PL178244B1

PL178244B1 - Wkład chłonny

Info

Publication number: PL178244B1
Application number: PL95325163A
Authority: PL
Inventors: Frank P. Abuto; Richard J. Schmidt; Patrick E. O'Brien; Michael W. Veith; Anthony J. Wisneski
Original assignee: Kimberly Clark Co
Priority date: 1995-08-28
Filing date: 1995-08-28
Publication date: 2000-03-31
Also published as: PL325163A1

Abstract

1. Wklad chlonny, zawierajacy rdzen chlonny ze stalymi czasteczkami wchlaniajacymi i owijke z tasmy wlókniny, zawierajacej termoplastyczne wlókna, zna- mienny tym, ze tasma wlókniny owijki (14) rdzenia chlonnego (12) zawiera pory o wymiarze, mniejszym niz okolo 30 mikronów, oraz nie wiecej niz 5 procent porów o wymiarze wiekszym niz 50 mikronów, natomiast sto- sunek wytrzymalosci materialu owijki (14) w stanie mokrym do wytrzymalosci materialu w stanie su- chym w kierunku maszynowym lub w kierunku ma- szynowym poprzecznym wynosi co najmniej 0,5, zas przepuszczalnosc powietrza dla materialu owijki (14), mierzona w skali Fraziera wynosi co najmniej 5,6 cm3 na 9,29 cm2 na minute. FIG.1 PL

Description

Przedmiotem wynalazkujest wkład chłonny.

Tego typu wkład chłonny jest stosowany zwłaszcza w wyrobach chłonnych takichjak pieluchy, podpaski higieniczne, spodenki treningowe, pieluchy dla dorosłych, bandaże i tym podobne.

W stanie techniki znane są wkłady chłonne stosowane w pieluchach, zawierające rdzeń chłonny o dużej ilości kłaczków lub ścieru drzewnego. Na skutek zastosowania takich wkładów chłonnych, pieluchy miały duże rozmiary oraz tendencję do przeciekania ponieważ, chłonne kłaczki nasiąknięte moczem, miały skłonność do opadania. Typowe kłaczki, używane w tych znanych wyrobach chłonnych, miały zdolność wchłaniania, w przeliczeniu gram cieczy na gram kłaczków, równą od 4 do 20 gramów cieczy na gram kłaczków. W dodatku ta zdolność pochłaniania była uzależniona od wielkości ciśnienia działającego na mokre kłaczki. Na przykład, pod ciśnieniem 3447,4 Pa kłaczki utrzymałyby tylko około 7 gramów cieczy na gram kłaczków. Przy ciśnieniu 689,48 Pa ich zdolność pochłaniania wzrosłaby do około 12 gramów cieczy na gram kłaczków, a przy ciśnieniu zero Pa zdolność wchłaniania wynosiłaby około 20 gramów cieczy na gram kłaczków.

Wraz z udoskonalaniem właściwości pochłaniaczy i ich coraz szerszym zastosowaniem jako rdzenie wchłaniające, rozmiar tych rdzeni został zmniejszony. Początkowe pochłaniacze miały zdolność wchłaniania, w przeliczeniu gram cieczy na gram materiału, w zasięgu 50 gramów cieczy na gram materiału, ale cząstki materiału stawały się bardzo gąbczaste po nasiąknięciu i często powodowały blokadę żelową. Dzisiaj, pochłaniacze mają większą chłonność pod wpływem

178 244 obciążenia dzięki temu, że wiele z nich obniżyło swoje zdolności pochłaniania do około 35 gramów cieczy na gram materiału. Pierwsze komercyjne pieluszki wykorzystujące pochłaniacze zawierały w sobie od około 10 do 20 procent wielkości wagowych pochłaniacza, opierały się na całkowitej wadze wchłaniającego rdzenia. Wchłaniające cząstki, które zazwyczaj miały 20 do 1000 mikronów średnicy, były zawarte wewnątrz wchłaniających rdzeni i stanowiły mechanicznąplątaninę z włóknami ze ścieru drzewnego. W dodatku, cienka papierowa tkanina czasami oplatała się wokół absorbenta i czasami cienka tkanina sklejała się ze sobą i/lub z kłaczkami.

Znane sąpieluchy mające wkład chłonny zawierający zmniejszoną grubość poprzez usunięcie dużej ilości kłaczków i zastąpienie ich coraz większym procentem wchłaniających cząstek. Niektóre z pieluch mają dziś wchłaniające rdzenie z ponad 40 procentowym pochłaniaczem. Często rdzenie chłonące są skompresowane w celu dalszego zmniejszenia ich grubości po wszyciu ich w owijkę z cienkiej tkaniny. Na skutek tego nowe wchłaniającego rdzenie z pochłaniaczem, pęcznieją kiedy są nasiąknięte, podczas gdy poprzednio stosowane kłaczkowate rdzenie miały skłonność do opadania po namoknięciu. Podczas użytkowania pieluchy pęcznienie rdzenia połączone ze skręcaniem i wyginaniem, może powodować zerwanie lub rozerwanie wkładki z papierowej cienkiej tkaniny, zwłaszcza gdy ona nasiąknie cieczą. Kiedy to się stanie, istnieje niebezpieczeństwo, że rdzeń pochłaniacza wypadnie z pieluchy. Nie jest to pożądane z punktu widzenia użytkownika wyrobu, chociaż nie stanowi to niebezpieczeństwa.

Duża objętość rdzenia chłonnego stwarza niebezpieczeństwo, że w stanie suchym, może on ulec zniszczeniu. Wraz z zastosowaniem mniejszej ilości kłaczków w rdzeniu, występuje mniejsze mechaniczne zatrzymanie włókien. W ten sposób, jeśli wkładka z papierowej, cienkiej tkaniny rozedrze się lub część klejonego szwu pęknie, występuje większe prawdopodobieństwo, że część pochłaniających cząstek wypadnie. Większym problemem jest to, że pory w wielu wkładkach wszytych z papierowej cienkiej tkaniny są zbyt duże i dlatego umożliwiają wypadanie pochłaniacza.

Znane są owijki klejone z papierowej cienkiej tkaniny, które mają nieestetyczny wygląd, a ich produkcja jest kosztowna. Wytrząsanie pochłaniających cząstek powoduje problemy natury technicznej lub gospodarczej i wzrost kosztów produkcji na skutek marnotrawstwa materiału.

