PL18858B1 - Sposób jednoczesnego wytwarzaniat^cwasów fenolokarbonowych z chlorowcopochodnych weglowodorów aromatycznych. - Google Patents

Description

fenoli Znane jest wytwarzanie fenoli przez od¬ dzialywanie srodkami alkalicznemi na od¬ powiednie chlorowcopochodne weglowodo¬ ry. Ze wzgledu na silne zwiazanie chlorow¬ ca prowadzi sie reakcje przewaznie przy wyzszych temperaturach i cisnieniach. Sto¬ sowano równiez juz do zmydlania weglany.Przebieg reakcji ulatwia, jak to równiez by¬ lo opisane, dodatek katalizatorów, zwla¬ szcza miedzi i jej zwiazków (porównai Meyer i Bergius, tom 47 (1917) str. 3155 i nastepne), Wzmiankowany wyzej proces stosowa¬ no dotad tylko do otrzymywania fenoli, zas powstajace mieszaniny reakcyjne przera¬ biano tylko, majac na wzgledzie otrzyma¬ nie fenoli.Natomiast przedmiotem niniejszego zgloszenia jest otrzymywanie kwasów fe- nolo-karbonowych obok fenolu.Jednakze szczególowe badania wykaza¬ ly, ze stosujac weglany jako srodek zmy- dlajacy, mozna otrzymac obok fenoli dosc znaczne ilosci kwasów fenolokarbonowych, które mozna oddzielic zwyklemi metodami, np. na podstawie róznej ich lotnosci, róznej rozpuszczalnosci w rozpuszczalnikach, róz¬ nej kwasowosci i t. d.Oprócz tego znaleziono, ze mozna pod¬ niesc wydajnosc kwasów fenolokarbono-wych, przeprowadzajac zmydianie soda w obecnosci dwutlenku wegla, który moze byc doprowadzony w dowolnem stadjum procesu zmydlania. Zamiast sody mozna stosowac fosforan albo boran sodowy, przy- czem jednoczesnie trzeba dodawac dwutle¬ nek wegla badz zapomoca wtlaczania wol¬ nego kwasu weglowego, badz tez przez do¬ datek dwuweglanów lub weglanów latwo oddajacych kwas weglowy. Zgodnie z ni¬ niejszym wynalazkiem mozna równiez usku¬ teczniac zmydlanie aromatycznych chlo- rowco-weglowodorów, np. zapomoca mie¬ szanin fosforanu sodowego i dwuweglanu sodowego albo boranu sodowego oraz we¬ glanu metalu.Wiadomo (patrz Zeitschrift fur Chemie von Hubner, Beilstein und Fittig, rocznik 1865, str. 580), ze z fenolu i kwasnego we¬ glanu potasowego otrzymuje sie powoli i w niewielkich ilosciach kwas salicylowy, jesli ogrzewac mieszanine w obecnosci wody w zatopionej rurze szklanej przez kilka dni do 160°C. Wiadomo równiez, ze kwas sali¬ cylowy równiez w obecnosci wodorotlenku potasowfca przy ogrzewaniu wodnego roz¬ tworu do wyzszych temperatur rozpada sie na fenol i dwutlenek wegla, wzglednie we¬ glan. Jest wiec tern bardziej niespodziewa¬ ne, ze w opisanym procesie w ciagu znacz¬ nie krótszego czasu i ze znacznie wieksza wydajnoscia mozna wytworzyc kwasy fe- nolokarbonowe, wobec czego mozna tech¬ nicznie powiazac ze soba wytwarzanie fe¬ noli z wytwarzaniem odpowiednich kwa¬ sów fenolokarbonowych, czego nie mozna bylo przewidziec na podstawie dotychcza¬ sowych wiadomosci.Przyklad L 225 g chlorobenzenu o- grzewa sie w wodnym roztworze 720 g fo¬ sforanu dwusodowego z dodatkiem 0,5 g proszku miedziowego przez jedna godzine do temperatury okolo 330°C, stale miesza¬ jac, przyczem wtlacza sie tyle dwutlenku wegla, aby cisnienie wynosilo okolo 150 atm. Chlordbeiizen ulega prawie iloscio¬ wemu przeksztalceniu, przyczem obok fe¬ nolu i tlenku dwufenylu otrzymuje sie o- kolo 30 g mieszaniny kwasu salicylowego i kwasu para-oksybenzoesowego.Przyklad II. 225 g chlorobenzenu o- grzewa sie do temperatury okolo 320°C z wodnym roztworem 380 g boranu i 168 g dwuweglanu z dodatkiem 0,5 g mialko roz¬ drobnionej miedzi metalicznej, przyczem cisnienie osiagane wynosi 160 atm. Obok fenolu i tlenku dwufenylu otrzymuje sie 50 g kwasów fenolokarbonowych.Przyklad III. 415 g a-bromonaftalenu ogrzanego do okolo 300°C pod cisnieniem 150 atm z wodnym roztworem 325 g sody daje oprócz a-naftolu i eteru a-naftylowe- go 40 g mieszaniny kwasów a-naftolokar- bonowych o punkcie topliwosci 188 — 192°C.Przyklad IV. 450 g chlorobenzenu o- grzewa sie, mieszajac, przez ^ godziny do 315°C z wodnym roztworem 750 g sody z dodatkiem 0,5 g proszku miedziowego, przyczem wtlacza sie tyle dwutlenku we¬ gla, aby cisnienie wynosilo 150 — 160 atm.Obok 230 g fenolu i 68 g tlenku dwufeny¬ lu otrzymuje sie okolo 70 g mieszaniny kwa¬ su salicylowego z mala iloscia kwasu para- oksybenzoesowegp.Przy ruchu ciaglym mozna pracowac w sposób nastepujacy ze wzgledu na trudna rozpuszczalnosc sody.Mieszanine, zawierajaca na jeden litr chlorobenzenu 3,5 litra 24%-owego roz¬ tworu weglanu potasowego i 0,1 g miedzi, przetlacza sie pod cisnieniem 300 atm przez waskie rury, np. przez waska wezownice rurowa ogrzana do temperatury 350 — 360°C. Z oleistej warstwy mieszaniny reak¬ cyjnej otrzymuje sie, np. przez destylacje, okolo 65% fenolu; z warstwy wodnistej, która mozna ewentualnie uwolnic jeszcze przez ekstrakcje od fenolu, otrzymuje sie przez zakwaszenie okolo 15% mieszaniny kwasu salicylowego i kwasu para-oksyben¬ zoesowego. — 2 —Przyklad V. 325 g ^-chloronaftalenu ogrzanego do 310°C pod cisnieniem 160 atm z wodnym roztworem 370 g dwuweglanu, daja oprócz /J-naftolu i odpowiedniego e- teru naftylowego 45 g mieszaniny kwasów /¥-naftolokarbonowych o punkcie topliwosci 1% — 200°C. PL

Claims (2)

1. Zastrzezenia patentowe. 1. Sposób jednoczesnego wytwarzania kwasów fenolokarbonowych i fenoli z chlo¬ rowcopochodnych weglowodorów aroma¬ tycznych, znamienny tern, ze chlorowcopo¬ chodne weglowodorów traktuje sie pod zwiekszonem cisnieniem i przy wyzszych temperaturach srodkami zasadowemi w o- becnosci dwutlenku wegla wzglednie sub- stancyj oddajacych dwutlenek wegla, e- wentualnie w obecnosci katalizatorów, np. miedzi i zwiazków miedzi, przyczem utwo¬ rzone kwasy fenolokarbonowe i fenole od¬ dzielaja sie,
2. 2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamien¬ ny tern, ze weglany lub dwuweglany pota- sowców lub wapniowców stosuje sie jako srodki zasadowe, a zarazem oddajace dwu¬ tlenek wegla. Chemische Fabrik von Heyden Aktiengesellschaft. Zastepca: L Myszczynski, rzecznik patentowy. Druk L. Boguslawskiego i Ski, Warszawa. PL