieli sie w kierunku wzdluz- nym na niezalezne segmenty (2') Fig. 1 PL PL PL

Description

W takim klasycznym materacu znanym w stanie techniki spirale wiążą zwoje w sąsiednich sprężynach dość mocno, na skutek czego sprężyny przestają być indywidualnie elastyczne. W efekcie, obciążenie jednej sprężyny materaca powoduje ugięcie nie tylko danej sprężyny, ale również sąsiednich sprężyn. Pogarsza to podatność materaca, ponieważ materac nie rozkłada równo siły podtrzymującej na całej powierzchni ciała użytkownika i w konsekwencji materac sprawia wrażenie mniej wygodnego.

Podobnie znane są rozwiązania polegające na dzieleniu materaca na kilka części, które są w zasadzie niezależne jedna od drugiej. Takie rozwiązania są opisane w opisach patentowych o numerach DE 1 028 759 i GB 288 820. Jednakże głównym celem ujawnionego w nich układu nie jest zwiększenie wygody użytkownika, ale uzyskanie wygodniejszej i tańszej naprawy łóżka w przypadku jego uszkodzenia. Dotychczasowe, znane konstrukcje materacy nie dają takiego efektu, ze sprężyny są indywidualnie elastyczne i nie poprawiają w istotnym stopniu wygody łóżka.

Materac sprężynowy, zawierający liczne, połączone jedną z drugą sprężyny zwojowe, które to sprężyny zwojowe są połączone przy pomocy elementów mocujących, korzystnie w postaci spiral, które co najmniej w jednej płaszczyźnie, w zasadzie równoległej do płaszczyzny materaca, biegną między i są przymocowane do par sąsiednich sprężyn, łącząc w ten sposób te sprężyny, według wynalazku charakteryzuje się tym, że materac zawiera elementy mocujące, z których co najmniej niektóre są podzielone w kierunku wzdłużnym na niezależne segmenty.

Korzystnie, elementy mocujące są rozmieszczone co najmniej na jednych końcach sprężyn zwojowych, a korzystnie na dolnych końcach oraz na górnych końcach tych sprężyn zwojowych, przy czym w tym przypadku są one podzielone tylko na jednych z tych końców, albo na górnych końcach, albo na dolnych końcach.

Korzystnie materac sprężynowy zawiera podzielone elementy mocujące, z których co najmniej niektóre biegną między kilkoma parami sprężyn zwojowych.

Korzystnie, materac sprężynowy zawiera kilka podzielonych elementów mocujących, które są rozmieszczone wzdłuż linii biegnących równolegle do siebie, przy czym segmenty rozmieszczone w różnych liniach są rozmieszczone w układzie schodkowym w kierunku przebiegu tych linii.

Korzystnie, materac sprężynowy zawiera strefy o różnej elastyczności, które to strefy obejmują podzielone elementy mocujące o różniącym się rozmieszczeniu oraz długości segmentów, przy czym strefy te rozmieszczone są wzdłuż powierzchni materaca.

Sposób wytwarzania materaca sprężynowego, w którym łączy się liczne sprężyny zwojowe przy pomocy wydłużonych elementów mocujących, korzystnie spiral, w taki sposób, że są one mocowane jedna do drugiej, przy czym elementy mocujące umieszcza się miedzy sprężynami zwojowymi w płaszczyźnie w zasadzie równoległej do płaszczyzny materaca i mocuje do sąsiednich sprężyn, według wynalazku charakteryzuje się tym, ze elementy mocujące dzieli się w kierunku wzdłużnym na niezależne segmenty.

Korzystnie, podzielone elementy mocujące mocuje się do kilku par sąsiednich sprężyn zwojowych w kolejnych, równoległych liniach, przy czym segmenty w sąsiednich liniach rozmieszcza się w układzie schodkowym w kierunku przebiegu linii.

