PL186275B1 - Sposób wytwarzania środka nawozowego sypkiego dla ogrodnictwa - Google Patents

Abstract

1. Sposób wytwarzania środka nawozowego sypkiego dla ogrodnictwa, zawierającego makroskładniki nawozowe z pierwiastkami: N, P, K, Mg i mikroskładniki: B, Mn, Cu, Zn, Mo oraz glinokrzemian typu smektynowego, znamienny tym, że glinokrzemian typu smektynowego, korzystnie bentonit, zrasza się roztworem kwasu borowego, po czym sezonuje się wytworzoną mieszaninę i z kolei do tak spreparowanego glinokrzemianu dodaje się jednorodną, o wielkości ziaren najwyżej 0,1 mm, korzystnie 0,06 mm, mieszaninę substancji chemicznych zawierających azot w ilości 9% wagowych, w postaci amonowej jako: siarczan amonowy, fosforan jednoamonowy i molibdenian amonowy w ilości śladowej, po wymieszaniu sezonuje się przez okres do 5 godzin, następnie dodaje się makroskładniki: siarczan potasu oraz siarczan magnezowy i mikroskładniki: siarczan manganawy, siarczan miedzi i siarczan cynku, miesza wszystkie składniki przez 1 godzinę, po czym przy zastosowaniu naturalnego lepiszcza, korzystnie skrobi rozpuszczalnej, poddaje się procesowi granulacji.

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania środka nawozowego sypkiego dla ogrodnictwa, przeznaczonego do przedsiewnego zaprawiania i do międzyrzędowego nawożenia warzyw, roślin jagodowych, ozdobnych, krzewów i kwiatów.

Z literatury patentowej znane są różne środki nawozowe przeznaczone dla ogrodnictwa. Z polskiego opisu patentowego nr 139406 znany jest sposób otrzymywania nawozu mikroelementowego z magnezem polegający na tym, że w ługach posulfitowych rozpuszcza się w temperaturze pokojowej rozpuszczalne w wodzie sole, korzystnie siarczany, zawierające pierwiastki mikroelementowe: magnez i/lub wapń oraz ewentualnie kwas borowy w stosunku wagowym substancji suchej zawartej w ługach posulfitowych do wprowadzonej masy pierwiastków mikroelementowych oraz magnezu i wapnia w granicach od 1:0,1 do 1:1 i ewentualnie do nawozu wprowadza się dodatkowo makroskładniki NPK. Składnik fosforowy wprowadza się w postaci fosforanu jednoamonowego i/lub potasowego.

Z kolei, z polskiego opisu patentowego nr 179016, znany jest środek do zaprawiania nasion sypki i sposób jego wytwarzania. Wymieniony środek składa się z substancji odżywczych, substancji wytwarzającej pod wpływem wilgoci gąbczastą otoczkę i substancji powodującej adhezyjne przyleganie tych składników do nasion. Na bazie glinokrzemianu stanowiącego 70-75% masy, są równomiernie rozmieszczone makroskładniki nawozowe zawierające pierwiastki takie jak: azot, fosfor, potas, magnez i mikroskładniki: bor, miedź, żelazo, mangan.

186 275 molibden, tytan, cynk. Stosunek masowy wyrażony w procentach makroskładników do mikroskładników wynosi od 2,4:1,15 do 4,4:2,21 korzystnie 3,4:1,68.

Sposób wytwarzania środka polega na tym, że w procesie dwuetapowym na drugim etapie miesza się aż do ujednorodnienia odpowiedni glinokrzemian o uziarnieniu poniżej 0,1 mm ze wstępnie wymieszanymi, następnie zmielonymi do granulacji co najmniej 0,1 mm makroi mikroskładnikami, hydrożelem i dodatkiem, dogodnie takiej samej masy odpowiedniego glinokrzemianu.

Zadaniem wynalazku jest opracowanie sposobu wytwarzania środka nawozowego bezchlorkowego, o cechach uniwersalnych, a więc przydatnego zarówno do przedsiewnego zaprawiania nasion, jak i do nawożenia rosnących czy wysianych roślin, cechującego się doskonałą wydajnością wynikającą z założenia, aby cała ilość zawartego w tym środku amoniaku była dostarczana roślinom sukcesywnie, stosownie do potrzeb ich racjonalnego odżywiania w okresie całego rozwoju. Założono ponadto, ze środek nawozowy powinien być sypki (bez zbryleń), a zatem powinien zawierać substancje absorbujące nie tylko całość wody z substancji uwodnionych, ale i wilgoci z powietrza. Okazało się, że stosując odpowiednią obróbkę glinokrzemianu typu smektynowego można zwiększyć jego właściwości sorpcyjne, a tym samym znacznie obniżyć jego ilość.

