PL185023B1 - Nowe kompleksy srebra/l/ z trietylofosfiną lub trimetylofosfiną i alifatycznymi perfluorowanymi karkakbolsyamioraz sposPb ic^b wytwawania - Google Patents

Abstract

1. Nowe kompleksy srebra(I) z trietylofosfiną lub trimetylofosfiną i alifatycznymi perfluorowanymi karboksylanami o wzorze ogólnym [RCOOAgPR']2, w którym R oznacza rodnik pentafluoroetylowy, heptafluoropropylowy, tridekafluoroheksylowy, pentadekafluoroheptylowy heptadekafluorooktylowy lub nonadekafluorononylowy, a R' oznacza rodnik metylowy lub etylowy. 2. Sposób wytwarzania nowych kompleksów srebra(I) z trietylofosfiną lub trimetylofosfiną i perfluorowanymi alifatycznymi karboksylanami o wzorze ogólnym [RCOOAgPR'],, w którym R oznacza rodnik pentafluoroetylowy, heptafluoropropylowy, tridekafluoroheksylowy, pentadekafluoroheptanowy, heptadekafluorookylowy lub nonadekafluorononylowy a R' oznacza rodnik metylowy lub etylowy, znamienny tym, że sól srebrową kwasu karboksylowego o ogólnym wzorze [RCOOAg]2, w którym R ma wyżej podane znaczenie, poddaje się reakcji z trietylofosfiną lub trimetylofosfiną w środowisku rozpuszczalnika organicznego, poniżej temperatury wrzenia mieszaniny reakcyjnej, bez dostępu światła, w atmosferze beztlenowej, a uzyskany produkt reakcji zatęża, oddziela w znany sposób.

Description

Przedmiotem wynalazku są nowe kompleksy srebra(I) z trietylofosfiną lub trimetylofosfiną i alifatycznymi perfluorowanymi karboksylanami oraz sposób ich wytwarzania, przeznaczone do uzyskiwania powłok srebrowych, zwłaszcza w mikroelektronice metodą osadzania metalu z par chemicznych.

Znane są kompleksy srebra(I) z niefluorowanymi karboksylanami i trifenylofosfiną o wzorze ogólnym R₁COOAg[P(C₆H₅)₃]₃, w którym R, oznacza rodnik metylowy, chlorometylowy, dichlorometylowy, trichlorometylowy. Kompleksy te otrzymuje się w bezpośredniej reakcji karboksylanu srebra(I) o wzorze ogólnym [R,COOAgL, w którym R, ma wymienione wyżej znaczenie z trifenylofosfiną [P(C_ĆH₅)₃] w obecności benzenu. Do wytrącania kompleksów stosuje się pentan.

Niedoskonałością tej metody jest konieczność stosowania drogiego pentanu jako czynnika strącającego kompleks srebra(I).

Znane są również kompleksy srebra(I) o wzorze ogólnym R₂COOAgPR3, w którym R2 oznacza rodnik metylowy, trifluorometylowy, a R rodnik fenylowy lub bis(difenylofosfmo)metylowy. Kompleksy te również otrzymuje się w bezpośredniej reakcji karboksylanu srebra(I) z trzeciorzędową fosfiną. Jako rozpuszczalników używa się metanolu i benzenu. Uzyskuje się kompleksy srebra(I) z wydajnością 70%. Niedogodnością tej metody jest stosowanie rakotwórczych rozpuszczalników aromatycznych.

Przedmiotem wynalazku są nowe kompleksy z trietylofosfiną lub trimetylofosfiną i alifatycznymi perfluorowanymi karboksylanami o wzorze ogólnym [RCOOAgPR'],, w którym R oznacza rodnik pentafluoroetylowy, heptafluoropropylowy, tridekafluoroheksylowy, pentadekafluoroheptylowy heptadekafluorooktylowy lub nonadekafluorononylowy, a R' oznacza rodnik metylowy lub etylowy.

