Znane jest juz stosowanie worków do pakowania materjalów higroskopijnych i wydzielajacych szkodliwy dla zdrowia pyl, skladajacych sie z dwóch warstw papieru i smolowej warstwy posredniej. Worki te¬ go rodzaju nie przepuszczaja wody, jak dlugo warstwa posrednia nie jest uszko¬ dzona; traca one jednak te wlasciwosc, gdy warstwa posrednia jest lamliwa. Smo¬ la ziemna bez zadnego zabezpieczenia jest bardzo wrazliwa na uderzenia i latwo sie lamie; nadto posiada mala wytrzymalosc na rozerwanie. Aby brakom tym zaradzic do smolowej warstwy posredniej wklada sie wedlug wynalazku drut, najlepiej zas— siatke druciana. W ten sposób worek staje sie odporny na natezenia mechaniczne Smola dzieki wkladce drucianej otrzymu¬ je znaczna wytrzymalosc i wskutek tego trudno sie lamie.Wkladka druciana nie wplywa ujem¬ nie na gietkosc worka i mozna go bez trudnosci zaginac. Mozna go nawet z la¬ twoscia u góry zebrac i zwiazac tasma.Wkladka druciana umozliwia równiez umieszczenie otworów i zamkniec, gdy wtedy czesci te zostaja silnie i szczelnie po¬ laczone z workiem.W gotowym do uzytku, jeszcze nie wy¬ pelnionym worku pozostawia sie maly o- twór, który ograniczony zostaje zapomo- ca zamocowanego pierscienia, posiadajace¬ go mniej wiecej ksztalt oczek do bucików lub rekawiczek. Zamkniecie otworu napelnionego worka nastepuje przy pomocy szczelnie -przylegajacej nakrywki, wciska- •C nzj w piferscic^, znajdujacy sie w otworze, W ten sposób otrzymuje sie latwe i szczelne zamkniecie worka, przyczem przy napelnianiu worka ograniczone zosta¬ je do minimum rozpylanie sie materjalu.Fig. 1 na rysunku przedstawia worek papierowy wedlug wynalazku; fig. 2 — 4 przedstawiaja inna postac wykonania wor¬ ka w widoku zprzodu zgóry i w przekroju poprzecznym; fig. 6 przedstawia przyklad wykonania zamkniecia worka wedlug fig 3 — 5; fig. 7 i 8 przedstawiaja w widoku zprzodu i w przekroju poprzecznym lewy górny róg worka, który mozna latwo zmie¬ nic w porównaniu z workiem wedlug fig 2—4.W worku wedlug fig. 1 poszczególne warstwy, a wiec powloka zewnetrzna 1 z papieru, warstwa posrednia 2 ze smoly ziemnej z umieszczona wewnatrz niej plecionka druciana 3 i powloka wewnetrz¬ na 4 z papieru, sa powycinane, wskutek czego te warstwy sa na rysunku dobrze wi doczne.Worek jest sklejany w sposób podob¬ ny jak torebki papierowe. Sposób ten jest najprostszy i najtanszy. Szew worka moz¬ na jeszcze oblepic paskiem papieru, dzieki czemu jeszcze bardziej zwiekszona zosta¬ je moc worka.Worek wedlug fig. 2 — 4 posiada szwy nietylko u dolu, lecz równiez i u góry i wyposazony jest w dwie podluzne zaklad¬ ki 5. Otwór do napelniania tworzy pier¬ scien 6, który posiada ksztalt oczka od bu¬ cików i wsadzony jest w scianke worka 7.W pierscien zostaje nastepnie wcisnieta pokrywka 8, która zupelnie szczelnie przy¬ lega. Wypadnieciu pokrywki zapobiega wystep 10 na pokrywce, zachodzacy za wystep 9 w pierscieniu.Otwór 6 moze sie równiez znajdowac w jednej z bocznych zakladek 5 (fig. 3); ko rzystne jest zaokraglenie górnych konców worka i niezupelne doprowadzenie zakla¬ dek do góry, lecz skierowanie ich prosto skosnie nazewnatrz. W ten sposób wyste¬ pujace zazwyczaj duze natezenia w tern miejscu sa znacznie zlagodzone. Worek wedlug fig. 5 zamkniety jest przy pomocy scisnietej blachy 11 nietylko u góry ale t u dolu.Na fig. 7 i 8 jest uwidoczniony szew 12 znacznie zmniejszony przez wyciecie na¬ rozników 13. Fig. 8 przedstawia worek w stanie nieobszytym. PL