PL171065B1 - Układ do pomiaru błędów przekładnika prądowego, przelotowego - Google Patents

Abstract

Układ do pomiaru błędów przekładnika prądowego, przelotowego, zwłaszcza błędu prądowego, kątowego 1 całkowitego, wyposażonego w uzwojenie wtórne robocze, znamienny tym, ze posiadapo stronie pierwotnej uzwojenie pomiarowe (Zp) o liczbie zwojów równej przekładni znamionowej, przy czymjeden koniec uzwojenia wtórnego roboczego (Zr) 1 jeden koniec uzwojenia pomiarowego (Zp) połączone ze sobą w przeciwfazie, są połączone z zaciskiem napięciowym (1) gałęzi różnicowej (Gr), której drugi zacisk napięciowy (2) stanowi połączenie obwodu zasilania (Oz) strony pierwotnej przekładnika (P) i obwodu obciążenia (Ob) uzwojenia wtórnego roboczego (Zr) przekładnika (P) a między zaciski napięciowe (1 1 2) gałęzi różnicowej (GR), jest załączony korzystnie rezystor (Ri)

Description

Przedmiotem wynalazku jest układ do pomiaru błędów przekładnika prądowego, przelotowego zwłaszcza błędu prądowego, kątowego 1 całkowitego.

Układ znajduje zastosowanie w badaniach przekładników prądowych przelotowych bez szyny centralnej o dużym otworze wewnętrznym, przeznaczonych na przykład do nakładania na przepusty prądowe.

Znany dotychczas ze stosowania układ do sprawdzenia przekładników zawiera tor wysokoprądowy, który przechodzi przez przekładnik badany i przez przekładnik wzorcowy, przy czym przekładnia przekładnika badanego i przekładnika wzorcowego są równe Do uzwojeń wtórnych przekładnika badanego i wzorcowego jest podłączony kompensator prądu zmiennego, który mierzy błędy całkowite, prądowe i kątowe przekładnika badanego przy założeniu, ze błędy przekładnika wzorcowego są pomijalnie małe. Układ opisany wymaga użycia wyspecjalizowanego kompensatora prądu zmiennego mierzącego bezpośrednio błędy przekładnika oraz wielozakresowego przekładnika wzorcowego. Poza tym opisany układ wymaga zasilania wielkimi prądami rzędu 10³ A, co jest związane z koniecznością posiadania układów wytwarzania wysokich prądów i układów do ich regulacji

Istota układu do pomiaru błędów przekładnika prądowego, przelotowego zwłaszcza błędu prądowego, kątowego 1 całkowitego polega na wyposażeniu go po stronie pierwotnej w uzwoj enie pomiarowe o liczbie zwojów równej przekładni znamionowej, przy czym jeden koniec uzwojenia wtórnego roboczego 1 jeden koniec uzwojenia pomiarowego połączone ze sobą w przeciwfazie są połączone jednym zaciskiem napięciowym gałęzi różnicowej, której drugi zacisk napięciowy stanowi połączenie wspólne obwodu zasilania strony pierwotnej badanego przekładnika 1 obwodu obciążenia uzwojenia roboczego wtórnego badanego przekładnika a między zaciski napięciowe gałęzi różnicowej jest załączony korzystnie rezystor Obwód zasilania przekładnika stanowa szeregowe połączenie amperomierza kontrolnego z jednym końcem uzwojenia pomiarowego pełniącego rolę uzwojenia pierwotnego, którego drugi koniec jest połączony poprzez rezystor gałęzi różnicowej z rezystorem dodatkowym a obwód obciążenia stanowi szeregowe połączenie

171 065 uzwojenia roboczego przekładnika z impedancją obciążenia oraz rezystorem załączonym w gałąź różnicową

Zastąpienie zewnętrznej szyny wielkoprądowej przechodzącej przez otwór centralny przekładnika, która stanowiła jego uzwojenie pierwotne, wielozwojowym uzwojeniem pomiarowym, eliminuje konieczność stosowania wielkoprądowych źródeł zasilania. Ponadto układ nie wymaga użycia drogich i wielkogabarytowych urządzeń dodatkowych jak przekładnik wzorcowy i kompensator prądu Istotną zaletą układu według wynalazku jest znaczne ułatwienie ustalania wartości błędu całkowitego, które sprowadza się do pomiaru wartości prądu w gałęzi różnicowej Również łatwe i bezpośrednie jest wyznaczanie błędu prądowego i kątowego przekładnika, które sprowadza się do pomiarów napięć na rezystorach w obwodzie zasilania przekładnika i gałęzi różnicowej.