Sposób według wynalazku polega na tym, że środek nawozowy sypki dla ogrodnictwa, zawierający makroskładniki nawozowe z pierwiastkami: N, P, K, Mg i mikroskładniki: B, Mn, Cu, Zn, Mo oraz glinokrzemian typu smektynowego, charakteryzuje się tym, ze glinokrzemian typu smektynowego, korzystnie bentonit, zrasza się roztworem kwasu borowego, po czym sezonuje się wytworzoną mieszaninę i z kolei do tak spreparowanego glinokrzemianu dodaje się jednorodną, o wielkości ziaren najwyżej 0,1 mm, korzystnie 0,06 mm, mieszaninę substancji chemicznych zawierających azot w ilości 9% wagowych, w postaci amonowej jako: siarczan amonowy, fosforan jednoamonowy i molibdenian amonowy w ilości śladowej, po wymieszaniu sezonuje się przez okres do 5 godzin, następnie dodaje się makroskładniki: siarczan potasu oraz siarczan magnezowy i mikroskładniki: siarczan manganawy, siarczan miedzi i siarczan cynku, miesza wszystkie składniki przez 1 godzinę, po czym przy zastosowaniu naturalnego lepiszcza, korzystnie skrobi rozpuszczalnej, poddaje się procesowi granulacji. Preparowany glinokrzemian stosuje się w ilości 2,5-3% wagowych środka nawozowego. Ta ilość pozwala na wchłonięcie całej ilości amoniaku uwalnianego z substancji zawierających azot. Stosuje się preparowany glinokrzemian otrzymany przez zraszanie go kwasem borowym w ilości 0,17% wagowych i sezonowanie w ciągu od 2-5 godzin w temperaturze około 20°C. Mikroskładnik manganu stosuje się w formie chelatu manganawego otrzymanego przez schelatowanie siarczanu manganawego. Makroskładnik magnezowy stosuje się w postaci siarczanu magnezowego jednowodnego w ilości korzystnie 4% wagowych w przeliczeniu na MgO. Ta ilość siarczanu magnezowego pozwala wchłonąć wodę z substancji uwodnionych i wilgoć z powietrza w ilości niezbędnej dla utrzymania sypkiej postaci środka nawozowego. Proces granulacji prowadzi się z dodatkiem około 5%-wego roztworu skrobi rozpuszczalnej w ilości 0,1-10% wagowych, korzystnie 1,5-3,0% wagowych, w temperaturze około 20°C, przy ciśnieniu korzystnie do 1,470 MPa aż do otrzymania co najmniej 85% ziaren o granulacji 2-4 mm.

Środek nawozowy otrzymany sposobem według wynalazku, sypki, bezchlorkowy zawiera pełny zestaw makro- i mikroskładników w formach najlepiej przyswajalnych przez rośliny. Stosowanie go wpływa korzystnie na rozwój ziaren nasion, umacnia rośliny, intensyfikuje zieleń liści, kolorystykę kwiatów, nie wykazuje właściwości fitotoksycznych i jest czysty myko- i bakteriologicznie.

Zawarty w środku nawozowym glinokrzemian nie tylko ogranicza zbrylanie się nawozu i eliminuje wydzielanie się amoniaku, ale przyczynia się do poprawy struktury gleby i polepsza jej pojemność wodną. Natomiast zastosowanie kwasu borowego w procesie obróbki glinokrzemianu nie tylko zwiększyło pojemność sorpcyjną amoniaku - dzięki wytworzeniu boranu amonowego - lecz nieoczekiwanie wpłynęło na lepsze uwalnianie boru do gleby.

Przedmiot wynalazku jest dokładniej wyjaśniony na podstawie jego przykładów wykonania.

186 275

Przykład I. Do zbiornika z mieszadłem, wykonanych ze stali kwasoodpomej wsypuje się 3 kg bentonitu, który po uruchomieniu mieszadła zrasza się H3BO3 w ilości 0,1715 kg w przeliczeniu na suchą masę. Po wymieszaniu sezonuje się go w temperaturze 19°C przez 3 godziny. Do preparowanego w ten sposób bentonitu wsypuje się zmielone do wielkości ziaren < 0,1 mm ujednorodnione substancje chemiczne zawierające azot, a więc 41,17 kg (NH^ SO4; 11,54 kg NH4H2PO4 · H2O i 0,0368 kg (NH4)2 Mo;O24.