Sposób według wynalazku polega na tym, że sól srebrową kwasu karboksylowego o ogólnym wzorze [RCOOAgb, w którym R ma wyżej podane znaczenie poddaje się reakcji

185 023 z trietylofosfiną lub trimetylofosfiną w środowisku rozpuszczalnika organicznego, poniżej temperatury wrzenia mieszaniny reakcyjnej, bez dostępu światła, w atmosferze beztlenowej, a uzyskany produkt reakcji wyizolowuje się w atmosferze gazu obojętnego.

Korzystnie reakcji poddaje się karboksylan srebra(I) [RCOOAg]₂, w którym R ma wyżej podane znaczenie, rozpuszczony w mieszaninie etanolowo-benzenowej lub w samym etanolu ze stechiometryczną ilością trietylofosfiny lub trimetylofosfmy w stosunku molowym M:L =1:1. Uzyskany produkt reakcji po przesączeniu zatęża się przez odparowanie rozpuszczalnika bez dostępu światła w atmosferze beztlenowej.

Istotną zaletą sposobu według wynalazku jest zastosowanie etanolu, co znacznie polepsza rozpuszczalność karboksylanu srebra(I) w mieszaninie reakcyjnej, skraca czas syntezy, zmniejsza ilość stosowanych szkodliwych rozpuszczalników organicznych oraz zwiększa wydajność procesu.

Uzyskane kompleksy przeznaczone są do otrzymywania cienkich warstw srebrowych, zwłaszcza w mikroelektronice metodą chemicznego osadzania z fazy gazowej (Chemical Vapour Deposition - CVD). Z doniesień literaturowych wiadomo, że obecność trzeciorzędowych fosfin o mniejszych masach cząsteczkowych oraz perfluorowanych rodników znacznie podwyższa lotność uzyskiwanych połączeń.

Przedmiot wynalazku został bliżej zilustrowany w przykładach jego wykonania nie ograniczając jego zakresu ochrony.

Przykład I. W naczyniu reakcyjnym Schlenka umieszcza się 0,271 g (0,5 · 10'³ mola) pentafluoropropionianu srebra(I) rozpuszczonego w 0,015 dm³ benzenu. Następnie wkrapla się 1 10'^;’dm jednomolowego roztworu trietylofosfiny w tetrahydrofiiranie (1 · 10'³ mola) i 5 -H) dm3 etanolu. Syntezę prowadzi się w atmosferze beztlenowej w temperaturze pokojowej, bez dostępu światła. Po 24 godzinach mieszania roztwór przesącza się i rozpuszczalniki odparowuje się na linii próżniowej. Uzyskuje się 0,323 g kompleksu (trietylofosfiny)(pentafluoropropionianu)srebra(I) w postaci jasnokremowego oleju, co stanowi 83% wydajności teoretycznej. Kompleks ten poddano analizie elementarnej na zawartość Ag metodą argentometryczną oraz C i H metodą półmikroanalizy. Oznaczona zawartość pierwiastków wynosi: Ag 27,6%; C 27,7%; H 3,5% i potwierdza skład obliczony dla [C₂F₅COOAgP(C₂H₅)₃]₂ w granicach błędu 0,3%.

Skład soli został także potwierdzony przez analizę termograwimetryczną, spektroskopię w podczerwieni (200-4000 cm'¹) oraz widma magnetycznego rezonansu jądrowego ^l3C, 'Ψ, 3’P. Widmo podczerwieni zawiera pasma w zakresie 1667 cm'¹ i 1416 cm'¹ pochodzące od drgań grup COO oraz Ag-0 i Ag-P położone przy 326 cm- i 225 cm'¹. Obecność trietylofosfiny potwierdza pasmo rezonansowe fosforu na widmie NMR położone przy 13,1 ppm. Otrzymany kompleks ulega całkowitemu rozkładowi w zakresie temperatur 423-528 K. Produktem końcowym termicznego rozkładu jest metaliczne srebro.

