PL173115B1 - Płytka rozprowadzająca substancje ciekłe, zwłaszcza farbę na wałku - Google Patents

Abstract

1. Plytka rozprowadzajaca substancje ciekle zwlaszcza farbe na walku posiadajaca dlugosc wie- ksza niz wysokosc pojem nika, w którym jest umieszczona i skladajaca sie z dolnej czesci, któ- rej szerokosc jest mniejsza niz srednica pojemnika i z górnej czesci, przy czym dolna czesc plytki posia- da co najmniej jeden otwór do przeplywu cieczy z jednej strony plytki na druga, znamienna tym, ze górna czesc ( 1 0 ) plytki ( 1 ) posiada dlugosc 50% do 1 0 0 %, najkorzystniej 60% do 80% dlugosci dolnej czesci (9) plytki (1) i zawiera krawedzie boczne (11, 1 1 ’) usytuowane wzdluz jej przeciwleglych krawe- dzi wzaluznych, które sa nachylone pod pewnym katem do powierzchni plytki ( 1 ) tworzac boczne ograniczenie dla splywajacej cieczy i/lub dla narze- dzia, a na calej powierzchni górnej czesci ( 1 0 ) i przynajmniej w górnej strefie dolnej czesci (9) sa umieszczone zebra (14,14’) lekko wstajace ponad powierzchnie plytki ( 1 ). F i g . 1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest płytka rozprowadzająca substancje ciekłe zwłaszcza farbę na wałku, która to farba jest pobierana z pojemnika za pomocą tego narzędzia.

Tak zwane wałki lub narzędzia wałkowe są często stosowane przez zawodowych malarzy do malowania wszelkiego typu powierzchni. Zadaniem wałka jest pobranie odpowiedniej ilości farby z pojemnika i następnie pokrycie farbą żądanej powierzchni w wyniku obracania się obrotowej części wałka. Jedną z trudności łączących się z tą pracą jest równomierne rozprowadzanie farby na obrotowej części wałka, po jej pobraniu lub zassaniu z pojemnika. Dla pokonania tego problemu zaproponowano wiele różnych wersji płytek zgarniających, które zostały opisane w dokumentach patentowych. Płytki te mają za cel usuwanie z wałka nadmiernej ilości farby z jednoczesnym równomiernym rozprowadzeniem odpowiedniej ilości farby na wałku zanim przystąpi się do malowania żądanej powierzchni.

W amerykańskim opisie patentowym nr US 4 145 789 opisano znaną płytkę rozprowadzającą, której długość jest większa niż wysokość pojemnika i która składa się

173 115 z dolnej części mniejszej niż przekrój poprzeczny pojemnika i z górnej części. W dolnej części płytka posiada wiele małych otworów umożliwiających przepływ farby pomiędzy przeciwległymi stronami płvtki. gdv iest ona umieszczona w pojemniku z farba. Górna częśc płytki, która wystaje z pojemnika, jest wyprowadzana na zewnątrz w taki sposób, że posiada kształt haka, dzięki czemu może być zamocowana na górnej krawędzi pojemnika z farbą dla utrzymania płytki w jednym miejscu. Teoretycznie zaletą tak uformowanej płytki jest fakt, że może być ona stosowana do praktycznie każdego pojemnika z farbą, a nie tylko do specjalnych pojemników na farbę. W rzeczywistości, górna część płytki jest tak krótka, . że efektywne usuwanie i rozprowadzanie farby nie jest możliwe, gdy płytka jest umieszczona w pojemniku całkowicie napełnionym farbą. Innym problemem jest fakt, że powierzchnia płytki jest gładka. W przypadku, gdy obrotowa część wałka obraca się, wystąpienie najmniejszego utrudnienia w obracaniu, co często ma miejsce w praktyce powoduje, że wałek zaczyna się ślizgać po płytce bez obracania się, a więc nie jest możliwe usuwanie ani rozprowadzanie farby po powierzchni wałka.

