PL178545B1

PL178545B1 - Sposób oznaczania charakterystycznych temperatur materiałów

Info

Publication number: PL178545B1
Application number: PL95311249A
Authority: PL
Inventors: Tomasz Gozdecki; Marek Grzybek; Tomasz Jaśkiewicz; Wojciech Łobodziński
Original assignee: Przemyslowy Inst Elektroniki
Priority date: 1995-11-06
Filing date: 1995-11-06
Publication date: 2000-05-31
Also published as: PL311249A1

Abstract

Sposób oznaczania charakterystycznych temperatur materiałów, polegający na obserwacji przez kamerę wizyjną badanego obiektu, umieszczonego w komorze roboczej o kontrolowanej temperaturze i kontrolowanej atmosferze, który to obiekt poddaje się kontrolowanym zmianom temperatury, znamienny tym, że sygnały elektryczne, odpowiadające obrazom badanego obiektu, pochodzące z kamery wizyjnej, selekcjonuje się w analizatorze i zapamiętuje się w pamięci trwałej, a następnie parametry kształtu zapamiętanych sygnałów porównuje się z parametrami sygnałów odpowiadających obrazom wzorcowym i na tej podstawie określa się charakterystyczne temperatury badanego materiału. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że sygnały elektryczne, odpowiadające obrazom badanego obiektu, selekcjonuje się w funkcji przedziałów czasu. 3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że sygnały elektryczne, odpowiadające obrazom badanego obiektu, selekcjonuje się w funkcji zmian temperatury. 4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że sygnały elektryczne, odpowiadające obrazom badanego obiektu, selekcjonuje się w funkcji zmian kształtu badanego obiektu.

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób oznaczania charakterystycznych temperatur materiałów, na przykład, temperatury spiekania, topnienia.

Dziedziną zastosowania wynalazku jest zwłaszcza energetyka. Wynalazek może znaleźć zastosowanie w laboratoriach badawczych zakładów przemysłowych lub w jednostkach badawczych, zwłaszcza prowadzących badania na zlecenia zakładów przemysłowych.

Znany sposób oznaczania charakterystycznych temperatur materiałów przedstawiony jest w polskiej normie PN-82/G-04535, pt. „Oznaczanie charakterystycznych temperatur topliwości popiołu”. W normie tej określone są sposoby wykonywania kształtek, z popiołu uzyskanego ze spalenia paliw stałych, które to kształtki poddawane są następnie oznaczaniu charakterystycznych temperatur topliwości popiołu. Zgodnie z normą, temperatura spiekania popiołu ts jest to temperatura, w której rozpoczyna się nadtapianie poszczególnych ziarn popiołu na granicy ich zetknięcia, przy równoczesnym zmniejszeniu się wymiarów kształtki popiołu, bez zmiany jej początkowej postaci. Temperatura topnienia popiołu (temperatura tworzenia półkuli) ts jest to temperatura, w której badana kształtka popiołu topi się przyjmując w przybliżeniu postać półkuli o wysokości równej połowie długości podstawy kształtki w tej temperaturze. W przypadku kształtki uformowanej jako sześcian lub walec, wysokość półkuli jest w przybliżeniu równa 2/3 pierwotnej wysokości kształtki. W przypadku kształtki uformowanej jako ostrosłup przegina się tak, że jej wierzchołek dotyka podstawy.

Zgodnie z normą, rozróżnia się dwie metody oznaczania charakterystycznych temperatur topliwości popiołu, a mianowicie, metodę bezpośredniej obserwacji i metodę mikroskopowo-fotograficzną.

178 545

Metoda bezpośredniej obserwacji polega na tym, że kształtkę poddaje się ogrzewaniu w odpowiednim środowisku gazowym, a w trakcie ogrzewania kształtkę obserwuje się bezpośrednio przy użyciu płytki z niebieskiego szkła lub lupy, przy czym charakterystyczne temperatury topliwości popiołu ustala się na podstawie zmian postaci i wyglądu badanej kształtki, będącej obiektem badań.

Metoda mikroskopowo-fotograficzna różni się od metody bezpośredniej obserwacji tym, że dodatkowo wykonuje się zdjęcia fotograficzne na siatce pomiarowej mikroskopu.

Inny znany sposób pomiaru temperatur charakterystycznych materiałów polega na tym, że obiekt badań, w postaci próbki badanego materiału umieszcza się w komorze pieca, o kontrolowanej temperaturze, w atmosferze powietrza lub CO i/lub CO2 i podgrzewa się. Próbka badanego materiału obserwowana jest przez kamerę wizyjną, przy czym niekiedy dokonuje się zapisu magnetowidowego przebiegu procesu badawczego. Na podstawie obserwacji zmian kształtu badanej próbki, wywołanych wpływem temperatury i na podstawie odczytu temperatury występującej w komorze pieca oraz na podstawie własnego doświadczenia badający określa temperatury charakterystyczne badanych materiałów.