Przykład II. W naczyniu reakcyjnym Schlenka umieszcza się 0,320 g (0,5 · 10'¹ mola) heptafluorobutanolanu srebra(I) rozpuszczonego w 0,01 dm3 benzenu. Następnie dodaje się małymi porcjami 1 · 10'¹ dm3 jednomolowego roztworu trietylofosfiny (1 · 10'³ mola) w tetrahydrofiiranie i 5 · 10'¹ dm³ etanolu, ciągle mieszając. Syntezę prowadzi się w atmosferze beztlenowej w temperaturze pokojowej, bez dostępu światła. Po 24 godzinach mieszania roztwór przesącza się i rozpuszczalniki odparowuje na linii próżniowej. Uzyskuje się 0,350 g kompleksu (trietylofosfiny)(heptafluorobutanolanu)sr^ebra(I) w postaci jasnokremowego oleju, co stanowi 80% wydajności teoretycznej. Kompleks ten poddano analizie elementarnej na zawartość Ag oraz C i H metodami jak w przykładzie I. Oznaczona zawartość pierwiastków wynosi: Ag 24,4%; C 27,4%; H 3,4% i potwierdza skład obliczony dla [C₃F₇COOAgP(C₂H₅)₃]₂ w granicach błędu 0,2%.

Skład stechiometryczny kompleksu potwierdzony został także przez analizę termograwimetryczną, spektroskopię w podczerwieni (200-4000 cm'¹) oraz widma magnetycznego rezonansu jądrowego ^l3C, *9?, ³¹P. Widmo podczerwieni zawiera pasma w zakresie 1683 cm'¹ i 1399 cm'1 pochodzące od drgań grup COO oraz Ag-0 i Ag-P położone przy 322 cm' i 224 cm¹. Pasmo rezonansowe fosforu w widmie NMR występuje przy 13,0 ppm, co potwierdza

185 023 obecność fosfiny w kompleksie. Otrzymany kompleks ulega całkowitemu rozkładowi w zakresie temperatur 403-501 K. Produktem końcowym 'termicznego rozkładu jest metaliczne srebro.

Przykład III. W naczyniu reakcyjnym Schlenka umieszcza się 0,471 g (0,5 · 10³ mola) tridekafluoroheptanolanu srebra(I) rozpuszczonego w 0,02 dm³ etanolu. Następnie dodaje się małymi porcjami 1-10‘³ dm³jednomolowego roztworu trietylofosfiny (1 10^;’ mola) w tetrahydrofuranie i 5 · 10'³ dm³ etanolu ciągle mieszając. Syntezę prowadzi się i produkt reakcji oddziela jak w przykładzie I. Uzyskuje się 0,494 g, co stanowi 84% wydajności teoretycznej (trietylofosfmy)(tridekafluoroheptanolanu)srebra(I) w postaci jasnokremowego oleju. Skład kompleksu potwierdzona analiza elementarna (Ag, Ci H) i analiza termo-grawimetryczna. Oznaczona zawartość pierwiastków potwierdza skład obliczony dla [C₆F₁₃COOAgP(C₂H₅)₃]₂ w granicach błędu 0,3%. Koordynację ligandów potwierdzają widma w podczerwieni (200-4000 cm'¹) oraz widma magnetycznego rezonansu jądrowego ^l3C, ‘9F, ^3,P. Widmo podczerwieni zawiera pasma w zakresie 1688 cm- i 1397 cm' 'pochodzące od drgań grup COO karboksylanów oraz Ag-0 położone przy 333 cm- i 198 cm-, zaś drgania Ag-P stwierdza się przy 225 cm-. Pasmo rezonansowe fosforu występuje w widmie NMR przy 13,4 ppm, co potwierdza obecność fosfiny w kompleksie. Otrzymany kompleks ulega całkowitemu rozkładowi w zakresie temperatur 413-493 K. Produktem końcowym termicznego rozkładu jest metaliczne srebro.