Po 15-minutowym wymieszaniu wszystkich składników odstawia się je na 4,5 godziny, następnie dodaje się 28 kg K2SO4; 14,81 kg MgSO4 · H2O; 0,6152 kg chelatu manganawego wytworzonego przez schelatowanie MnSO4 i krystalizację płynnego chelatu; 0,3937 kg CuSO4 · 5H2O i 0,2643 kg ZnSO4 · 7H2O. Wszystkie składniki miesza się przez 1 godzinę, po czym otrzymany środek nawozowy wysypuje się ze zbiornika i wprowadza do granulatora. Następnie do niego wlewa się 2,1 kg 5%-wego roztworu wodnego skrobi rozpuszczalnej i ustawia ciśnienie w wysokości 1,372 MPa. W wyniku granulacji otrzymuje się 85% ziaren o granulacji 2-4 mm. Granulki mniejsze niż 2 mm (podziarno) i większe niż 4 mm (nadziarno) zawraca się do układu granulującego. Środek nawozowy granulowany konfekcjonuje się.

Przykład II. Analogicznie jak w przykładzie I w zbiorniku wyposażonym w mieszadło miesza się 3 kg bentonitu z 0,1715 kg H3BO3 (w przeliczeniu na suchą masę). Po wymieszaniu bentonit sezonuje się w temperaturze 20°C przez niecałe 3 godziny. Po czym do preparowanego bentonitu wsypuje się zmielone do wielkości ziaren około 0,08 mm ujednorodnione substancje chemiczne zawierające azot, a więc 41,17 kg (NH4)2SO4; 11,54 kg NH4H2PO4 · H2O i 0,0368 kg (NH4)6 MO7O24· Po 12-minutowym mieszaniu wszystkich składników sezonuje sieje przez 5 godzin. Następnie do mieszaniny dodaje się 0,5249 kg CuSO4 · 7H2O; 28 kg K2SO4; 14,81 kg MgSO4 · H2O; 0,6152 kg chelatu manganawego oraz 0,1823 ZnSO4 · H2O. Otrzymany po prawie godzinnym mieszaniu środek nawozowy poddaje się w analogiczny sposób jak w przykładzie I granulacji. Mianowicie do granulatora zawierającego środek nawozowy wlewa się 5% roztwór wodny skrobi rozpuszczalnej w ilości 3 kg i prowadzi granulację pod ciśnieniem 1,177 MPa. Otrzymuje się 87% ziaren o granulacji 2-4 mm.

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz.

Cena 2,00 zł.

Claims (6)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób wytwarzania środka nawozowego sypkiego dla ogrodnictwa, zawierającego makroskładniki nawozowe z pierwiastkami: N, P, K, Mg i mikroskładniki: B, Mn, Cu, Zn, Mo oraz glinokrzemian typu smektynowego, znamienny tym, ze glinokrzemian typu smektynowego, korzystnie bentonit, zrasza się roztworem kwasu borowego, po czym sezonuje się wytworzoną mieszaninę i z kolei do tak spreparowanego glinokrzemianu dodaje się jednorodną, o wielkości ziaren najwyżej 0,1 mm, korzystnie 0,06 mm, mieszaninę substancji chemicznych zawierających azot w ilości 9% wagowych, w postaci amonowej jako: siarczan amonowy, fosforan jednoamonowy i molibdenian amonowy w ilości śladowej, po wymieszaniu sezonuje się przez okres do 5 godzin, następnie dodaje się makroskładniki: siarczan potasu oraz siarczan magnezowy i mikroskładniki: siarczan manganawy, siarczan miedzi i siarczan cynku, miesza wszystkie składniki przez 1 godzinę, po czym przy zastosowaniu naturalnego lepiszcza, korzystnie skrobi rozpuszczalnej, poddaje się procesowi granulacji.
2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, ze preparowany glinokrzemian stosuje się w ilości 2,5-3% wagowych środka nawozowego.
3. 3. Sposób według zastrz. 1 lub 2, znamienny tym, ze stosuje się preparowany glinokrzemian otrzymany przez zraszanie go kwasem borowym w ilości 0,17% wagowych i sezonowanie w ciągu od 2-5 godzin w temperaturze około 20°C.
4. 4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że mikroskładnik manganu stosuje się w formie chelatu manganawego otrzymanego przez schelatowanie siarczanu manganawego.
5. 5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, ze makroskładnik magnezowy stosuje się w postaci siarczanu magnezowego jednowodnego w ilości korzystnie 4% wagowych w przeliczeniu na MgO.
6. 6. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że proces granulacji prowadzi się z dodatkiem około 5%-wego roztworu skrobi rozpuszczalnej w ilości 0,1-10% wagowych, korzystnie 1,5-3,0% wagowych, w temperaturze około 20°C, przy ciśnieniu korzystnie do 1,470 MPa, aż do otrzymania co najmniej 85% ziaren o granulacji 2-4 mm.