PL187682B1 - Wyrób jubilerski i sposób mocowania elementów dekoracyjnych w wyrobie jubilerskim - Google Patents

Abstract

1 Wyrób jubilerski z elementem dekoracyjnym, zwłaszcza z kamieniem szlachetnym, posiadający uchwyt do ustalania i mocowania elementu dekoracyjnego, ustalonego na sztywnym podłożu wyrobu jubilerskiego, w szczególności, w którym jest wykonane gniazdo ustalające, znamienny tym, że powierzchnia ustalenia jest wycinkiem jego powierzchni, w szczególności płaskiej, jako części sztywnego podłoża wyrobu jubilerskiego (1), (1a), (1b), a zwłaszcza wycinkiem powierzchni kulistej, walcowej lub stożkowej, zas mocowanie elementu dekoracyjnego (3), (3a), (3b), zapewnia uchwyt mocująco-ustalający odcinek struny (4), (4a), (4b), której średnica jest wielokrotnie mniejsza od długości odcinka struny (4), (4a), (4b), i który to odcinek ma długość większą od połowy największego obwodu elementu dekoracyjnego (3), (3a), (3b), i którego końcówki umieszczone są w otworach lub elementach ustalających (5), (5a), (5b) lub (6), (6a), (6b), w szczególności w otworach przelotowych, o średnicach nieznacznie większych niż średnica struny (4), (4a), (4b), położonych w odległości większej, niż największy wymiar gabarytowy elementu dekoracyjnego (3), (3a), (3b) i usytuowanych bezpośrednio w wyrobie jubilerskim (1b), w szczególności w co najmniej jednym elemencie ustalającym (5), (5a), (5b) lub (6), (6a), (6b), zwłaszcza w wyrobie, w szczególności w elemencie nierozłącznie związanym ze sztywnym podłożem wyrobu jubilerskiego (1), (1a), (1b), a ponadto uchwyt posiada elementy mocujące (7), (7a) łub (8), (8a) wykonane w postaci tulejek, w szczególności nakrętek, usytuowane na końcach odcinka struny (4), (4a), (4b), przy czym jedna, w szczególności dwie z tych końcówek są utwierdzone na stałe w otworze wyrobu, w szczególności w elemencie zaciskowym (5b), (6b), (7), (7a) lub (8), (8a) 7 Sposób mocowania elementów dekoracyjnych w jubilerstwie, a zwłaszcza kamieni szlachetnych, do przedmiotow jubilerskich, znamienny tym, ze

Description

Przedmiotem wynalazku jest wyrób jubilerski i sposób mocowania elementów dekoracyjnych, zwłaszcza kamieni jubilerskich do podłoża w wyrobie jubilerskim.

Znane są różne sposoby mocowania kamieni jubilerskich do podłoża.

Znany jest sposób polegający na zaciskaniu kamienia przy pomocy wystających z gniazda wyrobu jubilerskiego zaczepów, w postaci ząbków, które po ustaleniu kamienia w gnieździe, są zaciskane na kamieniu.

Znane są sposoby umieszczania elementów dekoracyjnych w gniazdach specjalnie usytuowanych w wyrobach jubilerskich, w których są one wklejone lub jak w rozwiązaniu według patentu niemieckiego o numerze 3931109 zaciskane obejmą w kształcie litery „U”.

Znany jest sposób mocowania elementów dekoracyjnych polegający na umieszczaniu kamienia jubilerskiego w klatce będącej otwartą bryłą, na przykład sześcianem, w której krawędzie, wykonane z ozdobnego drutu, oplatają element dekoracyjny i klatka ta jest umocowana na wyrobie jubilerskim.

Znane sposoby mają tę wadę, że w przedmiotach wykonanych tymi sposobami naprawa jakiegokolwiek uszkodzenia kamienia, wymaga trwałego odkształcenia mocujących go do wyrobu jubilerskiego elementów, celem jego oddzielenia.

Ponadto przy mocowaniu kamieni jubilerskich przy pomocy ząbków, dla niektórych kształtów elementów dekoracyjnych, nie jest zamocowaniem pewnym.