Przykład IV. W naczyniu reakcyjnym Schlenka umieszcza się 0,521 g (0,5 · 10'³mola) pentadekafluorooktanolanu srebra(I) rozpuszczonego w 0,02 dm3 etanolu. Następnie wkrapla się 1 ' 10 dm3 jednomolowego roztworu trietylofosfiny (1 · 10'³ mola) w tetrahydrofuranie i 5 · 10 dm3 etanolu ciągle mieszając. Syntezę prowadzi się i produkt reakcji oddziela jak w przykładzie I. Uzyskuje się 0,518 g, co stanowi 81% wydajności teoretycznej (trietylofosfiny)(pentadekafluorooktanolanu)srebra(I) w postaci jasnokremowego oleju. Wykonana analiza elementarna Ag, C i H potwierdza skład [C-TuCOOAgP^H^k, w granicach błędu 0,4%. Skład soli potwierdzony został także przez analizę termograwimetryczną, spektroskopię w podczerwieni (200-4000 cm'¹) i widma magnetycznego rezonansu jądrowego ³C, '9F, ³¹P. Widmo podczerwieni zawiera pasma w zakresie 1681 cm- i 1406 cm- pochodzące od drgań grupy COO oraz Ag-O i Ag-P położone przy 317 cm- i 218 cm-. Pasma rezonansowe fosforu znajdują się na widmie NMR przy 13,0 ppm. Otrzymany kompleks ulega całkowitemu rozkładowi w zakresie temperatur 418-553 K. Produktem końcowym termicznego rozkładu jest metaliczne srebro.

Przykład V. W naczyniu reakcyjnym Schlenka umieszcza się 0,571 g (0,5 · 10'³ mola) heptadekafluorononanolanu srebra(I) rozpuszczonego w 0,02 dm³ etanolu. Następnie wkrapla się 1 10'³ dm3 jednomolowego roztworu trietylofosfiny (1 · 10-3 mola) w tetrahydrofuranie i 5 · 10*3 dm3 etanolu ciągle mieszając. Syntezę prowadzi się i produkt reakcji oddziela jak w przykładzie I. Uzyskuje się 0,544 g (tnetylofbsfiny)(heptadekafluorononanolanu) srebra(I), co stanowi 79% wydajności teoretycznej. Wyizolowany kompleks poddaje się analizie elementarnej na zawartość Ag, C i H oraz badaniom termicznym w celu potwierdzenia składu stechiometrycznego. Oznaczona zawartość pierwiastków potwierdza skład [C₈F1₇COOAgP(C₂H₅)₃]2 w granicach błędu 0,3%. Koordynację ligandów potwierdzają widma magnetycznego rezonansu jądrowego ^BC, ^l9F, ^3IP oazz podczerwieni 2200-0000 cm'¹). Widmo pddczerwieni aawieaa pasma w aakresi e 1681 cm- i 1407 cm- pochodzące od drgań grup COO oraz Ag-O i Ag-P położone przy 327 cm'¹ i 216 cm'. Pasma rezonansowe fosforu znajduje się na widmie NMR przy 13,3 ppm. Otrzymany kompleks ulega całkowitemu rozkładowi w zakresie temperatur 413-523 K. Produktem końcowym termicznego rozkładu jest metaliczne srebro.

Przykład VI. W naczyniu reakcyjnym Schlenka umieszcza się 0,621 g (0,5 · 10'³ mola) noepdekpfluorodekanolpnu srebra(I) rozpuszczonego w 0,03 dm³ mieszaniny etanolowobenzenowej (2:1). Następnie wkrapla się małymi porcjami 1 · 10'³ dm³jednomplowego roztworu trietylofosfiny (1 · 10'³ mola) w tetrahydrofuranie i 5 · 10³ dm3 etanolu ciągle mieszając. Syntezę prowadzi się i produkt reakcji oddziela jak w przykładzie I. Uzyskuje się 0,606 g (trietylpfosfiny)(nonpdzaafluorodzkpnplanu)arebra(I)l Stanowi to 82% wydajności teoretycznej. Otrzymany kompleks poddano analizie elementarnej (Ag, C i H) oraz badaniom termicznym w celu wyznaczenia składu stechiomztrycznzgo. Oznaczona zawartość pierwiastków potwierdza