Zaletą rozwiązania według wynalazku jest zapewnienie materaca sprężynowego typu zdefiniowanego we wstępie, w którym niedogodności stwierdzone w dotychczas znanych materacach tego typu są całkowicie lub przynajmniej częściowo usunięte.

Przedmiot wynalazku w przykładach wykonania przedstawiono na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia części materaca sprężynowego według jednego z przykładów wykonania w widoku perspektywicznym, fig. 2 - szereg sprężyn zwojowych, zawartych w materacu sprężynowym przedstawionym na fig. 1 w widoku perspektywicznym, zaś fig. 3 - materac przedstawiony na fig. 1 w widoku z góry.

Materac sprężynowy w zalecanym przykładzie wykonania według wynalazku przedstawiono na rysunku fig. 1 -3.

Figura 1-3 przedstawiają części materaca sprężynowego według wynalazku. Materac zawiera warstwę sprężyn zwojowych 1, w niniejszym przypadku sprężyn zwojowych, rozciągających się między ramą łóżka a górną powierzchnią materaca.

190 060

Sprężyny zwojowe 1 są połączone jedna z drugą przy pomocy elementów mocujących 2, które są przymocowane do i między dwoma zwojami sąsiednich sprężyn. Odpowiednio do pokazanych przykładów wykonania, elementy mocujące są spiralami, które są zwinięte w ten sposób, ze obejmują zwoje sprężyn zwojowych 1. Połączone w ten sposób zwoje korzystnie są dwoma ostatnimi zwojami każdej sprężyny zwojowej. Jednakże możliwe jest również łączenie zamiast nich innych, pośrednich zwojów sprężyn. Łączone zwoje korzystnie są większe niż reszta zwojów sprężyny, tj. mają większy wymiar w kierunku promieniowym. Dzięki większemu rozmiarowi, mogą być łączone, przy czym inne części sprężyn nie stykają się jedna z drugą, kiedy sprężyny są poddawane obciążeniu. Korzystnie, używane są sprężyny o tak zwanej konfiguracji podwójnego stożka, tj. sprężyny, których górne i dolne zwoje są szersze niż pozostałe zwoje, jak w przypadku korpusów tradycyjnych sprężyn Bonnell'a. Na koniec, zwoje sprężyny, które mają być łączone według wynalazku, korzystnie są płaskie, tj. rozciągają się w płaszczyźnie, która w zasadzie jest prostopadła do centralnej osi sprężyny.

Według wynalazku, spirale są umieszczane wzdłuż kolejnych linii 6, 7, 8, które są równoległe jedna do drugiej i rozciągają się równolegle do płaszczyzny materaca.

Według wynalazku, co najmniej niektóre ze spiral są podzielone na niezależne segmenty 2'. Korzystnie, segmenty te mają długość umożliwiającą łączenie kilku par sąsiednich sprężyn, na przykład dwóch lub trzech par sąsiednich sprężyn. W ten sposób sprężyny w materacu są utrzymywane razem we wszystkich kierunkach i współpracują w celu przyjmowania obciążenia ściskającego, wywieranego na materac, a jednocześnie sprężyny mogą być ściskane stosunkowo niezaleznie od siebie. Ta ostatnia cecha jest pożądana zarówno ze względu na wygodę, jak i w celu przeciwdziałania przemieszczaniu materaca, kiedy obciążenie naciska na materac w części środkowej do dołu. Przez wyrażenie „niezależne segmenty”, użyte powyżej, należy rozumieć, ze segmenty nie są połączone bezpośrednio jeden z drugim, chociaż oczywiście są one pośrednio połączone sprężynami zwojowymi.