Przedmiot wynalazku jest bliżej objaśniony w oparciu o rysunek, na którym fig 1 przedstawia schemat układu do pomiaru błędów przekładnika, a fig 2 i fig 3 ilustrują rozkłady wektorowe odpowiednio prądów i napięć występujących w różnych punktach układu pomiarowego

Według wynalazku układ do pomiaru błędów przekładnika prądowego, przelotowego posiada zamiast zewnętrznej szyny wielkoprądowej, zasilającej przekładnik prądowy P, pełniący rolę uzwojenia pierwotnego przekładnika P, uzwojenie pomiarowe Zp nawinięte po stronie pierwotnej o liczbie zwojów równej przekładni znamionowej Jeden koniec uzwojenia pomiarowego Zp jest skrzyżowany z drugim końcem wtórnego uzwojenia roboczego Zr, tak ze prądy płynące w tych uzwojeniach Ii i I2 są w przeciwfazie w gałęzi różnicowej GR Zacisk napięciowy 1 gałęzi różnicowej GR stanowiący połączenie końców uzwojenia pomiarowego Zp i uzwojenia wtórnego roboczego Zr jest połączony z rezystorem Ri Drugi koniec rezystora Ri jest dołączony do zacisku napęciowego 2 gałęzi różnicowej GR stanowiącego połączenie obwodu zasilania Oz i obwodu obciążenia Ob uzwojenia roboczego Zr. Obwód zasilania Oz tworzą połączone ze sobą szeregowo amperomierz A, dodatkowe uzwojenie pomiarowe Zp, rezystor Ri, załączony między zaciskami ii 2 w gałęzi różnicowej GR i rezystor dodatkowy R2 załączony między zaciski 2 i 3 obwodu. Obwód obciążenia Ob tworzą połączone ze sobą szeregowo, uzwojenie robocze Zr, impedancją obciążenia Zb 1 rezystor Ri załączony między zaciskiem napięciowym i i 2 gałęzi różnicowej GR

Działanie układu pomiarowego według wynalazku jest następujące. Po podłączeniu napięcia zasilania do obwodu zasilania Oz przekładnika prądowego P, ustala się wartość prądu pomiarowego Ii“ wynikającą z ilorazu prądu pierwotnego Ii przekładnika P i liczby zwojów uzwojenia pomiarowego Zp pełniącego rolę uzwojenia pierwotnego. Przykładowo przy liczbie zwojów uzwojenia pomiarowego Zp równej i000 i pożądanym prądzie pierwotnym Ii wynoszącym 500 A wartość prądu pomiarowego Ii ” wynosi 0,5 A Prąd Ii2 w gałęzi różnicowej GR odniesiony do wartości prądu Ii “ wyrażony w procentach jest według wynalazku błędem całkowitym Ale przekładnika. Prąd ten jest mierzony bezpośrednio amperomierzem A załączonym między zaciskami i i 2 gałęzi różnicowej GR, bądź wyznaczony jako iloraz wartości napięcia Ui2 mierzonego woltomierzem V między zaciskami ii 2 i wartości rezystancji rezystora Ri Składowe prądu Ii2, prądową Ιδ i kątową h pokazane na fig. 2 i fig 3 ustala się mierząc woltomierzem V wartości napięć w różnych punktach układu, odpowiednio napięcie Ui2 między zaciskami i i 2 gałęzi różnicowej GR na rezystorze Ri, napięcie U23 między zaciskami napięciowymi 2 i 3 na rezystorze dodatkowym R2 oraz napięcie Ui3 miedzy zaciskami ii 3 a następnie obliczając matematycznie według podanych niżej zależności pokazanych na wykresach wektorowych tych prądów 1 napięć, błąd całkowity AJC, błąd prądowy ΔΙ 1 błąd kątowy δ Ιφ

171 065

Błąd całkowity Ic

R I.

x 100%

Błąd prądowy

Ai

-o?

/Cl

3U

100%

2LU-, x R x 1.

'23

Błąd kątowy (A ±

2 2 u|_{3 +} u;₃- i©

U^sin arc cos

Gdzie R stanowi dodatkowego R2.

2U£₃ x U^₃

R x 1^' wspólną jednakową wartość rezystancji rezystora Rj i rezystora

171 065

Fig 2.

171 065

^ϋ23

Fig. I

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 2,00 zł

Claims (2)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1 Układ do pomiaru błędów przekładnika prądowego, przelotowego, zwłaszcza błędu prądowego, kątowego i całkowitego, wyposażonego w uzwojenie wtórne robocze, znamienny tym, ze posiada po strome pierwotnej uzwojenie pomiarowe (Zp) o liczbie zwojów równej przekładni znamionowej, przy czym jeden koniec uzwojenia wtórnego roboczego (Zr) i jeden koniec uzwojenia pomiarowego (Zp) połączone ze sobą w przeciwfazie, są połączone z zaciskiem napięciowym (1) gałęzi różnicowej (GR), której drugi zacisk napięciowy (2) stanowi połączenie obwodu zasilania (Oz) strony pierwotnej przekładnika (P) i obwodu obciążenia (Ob) uzwojenia wtórnego roboczego (Zr) przekładnika (P) a między zaciski napięciowe (11 2) gałęzi różnicowej (GR), jest załączony korzystnie rezystor (Ri).
2. 2 Układ według zastrz 1, znamienny tym, ze obwód zasilania (Oz) strony pierwotnej przekładnika stanowi szeregowe połączenie amperomierza kontrolnego (A) z jednym końcem dodatkowego uzwojenia pomiarowego (Zp), którego drugi koniec jest połączony poprzez rezystor (Ri) gałęzi różnicowej (GR) z rezystorem dodatkowym (R2) a obwód obciążenia (Ob) stanowi szeregowe połączenie uzwojenia roboczego (Zr) z impedancją obciążenia (Zb) oraz rezystorem (Ri) gałęzi różnicowej (GR)