W amerykańskim opisie patentowym nr US 2 893 030 opisano płytkę rozpro« · 5 . Z · , 1 Z 1· 1 _ 11_ *1__ {* 1_ _ · 1 A ' ___·_ wadzającą, która jest bezpośrednio stosowana dla pojemnika na laruę i która zawiera wiele wypukłości tworzących rozdaj wypukłego wzoru, dzięki któremu następuje usuwanie farby. Niemniej także w tym przypadku długość płytki nie jest znacząco większa niż wysokość pojemnika na farbę, co powoduje, że niemożliwe jest usuwanie farby, kiedy pojemnik jest napełniony farbą. Co więcej, płytka według tego opisu jest pozbawiona otworów umożliwiających przepływanie cieczy od tylnej na przedmą stronę płytki. Nie posiada ona także bocznych krawędzi kierujących spływającą farbą.

Podobne, krótkie płytki rozprowadzające są także opisane we francuskim opisie patentowym nr FR 1 077 881 i amerykańskim opisie patentowym nr US 2 705 334.

Płytka opisana we francuskim opisie patentowym nr FR 1 229 041 posiada górną część, która wystaje ponad górną krawędź pojemnika, gdy płytka jest umieszczona w pojemniku na farbę. Jednakże, górna część jest znacząco węższa niż dolna część i część obrotowa, dopasowana do wałka i służy jedynie jako oparcie dla wałka, gdy nie jest on w użyciu.

Celem niniejszego wynalazku jest płytka rozprowadzająca substancje ciekłe zwłaszcza farbę na wałku, która działałaby w pożądany sposób, niezależnie od poziomu farby, czy innej substancji ciekłej znajdującej się w pojemniku. Tak więc, celem niniejszego wynalazku jest wprowadzenie płytki rozprowadzającej, która umożliwiałaby efektywne usuwanie i rozprowadzanie cieczy na wałku lub innym, podobnym narzędziu pracy, która to ciecz została pobrana z pojemnika, także wtedy, gdy pojemnik jest całkowicie wypełniony cieczą. Celem wynalazku jest także płytka rozprowadzająca, która spełniałaby to zadanie bez wystąpienia ryzyka, że usunięta, nadmiarowa ciecz czy farba cieknie z boku pojemnika. Kolejnym celem niniejszego wynalazku jest wprowadzenie płytki zgarniającej, która może być stabilnie zamocowana w pojemniku z farbą czy inną cieczą w pozycji, która umożliwia usuwanie i rozprowadzanie cieczy.

Płytka rozprowadzająca substancje ciekłe zwłaszcza farbę na wałku według wynalazku posiadająca długość większą niż wysokość pojemnika, w którym jest umieszczona i składająca się z dolnej części, której szerokość jest mniejsza niż średnica pojemnika i z górnej części, przy czym dolna część płytki posiada co najmniej jeden otwór do przepływu cieczy z jednej strony płytki na drugą charakteryzuje się tym, że górna część płytki posiada długość 50% do 100%, najkorzystniej 60% do 80% długości dolnej części płytki i zawiera krawędzie boczne usytuowane wzdłuż jej przeciwległych krawędzi wzdłużnych, które są nachylone pod pewnym kątem do powierzchni płytki tworząc boczne ograniczenie dla spływającej cieczy i/lub dla narzędzia, a na całej powierzchni górnej części i przynajmniej w górnej strefie dolnej części są umieszczone żebra lekko wstające ponad powierzchnię płytki.

Korzystnie żebra są umieszczone w dwóch, wzajemnie odwrotnie rozmieszczonych, grupach użebrowań, i każde żebro rozciąga się ukośnie w dół i do wewnątrz, od górnego końca znajdującego się w pobliżu bocznej krawędzi do dolnego końca znajdującego się w pobliżu środka płytki.

Korzystnie żebra w każdej z grup użebrowań są wzajemnie oddzielone od siebie tworząc centralny, wzdłużny rowek.