Cecha podziału spiral w podany powyżej sposób, tak że każda sprężyna jest połączona tylko z małą liczbą innych sprężyn, jest istotna przede wszystkim w części warstwy, która jest zwrócona w stronę powierzchni materaca, tj. do góry, patrząc na rysunek. Z drugiej strony, po przeciwległej stronie, podział ten jest niepotrzebny, ponieważ sprężyny nie są ściskane z tego kierunku. Przeciwnie, może być nawet pożądane unikanie podziału z tej strony, gdyż przyczynia się to do utrzymywania spójności materaca, jego stałości i stabilności. W konsekwencji, spirale w górnej części są korzystnie podzielone we wskazany sposób, podczas gdy spirale w dolnej części nie są. Określenia „górna część” i „dolna część” są używane tutaj tylko w odniesieniu do pokazanego przykładu wykonania. Oczywiście, również dolna część może być użyta jako „górna część”, która jest zwrócona w stronę użytkownika. W ten sposób materac staje się odwracalny, umożliwiając użytkownikowi, przez wybór, która strona materaca ma być zwrócona do góry, wpływanie na elastyczność i podatność materaca. Odwracalny materac tego typu korzystnie może być również przymocowany górną i dolną stroną, przy czym warstwy powierzchniowe posiadają wzajemnie różne właściwości. Warstwy powierzchniowe mogą być, na przykład, różnie wyścielone i w konsekwencji posiadać różną grubość i twardość.

Korzystnie, spirale są rozmieszczone schodkowe w różnych liniach 6, 7, 8 w kierunku przebiegu poszczególnych linii. Zatem, jak widać w przedstawionym przykładzie wykonania, spirale 6' w linii 6 mogą być w kierunku poprzecznym ustawione naprzeciw spiral 8'w linii 8, spirale 6 naprzeciw spiral 8 itd., podczas gdy spirale 7 i 7 itd., rozmieszczone w linii 7 pomiędzy liniami 6 i 8, są przesunięte względem spiral w liniach 6 i 8 o odległość odpowiadającą szerokości jednej pary sprężyn. Taki schodkowy układ poprawia stabilność i integralność sprężyn materaca.

Przez podział elementów mocujących w opisany powyżej sposób staje się również możliwe nadawanie materacowi różnych właściwości. Właściwości mogą być określone, na przykład, przez konstruktora, decydującego, jak wiele elementów mocujących w materacu ma być dzielonych, gdzie takie dzielone elementy mają być umieszczone i jak długie lub krótkie mają być segmenty. W ten sposób, tj. przez rozmieszczenie nieciągłości i przerw między segmentami spiral w różnych kierunkach na powierzchni materaca, staje się możliwe, przy użyciu tego samego podstawowego materiału, wytwarzanie materacy o różnych właściwościach oraz wytwarzanie materacy, posiadających różne właściwości wzdłuż powierzchni materaca.

190 060

W ostatnim przypadku, w efekcie staje się możliwe wytwarzanie w materacu stref o różnej naturze, przy czym strefy te posiadają elastyczność różniącą się od sąsiedniej strefy, w celu lepszego przystosowania materaca do indywidualnych potrzeb i wymagań użytkownika.

Opisany powyżej materac korzystnie jest wytwarzany w tradycyjny sposób, według którego najpierw wytwarzane są korpusy sprężyn, po czym korpusy są łączone jeden z drugim przez nawinięcie spiral na korpusy, przy czym spirale są w sposób ciągły dzielone w żądanych miejscach. Należy zauważyć, że ten podział spiral może być wykonany później, kiedy materace są juz zmontowane, lub wcześniej, zanim spirale zostaną nawinięte na korpusy sprężyn.

Przy zastosowaniu materaca sprężynowego i sposobu jego wytwarzania według wynalazku, uzyskiwany jest materac, który jest prosty, a przy tym podatny i który jest również indywidualnie elastyczny i w konsekwencji bardziej wygodny. Materac ten jest odbierany jako bardziej miękki, ponieważ wydajniej rozkłada nacisk na całej powierzchni styku osoby używającej łóżka.

Wynalazek został opisany na podstawie jednego przykładu wykonania. Możliwe są jednak odmiany wynalazku. Na przykład, mogą być stosowane inne elementy mocujące niż spirale. Możliwe jest również łączenie sprężyn środkowymi zwojami, a nie krańcowymi. Takie modyfikacje należy rozumieć jako oczywiste i objęte zakresem ochrony wynalazku, określonym w dołączonych zastrzeżeniach.

