PL168753B1

PL168753B1 - Sposób badania biegu wycchodni pokładu węgla i ustalania jego bezpiecznej granicy eksploatacji

Info

Publication number: PL168753B1
Application number: PL29623292A
Authority: PL
Inventors: Andrzej Luczuk; Zbigniew Maniakowski; Andrzej Osiecki; Piotr Trzcionka; Czeslaw Masternak; Bernard Ochowiec
Original assignee: Andrzej Luczuk; Zbigniew Maniakowski; Czeslaw Masternak; Bernard Ochowiec; Andrzej Osiecki; Piotr Trzcionka
Priority date: 1992-10-12
Filing date: 1992-10-12
Publication date: 1996-04-30
Also published as: PL296232A1

Abstract

Sposób badania biegu wychodni pokładu węgla i ustalania jego bezpiecznej granicy eksploatacji w zależności od stopnia zawodnienia warstw nadleglych znamienny tym, że w udostępnionym w dowolnym miejscu pokładzie węgla drąży się po wzniosie chodnik badawczy i jednocześnie w jego przodku wierci się badawcze otwory wyprzedzające o długości od 25 do 50 m tak, abypoczątekkażdego kolejnego otworu rozpoczyna! się w połowie długości "L" otworu poprzedniego, a w stropie chodnika badawczego wierci się otwory nachylone pod kątem 45° do tego stropu, przy czym każdy następny otwór rozpoczyna się wiercić w odległości równej połowie długości "1" między początkiem otworu poprzedniego a rzutemjego końca, którym osiągnął on powierzchnię karbonu postępując tak aż przodek chodnika badawczego znajdzie się w odległości około 8m od wychodni pokładu, po czym chodnik ten drąży się dalej po rozciągłości pokładu i wzalezności od stopnia zawodnienia warstw nadległych nad powierzchnią karbonu ustala się bezpieczną granicę eksploatacji tego pokładu wynoszącą 8m dla warstw niezawodnionych i 30 m dla warstw zawodnionych.

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób badania biegu wychodni pokładu węgla nad powierzchnią karbonu i ustalania bezpiecznej granicy jego eksploatacji w zależności od stopnia zawodnienia otworów piaszczystych nad karbonem.

Znany dotychczas sposób badania wychodni pokładów węgla kamiennego polega na tym, że w odległości nie mniejszej niż 25 m od przypuszczalnej powierzchni karbonu drąży się chodnikowe wyrobisko badawcze. Jednocześnie wraz z postępem przodka tego wyrobiska, w jego stropie, wierci się otwory badawcze rozmieszczone w odstępach co 50 m od siebie. Za pomocą tych otworów ustala się położenie powierzchni karbonu w stosunku do drążonego wyrobiska. Natomiast bezpieczną odległość granicy eksploatacji pokładu od powierzchni karbonu ustala się mnożąc współczynnik bezpieczeństwa równy 15 przez grubość wybieranej warstwy pokładu, przy czym odległość ta, niezależnie od stopnia zawodnienie warstw nadległych, nie może być mniejsza niż 25 m. Taki sposób badania i dokumentowania biegu wychodni pokładu ma tę wadę, że nie daje dobrego rozpoznania zawodnienia warstw nadległych, zwłaszcza na mocno nachylonych odcinkach pokładu ponieważ otwory badawcze są za daleko usytuowane od siebie. Natomiast ustalanie granicy eksploatacji przez przeliczanie grubości wybieranej warstwy pokładu przez współczynnik bezpieczeństwa powoduje duże niczym nie uzasadnione straty złoża ponieważ bardzo często warstwy nadległe nad powierzchnią karbonu wcześniej już zostały odwodnione przez niżej prowadzoną eksploatację.