Znana owijka z papierowej, cienkiej tkaniny ma niewystarczającą wytrzymałość w stanie mokrym. Typowa owijka z papierowej cienkiej tkaniny wykazuje stosunek wytrzymałości w stanie mokrym do wytrzymałości w stanie suchym zarówno w kierunku maszynowym (MD) jak i poprzecznym kierunku maszynowym (CD) wynoszącym mniej niż 0,5 według pomiaru zgodnie z metodą testową przedstawioną poniżej.

Wkład chłonny, według wynalazku, posiadający rdzeń chłonny ze stałymi cząsteczkami wchłaniającymi i owijkę z taśmy włókniny, zawierającej wiele termoplastycznych włókien, charakteryzuje się tym, że taśma włókniny owijki rdzenia chłonnego zawiera wiele porów o wymiarze, mniejszym niż około 30 mikronów, oraz nie więcej niż 5 procent porów o wymiarze większym niż 50 mikronów, natomiast stosunek wytrzymałości materiału owijki w stanie mokrym do wytrzymałości materiału w stanie suchym w kierunku maszynowym lub w kierunku maszynowym poprzecznym wynosi co najmniej 0,5, zaś przepuszczalność powietrza dla materiału owijki, mierzona w skali Fraziera wynosi co najmniej 5,6 cm³ na 9,29 cm² na minutę.

Korzystne jest gdy owijka ma maszynowe wydłużenie, w kierunku tkanina maszynowego przy obciążeniu szczytowym, wynoszącego najwyżej 30 procent.

Korzystne jest gdy owijka ma wydłużenie, w kierunku poprzecznego tkania maszynowego, przy obciążeniu szczytowym, wynoszące co najwyżej 40 procent.

Korzystnejest gdy owijka podczas wytrząsania ma mniej nić 60 miligramów wchłaniających cząstek stałych, a w szczególności gdy owijka zawiera wiele włókien połączonych termicznie z rdzeniem chłonnym.

Korzystne jest gdy co najmniej 85 procent ilości włókien owijki ma średnicę wynoszącą co najwyżej 8 mikronów'.

Korzystne jest gdy co najmniej 95 procent ilości włókien owijki ma średnicę wynoszącą co najwyżej 7 mikronów.

178 244

Korzystne jest gdy co najwyżej 1 procent ilości porów owijki ma wielkość większą niż 50 mikronów.

Korzystne jest gdy owijka jest taśmą z poliolefinowych, wytapianych włókien.

Wkład chłonny zawierający rdzeń z taśmy włókniny z termoplastycznych włókien i wchłaniający rdzeń, zawierający cząstki pochłaniacza może być użyty sam jako produkt końcowy lub może być przyłączony do wyrobu do pielęgnacji osobistej.

Podstawową zaletą wkładu chłonnego według wynalazku jest dobra pochłanialność płynu przy jednoczesnych niedużych wymiarach.

Przedmiot wynalazkujest przedstawiony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 jest widokiem perspektywicznym wyrobu chłonnego według obecnego wynalazku, fig. 2 jest przekrojem poprzecznym wyrobu chłonnego według obecnego wynalazku, fig. 3 jest przekrojem poprzecznym innego przykładu wykonania wyrobu chłonnego według wynalazku, fig. 4 jest przekrojem poprzecznym kolejnego przykładu wykonania wyrobu chłonnego według obecnego wynalazku, fig. 5 jest schematycznym widokiem poszczególnych etapów realizacji sposobu wykonania wyrobu chłonnego według wynalazku, fig. 6 jest częściowo odsłoniętym widokiem wyrobu chłonnego zawierającym rdzeń chłonny według wynalazku, fig. 7 jest widokiem perspektywicznym urządzenia testującego, fig. 8 jest częściowo odsłoniętym widokiem próbnej, reprezentatywnej obudowy i testowej próbki, użytej do testu wytrząsania, fig. 9 jest widokiem z boku próbnej oprawy i testowej próbki pokazanej na fig. 8.

Jak to przedstawiono na fig. 1 do 4, wkład chłonny 10 zawiera rdzeń chłonny 12 i owijkę 14 rdzenia. Rdzeń chłonny 12 jest wykonany całkowicie lub częściowo z materiału zawierającego pochłaniające cząstki. Korzystnie stosuje się każdy cząsteczkowy materiał pochłaniający zapach, w którym występuje wymianajonów cząsteczek żywicznych i kontrola uwalniania środków takich jak nawilżacze, zmiękczacze i perfumy.

Określenie pochłaniacz lub pochłaniający materiał odnosi się do nasiąkającego wodą, rozpuszczalnego w wodzie organicznego lub nieorganicznego materiału mającego zdolność, w najbardziej korzystnych warunkach, pochłaniania co najmniej około 20-krotnie większego od siebie ciężaru korzystnie, co najmniej około 30-krotnie większego od siebie ciężaru w postaci wodnego roztworu, zawierającego 0,9 procenta ciężaru chlorek sodu. Organiczne materiały korzystne do wykorzystania jako materiał pochłaniający w połączeniu z obecnym wynalazkiem zawierająnaturalne materiały takie jak agar, pektyna, naturalnążywicę i tym podobne, j ak również syntetyczne materiały takie jak syntetyczne hydrożelowe polimery. Takie hydrożelowe polimery zawierają, na przykład, litowe sole kwasów poliakrylowych, poliakrylamidy, alkohol poliwinylowy, etylenowo maleinowe bezwodnikowe kopolimery, etery poliwinylowe, celulozę metylową, celulozę karboksymetylową, hydroksypropylocelulozę, pobwinylomorfolinę; i polimery i kopolimery kwasu sulfonowowinylowego, poliakrylany, poliakrylamidy, poliwinylopirydynę, i tym podobne.

Inne dogodne polimery zawierają hydrolizowany akrylonitryl przeszczepionej skrobi, kwas akrylowy przeszczepionej skrobi, i izobutanowo maleinowe bezwodnikowe polimery i ich mieszaniny. Hydrożelowe polimery są korzystnie słabo usieciowane, aby oddawać istotnie materiałom wodną nierozpuszczalność. Sieciowanie może, na przykład, być zakończone przez napromieniowanie lub przez wiązanie kowalencyjne, jonowe, van der Waals'a lub wodorowe. Pochłaniające materiały występują w każdej formie dogodnej do użycia we wchłaniających kompozytach, zawierających cząstki, włókna, płatki, kulki i tym podobne. Takie pochłaniacze są dostępne w częściowych rozmiarach sięgających od około 20 do około 1000 mikronów. Rdzeń chłonny 12 korzystnie zawiera od 0 do 100 procent pochłaniacza poprzez ciężar oparty na całkowitym ciężarze wchłaniającego rdzenia.