Claims (7)

Materac sprężynowy oraz sposób wytwarzania materaca sprężynowego Zastrzeżenia patentowe

1. Materac sprężynowy, zawierający liczne, połączone jedna z drugą sprężyny zwojowe, które to sprężyny zwojowe są połączone przy pomocy elementów mocujących, korzystnie w postaci spiral, które co najmniej w jednej płaszczyźnie, w zasadzie równoległej do płaszczyzny materaca, biegną między i są przymocowane do par sąsiednich sprężyn, łącząc w ten sposób te sprężyny, znamienny tym, że materac zawiera elementy mocujące (2) z których co najmniej niektóre są podzielone w kierunku wzdłużnym na niezależne segmenty (2').

2. Materac sprężynowy według zastrz. 1, znamienny tym, ze elementy mocujące (2) są rozmieszczone co najmniej na jednych końcach oraz na górnych końcach tych sprężyn zwojowych, przy czym w tym przypadku są one podzielone tylko na jednych z tych końców, albo na górnych końcach, albo na dolnych końcach.

3. Materac sprężynowy według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że zawiera podzielone elementy mocujące (2), z których co najmniej niektóre biegną między kilkoma parami sprężyn zwojowych (1).

4. Materac sprężynowy według zastrz. 3, znamienny tym, że zawiera kilka podzielonych elementów mocujących (2), które są rozmieszczone wzdłuż linii (6, 7, 8) biegnących równolegle do siebie, przy czym segmenty rozmieszczone w różnych liniach są rozmieszczone w układzie schodkowym w kierunku przebiegu tych linii.

5. Materac sprężynowy według zastrz. 3, znamienny tym, ze zawiera strefy o różnej elastyczności, które to strefy obejmują podzielone elementy mocujące (2) o różniącym się rozmieszczeniu oraz długości segmentów (2'), przy czym strefy te rozmieszczone są wzdłuż powierzchni materaca.

6. Sposób wytwarzania materaca sprężynowego, w którym łączy się liczne sprężyny zwojowe przy pomocy wydłużonych elementów mocujących, korzystnie spiral, w taki sposób, ze są one mocowane jedna do drugiej, przy czym elementy mocujące umieszcza się między sprężynami zwojowymi w płaszczyźnie w zasadzie równoległej do płaszczyzny materaca i mocuje do sąsiednich sprężyn, znamienny tym, że elementy mocujące (2) dzieli się w kierunku wzdłużnym na niezależne segmenty (2').

7. Sposób według zastrz. 6, znamienny tym, ze podzielone elementy mocujące (2) mocuje się do kilku par sąsiednich sprężyn zwojowych (1) w kolejnych, równoległych liniach (6, 7, 8), przy czym segmenty w sąsiednich liniach rozmieszcza się w układzie schodkowym w kierunku przebiegu linii.

Przedmiot wynalazku dotyczy materaca sprężynowego, w szczególności zawierającego liczne, połączone jedne z drugimi, sprężyny zwojowe oraz sposobu wytwarzania materaca sprężynowego.

Znane są sposoby wytwarzania materacy sprężynowych, zawierających warstwy sprężyn zwojowych, sprężyny, umieszczone między ramą łóżka a powierzchnią materaca, są łączone jedna z drugą na końcach sprężyn. Zwykle używane są sprężyny typu znanego jako sprężyny Bonnell'ego, przy czym sąsiednie sprężyny są połączone jedna z drugą parami przy pomocy spiral o znacznej długości, które są zwinięte wokół sąsiednich części zwojów w odpowiednich, sąsiednich sprężynach. Zatem spirale rozciągają się równolegle do powierzchni materaca, tj. poprzecznie do centralnych osi sprężyn, w kierunku albo długości, albo szerokości materaca