PL185451B1 - Sposób segregacji drobnych ciał stałych, w szczególności martwych organizmów meiobentosowych, z osadów piaszczystych, mulistych lub mulisto - piaszczystych - Google Patents

Abstract

Sposób segregacji drobnych ciał stałych, w szczególności martwych organizmów meiobentosowych, z osadów piaszczystych, mulistych lub mulisto-piaszczystych z oddzieleniem ich od piasku i mułu, znamienny tym, że do segregacji drobnych ciał i do oddzielenia ich od piasku i mułu stosuje się glicerynę w dwóch warstwach o różnej temperaturze każda, przy czym warstwa dolna ma temperaturę ujemnąutrzymującąglicerynę w fazie ciała stałego, a warstwa górna składająca się z gliceryny i mieszaniny osadowej ma temperaturę ujemną o wartości utrzymującej warstwę górną w fazie płynnej o dużej gęstości, przy czym obie warstwy są kolej no umieszczone w plastikowym, przezroczystym naczyniu, tak że po uzyskaniu widocznego rozdziału, który następuje w temperaturze ujemnej charakterystycznej dla górnej warstwy, całość zamraża się do fazy stałej i tak zestalony blok wraz z naczyniem rozcina się na odpowiednie warstwy.

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób segregacji drobnych ciał stałych, w szczególności martwych organizmów meiobentosowych, z osadów piaszczystych, mulistych lub mulistopiaszczystych.

Segregacja drobnych ciał stałych, w szczególności martwych organizmów meiobentosowych, z osadów piaszczystych, mulistych lub mulisto-piaszczystych jest nierozwiązanym i skomplikowanym zagadnieniem.

Podstawową, dotychczas metodą pozostawało długotrwałe i żmudne, ręczne rozsortowywanie materiału przy użyciu mikroskopu stereoskopowego. Metoda ta, wskutek ogromnej czasochłonności powodowała znużenie i zmęczenie wzroku, co w sposób istotny wpływa na dokładność segregacji. Ponadto, czasochłonność procedury ogromnie opóźnia uzyskiwanie danych.

Jeśli idzie o inne możliwości izolowania z pobranych prób drobnych bezkręgowców to dotychczas wykorzystywano kilka procedur, poza przebieraniem przy użyciu mikroskopu stereoskopowego, a mianowicie: rozdział materiału w polimerze silikonowym „Ludox” Plannkuche O., Thiel H 1998 Sample processing, Introduction to the Study of Meiofauna, R.P. Higgins, H. Thiel (Eds), Smithonian Inst. Press, Washington, D.C. - London 134-144, Somerfield P. J., Warwick R.M. 1996. Meiofauna in marine pollution monitoring programmes: A laboratory manual, Ministry of Agriculture, Fisheries and Food Directorate of Fisheries Research, Lowestoft, 9-16,

Procedura jest skomplikowana, ponieważ dla uzyskania dobrego rezultatu potrzebne jest kilkakrotne jej powtórzenie; rozdział w roztworze cukru Andersen R.O. A modified flotation technique for sorting bottom fauna samples. Limnol. Oceanogr. 4, 273-275. W przypadku tej metody ciśnienie osmotyczne deformuje i skleja organizmy w stopniu, który nie pozwala na całkowite rozbicie agregatów oraz odzyskanie ich pierwotnego kształtu.

Izolowanie przez ciągły przepływ w systemie sit Danielopol D.L., Niederreiter R. 1990a. New sampling equipment and extraction methods for meiobenthic organisms. Buli. Inst. Geol. Bassin d’Aquitane, Bordeaux, No. 47-48, 277-286, nie jest to najlepsza procedura w przypadku drobnych organizmów, takich jak skorupiaki meiobentosowe, ponieważ występują często znaczne straty w izolowanym materiale.

Przedmiotem wynalazku jest sposób segregacji drobnych ciał stałych, w szczególności martwych organizmów meiobentosowych, z osadów piaszczystych, mulistych lub mulisto185 451 piaszczystych charakteryzujący się tym, ze do segregacji drobnych ciał i do oddzielenia ich od piasku i mułu stosuje się glicerynę w dwóch warstwach o różnej temperaturze każda przy czym warstwa dolna ma temperaturę ujemną utrzymującą glicerynę w fazie ciała stałego, a warstwa górna składająca się z gliceryny i mieszaniny osadowej ma temperaturę ujemną o wartości utrzymującej warstwę górną w fazie płynnej o dużej gęstości. Obie warstwy są kolejno umieszczane w plastikowym, przezroczystym naczyniu, tak że po uzyskaniu widocznego rozdziału, który następuje w temperaturze ujemnej charakterystycznej dla górnej warstwy, całość zamraża się do fazy stałej i tak zestalony blok wraz z naczyniem rozcina się na odpowiednie warstwy.