Typowy, rdzeń chłonny 12 dla wkładów chłonnych zawiera pochłaniające cząsteczki, dodatkowy wchłaniający materiał taki jak wchłaniające włókna zawierające, ale nie ograniczone, włókna kłaczków ścieru drzewnego, włókna syntetycznego ścieru drzewnego, włókna syntetyczne i kombinacje powyższych. Kłaczki ścieru drzewnego takiego jak kłaczki ścieru drzewnego cR-54 są efektywnym wchłaniającym uzupełnieniem. Należy mieć na uwadze, że pospolity problem z kłaczkami ścieru drzewnego polega na braku ich podzielności i tendencji do opadania po nasiąknięciu.

178 244

Na skutek tego, należy pamiętać, że niebezpiecznym jest, dodawanie sztywniejszego wzmacniającego włókna do rdzenia chłonnego 12, w postaci poliolefinowego wytapianego włókna lub krótszej długości włókna staplowego.Takie kombinacje włókien są czasami przypisywane do tak zwanej ‘koformy”. Wytwarzanie stopionych włókien i kombinacji stopionych włókien z pochłaniaczami i/lub włóknami ścieru drzewnego jest dobrze znane. Wytapiane taśmy są wykonane z włókien utworzonych poprzez wyciskanie stopionego termoplastycznego materiału w postaci wielu drobnych, zwykle okrągłych barwionych włosów, jak stopione nitki lub włókna, do strumienia gorącego powietrza o dużej prędkości, który rozrzedza włókna stopionego termoplastycznego materiału, aby zmniejszyć ich średnice. Następnie, wytopione włókna przenosi się za pomocą strumienia gazu o dużej prędkości i odkłada się na powierzchni zbierającej w celu uformowania taśmy z przypadkowo rozproszonych, wytopionych włókien. Sposób wytapiania jest dobrze znany. Aby utworzyć materiały „koformy”, składniki dodatkowe miesza się z wytopionymi włóknami, podczas odkładania włókien na powierzchni formującej. Na przykład, cząstki pochłaniające i/lub włókna staplowe takiejak włókna ścieru drzewnego są wstrzyknięte do strumienia wytopionego włókna, po czym zatrzymuje sięje i/lub łączy z wytopionymi włóknami.

Owijka 14 dła rdzenia chłonnego 12 według obecnego wynalazkujest taśmą z włókniny wykonaną z termopłatycznych włókien o małej średnicy, o szczególnych rozmiarach porów i charakterystycznej przepuszczalności powietrza. Włókna termoplastyczne są utworzone z polimerów i są ze sobą połączone pod wpływem ciepła lub ciepła i ciśnienia. Wytapiana taśma włókniny jest uważana za szczególnie dobrze działającą gdy niejest ograniczana do specyficznego sposobu wytwarzania. W odniesieniu do doboru polimeru, włókna poliolefinowe, a w szczególności polimery oparte na polipropylenie uważa się za włókna o dobrych właściwościach. Wytwarzanie takich wytapianych taśm włókniny jest dobrze znane. Korzystnie włókna są hydrofilowe lub hydrofobowe, chociaż jest korzystnym aby taśma/owijka 14 były hydrofilowa. Na skutek obróbki powierzchniowej, włókna są traktowane jako hydrofilowe.

W celu zapewnienia odpowiednich właściwości owijka 14 rdzenia 12 musi wykazywać się specyficznymi cechami. Stosunek wytrzymałości owijki 14 w stanie mokrym do stanu suchego, wynosi powyżej 0,5, korzystnie 1,0 łub więcej. W dodatku, wymiar pora dla średniego przepływu, według pomiaru zgodnie z poniższym testem wynosi około 30 mikronów lub mniej i mniej niż 5 procent wszystkich porów, dla każdego danego obszaru korzystnie wynosi 50 mikronów lub więcej. Korzystnie, mniej niż 1 procent wszystkich porów dla każdego danego obszaru korzystnie ma wymiar 50 mikronów lub więcej. Aby tego dokonać, co najmniej 85 procent włókien owijki 14 rdzenia 12 ma średnicę włókna wynoszącą 8 mikronów lub mniej i korzystnie co najmniej 95 procent włókien ma średnicę włókna wynoszącą7 mikronów lub mniej. Skutkiem tego, owijka 14 rdzenia 12 ma przepuszczalność powietrza, mierzoną w skali Fraziera 5,6 cm³ na 9,29 cm² na minutę lub więcej. Kiedy rdzeń chłonny 12 jest umieszczony w owijce 14rdzenia, nie powinna ona nadmiernie wystawać lub naprężać się ponieważ, mogłoby to spowodować powiększenie porów włókniny i umożliwić nadmierne wypadanie cząstek materii. W skutek tego, owijka w stanie suchym, ma wartości poszczególnych wydłużeń w obciążeniu szczytowym, w kierunku maszynowym i poprzecznym do kierunku maszynowym wynoszące 30 procent lub mniej i 40 procent lub mniej.

Na figurze 5 przedstawiono schematycznie sposób wykonania wkładu chłonnego. Początkowo kształtuje się owijkę 14 rdzenia z włókna wytworzonego za pomocąurządzenia 50, które w tym przypadku, jest urządzeniem do wytapiania. Jak pokazano na fig. 5, wytopiona z cienkiej tkaniny owijka 14 ma postać ciągłej taśmy, jakkolwiek, jest możliwe ukształtowanie wytopionej owijki 14 z cienkiej tkaniny w postaci oddzielnych kawałków, a następnie dostarczenie jej do urządzenia z fig. 5 w postaci rolki. Stopiony termoplastyczny polimer taki jak poliolefin podgrzewa się i następnie wyciska poprzez końcówkę tłoczącą tworząc wiele stopionych strumieni polimeru. Gdy strumienie polimeru opuszczą końcówkę tłoczącą urządzenia 50 do wytapiania, rozrzedza się je za pomocą powietrza płynącego z dużą prędkością po czym rozciąga się stopione strumienie do wielu włókien 52, które następnie odkłada się na powierzchni 54 w taśmę z przypadkowo poplątanych włókien, po czym kształtuje się taśmę owijki 14 rdzenia. Aby wspomóc dalsze kształtowanie taśmy i zapewnić lepszy

178 244 docisk taśmy na formującą powierzchnię 54, dziurkowanej od spodu powierzchnię 54 zapewnia się próżnię 56.

