PL184511B3 - Sposób uszczelniania tubingów górniczych w części dennicowej - Google Patents

Abstract

1. Sposób uszczelniania tubingów górniczych w części dennicowej, polegający na tym, że na wewnętrzną płaszczyznę wnęki międzyżebrowej tubingu, z nałożoną wcześniej warstwą kleju, nakłada się wkładkę i mocuje się ją mechanicznie do żeber, poprzecznie do płaszczyzny dennicy, i co najmniej jednego z jej kołnierzy, przy czym wkładka w jej zewnętrznym kształcie odpowiada kształtowi tej wnęki międzyżebrowej i o długości łukowej odpowiadającej długości łukowej wnęki międzyżebrowej tubingu, stanowiący ulepszenie sposobu według patentu głównego nr 179 822, znamienny tym, że we wnęce międzyżebrowej umieszcza się co najmniej dwie wkładki (3, 4) lub (7, 8), wypełniające długość łukową wnęki międzyżebrowej i mocuje się je dodatkowo między sobą na płaszczyznach przylegania ich ścianek bocznych.

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób uszczelniania tubingów górniczych w części dennicowej obudowy szybów górniczych, stanowiący ulepszenie sposobu według patentu głównego nr 179 822.

Sposób według patentu głównego polega na tym, że na wewnętrzną płaszczyznę wnęki międzyżebrowej w części dennicowej tubingu nakłada się warstwę kleju, po czym we wnęce tej umieszcza się wkładkę o zewnętrznym kształcie odpowiadającym kształtowi wnęki międzyżebrowej segmentu. Długość łukowa tej wkładki odpowiada długości łukowej wnęki międzyżebrowej tubingu. Mocuje się wkładkę, poprzecznie do płaszczyzny dennicy, za pomocą śrub do żeber tubingu, lub jednego z żeber i jednego z kołnierzy tubingu, w zależności od miejsca wystąpienia przecieku. Wkładkę o długości mniejszej od długości łukowej wnęki międzyżebrowej tubingu stosuje się, gdy przeciek wystąpił przy jednym z kołnierzy pionowych tubingu.

Celem wynalazku jest dodatkowe zwiększenie szczelności i wytrzymałości uszkodzonych segmentów obudowy tubingowej poprzez zwiększenie powierzchni uszczelnienia wkładek oraz zastosowanie większej ilości wkładek o podwyższonej wytrzymałości.

Według wynalazku, we wnęce międzyżebrowej tubingu umieszcza się co najmniej dwie wkładki wypełniające długość łukową wnęki międzyżebrowej, mocuje się ją w znany sposób do tubingu oraz dodatkowo wkładki te mocuje się między sobą na płaszczyznach przylegania ich ścianek bocznych. W pierwszej kolejności montuje się wkładkę posiadającą płaszczyznę przylegania ścianki bocznej kołnierza wewnętrznego ściętą od strony wewnętrznej szybu. W przypadku wykorzystania co najmniej trzech wkładek, w pierwszej kolejności montuje się wkładki skrajne, których ścianki boczne kołnierza wewnętrznego są ścięte od strony wewnętrznej szybu, a następnie wkładkę środkową. Dla lepszego uszczelnienia tubingów górniczych dopełnia się

184 511 szczelinę między wkładkami a wnęką międzyżebrową tubingu za pomocą kleju, który wtłacza się przez otwory doszczelniające, zamykane korkiem.

Taki sposób uszczelniania tubingów górniczych w części dennicowej, umożliwia zwiększenie powierzchni uszczelniającej, a tym samym zwiększenie skuteczności zabezpieczenia obudowy szybu górniczego przed przeciekami wody. Jednocześnie zwiększona zostaje wytrzymałość uszkodzonych tubingów poprzez ich połączenie z wkładkami o wzmocnionej budowie i dodatkowe połączenie wkładek między sobą na płaszczyznach przylegania.

Sposób objaśniony jest bliżej w dwóch przykładach oraz na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok fragmentu tubingu od strony wewnętrznej szybu górniczego z zamontowanymi dwoma wkładkami metalowymi, fig. 2 - przekrój tubingu wzdłuż linii A-A z fig. 1, fig. 3 - widok fragmentu tubingu od strony wewnętrznej szybu górniczego z zamontowanymi trzema wkładkami metalowymi oraz fig. 4 - przekrój tubingu wzdłuż linii A-A z fig. 3.

Zamontowanie pierwszej wkładki metalowej 3 o długości łukowej mniejszej od długości łukowej wnęki międzyżebrowej tubingu może mieć miejsce gdy przeciek lub uszkodzenie tubingu 1 wystąpiło blisko kołnierza pionowego. W przypadku wystąpienia przecieku lub uszkodzenia w pozostałej części tubingu 1 montuje się drugą wkładkę, wypełniającą całą wnękę międzyżebrową. Dodatkowo warstwą kleju pokrywa się powierzchnię przylegania ścianek bocznych wkładek 3 i 4, a następnie łączy się te ścianki wstępnie śrubami 6, ustalając równomierną, wielkość szczeliny między wkładką a wnęką międzyżebrową. Dla lepszego uszczelnienia powierzchni przylegania wkładki do wnęki międzyżebrowej, dopełnia się szczelinę między wkładką 3 lub 4 a wnęką międzyżebrową przez wtłaczanie kleju poprzez otwory doszczelniające, zamykane korkiem 2. Po stężeniu kleju, co następuje po kilku minutach, dociąga się wszystkie połączenia śrubowe drugiej wkładki 3 lub 4 łączące ją z żebrami 5 tubingu (1) i jego kołnierzem pionowym. Zamontowanie dwóch wkładek w tubingu 1 może odbywać się jednocześnie w jednym procesie technologicznym. Wówczas w pierwszej kolejności montuje się wkładkę 3 posiadającą płaszczyznę przylegania ścianki bocznej kołnierza wewnętrznego ściętą od strony wewnętrznej szybu. Następnie montuje się drugą wkładkę 4, posiadającą odwrotne ścięcie ścianki kołnierza wewnętrznego.