185 023 obliczoną dla [C₉F₁₉COOAgP(C₂H₅)₃]₂ w granicach błędu 0,2%. Skład soli potwierdza analiza termograwimetryczna, natomiast koordynację ligandów widma magnetycznego rezonansu jądrowego ^UC, ”F, ^3lP oraz w podczerwieni (200-4000 cm'¹). Widmo podczerwieni zawiera pasma w zakresie 9662 cm' i 9406 cm' pochodzące od drgań grup COO oraz Ag-O i Ag-P położone przy 330 cm- i 222 cm-. Pasma rezonansowe fosforu znajdują się na widmie NMR przy 93,5 ppm. Otrzymany kompleks ulega całkowitemu rozkładowi w zakresie temperatur 388-593 K. Produktem końcowym termicznego rozkładu jest metaliczne srebro.

Przykład VII. W naczyniu reakcyjnym Schlenka umieszcza się 0,279 g (0,5 · 90'³ mola) pentafluoropropionianu srebra rozpuszczonego w 0,095 dm³ benzenu. Następnie wkrapla się 9 · 90'3 dm3 jednomolowego roztworu trimetylofosfmy (9 · 90- mola) w tetrhydrofuranie i 5 · 90- dm3 etanolu ciągle mieszając. Syntezę prowadzi się i produkt reakcji oddziela jak w przykładzie I. Uzyskuje się 0,277 g, co stanowi 80% wydajności teoretycznej (trimetylofosfiny)(pentafluoropropionianu)srebra(I) w postaci białego drobnokrystalicznego osadu. W wyizolowanym kompleksie srebra(I) przeprowadzano oznaczenia srebra metodą argentometryczną oraz węgla i wodoru metodą analizy półmikro. Uzyskane dane eksperymentalne dla Ag, C i H potwierdzają zawartość obliczoną dla [C₂F₅COOAgP(CH₃)₃]2 w granicach błędu 0,2%. Pasma grup karboksylanowych występują przy Ϊ670 cm- i 9405 cm-, natomiast pasma Ag-O przy 339 cm- i 996 cm- i Ag-P przy 226 cm-. Obecność sygnału fosforu w widmie 3’P NMR położonego przy -36,3 ppm świadczy o koordynacji trimetylofosfmy. Badania termiczne i dyfraktografii rentgenowskiej metodą proszkową potwierdziły rozkład kompleksu do metalicznego srebra.

Przykład VIII. W naczyniu reakcyjnym Schlenka umieszcza się 0,320 g (0,5 · 90- mola) heptafluorobutanolanu srebra(I) rozpuszczonego w 0,007 dm3 benzenu. Następnie wkrapla się 9 · 90'3 dm3jednomolowego roztworu trimetylofosfmy (9 · 90- mola) w terahydrofuranie i 5 · 90- dm3 etanolu ciągle mieszając. Syntezę prowadzi się i produkt reakcji oddziela jak w przykładzie I. Uzyskuje się 0,329 g (trimetylofosfmy)(heptafluorobutanolanu)srebra(I) w postaci białego krystalicznego osadu. Stanowi to 89 % wydajności teoretycznej. Wyizolowany kompleks poddano analizie elementarnej (Ag, C, H). Uzyskane wyniki eksperymentalne potwierdzają obliczony skład kompleksu [C₃F₇COOAgP(CH₃)₃]2 w granicy błędu 0,3%. Widmo w podczerwieni potwierdza obecność charakterystycznych pasm: v_asCOO 9686 cm-, v_sCOO 9405 cm-, pasm Ag-O przy 339 cm- i ł96 cm- oraz Ag-P przy 226 cm-. Obecność sygnału fosforu w widmie 3‘P NMR przy -35,4 ppm świadczy o koordynacji trimetylofosfmy. Badania termiczne i dyfraktografii rentgenowskiej metodą proszkową potwierdziły, że produktem końcowym rozkładu jest metaliczne srebro.