Po ukształtowaniu owijki 14 rdzenia na formującej powierzchni 54 lub gdy owijka została rozwinięta z wcześniej utworzonej rolki (nie pokazane), kształtuje się rdzeń chłonny 12 lub układa się go na powierzchni owijki 14 rdzenia. Jak pokazano na fig. 5, nad kształtowanąowijką 14 jest usytuowane źródło 58 pochłaniacza lub innego typu cząsteczek 60 i źródło 62 wchłaniających włókien 64 takich jak, na przykład, włókna ścieru drzewnego lub wytopione włókna. W przypadku użycia wchłaniającego włókna 64 i cząsteczek pochłaniających 60 do rdzenia chłonnego -12, miesza się je wzajemnie przed umieszczeniem na owijce ..14 rdzenia jak to pokazano na fig. 5 lub układa się je warstwowo, przy czym izoluje się cząsteczki we wnętrzu rdzenia chłonnego 12. Aby zapewnić dalsze odkładanie i zatrzymanie materiałów chłonnych rdzenia na powierzchni owijki 14 rdzenia, wykorzystuje się to samo źródło próżniowe 56 lub oddzielne źródło.

Po ułożeniu rdzenia chłonnego 12 na owijce 14 rdzenia, uszczelnia -się ją wokół rdzenia 12 tak, aby owijka 14 rdzenia całkowicie otoczyła rdzeń 12. Korzystnie uszczelnia się obrzeża wyrobu chłonnego. Dzięki termoplastycznym właściwościąwłókien owijki 14 rdzenia, jest ona uszczelniona na gorąco, przez co unika się klejenia, chociaż nie wyklucza się możliwości użycia również kleju. Cząsteczki pochłaniające 60, jak i wchłaniające włókna 64 rdzenia są dostarczane lub ich dopływ jest ograniczony w zależności od tego czy w danym momencie rdzeń chłonny jest uszczelniany. W przypadku gdy zastosowane wchłaniające włókna 64 majątakże termoplastyczne właściwości, końcowe i boczne uszczelnianie jest wytwarzane w owijce 14 rdzenia, poprzez łączenie rdzenia chłonnego 12 z owijką 14.

Jak przedstawiono na fig. 2 i 3, jeśli owijka 14 rdzenia jest wystarczająco szeroka, może być połączona na zakładkę i następnie uszczelniona zarówno na górze lub od spodu, za pomocą plastra, ciepła i/lub ciśnienia (fig. 2) jak i po boku (fig. 3) wyrobu chłonnego 10. Zagięcie na zakładkę owijki 14 rdzenia korzystnie jest dokonane poprzez użycie znanych środków 66 zaginających arkusze, takich jak zakrzywione płyty, które działąjąponad owijkę 14 rdzenia. Alternatywnie, oddzielna warstwa owijki 14'rdzenia jest rozwinięta lub utworzona z drugiego źródła 68 zamykając rdzeń chłonny 12 pomiędzy pierwszą warstwą owijki 14 rdzenia i drugą warstwą owijki 14' rdzenia. Jak to przedstawiono na fig. 2 i 3, wolne brzegi owijki mogą być uszczelnione ze sobą, za pomocąuszczelniających środków 40 takich jak ultradźwiękowe spoiwo lub inne termomechaniczne środki łączące lub poprzez użycie plastrów.

Wyrób chłonny 10, raz utworzony, może być użyty jako samodzielny przedmiot lub może być umieszczony w wyrobie chłonnym 18 takim jak przedstawiony na fig. 6. Wyrób chłonny 18 pokazany na fig. 6 ma postać pieluchy. Wkład chłonny 10 według obecnego wynalazku korzystnie jest użyty we wszystkich rodzajach wyrobów chłonnych nie tylko do pieluch, spodenek treningowych, pieluch dla dorosłych, podpasek higienicznych, bandaży i tym podobnych.

Przedstawiony na fig. 6 wyrób chłonny w postaci pieluchy zawiera przepuszczającą płyny górną warstwę 20 i dolną warstwę 22 nieprzepuszczalną dla płynu. Pomiędzy górną warstwą20 i dolną warstwą22 jest umieszczony wkład chłonny 10. Korzystnie górna warstwa 20 i dolna warstwa 22 są uszczelnione ze sobą wokół ich poszczególnych obrzeży 24.

W celu dalszego zobrazowania obecnego wynalazku została przygotowana seria testów, których wyniki zestawione poniżej.

Procedury Testowe

Porometr o kroju porów odpowiadających średniemu przepływowi i test ułożenia wielkości pora.

Do określenia wymiaru pora dla średniego przepływu użyto porometr o kroju 115/60 z Coulter Electronics Ltd. przy czym wymiar pora określono dla maksymalnego przepływu i ułożenia wielkości pora. Urządzenie mierzyło pory o rozmiarze aż do 300 mikronów. Oznaczenia wymiaru pora średniego przepływu, wymiaru pora przepływu maksymalnego i ułożenie wielkości pora zostały wykonane zgodnie z ASTM Oznaczeniem Sposobów Testów Standardowych F316-86 dla Opisów Wymiarów Pora Filtrów Membranowych przez Test Temperatury Wrzenia i Pora Przepływu Średniego.

178 244

Przepuszczalność powietrza w skali Fraziera

Przepuszczalność powietrza określono w skali Fraziera zgodnie z opisami sposobu 5450, Federalnego Standardu Sposobów Testowych nr 191 A, poza tym, że wymiary próbne miały wielkość 20,32 cmna20,32 cm zamiast 17,78 cm na 17,78 cm. Większy wymiar umożliwia zapewnienie tego, że wszystkie strony próbnego rozszerzonego zagłębienia poza pierścieniem ustalającym i udogodnionym zamocowaniem bezpiecznie i równo przechodząw poprzek otworu. Wartości zostały podane w stopach sześciennych na stopę kwadratową na minutę (ft3/ft2/min.). Aby przekształcić centymetr sześcienny na centymetr kwadratowy na minutę należy pomnożyć to przez 30,5.

Wytrzymałość rozciągnięcia (stan mokry i suchy) i wydłużenie

Procedura ASTM D 5035-90 - Standardowa Metoda Testowa dla Siły Przerywającej i Wydłużenia Włókien Tekstylowych (Siła Pasmowa) została zastosowana, aby zmierzyć wytrzymałości rozciągnięcia w stanie mokrym i suchym w obciążeniu szczytowym. Użyto urządzenie typu testującego SinTech model S2, przy czym w tej procedurze użyto stałą wartość wydłużenia pomierzonego przez SinTech Corporation. Trzy calowe (7 5 mm) obcięte paskowe próbki użyto zamiast jedno calowych (25 mm) lub dwu calowych (50 mm) próbek wyszczególnionych w procedurze D 5035-90.

