Wynalazek dotyczy cylindrycznego uchwytu z kilku wymiennemi nozami, usta- wionemi koncentrycznie z osia uchwytu, który sluzy do toczenia i heblowania przed¬ miotów, wymagajacych wiekszej dokladno¬ sci wykonania.Wynalazek stanowi ulepszenie noza to¬ karskiego oraz glowicy o wielu nozach (re¬ wolwerowej).Fig. 1 przedstawia zwykly nóz, którego ostrze po oszlifowaniu musi byc ustawione w punkcie toczenia o, tak iz nóz nalezy przesunac w kierunku poziomym o odle¬ glosc g i pionowym o odleglosc H. Fig. 2 przedstawia znana glowice rewolwerowa, w której po oszlifowaniu poszczególnych nozy, nastawienie nozy w kierunku pozio¬ mym jest uskuteczniane zapomoca sruby ustalajacej, a w kierunku pionowym — np. zapomoca podkladek p. Uchwyt wedlug wynalazku nie posiada równiez niedogodno¬ sci nozy udoskonalonych „LandissV, fig. 3, które po oszlifowaniu musza byc przesu¬ niete do poprzedniego punktu toczenia o odleglosc H w kierunku, równoleglym do powierzchni zaciskowej noza. Uchwyt we¬ dlug wynalazku nie posiada niedogodnosci zwyklego noza okraglego, który na swoim obwodzie posiada tylko jeden profil ostrza, fig/4.Wynalazek polega na tem, ze wskutek koncentrycznosci ostrzy tnacych osiaga sie nawet po wielokrotnem oszlifowaniu te sa¬ ma odleglosc wszystkich ostrzy od osi uchwytu, podobnie jak w nozu okraglym, natomiast wskutek odpowiedniego uksztal-towania powierzchni zaciskowych umozli¬ wione jest umocowanie kilku nozy w jed- ' nym uchwycie, oraz wskutek odpowiednie¬ go uksztaltowania ostrza noza w stosunku do powierzchni zaciskowej, profile wszyst¬ kich nozy sa zgodne ze soba.Powyzsze ulepszenia pozwalaja na usta¬ wianie noza po oszlifowaniu, wzglednie po zamianie, tylko zapomoca jednego ruchu obrotowego wzgledem osi uchwytu, przy- czem zostaje zachowana stala odleglosc ostrzy nozy od srodka toczenia oraz staly kat skrawania.Fig, 5 przedstawia przekrój wzdluz osi ss uchwytu; powierzchnia cylindryczna TT jest koncentryczna z ta osia i stanowi po¬ wierzchnie zaciskowa nozy. Powierzchnia T1T1 stanowi stozkowa powierzchnie opo¬ rowa uchwytu, a powierzchnia stozkowa TX1T1X jest powierzchnia dociskowa zaci¬ sków. Noze N sa zaciskane srubami SW.Fig. 6 przedstawia widok uchwytu od strony zacisków nozowych, przyczem jeden nóz przedstawiony jest wraz z zaciskiem oraz sruba zaciskowa, drugi nóz — z zaci¬ skiem po usunieciu sruby, trzeci zas nóz— po usunieciu sruby i zacisku; uchwyt jest przekrojony w celu pokazania Ikolka oporo¬ wego K.Szablon ustalajacy oznaczony jest lite¬ ra Q i posiada stala wysokosc c.Uchwyt wedlug wynalazku jest wyko¬ nany w postaci cylindrycznego walka, któ¬ rego jeden koniec umocowany jest w zaci¬ sku suportu obrabiarki. Drugi koniec uchwy¬ tu posiada koncentrycznie do osi uksztalto¬ wane powierzchnie oporowe i zaciskowe, które wraz z powierzchnia dociskowa zaci¬ sków tworza gniazdo do ujecia podstawy noza; w gniezdzie tern nóz zostaje zacisnie¬ ty i unieruchomiony.Noze wykonane sa w postaci wycinków pierscieniowych, których podstawy odpo¬ wiadaja wycieciu gniazda, a powierzchnie zewnetrzne tworza ostrza o dowolnym pro¬ filu.Poniewaz w kierunku pionowym kazdy nóz jest ustawiany na wysokosc szablonu Q zapomoca obracania uchwytu w zacisku suportu, przeto reczne ustawianie jest zby¬ teczne.Ustalajac wysokosc ostrza szablonem Q, uzyskuje sie we wszystkich nozach te same stale katy skrawania. Wymiennosc nozy jest zupelna dzieki jednakowemu uksztal¬ towaniu powierzchni zaciskowych wszyst¬ kich nozy.Uchwyt cylindryczny wedlug wyna¬ lazku nadaje sie zwlaszcza do obróbki przedmiotów seryjnych i masowych, od których wymagana jest dokladnosc wyko¬ nania. PL