PL171509B1 - Redlica sadzarki do ziemniaków - Google Patents

Abstract

1. Redlica sadzarki do ziemniaków, składająca się z części dziobowej, trzonka, skrzydeł i elementów usztywniających, znamiennatym, że przestrzeń ograniczonadziobem (1) i zewnętrznymi skrzydłami (4) podzielona jest na trzy komory (6), (7) i (9) skrzydłami wewnętrznymi (3), przy czym w komorach zewnętrznych (6), (7) utworzonych pomiędzy skrzydłami wewnętrznymi (3) i zewnętrznymi (4) zamocowane są pierścienie (14) dla przewodów nawozowych, natomiast pomiędzy skrzydłami wewnętrznymi (3) znajduje się komora wewnętrzna (9) na sadzeniaki (18), a w jej przedniej części zamontowany jest skrobak (12) przymocowany do płaskownika usztywniającego (5).

Description

Przedmiotem wynalazku jest redlica sadzarki do ziemniaków, służąca do jednoczesnego wysadzania bulw i wysiewania nawozów mineralnych. Urządzenie to może znaleźć zastosowanie w sadzarkach do ziemniaków z siewnikami nawozowymi.

W znanych sadzarkach do ziemniaków, wyposażonych w siewniki nawozowe, redlica składa się z części dziobowej, trzonka, skrzydeł i elementów usztywniających. Nawozy mineralne dostarczane są do gleby przewodami nawozowymi ze zbiornika nawozowego i wprowadzane bezpośrednio z sadzeniakami, lub przy użyciu dodatkowych elementów (np. łap kultywatorowych, pod sadzeniaki, albo po obydwu stronach sadzeniaka. Taki sposób wprowadzania nawozów ma szereg wad. W pierwszym przypadku - bezpośredni kontakt sadzeniaków z nawozami mineralnymi opóźnia ich wschody i wzrost roślin w początkowej fazie ich rozwoju, natomiast wprowadzenie nawozów przy użyciu łap kultywatorowych nie zapewnia stałej głębokości ich wysiewu, zwiększa opory maszyny i wymaga użycia dodatkowych elementów roboczych, co zwiększa materiałochłonność urządzenia.

Celem wynalazku jest opracowanie takiej konstrukcji redlicy, która pozwoli zwiększyć dokładność wysiewu nawozów mineralnych, przy użyciu sadzarek z siewnikami nawozowymi, bez zwiększania oporów maszyny i stosowania dodatkowych elementów roboczych, przy jednoczesnym umożliwieniu zmniejszenia dawki nawozów.

Według wynalazku redlica sadzarki do ziemniaków ma przestrzeń ograniczoną dziobem redlicy i zewnętrznymi skrzydłami, która podzielona jest na trzy komory skrzydłami wewnętrznymi. W komorach zewnętrznych utworzonych pomiędzy skrzydłami wewnętrznymi i zewnętrznymi zamocowane są pierścienie do umieszczenia przewodów nawozowych. Pomiędzy skrzydłami wewnętrznymi znajduje się komora wewnętrzna na sadzeniaki, a w jej przedniej dolnej części znajduje się skrobak zamocowany do płaskownika usztywniającego. W dolnej przedniej części skrzydeł zewnętrznych wykonane jest wycięcie o szerokości odpowiadającej szerokości komory wewnętrznej. Skrzydła zewnętrzne są krótsze od skrzydeł wewnętrznych.

Redlica według wynalazku daje możliwość wysiewania nawozów mineralnych dwoma rzędami z boku i poniżej rzędu sadzeniaków i wcześniejszego zakrycia nawozów glebą. Skrobak umieszczony w dolnej części komory wewnętrznej oraz dziób redlicy żłobią rowek w dnie bruzdy, w który układane są sadzeniaki. Taki sposób wysiewania nawozów mineralnych zapewnia ich największą efektywność i uzyskanie wysokich plonów, przy znacznie

171 509 zmniejszonych dawkach nawożenia, znacznie zmniejsza nakłady robocizny i koszty związane z nawożeniem mineralnym, gdyż nie wymaga dodatkowych przejazdów po polu

Przedmiot wynalazku przedstawiony jest w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia redlicę w widoku z boku w schemacie ogólnym., fig. 2. - redlicę _w widoku z góry, fig. 3 - w widoku z przodu, a fig. 4 - przekrój poprzeczny bruzdy po przejściu redlicy z ułożonymi sadzeniakami i nawozami mineralnymi.

Redlica według wynalazku składa się z części dziobowej 1, trzonka 2, skrzydeł wewnętrznych 3, skrzydeł zewnętrznych 4. Trzonek 2 zamocowany jest do płaskowników 5, usztywniających redlicę w przedniej części. Pomiędzy skrzydłami zewnętrznymi 4 i wewnętrznymi 3 utworzone są komory zewnętrzne 6 i 7, które w tylnej części usztywnione są łącznikami 8, natomiast pomiędzy skrzydłami wewnętrznymi 3 znajduje się komora wewnętrzna 9, którą usztywnia łącznik 10. W dolnej przedniej części skrzydeł zewnętrznych 4 wykonane jest wycięcie 11 o szerokości odpowiadającej szerokości komory wewnętrznej 9. Skrzydła zewnętrzne 4 są krótsze od skrzydeł wewnętrznych 3. Do dolnego płaskownika 5 zamocowany jest skrobak 12, żłobiący wraz z ostrzem dzioba 1 rowek 13 w dnie bruzdy. Do skrzydeł redlicy 3 i 4 w przedniej części komór zewnętrznych 6 i 7, zamocowane są pierścienie 14 do wprowadzenia przewodów nawozowych.

Działanie urządzenia według wynalazku jest następujące. Przy ruchu postępowym sadzarki redlica częścią dziobową 1 oraz skrzydłami 3 i 4 żłobi dwa kanały 15, w których układane są nawozy mineralne 16. Jednocześnie pomiędzy kanałami 15 dla nawozów mineralnych, powyżej ich dna, tworzona jest powierzchnia 17 z rowkiem 13 powstałym w wyniku działania skrobaka 12, w którym układane są sadzeniaki 18. Przed ułożeniem sadzeniaków 18, nawozy mineralne 16 są przysypywane wstępnie glebą 19, po przejściu skróconych skrzydeł zewnętrznych 3. Pełne zakrycie bruzdy następuje po przejściu zespołów zagarniających sadzarki.

171 509

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 2,00 zł

Claims (3)

Zastrzeżenia patentowe

1. Redlica sadzarki do ziemniaków, składająca się z części dziobowej, trzonka, skrzydeł i elementów usztywniających, znamienna tym, że przestrzeń ograniczona dziobem (1) i zewnętrznymi skrzydłami (4) podzielona jest na trzy komory (6), (7) i (9) skrzydłami wewnętrznymi (3), przy czym w komorach zewnętrznych (6), (7) utworzonych pomiędzy skrzydłami wewnętrznymi (3) i zewnętrznymi (4) zamocowane są pierścienie (14) dla przewodów nawozowych, natomiast pomiędzy skrzydłami wewnętrznymi (3) znajduje się komora wewnętrzna (9) na sadzeniaki (18), a w jej przedniej części zamontowany jest skrobak (12) przymocowany do płaskownika usztywniającego (5).

2. Redlica według zastrz. 1, znamienna tym, że w dolnej przedniej części skrzydeł zewnętrznych (4) wykonane jest wycięcie (11) o szerokości odpowiadającej szerokości komory wewnętrznej (9).

3. Redlica według zastrz. 1, znamienna tym, że skrzydła zewnętrzne (4) są krótsze od skrzydeł wewnętrznych (3).