Średnica Włókien

Powleczono włókna próbnych taśm z nierozciągliwych włókien na skutek rozpylenie złotem podczas przygotowania do badania Mikroskopem Elektronowym (SEM) takim jak mikroskop Cambridge Stereoscan 200 z Leica Inc. Wybrano sto włókien, o przypadkowych i indywidualnych średnicach włókna, po czym zmierzono je przy użyciu kursora elektronicznego SEM'a. W szczególności nie brano pod uwagę włókien, które zostały ze sobą stopione.

Procedura Testowa Wytrząsania Urządzeniem Wytrząsającym

Przygotowanie próbki

Zgodnie z fig. 8 i 9, próbną podstawę 80 o wymiarach 10,16 cm na 27,94 cm wycięto z 350 gramatury papieru celulozowego (lub substytutu, który dostarcza użytecznej strukturalnej całości o wystarczającej giętkości, aby umożliwić wetknięcie próbnej podstawy 80 do jednostki testującej).

Szeroka na 0,6350 cm dwustronna taśma klejąca 82, taka jak dwu milicalowy Scotch 3M, przenosząca taśma klejąca o wysokiej kleistości (#465) lub substytut, użyto w centralnej części próbnej podstawy w celu utworzenia kwadratowej ramy mającej zewnętrzny wymiar wynoszący 10,16 cm na 10,16 cm.

500 mg (± 5 mg) pochłaniającego materiału 84 zostało umiejscowione w centralnej części ramy. Rozkład wielkości ziaren pochłaniającego materiału został określony poprzez powszechne analizy sitowe, w następujący sposób:

212-300 mikronów: 40% (na wagę)

149-212 mikronów: 3 5 %

90-149 mikronów: 25%

Test przeprowadzono na pojedynczej warstwie próbnej owijki 14 rdzenia, a testowaną próbkę 86 o wymiarach 11,43 cm na 11,43 cm został umiejscowiony nad obramowanym obszarem i przyczepiony poprzez dociśnięcie próbki do taśmy klejącej w celu zapewnienia dobrego uszczelnienia.

Wstrząsająca jednostka testująca

Zgodnie z fig. 7, wstrząsający mechanizm 90, taki jak Variable Junior Orbit Shaker (model 3520) dostępny w Lab-Line, został użyty do określenia właściwości owijki zawierającej pochłaniacz. Alternatywnie, może zostać użyta wstrząsarka równoważna.

Pudełko testujące 92 usuwalnie przymocowano do wstrząsarki. Pudełko 92 miało cztery boczne ściany i współpracującą dolną ścianę, które zostały skonstruowane z każdego użytecznego materiału takiego jak arkusz czystego poliwęglanu, mający grubość około 0,0635 cm Pudełko ma wymiary około 29,21 cm wzdłuż swojej długości 94, na około 33,02 cm wzdłuż swojej szerokości 96, na około 12,70 cm, .wzdłuż swojej głębokości 98, i zostało podzielone na sekcje w trzech przedziałach 100, z których każdy był wystarczająco duży, aby przystosować do siebie umiejscowienie próbnej podstawy. Odpowiednio, każdy z pokazanych przedziałów ma wewnętrz8

178 244 ne wymiary wynoszące około 10,16 cm na 9,21 cm. Każdy przedział wyposażono w dwa spinacze resoru 104, które zostały umiejscowione na przeciwległych końcowych ścianach przedziału i skonstruowane do bezpiecznego przytrzymywania próbnych podstaw na miejscu Jedna szczęka każdego spinacza resoru została bezpiecznie przymocowana do odpowiadającej jej końcowej ściany przedziału, a druga szczęka została zamocowana swobodnie, aby otwierać i zamykać pod ciśnieniem zastosowanym do współpracy z uruchamiającądźwignią 106. Dla przetestowania, przeciwległe końce próbnej podstawy zostały bezpiecznie zamocowane w parze spinaczy dołączonych do poszczególnego przedziału użytego do testu. Próbnąpodstawę umiej scowiono tak, aby wkładka wszyta rdzenia była położona jak najbliżej dolnej ściany pudełka. Wstrząsarkę włączono i pracowała ze wskazanąprędkością350 obrotów na minutę przez okres 5 minut.

Zbieranie pochłaniacza

Ilość pochłaniacza, która została wytrząśnięta przez próbną owijkę, określono przez zbieranie próżniowe szczątek. W oparciu o przykłady 5 do 8,37 mm średnicy kaseta kontrolująca powietrze (produkt Gelman Science numer 4338) została przygotowana przez umieszczenie 37 mm celulozowej wspierającej podkładki, (produkt numer 64747) w dolnej części kasety. 0,08 mikrometrowa membrana Merticel® (produkt numer 64678) została umieszczona na górnej części wspierającej podkładki, a górna część kasety została dociśnięta do współpracującej dolnej części. Przygotowana kaseta została zwarzona, a ciężar zapisano lub wytarowano. Kasetę zahaczono do odpowiedniego źródła próżniowego poprzez łączenie rurowe. Lejek z tworzywa sztucznego został dopasowany do łączenia rurowego i pochłaniacz opróżniono do kontrolującej kasety. Kasetę ponownie zwarzono, a ilość pochłaniacza określono poprzez różnicę ciężaru. Ten test użyto w przykładzie 5 do 8, a wartości podane w zastrzeżeniach były policzone według tego sposobu.

Test wytrząsania pakietu

Drugi sposób testowania został także użyty do określenia wytrząsania cząstek z wchłaniających owijek 14. Ten test został użyty zgodnie z przykładami 1 do 4 i 9. Aby przeprowadzić test, wycięto próbkę o wymiarach 20,32 cm na 10,16 cm owijki. Następnie 0,5 grama specjalnego pochłaniacza Dow 534 umieszczone na górnej części próbki, zaś próbka została zagięta nad siebie, aby zasłonić pochłaniacz i utworzyć pakiet o wymiarach 10,16 cm na 10,16 cm. Pochłaniające cząsteczki sięgały w rozmiarach od 88 do 149 mikronów. Następnie wszystkie cztery strony pakietu owinięto taśmą do wielkości błony z tworzywa sztucznego. Taśma pokryła się z krańcem pakietu na około 0,6350 cm. Próbkę i błonę następnie odwrócono (lewa strona pakietu) i kombinację tą dołączono do wstrząsarki model RX-24. Poniżej próbki umieszczono tarowaną szalkę o wystarczającym rozmiarze, aby zbierać każdy wytrząśnięty pochłaniacz. Wstrząsarkę włączono na okres pięciu minut. Wstrząsarka pracowała z prędkością 520 obrotów na minutę z 1,27 cm uderzeniem. Po pięciu minutach wstrzasarkę wyłączono, a szalkę ponownie zwarzono. Różnica pomiędzy zebranym ciężarem i tarowanym ciężarem odpowiadała ilości wytrząśniętego materiału.