Celem przedstawionego wynalazku jest wyeliminowanie wcześniej omówionych trudności przez opracowanie sposobu na zastąpienie obecnych metod samoczynną segregacją wywołaną oddziaływaniem zjawisk fizycznych takich jak: grawitacja, temperatura, gęstość i lepkość ośrodka.

Zaletą rozwiązania według wynalazku jest krótki czas potrzebny na rozsegregowanie materiału, możliwość modyfikacji zakresu temperatur w zależności od potrzeb wynikających z kształtu i gęstości rozdzielanego materiału, a także ewentualnych domieszek, łatwość wykonania oraz niski koszt metody (ta sama porcja gliceryny może być użyta wielokrotnie). Ponadto, organizmy meiobentosowe w trakcie procedury nie ulegają zniszczeniu, ani zmianom morfologicznym.

Przykład wykonania:

Przedmiotem wynalazku jest proces, dla łatwiejszego zrozumienia, pokazany na fig.1 przed rozdziałem frakcji i na fig. 2 po rozdziale frakcji.

Aby proces samoczynnej segregacji mógł spowodować rozdział na frakcje pokazane na fig. 2, należy umieścić w przezroczystym plastikowym naczyniu dwie warstwy gliceryny o różnej temperaturze. Pierwsza, dolna (D) składa się z zamrożonej do temperatury -80°C gliceryny, w tej temperaturze gliceryna jest ciałem stałym. Drugą, górną (G) warstwę stanowi gliceryna zmieszana z próbą (1) (2) (3), która ma podlegać segregacji. Próbę przed zmieszaniem z gliceryną należy wypłukać z ewentualnych środków konserwujących i lekkich frakcji mulistych oraz odsączyć, następnie zmieszać z gliceryną, najlepiej w proporcji 1:1 i całość schłodzić do -40°C. Tak przygotowaną mieszaninę nanosi się na pierwszą warstwę, zamrożonej do -80°C gliceryny. Całość przenosi się do temperatury -40°C, gdzie następuje rozdział. Segregacja następuje w miarę stopniowego ogrzewania się dolnej warstwy o wyjściowej temperaturze -80°C. Staje się ona selektywnie przepuszczalna, poszczególne elementy frakcji podlegającej rozdziałowi opadają zgodnie z równaniem Stokesa mówiącym o ruchu ciał w ośrodku lepkim pod wpływem siły grawitacji. Po osiągnięciu przez całość temperatury -40°C (fig. 2) dolną warstwę zajmuje piasek (3) i drobne zanieczyszczenia o większej od gliceryny gęstości. Bezkręgowce takie jak: widłonogi, obunogi, wioślarki, krewetki (1) pozostają w warstwie gliceryny, w której były naniesione. Dla nich lepkość i gęstość schłodzonej gliceryny są zbyt duże by mogły opadać. Bezkręgowce meiobentosowe o większej od wymienionych gęstości, takie jak małżoraczki i otwomice (2) układają się na powierzchni piasku. Pomimo podobnej do piasku gęstości opadają wolniej, co wynika z większego tarcia związanego z ich kształtem i ornamentacją skorupek. Po rozdziale całość zamraża się do temperatury -80°C, a następnie, jeszcze zamrożone, tnie na odpowiednie warstwy wraz z plastikowym naczyniem. Ostatecznie bezkręgowce odsącza się z gliceryny. Do rozdziału wybrano glicerynę z uwagi na jej właściwości fizyczne, a także brak wpływu na właściwości morfologiczne rozdzielanych organizmów, ponadto po rozdziale organizmy całkowicie można wypłukać z gliceryny przemywając je wodą.

185 451

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz. Cena 2,00 zł.

Claims (1)

1. Zastrzeżenie patentowe

   Sposób segregacji drobnych ciał stałych, w szczególności martwych organizmów meiobentosowych, z osadów piaszczystych, mulistych lub mulisto-piaszczystych z oddzieleniem ich od piasku i mułu, znamienny tym, że do segregacji drobnych ciał i do oddzielenia ich od piasku i mułu stosuje się glicerynę w dwóch warstwach o różnej temperaturze każda, przy czym warstwa dolna ma temperaturę ujemną utrzymującą glicerynę w fazie ciała stałego, a warstwa górna składająca się z gliceryny i mieszaniny osadowej ma temperaturę ujemną o wartości utrzymującej warstwę górną w fazie płynnej o dużej gęstości, przy czym obie warstwy są kolejno umieszczone w plastikowym, przezroczystym naczyniu, tak że po uzyskaniu widocznego rozdziału, który następuje w temperaturze ujemnej charakterystycznej dla górnej warstwy, całość zamraża się do fazy stałej i tak zestalony blok wraz z naczyniem rozcina się na odpowiednie warstwy'.

   * * *