W warunkach występowania dużych ciśnień górotworu, przecieki i uszkodzenia tubingów likwiduje się przez stosowanie trzech wkładek metalowych 7, 8, 9, wypełniających całą wnękę międzyżebrową. Mocuje się je do segmentu 1 jak w poprzednim przykładzie oraz dodatkowo łączy się je między sobą na przylegających do siebie ściankach bocznych.

Przy stosowaniu trzech wkładek w pierwszej kolejności montuje się we wnęce wkładki skrajne 7, 8, a następnie wkładkę środkową 9, po uprzednim pokryciu warstwą kleju powierzchni przylegania ścianek bocznych. Po umieszczeniu wkładek 7, 8, 9 we wnęce łączy się je wstępnie śrubami 6, za pomocą których ustala się jednakową wielkość szczeliny na całym obwodzie wszystkich wkładek, a następnie przez otwory doszczelniające wtłacza się klej i zamyka korkami 2.

Po stężeniu kleju dociąga się ostatecznie wszystkie połączenia śrubowe. Warunkiem uzyskania właściwego uszczelnienia i wzmocnienia tubingu 1 jest umieszczenie we wnęce międzyżebrowej pierwszej wkładki 3 dwusegmentowej i wkładek skrajnych 7, 8 trójsegmentowych - ze ściankami bocznymi kołnierzy wewnętrznych, ściętymi od strony wewnętrznej szybu.

Wkładki 3, 4 dwusegmentowe i wkładki 7, 8, 9 trój segmentowe stanowią oddzielne segmenty, które w stanie złożonym przylegają do siebie płaszczyznami ścianek bocznych i w tym położeniu wypełniają wnękę międzyżebrową tubingu 1.

Wkładki 3, 4 dwusegmentowe posiadają płaszczyznę przylegania kołnierzy wewnętrznych usytuowaną skośnie względem osi poprzecznej szybu. Płaszczyzny przylegania kołnierzy wewnętrznych wkładek 7, 8, trój segmentowych tworzą kąt rozwarty i taki sam kąt tworzą płaszczyzny przylegania wkładki 9 środkowej.

Płaszczyzny przylegania wszystkich wkładek 3,4,7,819 stanowią wycinek klina. Dla zwiększenia wytrzymałości - wkładki metalowe posiadają od strony wewnętrznej żebra 10, a w tylnej ściance wkładek usytuowane są otwory doszczelniające z korkiem 2 przeznaczone do

184 511 wtłaczania kleju. Wkładka może mieć również otwór umożliwiający dostęp do korka cementacyjnego tubingu 1, jeśli zaistnieje konieczność zamontowania wkładki w tej części tubingu 11.

Wkładki mogą być również stosowane według przedstawionej technologii do wzmacniania obudowy tubingowej w rejonie o dużych ciśnieniach górotworu, gdzie istnieje zagrożenie pękania tubingów obudowy szybu.

W takich sytuacjach wkładki montuje się we wszystkich wnękach tubingów na całym obwodzie pierścienia lub kilku pierścieni w rejonie istnienia takiego zagrożenia.

Sposób według wynalazku ma zastosowanie w szybach górniczych, w strefach o dużym zagrożeniu wodnym, jak również w rejonie o dużych ciśnieniach górotworu.

A-A

Fig. 2

184 511

Fig. 3

A-A

Fig. 4

184 511

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz.

Cena 2,00 zł.

Claims (4)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób uszczelniania tubingów górniczych w części dennicowej, polegający na tym, że na wewnętrzną płaszczyznę wnęki międzyżebrowej tubingu, z nałożoną wcześniej warstwą kleju, nakłada się wkładkę i mocuje się ją mechanicznie do żeber, poprzecznie do płaszczyzny dennicy, i co najmniej jednego z jej kołnierzy, przy czym wkładka w jej zewnętrznym kształcie odpowiada kształtowi tej wnęki międzyżebrowej i o długości łukowej odpowiadającej długości łukowej wnęki międzyżebrowej tubingu, stanowiący ulepszenie sposobu według patentu głównego nr 179 822, znamienny tym, że we wnęce międzyżebrowej umieszcza się co najmniej dwie wkładki (3, 4) lub (7, 8), wypełniające długość łukową wnęki międzyżebrowej i mocuje się je dodatkowo między sobą na płaszczyznach przylegania ich ścianek bocznych.
2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w pierwszej kolejności montuje się wkładkę (3) posiadającą płaszczyznę przylegania ścianki bocznej kołnierza wewnętrznego, ściętą od strony wewnętrznej szybu górniczego.
3. 3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w przypadku wykorzystania co najmniej trzech wkładek (7, 8, 9) w pierwszej kolejności montuje się wkładki skrajne (7, 8), posiadające płaszczyznę przylegania ścianki bocznej kołnierza wewnętrznego, ściętą od strony wewnętrznej szybu górniczego, a następnie wkładkę środkową (9).
4. 4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że szczelinę między wkładkami (3 i 4 oraz 6, 7, 8) a wnęką międzyżebrową tubingu 1 dopełnia się za pomocą kleju, który wtłacza się przez otwory doszczelniające, zamykane korkiem (2).