Przykłady

Przykład 1. Owijkę rdzenia z polipropylenowej, wytapianej taśmy włókniny wykonano poprzez użycie polipropylenowego polimeru Himont PF-015. Wytopioną owij kę 14 rdzenia wykonano zgodnie z doświadczeniami wytapiania opisanymi powyżej, wykorzystując dwa wałowe urządzenia do wytapiania. Polipropylen wyciśnięto przez dwa wałowe zespoły tłoczniowe do wytapiania o wydajności 1,135 kg na 2,54 na godzinę (PIH). Wyciśnięte strumienie stopionego polimeru rozrzedzono początkowym rozrzedzającym powietrzem dostarczonym z prędkością wynoszącą pomiędzy 47,60 cm³ a 56 cm³ na minutę w temperaturze 277°C. Powstała wytopiona owijka rdzenia ma podstawowy ciężar 8,0 gram na metr kwadratowy (gsm) i została poddana działaniu powierzchniowo czynnemu bez jonowemu ocylofenoksypolietoksyetanolowi z Union Carbide Cemicals and Plastics Company, Inc., Industrial Chemicals Division.

Owijka 14 rdzenia 12 miała rozciągliwą wytrzymałość w stanie suchym kierunku maszynowego (MD) i poprzecznego kierunku maszynowego (CD) mierzonąw obciążeniu szczytowym wynoszącą odpowiednio 1010 gramów i 514 gramów i wydłużenie kierunku maszynowego i poprzecznego kierunku maszynowego w obciążeniu szczytowym wynoszące odpowiednio 16 i 33 procent. Rozciągliwa wytrzymałość w stanie mokrym kierunku maszynowego i poprzecznego kie178 244 runku maszynowego w obciążeniu szczytowym wynosiła odpowiednio 998 gramów i 554 gramy. Stosunek wytrzymałości w stanie mokrym do stanu suchego w obu kierunkach, maszynowym i poprzecznym maszynowym, wynosił odpowiednio 0,99 i 1,08. Stosunki zostały określone poprzez podzielenie wartości w stanie mokrym i w stanie suchym dla odpowiedniego kierunku MD i CD. Rozmiar pora przepływu średniego dla próbki wynosił 25 mikronów, a rozmiar pora przepływu maksymalnego wynosił 47 mikronów z 0,5 procentem wszystkich porów, mających rozmiar pora większy niż 50 mikronów. Owijka 14 rdzenia miała przepuszczalność powietrza wynoszącą w skali Fraziera 10,10 cm³ na 9,29 cm² na minutę. Próbka wytopionej owijki rdzenia została następnie uformowana w pakiet i wypełniona 0,5 grama pochłaniacza typu Dow 534 z rozmiarami cząsteczki z przedziału pomiędzy 88 a 150 mikronów w średnicy. Pakiet uległ procedurze testu wstrząsania pakietujak przedstawiono powyżej, a zmierzony opad miał ciężar 2,7 miligramów w porównaniu do 395 miligramów opadu dlatego samego pochłaniacza umieszczonego wewnątrz pakietu wykonanego ze standardowego materiału owijki rdzenia z papierowej cienkiej taśmy.

Przykład 2. W przykładzie 2 owijka 14 rdzenia 12 z polipropylenowej wytapianej taśmy tkanej została wykonana poprzez użycie tego samego polimeru i obróbek powierzchniowych, które wymieniono powyżej zgodnie z przykładem 1. Wytopioną taśmę wykonano poprzez użycie trzech wałów wytapiających tłoczników, dostarczających polimer z prędkością o wartości 1,59 kg na 2,54 cm na godzinę (PIH) z początkowym rozrzedzającym przepływem powietrza pozostającym takim samym jak w przykładzie 1. Powstała taśma miała podstawowy ciężar wynoszący 11,0 gramów na metr kwadratowy. Owijka rdzenia miała rozciągliwą wytrzymałość w stanie suchym kierunku maszynowego w obciążeniu szczytowym wynoszącą 1391 gram. Rozmiar pora średniego przepływu wynosił 24 mikrony, a rozmiar pora przepływu maksymalnego wynosił 40 mikronów z zerowym procentem porów, będących większymi niż 50 mikronów. Przepuszczalność powietrza została zmierzona i wynosiła 7 cm 3 na 9,29 cm2 na minutę. Owijka 14 rdzenia została następnie uformowana w pakiet i wypełniona 0,5 grama tego samego pochłaniacza typu Dow 534 co wspomniany w przykładzie 1. Pakiet został następnie poddany testowi wstrząsania, a zmierzony ciężar opadu wyniósł 5,0 gramów.

Przykład 3.W przykładzie 3 8,0 gram na metr kwadratowy podstawowego ciężaru owijka 14 rdzenia z polipropylenowej wytapianej taśmy została wykonana poprzez użycie tego samego polimeru jak w poprzednich przykładach. Owijka 14 rdzenia miała rozciągliwą wytrzymałość w stanie suchym MD w obciążeniu szczytowym wynoszącą 914 gram, rozmiar pora przepływu średniego wynoszący 24 mikrony i rozmiar pora przepływu maksymalnego wynoszący 40 mikronów z zero procent porów, będących większymi niż 50 mikronów. Przepuszczalność powietrza w skali Fraziera wynosiła 9,156 cm3 na 9,29 cm2 na minutę, a ciężar wytrząśniętego materiału z owijki rdzenia przy użyciu testu wstrząsania pakietu wynosił 1,1 miligrama.

