Wynalazek niniejszy dotyczy samo czynnych ukladów telefonicznych, a w szczególnosci sposobu grupowania linij, we¬ dlug którego linje, prowadzace do centrali, a posiadajace rozmaite wymagania ruchu i rozmaite stopnie uprzywilejowania, sa la¬ czone ze soba w grupy wieksze, gdy inne li- nje o podobnych warunkach ruchu sa zbie¬ rane w podgrupy. Te ostatnie grupy winne byc ulozone w ten sposób, aby mozna bylo je z latwoscia oddzielac od centrali samo¬ czynnej. Zasada wynalazku polega na tern, ze kazda linja wywolujaca zostaje po za¬ latwieniu czynnosci wybierania wstepnego przylaczana do pewnego narzadu markuja cego, odpowiadajacego danej grupie linij wywolujacych w czasie wybierania wstep¬ nego. Narzad ten moze powodowac wysyla¬ nie sygnalu lub przelaczanie, odpowiadaja¬ ce wspomnianej grupie linij.Wynalazek moze znalezc rozmaite za¬ stosowania w dziedzinie telefonji. Stosow¬ nie do wynalazku grupa linij, prowadza¬ cych do centrali, moze byc odlaczona od pewnych innych linij albo tez linje powyz¬ szej grupy moga byc calkowicie ograniczone do dokonywania polaczen w obrebie wla¬ snej tylko grupy. Mozna takze laczyc ze so¬ ba linje, prowadzace do centrali, które to linje po ustaleniu obwodu linji zostaja wla¬ czane samoczynnie do specjalnej centrali, np. do centrali recznej. Inne zastosowanie polega na dawaniu pewnej grupie linij pierwszenstwa przed innemi linjami w u- zyskiwaniu polaczenia rozmowy.Wynalazek jest opisany ponizej z u-£ wzgiednieniem rysunku, który wyjasnia zastosowanie wynalazku do ukladu telefo- nycznego,* 2$opnfr2pnego w rejestry. Stacja moze byc zbudowana stosownie do zasad, ujawnionych w patencie szwedzkim Nr 54793.Wedlug rysunku aparaty A naleza do pewnej grupy abonentów w ukladzie tele¬ fonicznym, podczas gdy aparaty B stano¬ wia inna grupe tej samej stacji. Aparaty sa przylaczone linjami LA i LB do pewnej liczby wybieraków wstepnych SA i SB. Je¬ den z przewodów linij trójprzewodowych, np. przewód a jest przylaczony do kontak¬ tów nieruchomych pierwszego zespolu kon¬ taktowego róznych wybieraków SA lub SB, drugi zas przewód, w danym razie przewód b, jest przylaczony do kontaktów nierucho¬ mych drugiego zespolu kontaktowego tych¬ ze wybieraków SA lub SB. Kazdy zatem z wybieraków SA lub SB posiada tylko dwa zespoly kontaktowe. Przewody a sa odpo¬ wiednio laczone z przekaznikami linjoweml RA lub RB. W zespole wybieraków dwóch wskazanych wyzej grup A i B aparatów a- bonentowych odpowiadajace sobie wzajem¬ nie kontakty a róznych wybieraków sa wza¬ jemnie polaczone ze soba przewodowo bez wzgledu na ich ugrupowanie, podczas gdy z posród kontaktów 6 róznych wybieraków tylko te sa ze soba wzajemnie polaczone, które odpowiadaja sobie wzajemnie w ob¬ rebie kazdej grupy A lub B. Kontakty przewodów próbnych i innych przewodów, nieuwidocznione na rysunku, moga byc po¬ laczone ze soba wielokrotnie, podobnie jak kontakty a. Tak wiec dwie grupy linij A i B stanowia dwa wzajemnie oddzielne od siebie zespoly wzgledem kontaktów b wy¬ bieraków, stanowiac jednak wspólny zespól wzgledem kontaktów a wybieraków obu grup. W celu odróznienia obu zespolów kontaktów b oznaczono je na rysunku li¬ terami b i b*. Poza narzadami przelacznikom wemi SR, przy pomocy których oba te ze¬ spoly bib* moga byc ze soba wzajemnie la¬ czone, kazdy z tych zespolów jest przyla¬ czony do jednego z przekazników markuja¬ cych Afx lub M2, znajdujacych sie w urza¬ dzeniu numerowem REG. Jezeli np. abo¬ nent A3 chce wywolac abonenta B3, wtedy zdejmuje on swój mikrotelefon, wskutek czego przekaznik RA3 wzbudza sie i uru¬ chomia wybierak wstepny SA3, który w sposób znany szuka wolnej linji sznurowej, po znalezieniu której zatrzymuje sie. Na tern konczy sie czynnosc wybierania wstep¬ nego, poczem odbywa sie ustalanie obwodu linji 1, wskutek czego abonent A3 uzyskuje polaczenie z przekaznikiem markujacym M2, odpowiadajacym grupie abonentów A.Nastepnie abonent A3 tarczuje numer, od¬ powiadajacy aparatowi abonenta B3, powo¬ dujac wzbudzenie sie przekaznika linjowe- go RB., abonenta B3 w sposób, opisany w patencie szwedzkim Nr 54793. Wzbudzony przekaznik RB3 uruchomia wybierak SB3, który ze swej strony ustala zespól kontak¬ tów probierczych, do których jest przyla¬ czona linja sznurowa abonenta A3. Po zna¬ lezieniu powyzszej linji abonenci A3 i B^ nie moga jeszcze ze soba rozmawiac, gdyz ich obwód telefoniczny nie jest jeszcze za¬ mkniety, poniewaz abonenci ci naleza do róznych grup i wobec tego odpowiadaja im rózne kontakty b. Dopiero, kiedy urzadze¬ nie, odbierajace impulsy numerowe, doko¬ na dalszej czynnosci markujacej, wówczas stosownie do wynalazku zostanie wzbu¬ dzony przekaznik przelacznika SRlf który polaczy ze soba przewody b* i b abonentów B3 i A3, zamykajac tern samem ich obwód telefoniczny. W razie potrzeby laczenia grupy B tylko z pewnemi numerami mozna zastosowac przekaznik przelacznikowy R, bedacy pod dozorem przekaznika marku¬ jacego Mlf przydzielonego do grupy B w taki sposób, ze zestawienia impulsów jed¬ nostek cyfrowych, otrzymywane w urzadze¬ niu odbiorczem numerów R19 R2, R3, tylko wtedy odbiera przekaznik i?, gdy numer zostal nadany przez abonenta B, i w tym — 2 —tylko przypadku zostaje wzbudzany prze¬ kaznik Afr PL