Korzystnie co najmniej jedno żebro w każdej z grup użebrowań jest przedłużone ku górze i zachodzi na krawędź boczną.

Korzystnie otwór dla przepływu cieczy w dolnej części płytki jest utworzony przez dwa wystające języki posiadające kształt widelca, z których każdy zawiera zagięcie tworzące przejście pomiędzy górną częścią języka leżącą w płaszczyźnie płytki a dolną częścią języka, opierającą się o dno pojemnika, przy czym dolna część posiada zewnętrznie zaokrągloną krawędź, opierającą się od wewnątrz o cylindryczną powierzchnię boczną pojemnika.

Przedmiot wynalazku w przykładzie wykonania jest przedstawiony na rysunku, na którym fig. 1 jest rzutem perspektywicznym płytki rozprowadzającej według niniejszego wynalazku, pokazanej w sytuacji gdy jest ona umieszczona w pojemniku na farbę, który został przecięty dla większej przejrzystości, ng. 2 jest rzutem pionowym płytki i fig. 3 jest rzutem bocznym płytki według fig. 2.

Na figurze 1 pokazano płytkę rozprowadzającą 1 według wynalazku, pojemnik 2 na farbę, wałek 3, który zazwyczaj zawiera rączkę 4 do trzymania i część obrotową 5, która obraca się względem rączki 4. Element pokrywający obrotową część 5 wałka 3 jest wykonany z materiału wsysającego lub pochłaniającego ciecz, takiego jak włókno tekstylne, gąbka itp. Zazwyczaj pojemnik 2 posiada kształt cylindryczny i składa się z okrągłego dna 6 i cylindrycznej powierzchni bocznej 7. Górna krawędź 8 cylindrycznej bocznej powierzchni 7 stanowi ograniczenie otworu, przez który, możliwy jest dostęp, po usunięciu typowego wieczka (nie pokazanego), do wnętrza pojemnika 2 zawierającego farbę.

Płytka 1 posiada dolną część 9, której szerokość jest mniejsza niż średnica czy rozmiar przekroju poprzecznego pojemnika 2 na farbę i górną część 10, której szerokość jest większa niż szerokość dolnej części 9 i która po obu stronach posiada elementy, które odstają w bok względem dolnej części 9 tworząc krawędzie boczne 11, 11' które w dolnej ich części tworzą końcówki 12, 12’ o kształcie haków, które są oddzielone od dolnej części 9 za pomocą szczelin 13, 13’. Te dwie krawędzie boczne 11, 11’ są nachylone pod pewnym kątem, np. w zakresie 90°-135°, do powierzchni płytki 1 tworząc tym samym boczne ograniczenie dla spływającej farby lub cieczy, która mogłaby wyciekać, jak również dla obrotowej części 5 wałka 3. Dna szczelin 13, 13’ opierają się lub zatrzymują na górnej krawędzi 8 pojemnika 2 z farbą, a końcówki 12, 12’ zaczepiają się od zewnątrz na górnej krawędzi 8. Według następnej cechy charakterystycznej wynalazku, górna część 10 płytki 1 posiada długość 50% do 100%, a najkorzystniej 60% do 80% długości dolnej części 9, czyli długość w istotny sposób wiąże się z wysokością pojemnika 2 na farbę. Tak więc, w praktyce górna część 10 płytki 1 będzie wystawała ponad górną krawędź 8 pojemnika 2 na farbę przynajmniej o połowę wysokości pojemnika 2 na farbę.