Przykład 4. W przykładzie 4 ten sam polipropylenowy polimer Himont użyto do wytworzenia wytopionej wchłaniającej owijki 14 rdzenia o podstawowym ciężarze wynoszonym 8,8 gramów na metr kwadratowy. Owijka 14 rdzenia miała średnią średnicę włókna wynoszącą 2,4 mikrony, rozciągliwą wytrzymałość w stanie suchym MD i CD w obciążeniu szczytowym wynoszącąodpowiednio 844 i 3 82 gramy i wydłużenie MD i CD wynoszące odpowiednio 15 procent i 11 procent. Rozmiar pora przepływu średniego wynosił 22 mikrony, a rozmiar pora przepływu maksymalnego wynosił 34 mikrony. Przepuszczalność powietrza w skali Fraziera wynosiła 13,55 cm3 na 9,29 cm2 na minutę, a test wytrząsania pakietu dał 0,4 gram pochłaniacza.

Przykład 5. W przykładzie 5 wytopiona wchłaniająca owijka 14 rdzenia została wykonana z tym samym polipropylenowym polimerem Himont. Obróbka warunków dotyczyła wydajności wynoszącej 0,68 kg na 2,54 cm na godzinę z użyciem rozrzedzającego powietrza przepływowego z prędkością o wartości 16,24 cm3 na minutę w temperaturze 254,4°C. Tworząca odległość pomiędzy końcówką tłocznika do wytapiania i tworzącą powierzchnią wynosiła 24,13 cm, a tworzący drut, na który została odłożona taśma, został przemieszczał się z prędkością o wartości 62,17 m na minutę. Próbka miała podstawowy ciężar wynoszący 7,2 grama na metr kwadratowy ze średnią średnicę włókna wynoszącą 2,6 mikrona z 97 procentami włókien, mającymi średnice włókna poniżej 7 mi10

178 244 kronów. Rozciągliwa wytrzymałość MD w stanie mokrym i stanie suchym w obciążeniu szczytowym wynosiła odpowiednio 556 gramów i 584 gramy, arozciągliwa wytrzymałość CD w stanie mokrym i stanie suchym w obciążeniu szczytowym wynosiła odpowiednio 251 gramów i 231 gramów. Na skutek tego stosunek wytrzymałości w stanie mokrym do stanu suchego w obydwu kierunkach MD i CD wyniósł odpowiednio 0,95 i 1,09. Owijka 14 rdzenia miała wydłużenie w stanie suchym w procentowym obciążeniu szczytowym w kierunkach MD i CD wynoszące odpowiednio 6 i 10 procent. Zmierzona przepuszczalność powietrza w skali Fraziera wynosiła 13,77 cm³ na 9,29 cm² na minutę. Używając wyżej opisanego testu rozmiaru porów mierzonego porometrem krojowym, rozmiar pora przepływu średniego wytopionej owijki 14 rdzenia wyniósł 26 mikronów'. Mniej niż 5 procent tych porów było większych niż 50 mikronów. Używając testu wytrząsania urządzeniem wytrząsającym opisanego powyżej, próbka okazała się mieć 2,0 miligramy wytrząśniętego pochłaniacza. Porównawcza próbka pieluchy z cienkiej tkaniny będzie miała zazwyczaj stosunek rozciągliwej wytrzymałości MD i CD w stanie mokrym i w stanie suchym w obciążeniu szczytowym o wiele mniejszy niż 0,5 w każdym kierunku. Zmierzona przepuszczalność powietrza w skali Fraziera takiej papierowej owijki 14 z cienkiej tkaniny wynosiła 13,24 cm3 na 9,29 cmć na minutę i miała średnie wytrząśnięcie pochłaniacza wynoszące 264 miligramy.

Przykład6.W przykładzie 6 wytopiona owijka 14 rdzenia została wykonana w ten sam sposób jak ta w przykładzie 5 z wyjątkiem tego, że podstawowy ciężar został zwiększony do 9,8 gram na metr kwadratowy. Próbka miała średnią średnicę włókna wynoszącą 3,7 mikronów z 95 procentami włókien, mających średnice włókna poniżej 7 mikronów. Próbka miała rozciągliwą wytrzymałość MD i CD w stanie mokrym w szczytowym obciążeniu wynoszącą odpowiednio 884 gramy i 407 gramów. Rozciągliwa wytrzymałość MD i CD w stanowi suchym w szczytowym obciążeniu wynosiła odpowiednio 871 gramów i 407 gramów, a stosunek wytrzymałości w stanie mokrym do stanu suchego w kierunkach MD i CD wynosił odpowiednio 1,01 i 1,0. Próbka miała wydłużenie w obciążeniu szczyowym wynoszące w kierunkach maszynowym 7 procent i 13 procent w kierunku CD. Przepuszczalność powietrza w skali Fraziera wynosiła 11,11 cm3 na 9,29 cm2 na minutę, a rozmiar pora przepływu średniego krojowego porometru wyniósł 27 mikronów. Mniej niż 5 procent porów było większych niż 50 mikronów. Przy użyciu tego samego testu wytrząsania jak ten z przykładu 5, wytrząśnięty pochłaniacz materiału w przykładzie 6 był nie do zmierzenia.

Przykład 7. W przykładzie 7, wyΐopionawchłomajaca owijka rdzenia została także wytworzona z tym samym polimerem i w ten sam sposóbjak dwa poprzednie przykłady z tym wyjątkiem, że podstawowy ciężar została podniesiony dalej do 12,2 gram na metr kwadratowy. Średnia średnica włókna wynosiła 4,3 mikrona z 89 procentami włókien, mających średnice włókna mniejsząniż 7 mikronów. Próbny materiał rozciągliwą wytrzymałość MD i CD w stanie mokrym w szczyowym obciążeniu wynoszącą odpowiednio 1092 gramy i 542 gramy. Wartości w stanie suchym wynosiły w kierunku MD 1065 gramów i 519 gramów w kierunku CD. Stosunek wytrzymałości w stanie mokrym do stanu suchego w kierunku MD wyniósł 1,03 i w kierunku CD 1,04. Wartości wydłużenia MD i CD w obciążeniu szczytowym wynosiły odpowiednio 5 procent i 12 procent, a zmierzona przepuszczalność powietrza w skali Fraziera wyniosła 8,87 cm3 na 9,29 cm2 na minutę. Rozmiar pora przepływu średniego krojowego porometru wyniósł 28 mikronów', a mniej niż 5 procent porów było większych niż 50 mikronów'. Wytrząśnięty pochłaniacz przy użyciu tego samego testu jak ten odnoszący się do przykładu 5 i 6, miał mniej niż 0,1 miligrama.