Wynalazek obejmuje wyrób jubilerski z uchwytem elementu dekoracyjnego, wykonany z użyciem oryginalnego sposobu mocowania tego elementu. Wyrób ten jest wykonany w postaci pierścienia, płytki lub wycinka pierścienia. Sztywnym podłożem dla ustalenia elementu dekoracyjnego, zwłaszcza w postaci bryły wypukłej jest wówczas pobocznica pierścienia lub wycinka pierścienia, lub powierzchnia płytki. W wyrobie jubilerskim, w miejscu ustalenia elementu dekoracyjnego może znajdować się gniazdo ustalające odpowiednio ukształtowane do elementu dekoracyjnego. Mocowanie elementu dekoracyjnego zapewnia uchwyt mocująco-ustalający odcinek struny metalowej lub niemetalowej, której średnica jest wielokrotnie mniejsza od długości odcinka. Struna niemetalowa jest wykonana z materiału o dużej wytrzymałości na rozciąganie. Długość odcinka struny jest większa od połowy największego obwodu elementu dekoracyjnego. Odcinek struny może być zaopatrzony w szczególności w co najmniej jedną końcówkę gwintowaną i co najmniej jedną nakrętkę. Końcówki odcinka struny umieszczone są w otworach ustalających, w szczególności przelotowych, o średnicach nieznacznie większych niż średnica struny.

Otwory ustalające wykonane są bezpośrednio w wyrobie jubilerskim lub w co najmniej jednym elemencie ustalającym. Ponadto otwory ustalające położone są w odległości większej niż największy wymiar gabarytowy elementu dekoracyjnego. Elementy ustalające mogą być wykonane w postaci tulejki lub wałeczka związanych ze sztywnym podłożem wyrobu jubilerskiego, w szczególności nierozłącznie. Ponadto uchwyt do ustalania i mocowania elementu dekoracyjnego posiada elementy ustalające lub mocujące w postaci tulejek lub nakrętek usytuowane na końcach odcinka struny. Jedna lub dwie z tych końcówek mogą być utwierdzone na stałe w elemencie mocująco-ustalającym. Uchwyt odcinka struny może posiadać elementy ustalające w postaci wałeczków z poprzecznym otworem ustalającym odcinek struny.

Według wynalazku, sposób mocowania elementów dekoracyjnych, a zwłaszcza kamieni szlachetnych, charakteryzuje się tym, że element dekoracyjny, w kształcie bryły, zwłaszcza

187 682 wypukłej, jest ustalony na sztywnym podłożu wyrobu jubilerskiego. Element ten mocowany jest do wyrobu przez dociśnięcie, za pomocą struny. Sposób ten polega na tym, że ze struny metalowej lub niemetalowej odkrawa się odcinek o długości co najmniej większej, niż połowa największego obwodu elementu dekoracyjnego, przy czym powierzchnie jego końców pozostawia się gładkie lub poddaje się obróbce, w celu zwiększenia chropowatości, aż do rowkowania, a w szczególności gwintuje się co najmniej jeden koniec odcinka struny. Następnie końce odcinka struny przetyka się przez otwory ustalające, umiejscowione bezpośrednio w wyrobie jubilerskim lub w uchwytach mocująco-ustalających. Po czym co najmniej jedną z końcówek odcinka struny mocuje się wstępnie, bezpośrednio w wyrobie jubilerskim lub w elemencie ustalającym, w szczególności poprzez zagniatanie końców lub przez skręcenie przy pomocy co najmniej jednej nakrętki. Element dekoracyjny ustala się na sztywnym podłożu wyrobu jubilerskiego, pod struną, którą następnie napręża się przez rozciąganie do ustalenia wartości naprężenia poniżej granicy sprężystości materiału struny, a w szczególności z użyciem co najmniej jednej nakrętki osadzonej na jednym z końców odcinka struny lub przez jego zagniecenie. W wyniku ustalenia stanu naprężenia w strunie następuje zamocowanie elementu dekoracyjnego do wyrobu jubilerskiego poprzez dociśnięcie go przez strunę do podłoża wyrobu jubilerskiego.

Sposób mocowania elementów dekoracyjnych, według wynalazku, umożliwia bardzo pewne zamocowanie tych elementów w wyrobie jubilerskim. Ponadto, przy zamocowaniu rozłącznym, sposób ten pozwala na zmianę rodzaju lub też zmianę położenia elementu, , dekoracyjnego, w celu wydobycia lepszego efektu, lub stosownie do upodobania. Łatwa jest także wymiana elementu dekoracyjnego i jego demontaż, w razie uszkodzenia oraz ponowne zamontowanie.

Sposób ten może mieć zastosowanie do elementów dekoracyjnych o dowolnym kształcie, także do brył o ściankach płaskich lub z wklęsłymi powierzchniami oraz wykonanych z różnych materiałów.