Przykład IX. W naczyniu reakcyjnym Schlenka umieszcza się 0,283 g (0,3 · W- mola) tridekafluoroheptanolanu srebra(I) rozpuszczonego w 0,09 dm3 etanolu. Następnie małymi porcjami wkrapla się 0,6 · 90- dm3jednomolowego roztworu trimetylolosfmy (0,6 · 90- mola) w tetrahydrofuranie i 3 · 90-dm etanolu ciągle mieszając. Syntezę prowadzi się i produkt reakcji oddziela jak w przykładzie I. Uzyskuje się 0,259 g (trimetylofosfiny)(tridekafluoroheptanolanu)srebra(I) w postaci białego drobnokrystalicznego osadu. Stanowi to 79% wydajności teoretycznej. Otrzymany kompleks poddano analizie elementarnej na zawartość srebra metodą argentometryczną i węgla i wodoru metodą analizy półmikro. Oznaczone zawartości (Ag, C, H) potwierdzają skład kompleksu [C₆F_l3COOAgP(CH₃)₃]2 w granicy błędu 0,3%. W widmie IR stwierdzono obecność charakterystycznych pasm: v COO 9664 cm-, COO 9397 cm-, Ag-O przy 330 cm- i ł90 cm- oraz Ag-P przy 235 cm”. Sygnał w widmie 3'H NMR położony przy -35,7 ppm świadczy o koordynacji trimetylofosfmy. Badania termiczne i dyfraktografii rentgenowskiej metodą proszkową wskazują na metaliczne srebro jako produkt końcowy.

Przykład X. W naczyniu reakcyjnym Schlenka umieszcza się 0,529 g (0,5 · 90- mola) pentadekafluorooktanolanu srebra(I) rozpuszczonego w 0,02 dm3 etanolu. Następnie wkrapla się ł · 90’3 dm3jednomolowego roztworu trimetylofosfmy (ł · 90- mola) w tetrahydrofuranie i 5 · 90- dm3 etanolu ciągle mieszając. Syntezę prowadzi się i produkt reakcji oddziela jak w przykładzie I. Uzyskuje się 0,502 g, co stanowi 89% wydajności teoretycznej (trimetylofosfrny)(pentadekafluorooktanolanu)srebra(I) w postaci białego krystalicznego osadu. Otrzymany kompleks poddano analizie elementarnej na zawartość srebra metodą argentometryczną

185 023 i węgla i wodoru metodą jak w przykładzie I. Oznaczone zawartości (Ag, C, H) potwierdzają skład kompleksu [C₇F_l5COOAgP(CH₃)₃]₂ w granicy błędu 0,2%. Widmo IR potwierdza obecność charakterystycznych pasm: v_asCOO 1662 cm’¹, v_sCOO 1405 cm'¹, Ag-O przy 334 cm'¹ oraz Ag-P przy 231 cm'. Obecność sygnału fosforu w widmie ³¹P NMR przy -36,3 ppm świadczy o koordynacji trimetylofosfmy. Badania termiczne i dyfraktografii rentgenowskiej metodą proszkową pozwoliły zidentyfikować produkt końcowy jako metaliczne srebro.

Przykład XI. W naczyniu reakcyjnym Schlenka umieszcza się 0,285 g (0,25 · 10’ mola) heptadekafluorononanolanu srebra(I) rozpuszczonego w 0,008 dm³ etanolu. Następnie wkrapla się 0,5 · 10” dm3 jednomolowego roztworu trimetylofosfmy (1 ’ 10'³ mol a) w tetrahydrofuranie i 6 · 10-⁵ dm3 etanolu ciągle mieszając. Syntezę prowadzi się i produkt reakcji oddziela jak w przykładzie I. Uzyskuje się 0,258 g, co stanowi 80% wydajności teoretycznej (trimetylofosfrny)(heptodekafluoronononolonu)srebro(I) w postaci białego bezpostaciowego osadu. Otrzymany kompleks poddano analizie elementarnej na zawartość srebra metodą argentonietryczną oraz węgla i wodoru jak w przykładzie I. Oznaczone zawartości (Ag, C, H) potwierdzają skład kompleksu [C8F17COOAgP(CH3)3]2 w granicy błędu 0,3%. Widmo IR zawiera charakterystyczne pasma: vasCOO 1662 cm¹, vsCOO 1405 cm’! Ag-O przy 334 cm oraz Ag-P przy 231 cm. Obecność sygnału fosforu w widmie 3’P NMR przy -36,3 ppm świadczy o koordynacji trimetylofosfmy. Badania termiczne i dyfraktografii rentgenowskiej metodą proszkową pozwoliły zidentyfikować produkt końcowy jako metaliczne srebro.