Przykład 8. W przykładzie 8, podstawowy ciężar polipropylenowej wytopionej wchłaniającej owijki 14 rdzenia został podniesiony do 14,2 gramów na metr kwadratowy ze średnią średnicą włókna wynoszącą 4,0 mikrony. Rozciągliwa wytrzymałość MD i CD w stanie suchym w szczyowym obciążeniu wynosiła odpowiednio 1221 gramy i 517 gramów, a rozciągliwa wytrzymałość MD i CD w stanie mokrym w szczytowym obciążeniu wynosiła odpowiednio 1238 gramów i 530 gramów Stosunek wytrzymałości w stanie mokrym do stanu suchego w obciążeniu szczytowym w kierunkach MD i CD wynosił odpowiednio 1,01 i 10,3. Wydłużenie próbki w kierunku maszynowym w obciążeniu szczytowym wynosiło 4 procenty i w poprzecznym kierunku maszynowym wyniosło 6 procent. Przepuszczalność powietrza próbki w skali Fraziera wynosiła 7,42 cm3 na 9,29 cm2 na minutę, a rozmiar pora przepływu średniego krajowego porometru wyniósł 29 mi178 244 kronów. Mniej niż 5 procent tych porów było większych niż 50 mikronów·'. Przy użyciu tej samej procedury testowej, która została użyta w przykładach 5 do 7, próbka wykazała 1,8 miligrama wytrząśniętego pochłaniacza.

Przykład 9. W przykładzie 9, ten sam typ wytopionej taśmy owijki 14 został utworzonyjak w poprzednich przykładach przy użyciu tej samej polimerowej taśmy. Powstała owijka 14 rdzenia miała podstawowy ciężar wynoszący 15,0 gram na metr kwadratowy, a średnia średnica włókna miała 2,8 mikrona. Rozciągliwa wytrzymałość MD i CD w stanie suchym w szczytowym obciążeniu wynosiła odpowiednio 1512 gram i 701 gramów, a wydłużenie MD i CD wynosiło 20 i 35 procent. Rozmiar pora przepływu średniego wynosił 20 mikronów, a rozmiar pora przepływu maksymalnego wynosił 31 mikronów. Przepuszczalność powietrza w skali Fraziera wynosiła 5,99 cm³ na 9,29 cm²na minutę, a ciężar pochłaniacza wytrząśniętego pakietu wynosił 6,8 miligramów.

Ten sam materiał został także użyty do owinięcia wchłaniającego rdzenia z 10 gramów pochłaniacza Dow 534 i 10 gramów kłaczków CR-54, aby utworzyć wyrób chłonny. Ten wchłaniający przedmiot został kolejno umieszczany w pielusze pomiędzy górną warstwę przepuszczającą ciecz/wkładką od strony ciała i dolną warstwą lub zewnętrznym pokryciem.

Przykłady 1 do 9 obrazują kilka ważnych właściwości obecnego wynalazku. Owijka 14 rdzenia stanowi bezpieczną, ochronną warstwę z odpowiednich cząstek pochłaniacza, ta sama owijka 14 rdzenia zapewnia również wystarczającą przepuszczalność powietrza, aby pozwolić na uformowanie wchłaniającego rdzenia. Przykłady demonsttujją że pochłaniająca warstwa zabezpieczająca może zostać wykonana z materiałów rdzenia 12 o podstawowym‘ciężarze wynoszącym 15 gram ma metr kwadratowy i mniejszym.Korzystnie średnica' włókna włókien jest utrzymana poniżej 8 mikronów, a rozmiar pora przepływu średniego był utrzymany poniżej 30 mikronów. Oczywistym jest, że materiały o większym podstawowym ciężarze mogą także być użyte, ale to daje dodatkowe koszty. W dodatku, większe podstawowe ciężary powodu jąobniżenie przepuszczalności powietrza materiału mierzonej w skali Fraziera. Przepuszczalności powietrza o wartości w skali Fraziera poniżej 5,6 cm3 na 9,29 cm2 na minutę utrudniają utworzenie wchłaniającego rdzenia na materiale owijki 14 rdzenia.

178 244

FiG. 5

178 244

οο ρ

84'

Ο 00*000 οο ,86

FiG. 9

178 244

X

Z
	/	12
			Λ
\				J

FIG. 2

14¹.

14.

p
/		¹
	12
V
			7

FIG. 3

FIG. 4

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 70 egz.

Cena 4,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Wkład chłonny, zawierający rdzeń chłonny ze stałymi cząsteczkami wchłaniającymi i owijkę z taśmy włókniny, zawierającej termoplastyczne włókna, znamienny tym, że taśma włókniny owijki (14) rdzenia chłonnego (12) zawiera pory o wymiarze, mniejszym niż około 30 mikronów, oraz nie więcej niż 5 procent porów o wymiarze większym niż 50 mikronów, natomiast stosunek wytrzymałości materiału owijki (14) w stanie mokrym do wytrzymałości materiału w stanie suchym w kierunku maszynowym lub w kierunku maszynowym poprzecznym wynosi co najmniej 0,5, zaś przepuszczalność powietrza dla materiału owijki (14), mierzona w skali Fraziera wynosi co najmniej 5,6 cm³ na 9,29 cm² na minutę.
2. Wkład według zastrz. 1, znamienny tym, że owijka (14) ma maszynowe wydłużenie, w kierunku tkania maszynowego przy obciążeniu szczytowym, wynoszące co najwyżej 30 procent.
3. Wkład według zastrz. 2, znamienny tym, że owijka (14) ma wydłużenie, w kierunku poprzecznego tkania maszynowego, przy obciążeniu szczytowym, wynoszące co najwyżej 40 procent.
4. Wkład według zastrz. 1, znamienny tym, że owijka (14) podczas wytrząsania ma mniej niż 60 miligramów wchłaniających cząstek stałych.
5. Wkład według zastrz. 1, znamienny tym, że owijka (14) zawiera wiele włókien połączonych termicznie z rdzeniem chłonnym (12).
6. Wkład według zastrz. 1, znamienny tym, że co najmniej 85 procent ilości włókien owijki (14) ma średnicę wynoszącą co najwyżej 8 mikronów.
7. Wkład według zastrz. 1, znamienny tym, że co najmniej 95 procent ilości włókien owijki (14) ma średnicę wynoszącą co najwyżej 7 mikronów.
8. Wkład według zastrz. 1, znamienny tym, że co najwyżej 1 procent ilości porów owijki (14) ma wielkość większą niż 50 mikronów.
9. Wkład według zastrz. 1, znamienny tym, że owijka (14) jest taśmą z poliolefinowych, wytapianych włókien.