Sposób według wynalazku, polegający na obserwacji przez kamerę wizyjną badanego obiektu, umieszczonego w komorze roboczej o kontrolowanej temperaturze i kontrolowanej atmosferze, który to obiekt poddaje się kontrolowanym zmianom temperatury, charakteryzuje się tym, że sygnały elektryczne, odpowiadające obrazom badanego obiektu, pochodzące z kamery wizyjnej, selekcjonuje się w analizatorze i zapamiętuje się w pamięci trwałej. Parametry kształtu zapamiętanych sygnałów porównuje się z parametrami sygnałów odpowiadających obrazom wzorcowym i na tej podstawie określa się charakterystyczne temperatury badanego materiału.

Sygnały elektryczne, odpowiadające obrazom danego obiektu, selekcjonuje się w funkcji: przedziałów czasu lub zmian temperatury lub zmian kształtu badanego obiektu lub kombinacji tych parametrów.

Przebieg i wyniki badania obserwuje się na wyświetlaczu w trakcie przebiegu badania. Zapis w pamięci trwałej umożliwia odtworzenie przebiegu badania również po zakończeniu tego badania.

Korzystnym skutkiem wynalazku jest poprawa obiektywności wyników badania, ze względu na wyeliminowanie czynnika ludzkiego przy określaniu charakterystycznych temperatur materiałów.

Selekcjonowanie sygnałów elektrycznych, odpowiadających obrazom badanego obiektu, umożliwia odtwarzanie przebiegu badania w wersji skróconej, co przyczynia się do uzyskania oszczędności czasu.

Wynalazek zostanie objaśniony na podstawie przedstawionych niżej przykładów realizacji.

Przykład I. Badany obiekt, w postaci próbki materiału, umieszczony w komorze roboczej, poddaje się ogrzewaniu do całkowitego stopienia. Sygnały elektryczne, odpowiadające obrazom badanej próbki, pochodzące z kamery wizyjnej, selekcjonuje się w analizatorze i zapamiętuje się w pamięci trwałej. Selekcji dokonuje się w funkcji przedziałów czasu - 5 sekund. Parametry kształtu zapamiętanych sygnałów porównuje się z parametrami sygnałów, odpowiadających obrazom wzorcowym i na tej podstawie określa się charakterystyczne temperatury badanego materiału. Przebieg badania obserwuje się na wyświetlaczu.

Przykład II. Sygnały elektryczne, odpowiadające obrazom badanej próbki selekcjonuje się w funkcji temperatury, przy czym zapamiętuje się jedynie sygnały odpowiadające obrazom, w przedziale od temperatury 400°C do temperatury całkowitego stopienia, co kolejne 2°C. Przebieg badania odtwarza się na wyświetlaczu po zakończeniu badania.

178 545

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz

Cena 2,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Sposób oznaczania charakterystycznych temperatur materiałów, polegający na obserwacji przez kamerę wizyjną badanego obiektu, umieszczonego w komorze roboczej o kontrolowanej temperaturze i kontrolowanej atmosferze, który to obiekt poddaje się kontrolowanym zmianom temperatury, znamienny tym, że sygnały elektryczne, odpowiadające obrazom badanego obiektu, pochodzące z kamery wizyjnej, selekcjonuje się w analizatorze i zapamiętuje się w pamięci trwałej, a następnie parametry kształtu zapamiętanych sygnałów porównuje się z parametrami sygnałów odpowiadających obrazom wzorcowym i na tej podstawie określa się charakterystyczne temperatury badanego materiału.
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że sygnały elektryczne, odpowiadające obrazom badanego obiektu, selekcjonuje się w funkcji przedziałów czasu.
3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że sygnały elektryczne, odpowiadające obrazom badanego obiektu, selekcjonuje się w funkcji zmian temperatury.
4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że sygnały elektryczne, odpowiadające obrazom badanego obiektu, selekcjonuje się w funkcji zmian kształtu badanego obiektu.
5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że sygnały elektryczne, odpowiadające obrazom badanego obiektu, selekcjonuje się w funkcji kombinacji parametrów: przedziały czasu, zmiany temperatury i/lub zmiany kształtu badanego obiektu.
6. Sposób według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, znamienny tym, że przebieg i wyniki badania obserwuje się na wyświetlaczu w trakcie przebiegu badania.
7. Sposób według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, znamienny tym, ze zarejestrowane w pamięci trwałej przebieg i wyniki badania, odtwarza się na wyświetlaczu po zakończeniu badania.