PL169430B1 - Sposób zabezpieczenia rurociągu lewara przed utratą szczelności w warunkach ruchów podłoża spowodowanych wpływami podziemnej eksploatacji górniczej w strefie filara ochronnego - Google Patents

Abstract

Sposób zabezpieczenia rurociągu lewara przed utratą szczelności w warunkach ruchów podłoża spowodowanych wpływami podziemnej eksploatacji górniczej w strefie filara ochronnego, znamienny tym, ze rurociąg (1) układa się swobodnie na gładkiej otulinie (2) podłoża (3) i zamocowuje się do niego na stałe w jednym miejscu (4), przy czym pionowe odcinki rurociągu (1) umieszcza się w komorze wlotowej (5) 1 wylotowej (6) odpowiednio do zmian długości L1 podłoża (3) wskutek ruchów oraz długości L2 rurociągu (1), zwłaszcza od zmian temperatury

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób zabezpieczenia rurociągu lewara przed utratą szczelności w warunkach ruchów podłoża spowodowanych wpływami podziemnej eksploatacji górniczej w strefie filara ochronnego, pozwalający na utrzymanie szczelności rurociągu lewara przeznaczonego do transportu wody na odległość i poprzez przewyższenie terenu znajdującego się w rejonie, którego podłoże podlega wpływom podziemnej eksploatacji górniczej, zwłaszcza typu zawałowego, ale w strefie filara ochronnego.

Rozwiązanie według wynalazku może mieć zastosowanie na terenach podlegających eksploatacji górniczej, jak też w budownictwie komunalnym, przemysłowym i w gospodarce wodno-melioracyjnej.

W znanych i stosowanych rozwiązaniach transport wody z miejsc wyżej położonych do niżej położonych poprzez przewyższenie terenu, nawet w warunkach ruchów podłoża, odbywał się głównie kanałami grawitacyjnymi otwartymi, w postaci rowów odwadniających, lub zamkniętymi w postaci sztolni bądź rurociągów. Rurociągi służą do transportu wody przy dodatkowym zainstalowaniu pomp.

Na terenach o spokojnym podłożu możliwym jest korzystanie z rurociągu lewara. Rurociągi podciśnieniowe określane jako lewary nie mają zastosowania w rejonie, gdzie podłoże podlega wpływom podziemnej eksploatacji górniczej, zwłaszcza o charakterze zawałowym. Ruchy podłoża aktywnie oddziaływująnastan rurociągu, aprzede wszystkim najego szczelność, która warunkuje niezawodność układu transportującego.

Dotychczasowe znane i stosowane układy transportowe w postaci kanałów grawitacyjnych wymagają wykonywania prac ziemnych do znacznej głębokości. Jest to czynność bardzo kosztowna, wymagająca znacznych nakładów na remont, spowodowany wpływami ruchów podłoża. Głębokie wykopy powodują zmiany stanu poziomów wodonośnych gleby w danym rejonie. Stosowane systemy pompowe lepiej znoszą wpływy ruchów podłoża, nie wymagają dodatkowych nakładów na okresowe naprawy, jednak niezbędnym jest zapewnienie im stałego nadzoru, obsługi oraz stałego zasilania energetycznego pomp.

Znane rurociągi stanowiące rozwiązanie w tym względzie optymalne, nie mogły znaleźć zastosowania, zwłaszcza na terenach podlegających ruchom podłoża. Ruchy te powodują zmiany stanu technicznego i utratę szczelności układu. Celem wynalazku jest zapewnienie stałej szczelności rurociągu służącego do przemieszczania wody na terenach górniczych, na których występują znaczne i niekorzystne ruchy podłoża.

Sposób zabezpieczenia rurociągu lewara przed utratą szczelności polega na tym, ze trasa rurociągu jest układana swobodnie na gładkiej otulinie podłoża i zamocowana do podłoża na stałe w jednym miejscu. Pionowe odcinki rurociągu znajdujące się w komorze wlotowej 1

169 430 wylotowej umieszcza się odpowiednio do zmian długości Li podłoża wskutek jego ruchów oraz długości L2 rurociągu, zwłaszcza od zmian temperatury.

Sposób ułożenia rurociągu według wynalazku zapewnia szczelność układu mimo działania na rurociąg znacznych sił niszczących.

Wynalazek jest przedstawiony na rysunku, który obrazuje schemat ułożenia rurociągu w terenie.

Rurociąg 1 jest ułożony swobodnie na gładkiej otulinie 2 podłoża 3 i zamocowany do podłoża 3 na stałe tylko w jednym miejscu 4. Pionowe odcinki rurociągu 1 w komorze wlotowej 5 i wylotowej 6 umieszcza się odpowiednio do zmian długości Li podłoża 3 wskutek ruchów podłoża oraz długości L2 rurociągu 1, zwłaszcza od zmian temperatury. Podłoże 3 określa powierzchnię górotworu znajdującą się po przeciwległych stronach filara ochronnego w zasięgu wpływów podziemnej eksploatacji górniczej. Podłoże 3 w miejscu przewidywanego styku z gładką otuliną 2, stanowi podkład odpowiednio przygotowany, a którego postać zależy od charakteru trasy rurociągu 1. Zamocowanie rurociągu 1 na stałe do podłoża 3 w jednym miejscu należy rozumieć jako przytwierdzenie rurociągu 1 do podkładu w sposób nie pozwalający na przemieszczenie względem siebie. Gładka otulina 2 podłoża 3 stanowi warstwę poślizgową o charakterze elastycznym, przynależną do podłoża w miejscu ich wzajemnego styku.

Pojęcie gładka znaczy, że powierzchnie zewnętrzne warstwy górna i dolna są gładkie.

Ekwiwalentem gładkiej otuliny może być rodzaj materaca składającego się z trzech warstw. Warstwa górna i dolna będą odpowiednio sztywne, a ich zewnętrzne powierzchnie będą mało chropowate i charakteryzować je będzie mały współczynnik tarcia. Warstwę środkową stanowi guma połączona z zewnętrznymi warstwami nierozłącznie. Gładki i elastyczny charakter otuliny sprawia, że podłoże 3 będzie się swobodnie przemieszczać względem rurociągu 1, a siła tarcia nie przekroczy wartości dopuszczalnej z uwagi na utożsamianie się otuliny 2 z podłożem 3 i rurociągiem 1 podczas ruchów podłoża 3.

169 430 t

t

Departament Wydawnictw UP RP Nakład 90 egz

Cena 2,00 zł

Claims (1)

1. Zastrzeżenie patentowe

   Sposób zabezpieczenia rurociągu lewara przed utratą szczelności w warunkach ruchów podłoża spowodowanych wpływami podziemnej eksploatacji górniczej w strefie filara ochronnego, znamienny tym, że rurociąg (1) układa się swobodnie na gładkiej otulinie (2) podłoża (3) i zamocowuje się do niego na stałe w jednym miejscu (4), przy czym pionowe odcinki rurociągu (1) umieszcza się w komorze wlotowej (5) i wylotowej (6) odpowiednio do zmian długości L1 podłoża (3) wskutek ruchów oraz długości L2 rurociągu (1), zwłaszcza od zmian temperatury.