Wyrób jubilerski wykonany według wynalazku jest estetycznym przykładem zastosowania uchwytu do ustalania i mocowania elementu dekoracyjnego przy pomocy sposobu opisanego powyżej.

Zastosowanie elementów mocująco-zaciskających, przez które przetknięta jest struna, która jest naprężana, zwłaszcza przez połączenie gwintowe, przy pomocy nakrętek, powoduje, że ustawienie elementu dekoracyjnego, jego montaż i demontaż są łatwe i szybkie.

Przykłady wykonania wyrobów jubilerskich z uchwytem wykonanym stosownie do wynalazku oraz z zastosowaniem sposobu według wynalazku podane są na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia, w rzucie równoległym, wyrób jubilerski z zamocowanym elementem dekoracyjnym w postaci wypukłego kamienia, przytrzymywanego naprężoną struną, przy pomocy nakrętek na jej końcach. Fig. 2 przedstawia ten sam wyrób jubilerski, w rzucie prostokątnym, w widoku z boku. Fig. 3 przedstawia, w rzucie równoległym, płytkę z zamocowanym elementem dekoracyjnym w postaci sześcianu. Fig. 4 przedstawia, w rzucie równoległym, wycinek pierścienia z zamontowanym elementem dekoracyjnym w postaci sześcianu, na jego wklęsłej pobocznicy.

Przykładami zastosowania sposobu, według wynalazku, są wyroby jubilerskie wykonane stosownie do rozwiązania technicznego z uchwytem objętym wynalazkiem.

W przykładzie I element dekoracyjny 3, w kształcie bryły wypukłej, jest ustalony na sztywnym podłożu, będącym pobocznicą zewnętrzną 2 wyrobu jubilerskiego w postaci pierścienia 1. Zamocowanie elementu dekoracyjnego 3 odbywa się przy pomocy uchwytu ze struną 4. Struna 4 wykonana jest ze złota próby trzeciej i posiada średnicę 0,8 mm. Strunę 4 wykonuje się w ten sposób, ze z drutu odkrawa się odcinek o długości większej niż połowa największego obwodu elementu dekoracyjnego 3. Następnie końcówki odcinka struny 4 gwintuje się narzynką, o średnicy odpowiedniej do średnicy drutu. W pierścieniu 1, w miejscu ustalenia elementu dekoracyjnego 3 znajduje się stożkowe wgłębienie 9 w pobocznicy zewnętrznej pierścienia 1. Na zewnętrznej pobocznicy 2 pierścienia 1 zamocowane są elementy ustalające w postaci tulejek 5 i 6 do mocowania odcinka struny 4. Elementy 5 i 6, w postaci tulejek, są tak rozstawione, że pomiędzy nimi 5 i 6 znajduje się element dekoracyjny 3. Końcówki struny 4

187 682 są przetknięte i ustalone w otworach tulejek 5 i 6. Struna 4 styka się wielopunktowo z elementem dekoracyjnym 3, po drugiej jego stronie, w stosunku do miejsca jego ustalenia na pobocznicy 2 pierścienia 1. Zamocowanie elementu dekoracyjnego 3 do wyrobu jubilerskiego pierścienia 1 następuje w drodze naprężenia struny 4 do wartości naprężenia poniżej granicy sprężystości materiału struny 4, poprzez jej rozciąganie i następnie po dociśnięciu elementu dekoracyjnego 3 do podłoża 2 dokonuje się zaciśnięcie jednego lub obydwu końców struny 4. W tym przykładzie wykonania każdy z końców odcinka struny 4 jest nagwintowany, tak więc znajdujące się na zewnątrz tulejek 5 i 6 nakrętki 7 i 8 pozwalają na ustalenie stanu naprężenia struny 4 i zaciskanie jej na elemencie dekoracyjnym 3.