Według kolejnej, równie istotnej, charakterystycznej cechy wynalazku, praktycznie na całej górnej części 10 zgarniającej płytki 1 i przynajmniej w górnej strefie dolnej części 9 występują żebra lub podłużne wypukłości 14 (znane same w sobie), które lekko wznoszą się ponad powierzchnię płytki 1 częściowo dla usuwania farby z obrotowej części 5 wałka 3, a częściowo dla stworzenia zwiększonego oporu dla obracającej się części 5 wałka 3, by część ta mogła się spokojnie obracać w czasie jej przesuwania wzdłuż płytki 1. Jednocześnie żebra 14 usztywniają zgarniającą płytkę 1, ponieważ są umieszczone ukośnie do wzdłużnej osi płytki 1. Dokładniej, jak widać na fig. 2, są one zorganizowane w dwie, wzajemnie odwrotnie rozmieszczone grupy użebrowań, z których każda jest usytuowana ukośnie w dół i do wewnątrz, górnego końca znajdującego się w pobliżu bocznej krawędzi 11 lub 11’ do dolnego końca znajdującego się w pobliżu

173 115 środka płytki 1. Żebra 14 w każdej z grup użebrowanych są wzajemnie oddzielone od siebie tworząc centralny, wzdłużny rowek 15, przez który nadmierna ilość farby może z powrotem spływać do pojemnika 2. Według szczególnie korzystnej realizacji vł)hcuuan.u, pz^jiia.jili±nvj juUAJtu ±*4 w każdej glUplC UZ.CLtfOWdm lUU Czę^C Z,CUCf posiada taką długość, że może ciągnąć się w poprzek krawędzi bocznych 11, 11’ dla zapobieżenia wyciekaniu farby spływającej wzdłuż krawędzi bocznych 11, 11’ przez odprowadzenie farby na środek płytki 1, a następnie w dół do pojemnika 2. Ponadto, te przedłużone żebra 14’ zatrzymujące farbę usztywniają krawędzie boczne 11, 11’. Dolna część 9 płytki 1 posiada otwór 16, który jest utworzony przez dwa wystające języki 17, 17’ posiadające kształt widelca, z których każdy posiada załamanie lub zagięcie 18, 18’, tworzące przejście pomiędzy górną częścią 19, 19’ języka 17, 17’ znajdującą się w płaszczyźnie płytki 1, a odpowiednią dolną częścią 20, 20’ języka 17, 17’, która może opierać się o dno 6 pojemnika 2 i, która osiada zewnętrznie zaokrągloną krawędź odpowiednio 21, 21’, ze względu na opieranie się od wewnątrz o cy^i^i^tdrycz^ą powierzchnię boczną 7, która jest ustawiona prostopadle do dna 6 pojemnika 2. Kiedy płytka

-t · , ·_____ . . ‘ _ '1 Λ PI . > -< ✓* p i · -i i · jest umieszczona w pojemniku 2 na iaroę, przez otwór 16 raroa może swoDodnie przepływać od tylnej do przedniej części płytki 1 dla wyrównania poziomu farby w pojemniku 2.

W związku z faktem, że górna część 10 zgarniającej płytki 1 znacznie wystaje z pojemnika 2 na farbę, górna część 10 z jej elementami zgarniającymi i oporowymi w kształcie żeber 14 stanowi powierzchnię usuwającą farbę, która jest wystarczająco długa by zapewnić efektywne usuwanie i rozprowadzanie farby, także w przypadku gdy pojemnik 2 jest całkowicie napełniony farbą. Jednocześnie krawędzie boczne 11, 11’ stanowią skuteczne prowadnice nie tylko dla obrotowej części 5 wałka 3 ale także dla farby spływającej w dół wzdłuż rozprowadzającej płytki 1, a żebra 14’ są przedłużone i umieszczone w poprzek odpowiednich krawędzi bocznych i tym samym zapewniają, że cała farba będzie spływała do pojemnika 2 na farbę. Oczywiście, także pozostałe, ukośnie usytuowane żebra 14 uczestniczą w prowadzeniu farby w taki sposób, że każde z tych żeber 14 kieruje spływającą w dół farbę w kierunku środka płytki 1 i w dół do pojemnika 2 poprzez centralny rowek 15. Dzięki językom 17, 17’, których kształt został dopasowany do cylindrycznego kształtu pojemnika 2 na farbę, w połączeniu z końcówkami 12, 12’ na krawędziach bocznych 11, 11’, oraz rozprowadzająca płytka 1 będzie stabilnie umieszczona w pojemniku 2 i będzie wstawała z tego pojemnika 2 nawet wtedy, gdy do górnej jej części 10 zostanie przyłożona znaczna siła, spowodowana naciskiem wałka 3.

