Do mieszania plynów bardzo drobno rozpylonych stosowano dotychczas znane bebny rozpylajace, które posiadaja, jako istotna czesc skladowa, cylindryczna prze¬ strzen wirowa do cieczy oraz styczny do¬ plyw cieczy i osiowy odplyw. Plyny dopro¬ wadzone przy znacznej szybkosci do ko¬ mory wirowej nabieraja w tej komorze duza szybkosc obrotowa tak, iz odplywa jac z ta szybkoscia przez otwór wylotowy i pod wplywem sily odsrodkowej ulegaja rozpyleniu.Praktyka wykazala, ze mieszanie w ta¬ kich urzadzeniach nie jest nigdy zupelne.Przyjmujac okreslona ilosc otworów wylo¬ towych oraz zakladajac, ze tylko dwa ply¬ ny lub tez wieksza ilosc plynów podda¬ na jest w wiekszych ilosciach zmieszaniu, nalezy obrac stosunkowo duza srednice ko¬ mory wirowej. Wskutek tego zmniejsza sie jednak przy danej szybkosci wlotowej liczba obrotów cieczy w komorze wirowej, a zatem zmniejsza sie sila odsrodkowa, która jest proporcjonalna do kwadratu szybkosci wlotowej. Wskutek tego miesza¬ nie znacznie sie pogarsza. Wedlug wyna- lazku,mozna otrzymac stale jednolite i do¬ kladne mieszanie dowolnych ilosci cieczy i dowolnych ilosci gatunków cieczy, jesli zamiast stosowanej dotad jednej tylko przestrzeni wirowej uzyje sie kilku komór wirowych o malych srednicach i zaopatrzo - nych w specjalne otwory wlotowe.Takie dokladne wymieszanie w mniej¬ szych przestrzeniach jest zwlaszcza waz¬ ne wtedy, gdy chodzi nietylko o mieszani-et ny i roztwory, lecz równiez ó chemiczne .•reakcje.Ten nowy*f skuteczny sposób daje rów¬ niez moznosc przy wiekszej liczbie mie¬ szanych cieczy, z których dwie lub wiecej nie rozpuszczaja sie bezposrednio w sobie, wykonywac mieszanie stopniowo, a tern sa¬ mem otrzymac z latwoscia mieszaniny trudne do otrzymania.Na rysunku przedstawiony jest sche¬ matycznie przyklad wykonania wyna¬ lazku.Fig. 1 jest przekrojem pionowym w stosunku do osi urzadzenia mieszajacego, w którym przestrzen wirowa podzielona jest na trzy komory, fig. 2 — przekrojem wzdluz linji A—B wedlug fig. 1, fig. 3 — przekrojem odpowiadajacym fig. 1, lecz ukladu, w którym trzy komory wirowe po¬ siadaja rózne kierunki osiowe, odpowied¬ nio do linji C—D na fig. 4, fig. 4 — cze¬ sciowym przekrojem odmiany wykonania wedlug fig. 3, a fig. 5 jest przekrojem innej odmiany urzadzenia.Wedlug fig. 1 kanaly doplywowe a i c umieszczone sa bocznie wzgledem komór wirowych e\ e", e'" i siegaja zapomoca ka¬ nalów odwodowych a, a\ a", wzglednie c, c", c'"t stycznie do komór wirowych.Fig. 2 uwidocznia, ze pod kanalami a i c mozna umiescic inne kanaly doplywowe 6, d, siegajace równiez do komór wirowych przez kanaly odwodowe b\ b", b'", wzgled¬ nie d\ d", d"'.Dysze wylotowe oznaczone sa przez /', /", /"'.Zamiast wiec jednego bebna mieszaja¬ cego o tak duzej srednicy, aby mogly w nim sie pomiescic doprowadzone ilosci cie¬ czy, stosuje sie wedlug wynalazku trzy bebny mieszajace, które posiadaja odpo¬ wiednio mniejsze srednice i w których ply¬ ny, przy zalozeniu, ze szybkosc wlotowa jest ta sama co i w pierwszym przypadku, nabieraja odpowiednia wieksza liczbe ob¬ rotów, wskutek czego n?ieszanie i rozpyle¬ nie w tych komorach staje sie tak samo do¬ kladne, jak w znanych bebnach mieszaja¬ cych, obliczonych tylko na trzecia czesc o- gólnej ilosci cieczy.Uklad kanalów wlotowych wedlug fig. 1 daje moznosc zaopatrzenia kazdego stycznie doprowadzonego kanalu odwodo¬ wego w odpowiednie iglice dyszowe x, na¬ stawiane z zewnatrz zapomoca sruby w podczas pracy. Sruby nastawcze prowa¬ dzone sa w specjalnych tulejkach y wsta¬ wionych do otworów, umozliwiajacych wiercenie w prosty sposób stycznych ka¬ nalów odwodowych.Odmiana wykonania wedlug fig. 3 i 4 jest oznaczona przedewszystkiem dla tych przypadków, w których nie wszystkie mie¬ szane ciecze sa wzajemnie rozpuszczalne, lecz np. tylko dwie. W ukladzie tym trzy bebny wirowe nie sa wszystkie polaczone równolegle, jak w przykladzie wykonania wedlug fig. 1 i 2, lecz przed wspólnym wi¬ rowym bebnem mieszajacym p sa wlaczone dwie inne komory wirowe m i r w ten spo¬ sób, aby te komory siegaly przez kanaly o i t stycznie do przestrzeni wirowej p.Wówczas, np., ciecz A doprowadzona jest przewodem k, a ciecz B przewodem / do komory wirowej m, w której ulega zmieszaniu, przyczem, mieszanie to odby¬ wa sie równiez przy wylocie w kanale o.Ciecz C, która z ciecza A albo z ciecza B nie daje sie wprost zmieszac, doprowa¬ dzana jest przewodem q, a ciecz D prze¬ wodem s do komory wirowej r, w której u- legaja zmieszaniu, odbywajacemu sie w dalszym ciagu przy wylocie w kanale t.Mieszaniny A—B oraz C^—D wpadaja przez kanaly o i / do komory wirowej p, skad ciecze te po zmieszaniu wytryskuja z dyszy v w stanie dokladnego zmieszania i rozdrobnienia.Fig. 5 przedstawia inrta odmiane wy¬ konania, w której os jednej komory jest prostopadla do osi drugiej komory wiro¬ wej. W ko^iorze I zostaja zmieszane dwa ~ 2 —plyny A i Blf nastepnie eto otrzymanej mieszaniny dodaje sie w komorze // plyn B2 i wreszcie w komorze ///, po domiesza¬ niu plynu 53, otrzymuje sie ostateczna mieszanine, która wyplywa wylotem E.W celu prostszego ujecia w opisie i za¬ strzezeniach patentowych omówiono tylko mieszanie wzajemne cieczy. Podkresla sie jednak, ze urzadzenia te moga sluzyc o- czywiscie równiez do mieszania gazów o- raz do mieszania gazów z plynami. Poza tern mozna bardzo rozdrobnione np. sproszkowane ciala stale zmieszac do¬ kladnie i równomiernie z plynami lub ga¬ zami przez wdmuchiwanie. PL