W przykładzie II element dekoracyjny 3a, w kształcie sześcianu, jest ustalony na wyrobie jubilerskim w postaci płytki 1a, której sztywne podłoże stanowi jedną z powierzchni 2a płytki la. Zamocowanie elementu dekoracyjnego 3a odbywa się przy pomocy uchwytu ze struną 4a. Struna 4a wykonana jest z włókna węglowego o średnicy 1 mm. Strunę 4a wykonuje się w ten sposób, że z nitki włókna odkrawa się odcinek o długości większej niż połowa największego obwodu elementu dekoracyjnego 3a. Powierzchnię końcówek odcinka struny 4a poddaje się obróbce zwiększającej ich chropowatość. Na powierzchni 2a płytki 1a zamocowane są wałeczki 5a i 6a do mocowania struny 4a. Wałeczki 5a i 6a, są tak rozstawione, że pomiędzy nimi 5a i 6a znajduje się element dekoracyjny 3a. Końcówki odcinka struny 4a są przetknięte i ustalone w poprzecznych otworach wałeczków 5a i 6a. Struna 4a styka się z elementem dekoracyjnym 3a na narożach sześcianu, po drugiej jego stronie, w stosunku do miejsca jego ustalenia na pobocznicy 2a płytki 1a. Zamocowanie elementu dekoracyjnego 3a do wyrobu jubilerskiego - płytki la następuje w drodze naprężenia struny 4a do wartości naprężenia poniżej granicy sprężystości materiału struny 4a, poprzez jej rozciąganie, i następnie po dociśnięciu elementu dekoracyjnego 3a do podłoża 2a dokonuje się zaciśnięcie jednego lub obydwu końców struny 4a. W przykładzie wykonania każdy z końców struny 4a jest zagnieciony poprzez zniekształcenie tulejek 7a i 8a, po naprężeniu struny 4a zaciskającej się na elemencie dekoracyjnym 3a.

W przykładzie III element dekoracyjny 3b, w kształcie sześcianu, jest ustalony na wyrobie jubilerskim w postaci wycinka pierścienia 1b, na jego wewnętrznej pobocznicy 2b, jako sztywnym podłożu. Zamocowanie elementu dekoracyjnego 3b odbywa się przy pomocy uchwytu ze struną 4b. Struna 4b wykonana jest z włókna kewlarowego o średnicy 1 mm. Strunę 4b wykonuje się w ten sposób, że z nitki włókna odkrawa się odcinek o długości większej niż połowa największego obwodu sześcianu elementu dekoracyjnego 3b. Powierzchnie końcówek odcinka struny 4b poddaje się obróbce zwiększającej chropowatość. Na lub w wycinku pierścienia 1b znajdują się otwory, zaś w nich co najmniej jedna tulejka 5b do mocowania struny 4b. Otwory dla tulejek 5b i 6b, są tak rozstawione, że pomiędzy nimi 5b i 6b znajduje się element dekoracyjny 3b. Końcówki odcinka struny 4b są przetknięte i ustalone w otworach lub w tulejkach 5b i 6b. Struna 4b styka się z elementem dekoracyjnym 3b na narożach sześcianu, po drugiej jego stronie, w stosunku do miejsca jego ustalenia na pobocznicy 2b wycinka pierścienia 1b. Zamocowanie elementu dekoracyjnego 3b do wyrobu jubilerskiego wycinka pierścienia 1 b następuje poprzez przetknięcie struny 4b przez otwory ustalające w wyrobie lub w tulejkach 5b i 6b, a następnie w drodze naprężenia struny 4b, poprzez jej rozciąganie, i następnie po dociśnięciu elementu dekoracyjnego 3b do podłoża 2b dokonuje się zaciśnięcie jednego lub obydwu końców struny 4b. Każdy z końców struny 4b jest zaciśnięty w otworze lub w tulejkach 5b i 6b przez co ustalony jest stan naprężenia struny 4b, powodujący zaciskanie jej na elemencie dekoracyjnym 3b.

187 682

187 682

187 682

Fg.1

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz

Cena 2,00 zł.

