Przedmiotem niniejszego wynalazku jest automat, pozwalajacy na sluchanie audycyj radjowych na sluchawke z odbiornika miej¬ scowego po wrzuceniu do automatu odpo¬ wiedniej monety. Zgodnie z wynalazkiem odbiornik radjowy jest zaopatrywany w odpowiednia liczbe automatów równole¬ glych, pozwalajacych na odbiór audycyj za ojplata. Automat wedlug wynalazku wlacza sluchawke w obwód wyjsciowy odbiornika po zdjeciu sluchawki z haczyka automatu i po wrzuceniu do odpowiedniego otworu jednej monety 20 groszowej.Po zawieszeniu sluchawki automat prze¬ rywa samoczynnie obwód wyjsciowy od¬ biornika', uniemozliwiajac ponowne slucha¬ nie audycji. Chcac sluchac ponownie, nale¬ zy zdjac sluchawke i wrzucic nowa mone¬ te. Jednak za jedna oplata mozna sluchac dowolnie dlugo, nie zawieszajac sluchawek na haczyku automatu.Dzialanie automatu wedlug wynalazku jest opisane w zwiazku z rysunkiem, na któ¬ rym fig. 1 przedstawia przekrój pionowy automatu; fig. 2 —¦ przekrój pionowy, po^ prowadzony równolegle do sciany czolowej automatu; fig. 3 i 6 — wykonanie sprezyny kontaktujacej; fig. 4 i 5^-wykananie komory, kierujacej wrzucone monety na luki spre¬ zyn kontaktowych; fig. 7 — monete z, 'Opie¬ rajaca sie o luki n, n, stamowiiaoe przerwe elektryczna przewodnika obwodu wyjscio¬ wego radioodbiornika, przyczem do koncó¬ wek r tego przewodnika sa przylaczone slu¬ chawki, koncówki zas a sa przylaczone do zacisków wyjsciowych radjoodbiornika;wreszcie fig. 8 przedstawia schemat równo¬ leglego przylaczenia kilku automatów 5 do zacisków* wyjsciowych radjoodbiornika.* W skrzynce automatu jest osadzony wy¬ stajacy nazewnatrz haczyk b do zawiesza¬ nia sluchawek, opierajacy sie na podatnem ramieniu! u. W plycie czolowej skrzynki, pod haczykiem b jest wykonana szczelina a, od¬ powiadajaca wymiarom monety 20-groszo- wej. Moneta, wrzucona do szczeliny, wpa¬ da do komory e, która dzidki odpowiednie¬ mu swemu ksztaltowi kieruje ja na luki kontaktowe n, n, wskutek czego moneta ta zamyka wyjsciowy obwód pradu radjood¬ biornika.Moneta tylko wtedy zamknie wymienio-. ny obwód, a wiec tylko wtedy bedzie mozli¬ wy odbiór audycji, gdy sluchawka zostala uprzednio zdjeta z haczyka 6. Wynika to z nastepujacej konstrukcji automatu. Izolo¬ wane konce h, h rarniiiemia u (fi|g. 2) sa pola¬ czone mechanicznie z dwoma pretami sta- lowemi i (fig. 2), prowadzonemi w odpo¬ wiednich wodzikach. Wolne konce pretów i naciskaja pod wplywem ciezaru sluchawki, zawieszonej na haczyku b, na odpowiednie punkty dwuramiennych sprezyn /, powodu¬ jac rozchylenie sie tych cprezyn. Poniewaz konce tych sprezyn tworza wymienione wy¬ zej luki kontaktowe n, przeto luki te roz¬ chylaja sie nazewnatrz, a wiec nie stanowia oparcia monety z, która opada wtedy ku dolowi, przerywajac jednoczesnie polacze¬ nie elektryczne dwóch odcinków przewod¬ nika obwodu wyjsciowego radjoodbiornika.Po zdjeciu sluchawki z haczyka ramie u odgina sie ku górze, pociagajac za soba pre¬ ty i. Prety te nie naciskaja juz na sprezyny /, które powracaja do swego stanu normal¬ nego. Rozchylenie luków n staje sie mniej¬ sze, a wiec moneta nie moze teraz prze¬ slizgnac sie przez te luki i opasc na dno skrzynki.Na fig. 3 przedstawiono wyprostowana sprezyne kontaktowa, skladajaca sie z cze¬ sci n, m, k, o i /. Czesci / i o po odpowied- niem wygieciu sluza za podstawe sprezyny, czesci kim tworza dwa ramiona sprezynu¬ jace, czesci zas n wygina sie w postaci lu¬ ku. Fig. 6 uwidocznia wykonana w powyz- sizy sposób sprezyne kontaktowa. Na fig. 4 pokazano tylna sciane d komory z wycie¬ ciem g, w któirem jest umocowany koniec sprezyny c.Drugi koniec tej sprezyny jest przymo¬ cowany do konca haczyka b. Fig. 5 przed¬ stawia sciane d w widoku bocznym. Z wi¬ doku tego widac wyciecie p, w które wcho¬ dzi koniec luku n. Pod komora wewnatrz automatu znajduje sie zbiornik na monety, który mozna wysuwac. PL