W praktyce, opisana rozprowadzająca płytka 1 może być korzystnie wykonana z plastiku, niemniej jednak inne materiały, takie jak aluminium lub inne metale w postaci zwalcowanej, także mogą być wykorzystane.

Pomimo, że wynalazek został opisany powyżej w związku z rozprowadzeniem farby na wałku, może on również zostać wykorzystany w innych, podobnych zastosowaniach. Np. wałki są wykorzystywane do rozprowadzania kleju na powierzchni papierowej i także w tym przypadku opisana rozprowadzająca płytka 1 znajduje zastosowanie. Co więcej, płytka 1 może być wykorzystana dla usuwania farby lub innej substancji ciekłej z innych narzędzi niż wałek, np. z narzędzi zawierających nieobrotową powierzchnię z gąbki.

173 115

19—1

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 2,00 zł

Claims (5)

Zastrzeżenia patentowe

1. Płytka rozprowadzająca substancje ciekłe zwłaszcza farbę na wałku posiadająca długość większą niż wysokość pojemnika, w którym jest umieszczona i składająca się z dolnej części, której szerokość jest mniejsza niż średnica pojemnika i z górnej części, przy czym dolna część płytki posiada co najmniej jeden otwór do przepływu c-ieczy z jednej strony płytki na drugą, znamienna tym, że górna część (10) płytki (1) posiada długość 50% do 100%, najkorzystniej 60% do 80% długości dolnej części (9) płytki (1) i zawiera krawędzie boczne (11,11’) usytuowane wzdłuż jej przeciwległych krawędzi wzdłużnych, które są nachylone pod pewnym kątem do powierzchni płytki (1) tworząc boczne ograniczenie dla spływającej cieczy i/lub dla narzędzia, a na całej powierzchni górnej części (10) i przynajmniej w górnej strefie dolnej części (9) są umieszczone żebra (14, 14’) lekko wstające ponad powierzchnię płytki (1).

2. Płytka według zastrz. 1, znamienna tym, że żebra (14, 14’) są umieszczone w dwóch, wzajemnie odwrotnie rozmieszczonych grupach użebrowań, i każde żebro (14) jest usytuowane ukośnie w dół i do wewnątrz, od górnego końca znajdującego się w pobliżu bocznej krawędzi (11, 11’) do dolnego końca znajdującego się w pobliżu środka płytki (1).

3. Płytka według zastrz. 2, znamienna tym, że żebra (14, 14’) w każdej z grup użebrowań są wzajemnie oddzielone od siebie tworząc centralny, wzdłużny rowek (15).

4. Płytka według zastrz. 2 albo 3, znamienna tym, że co najmniej jedno żebro (14’) w każdej z grup użebrowań jest przedłużone ku górze i zachodzi na krawędź boczną (11, 11’).

5. Płytka według zastrz. 1, znamienna tym, że otwór (16) dla przepływu cieczy w dolnej części płytki (1) jest utworzony przez dwa wystające języki (17,17’) posiadające kształt widelca, z których każdy zawiera zagięcie (18, 18’) tworzące przejście pomiędzy górną częścią (19, 19’) języka (17, 17’) leżącą w płaszczyźnie płytki (1) a dolną częścią (20, 20’) języka (17, 17’), opierającą się o dno (6) pojemnika (2), przy czym dolna część (20, 20’) posiada zewnętrznie zaokrągloną krawędź (21, 21’), opierającą się od wewnątrz o cylindryczną powierzchnię boczną (7) pojemnika (2).