Claims (7)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Wyrób jubilerski z elementem dekoracyjnym, zwłaszcza z kamieniem szlachetnym, posiadający uchwyt do ustalania i mocowania elementu dekoracyjnego, ustalonego na sztywnym podłożu wyrobu jubilerskiego, w szczególności, w którym jest wykonane gniazdo ustalające, znamienny tym, że powierzchnia ustalenia jest wycinkiem jego powierzchni, w szczególności płaskiej, jako części sztywnego podłoża wyrobu jubilerskiego (1), (1a), (1b), a zwłaszcza wycinkiem powierzchni kulistej, walcowej lub stożkowej, zaś mocowanie elementu dekoracyjnego (3), (3a), (3b), zapewnia uchwyt mocująco-ustalający odcinek struny (4), (4a), (4b), której średnica jest wielokrotnie mniejsza od długości odcinka struny (4), (4a), (4b), i który to odcinek ma długość większą od połowy największego obwodu elementu dekoracyjnego (3), (3a), (3b), i którego końcówki umieszczone są w otworach lub elementach ustalających (5), (5a), (5b) lub (6), (6a), (6b), w szczególności w otworach przelotowych, o średnicach nieznacznie większych niż średnica struny (4), (4a), (4b), położonych w odległości większej, niż największy wymiar gabarytowy elementu dekoracyjnego (3), (3a), (3b) i usytuowanych bezpośrednio w wyrobie jubilerskim (1b), w szczególności w co najmniej jednym elemencie ustalającym (5), (5a), (5b) lub (6), (6a), (6b), zwłaszcza w wyrobie, w szczególności w elemencie nierozłącznie związanym ze sztywnym podłożem wyrobu jubilerskiego (1), (1a), (1b), a ponadto uchwyt posiada elementy mocujące (7), (7a) lub (8), (8a) wykonane w postaci tulejek, w szczególności nakrętek, usytuowane na końcach odcinka struny (4), (4a), (4b), przy czym jedna, w szczególności dwie z tych końcówek są utwierdzone na stałe w otworze wyrobu, w szczególności w elemencie zaciskowym (5b), (6b), (7), (7a) lub (8), (8a).
2. 2. Wyrób jubilerski z elementem dekoracyjnym według zastrz. 1, znamienny tym, ze struna (4), (4a), (4b) jest metalowa.
3. 3. Wyrób jubilerski z elementem dekoracyjnym według zastrz. 1, znamienny tym, że struna (4), (4a), (4b) jest wykonana z niemetalowego materiału o dużej wytrzymałości na rozciąganie.
4. 4. Wyrób jubilerski z elementem dekoracyjnym według zastrz. 1, znamienny tym, że odcinek struny (4), (4a), (4b) zaopatrzony jest w co najmniej jedną końcówkę gwintowaną i co najmniej jedną nakrętkę (7), (7a), (8), (8a).
5. 5. Wyrób jubilerski z elementem dekoracyjnym według zastrz. 1, znamienny tym, że uchwyt odcinka struny (4), (4b) posiada elementy ustalające w postaci tulejek (5), (5b), (6), (6b).
6. 6. Wyrób jubilerski z elementem dekoracyjnym według zastrz. 1, znamienny tym, że uchwyt odcinka struny (4a) posiada elementy ustalające w postaci wałeczków (5a), (6a) z poprzecznym otworem ustalającym odcinek struny (4a).
7. 7. Sposób mocowania elementów dekoracyjnych w jubilerstwie, a zwłaszcza kamieni szlachetnych, do przedmiotów jubilerskich, znamienny tym, że ze struny metalowej lub z niemetalowej odkrawa się odcinek (4), (4a), (4b) o długości większej niż co najmniej połowa największego obwodu elementu dekoracyjnego (3), (3a), (3b), przy czym powierzchnie jego końców pozostawia się gładkie lub poddaje się obróbce zwiększającej chropowatość, aż do rowkowania, a w szczególności gwintuje się co najmniej jeden koniec odcinka struny (4), (4a), (4b), po czym jego końce przetyka się przez otwory ustalające, umiejscowione bezpośrednio w wyrobie jubilerskim (1), (1a), (1b) lub w uchwytach mocująco-ustalających, a następnie wstępnie mocuje się co najmniej jedną z końcówek odcinka struny (4), (4a), (4b), bezpośrednio w wyrobie jubilerskim (1b) lub w elemencie ustalającym (5), (5a), w szczególności poprzez zagniatanie w tulejce lub w wałeczku, lub w szczególności przy pomocy połączenia gwintowego z użyciem co najmniej jednej nakrętki (7), (7a), (7b) lub (8), (8a), (8b), po czym ustala się pod struną (4), (4a), (4b) element dekoracyjny (3), (3a), (3b) na sztywnym podłożu wyrobu jubilerskiego (1), (1a), (1b), a następnie strunę (4), (4a), (4b) napręża się

   187 682 przez rozciąganie do uzyskania wartości naprężenia poniżej granicy sprężystości materiału struny (4), (4a), (4b), w szczególności przy pomocy połączenia gwintowego z użyciem co najmniej jednej nakrętki (7), (7a), (7b) lub (8), (8a), (8b), osadzonej na jednym z końców odcinka struny (4), (4a), (4b), lub przez zagniecenie jej końców i w wyniku ustalenia stanu naprężenia w strunie (4), (4a), (4b), następuje zamocowanie elementu dekoracyjnego (3), (3a), (3b), poprzez jego dociśnięcie przez strunę (4), (4a), (4b), do podłoża wyrobu jubilerskiego (1), (1a), (1b).