Przykład XII. W naczyniu reakcyjnym Schlenka umieszcza się 0,310 g (0,25 · 10’ mola) heptadekafluorononanolanu srebra(I) rozpuszczonego w 0,02 dm3 etanolu. Następnie dodaje się małymi porcjami 0,5 · 10’ dm3 jednomolowego roztworu trimetylofosfmy (1 · 10” mola) w tetrahydrofuranie i 6 · 10’ dm3 etanolu ciągle mieszając. Syntezę prowadzi się i produkt reakcji oddziela jak w przykładzie I. Uzyskuje się 0,285 g, co stanowi 82% wydajności teoretycznej (trlmetylofosfiIly)(nonadekaΠuorodeko^nolanu)srebra(l) w postaci białego krystalicznego osadu. Otrzymany kompleks poddano analizie elementarnej na zawartość srebra, węgla i wodoru metodą jak w przykładzie I. Oznaczone zawartości (Ag, C, H) potwierdzają skład kompleksu [C₉F₁₍,COOAgP(CH₃)₃]2 w granicy błędu 0,4%. Widmo IR potwierdza obecność charakterystycznych pasm: va_SCOO 1662 cm’, v_sCOO 1408 cm’, Ag-O przy 328 cm’ oraz Ag-P przy 226 cm¹. Obecność sygnału fosforu w widmie 3’P NMR przy -36,2 ppm świadczy o koordynacji trimetylofosfiny. Badania termiczne i dyfraktografii rentgenowskiej metodą proszkową pozwoliły zidentyfikować produkt końcowy jako metaliczne srebro.

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz. Cena 2,00 zł.

Claims (3)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Nowe kompleksy srebra(I) z trietylofosfiną lub trimetylofosfiną i alifatycznymi perfluorowanymi karboksylanami o wzorze ogólnym [RCOOAgPR']₂, w którym R oznacza rodnik pentafluoroetylowy, heptafluoropropylowy, tridekafluoroheksylowy, pentadekafluoroheptylowy heptadekafluorooktylowy lub nonadekafluorononylowy, a R' oznacza rodnik metylowy lub etylowy.
2. 2. Sposób wytwarzania nowych kompleksów srebra(I) z trietylofosfiną lub trimetylofosfiną i perfluorowanymi alifatycznymi karboksylanami o wzorze ogólnym [RCOOAgPR¹],, w którym R oznacza rodnik pentafluoroetylowy, heptafluoropropylowy, tridekafluoroheksylowy, pentadekafluoroheptanowy, heptadekafluorookylowy lub nonadekafluorononylowy a R' oznacza rodnik metylowy lub etylowy, znamienny tym, że sól srebrową kwasu karboksylowego o ogólnym wzorze [RCOOAgk, w którym R ma wyżej podane znaczenie, poddaje się reakcji z trietylofosfiną lub trimetylofosfiną w środowisku rozpuszczalnika organicznego, poniżej temperatury wrzenia mieszaniny reakcyjnej, bez dostępu światła, w atmosferze beztlenowej, a uzyskany produkt reakcji zatęża, oddziela w znany sposób.
3. 3. Sposób według zastrzeżenia 2, znamienny tym, że korzystnie reakcji podaje się karboksylan srebra(I) o wzorze ogólnym [RCOOAgb, w którym R ma wyżej podane znaczenie, rozpuszczony w mieszaninie etanolowo-benzenowej lub samym etanolu ze stechiometryczną ilością trzeciorzędowej fosfiny (trietylofosfiny, trimetylofosfny w stosunku molowym M:L =1:1.