Przy odnawianiu lubków szyn kolejo¬ wych nalezy, bez oslabienia lubków i bez znieksztalcenia ich otworów, przywrócic znieksztalcony wskutek zuzycia klinowy ksztalt powierzchniom, przylegajacym do wewnetrznych powierzchni glówki i stopy szyny.Znane dotychczas sposoby nie odpowia¬ daja tym wymaganiom lub tez czynia im zadosc w niedostatecznym stopniu. Znany jest sposób, w którym zapomoca zaoblo- nych wystepów na tloczniku i na wykroju tloczy sie materjal lubka do zuzytych miejsc. Powstaje jednak przytem oslabienie przekroju poprzecznego lubka, który przy przyciskaniu lubka do szyny jest narazony na zginanie, a który w dodatku znajduje sie wpoblizu niebezpiecznego przekroju, co przyczynia sie do pekania lubków w osla- bionem miejscu.Drugi, dawniejszy sposób, mniej osla¬ bia przekrój poprzeczny lubka, gdyz nie powoduje tak duzego wciecia przekroju po¬ przecznego, jak sposób poprzedni, Polega on glównie na powiekszaniu wyzlobienia, znajdujacego sie uprzednio w przekroju, i rozszerzaniu lubka zapomoca naciskania.W tym przypadku nastepuje, oprócz nieu¬ niknionego znieksztalcenia otworów, tak¬ ze oslabienie lubka, poniewaz potrzebny do wypelnienia zuzytych miejsc materjal jest przesuwany ze znajdujacego sie wpo-blizu niebezpiecznego przekroju poprzecz¬ nego mostka, który jest narazony na zgina- Wedlug wynalazku, przy jednoczesnem zabezpieczeniu otworów, materjal jest przesuwany z tych miejsc przekroju po¬ przecznego, w których jest nietylko niepo¬ trzebny, ale z których ma najkrótsza dro¬ ge do zuzytych miejsc. Takie dzialanie wplywa nietylko na zaoszczedzenie mate- rjalu lubka, ale zmniejsza takze niezbedny naklad pracy. Osiaga sie to w ten sposób, ze tloczak lub wykrój posiada listwe, któ¬ rej wysokosc w obrebie otworów na sruby odpowiada glebokosci wyzlobienia, znaj¬ dujacego sie na wewnetrznej stronie lubka, i w zadnem miejscu nie przekracza tej miary; do listwy tej przylegaja bezposred¬ nio ukosne, znizajace sie ku bokom, tlocz¬ ne powierzchnie, które siegaja az do pod¬ pór zuzytych powierzchni i tlocza materjal, graniczacy z wyzlobieniem, ku zuzytym po¬ wierzchniom.Zasadnicza zaleta tego sposobu odna¬ wiania lubków jest to, ze w przeciwien¬ stwie do znanych sposobów nie nastepuje oslabienie niebezpiecznego przekroju po¬ przecznego, lezacego wpoblizu srodkowej linji otworów, gdyz znajdujacy sie obok o- tworów materjal lubka zupelnie nie ulega tloczeniu.Zuzycie lubków, jak pokazuje doswiad¬ czenie, jest wieksze na powierzchni, przy¬ legajacej do glówki szyny, niz na po¬ wierzchni, przylegajacej do stopy szyny.Wedlug wynalazku te wieksze ilosci mate- rjalu sa przesuwane z miejsca, które ma podrzedne znaczenie dla wytrzymalosci lubka i znajduje sie w najblizszem sa¬ siedztwie miejsca, które ma byc wypelnio¬ ne; wskutek tego osiaga sie mozliwie maly ruch materjalu. Dzialanie to wykonywa u- kosna plaszczyzna, przewidziana na tlo- czaku lub wykroju, znajdujaca sie pomie¬ dzy otworami na sruby a oporowa po¬ wierzchnia na glówke szyny. Powierzchnia ,ta wspóldziala z przeciwlegla ukosna pla¬ szczyzna tloczaka lub wykroju.Na rysunku przedstawiona jest forma wedlug wynalazku w przykladzie wykona¬ nia.Fig. 1 przedstawia polaczenie lubkowe, przed zuzyciem sie, w przekroju poprzecz¬ nym, fig. 2 — jego widok zboku, fig. 3 przedstawia polaczenie wedlug fig. 1 po zuzyciu sie lubka, fig. 4 i 5 przedstawiaja przekroje poprzeczne formy przed stlocze¬ niem i po stloczeniu, a fig. 6 uwidocznia kierunek dzialania sil na lubek.Lubki, skladajace sie z zagietych wzgle¬ dem siebie pod katem czesci a, b, c, sa przyciskane do szyny, jak wiadomo, zapo- moca srub d, które przechodza przez otwo¬ ry e. Czesc a przylega przytem powierzch¬ nia / do glówki h, a czesc b — powierzch¬ nia g do stopy k szyny; czesc a posiada wyzlobienie /, znajdujace sie naprzeciw mostka i szyny (fig. 1). Wskutek ukosnego polozenia naciskowych powierzchni / i g powstaje przy dokreceniu srub d dzialanie klinowe, które zanika w razie zuzycia sie tych powierzchni, a wtedy lubek przestaje przylegac do glówki i do stopy szyny, a przylega tylko do jej mostka i (fig. 3) tak, iz polaczenie rozluznia sie. Zuzywa sie przewaznie powierzchnia / lubka. Wsku¬ tek dokrecenia srub d czesc a lubka jest narazona na zginanie, przyczem przekrój niebezpieczny znajduje sie wpoblizu wspól¬ nej osi A—B otworów na sruby (fig. 2 i 6).Tloczak m (fig. 4) posiada posrodku li¬ stwe n, której wysokosc odpowiada do¬ kladnie glebokosci wyzlobienia / pierwot¬ nego ksztaltu lubka i w zadnem miejscu nie przekracza tej miary. Przy stlaczaniu czesci a lubka, wlozonego na goraco w wy¬ krój s, nie wywiera sie zadnego nacisku na srodek czesci a, wobec czego nie powo¬ duje sie znieksztalcenia otworów e.Po bokach listwy n znajduja sie tlocza¬ ce powierzchnie o i p, które dochodza do powierzchni bocznych / i u tloczaka m, two- - 2 —rzacych ópofy na suzyte powierzchnie / i g.Tloczace powierzchnie o i p opadaja u- kosnie od listwy n ku bokom tak, ze profil o, n, p ma ksztalt dachu. Wobec tego przy tloczeniu wystajace listwy o1 i p1 (na fig. 4 zakreskowane) zostaja nacisniete ukosne- mi powierzchniami o i p w ten sposób, ze materjal przesuwa sie w kierunku zuzy¬ tych miejsc fig. Wneki miedzy powierzch¬ niami / i / oraz gin wypelniaja sie i lubek otrzymuje ksztalt, widoczny na fig. 5 i 6.Wieksze zapotrzebowanie materjalu do wypelnienia silniej zuzytej powierzchni / pokrywa sie w ten sposób, ze znajdujacy sie na drugiej stronie czesci a maly ukosny wystep q otrzymuje ksztalt plaski c1, sie¬ gajacy w razie potrzeby az do otworów e na sruby. Do tego celu przewidziana jest na wykroju 5, na odcinku miedzy otworami e i oporowa plaszczyzna / na glówke h szyny, ukosna powierzchnia r, która przy tloczeniu wspóldziala z ukosna plaszczy¬ zna o tloczaka m.Wskutek tloczenia od strony powierzch¬ ni /, powstaje lubek, którego mostek a po¬ siada znowu pierwotna wysokosc miedzy powierzchniami / i g, a który rózni sie od poprzedniego lubka tylko tern, ze posiada stopniowe rozszerzenie wyzlobienia / na o- bydwie strony, oraz rozszerzone, ale zato bardziej plaskie sciecie ukosne.Poniewaz przesuwanie materjalu odby¬ wa sie na stosunkowo waskiej powierzchni, potrzebna jest do tloczenia niewielka sila.Jak widac z fig. 5, czesc a lubka nie posia¬ da zadnych specjalnie slabych miejsc, któ- reby praktycznie w jakikolwiek sposób zmniejszaly moment wytrzymalosci lubka.Przeciwnie, jak widac z fig. 6, nowy ksztalt lubka opiera sie korzystnie dzialaniu sil zewnetrznych. PL