Wady te i niedogodności eliminuje całkowicie sposób będący przedmiotem niniejszego wynalazku. Istota tego sposobu polega na tym, że po udostępnieniu pokładu w dowolnym miejscu, w odległości nie mniejszej jednak niż 30 m od powierzchni karbonu, drąży się w nim chodnik w kierunku jego wychodni. Jednocześnie wraz z postępem przodka tego chodnika w stropie wierci się otwory badawcze nachylone w kierunku wzniosu pod kątem około 45° do stropu chodnika. Każdy następny otwór rozpoczyna się wiercić w odległości równej połowie długości 1 pomiędzy początkiem otworu poprzedniego a rzutem pionowym jego końca, którym osiągnął on powierzchnię karbonu. Natomiast w przodku chodnika wierci się otwory wyprzedzające o długości od 25 do 50 m usytuowane w pokładzie, przy czym początek każdego następnego otworu rozpoczyna się wiercić w połowie długości L otworu poprzedniego. W ten sposób postępując aż przodek chodnika znajdzie się w odległości około 8 m od wychodni pokładu, po czym drąży się chodnik badawczy po rozciągłości tego pokładu. Na koniec zaś ustala

168 753 się bezpieczną granicę eksploatacji, która dla niezawodnionych warstw nadległych wynosi 8m, a dla warstw zawodnionych 30 m. Taki sposób badania biegu wychodni związany jest ściśle z nachyleniem pokładu i jego dokładność zwiększa się wraz z nachyleniem tego pokładu. Natomiast ustalanie bezpiecznej granicy eksploatacji, zgodnie z wynalazkiem, uzależnione jest od stopnia zawodnienia warstw nadległych, co pozwala na maksymalne zmniejszenie strat złoża.

Przedmiot wynalazku jest dokładniej wyjaśniony na rysunku, który przedstawia schematycznie wychodnię pokładu węgla w przekroju wzdłuż jego nachylenia.

Jak uwidoczniono na rysunku, badanie biegu wychodni pokładu węgla, zgodnie z wynalazkiem odbywa się w następujący sposób. Najpierw w dowolnym miejscu, korzystnie powyżej zrobów, udostępnia się pokład węgla, w którym następnie drąży się po wzniosie chodnik badawczy 1. Wraz z postępem przodka tego chodnika wierci się otwory wyprzedzające 2 w pokładzie o długości od 25 do 50 m, przy czym początek każdego, kolejnego otworu 2' rozpoczyna się wiercić w odległości równej połowie długości L otworu poprzedniego 2. Ponadto w stropie chodnika badawczego 1 wierci się otwory 3 nachylone pod kątem 45° do stropu chodnika, przy czym początek kolejnego otworu 3' rozpoczyna się wiercić w odległości równej połowie długości 1 pomiędzy początkiem otworu poprzedniego 3 a rzutem pionowym jego końca, którym osiągnął on powierzchnię karbonu. W momencie, kiedy przodek chodnika badawczego znajdzie się w odległości około 8 m od wychodni pokładu, zatrzymuje się jego dalsze drążenie po wzniosie, po czym drąży się chodnik badawczy 1' po rozciągłości pokładu. Na koniec zaś ustala się bezpieczną granicę eksploatacji tego pokładu, która w miejscach pod zawodnionymi warstwami nadległymi nad powierzchnią karbonu wynosi 30 m, a w miejscach pod warstwami niezawodnionymi 8m.

168 753

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz Cena 1,50 zł

Claims

Zastrzeżenie patentowe

Sposób badania biegu wychodni pokładu węgla i ustalania jego bezpiecznej granicy eksploatacji w zależności od stopnia zawodnienia warstw nadległych znamienny tym, że w udostępnionym w dowolnym miejscu pokładzie węgla drąży się po wzniosie chodnik badawczy i jednocześnie w jego przodku wierci się badawcze otwory wyprzedzające o długości od 25 do 50 m tak, aby początek każdego kolejnego otworu rozpoczynał się w połowie długości L otworu poprzedniego, a w stropie chodnika badawczego wierci się otwory nachylone pod kątem 45° do tego stropu, przy czym każdy następny otwór rozpoczyna się wiercić w odległości równej połowie długości 1 między początkiem otworu poprzedniego a rzutem jego końca, którym osiągnął on powierzchnię karbonu postępując tak aż przodek chodnika badawczego znajdzie się w odległości około 8m od wychodni pokładu, po czym chodnik ten drąży się dalej po rozciągłości pokładu i w zależności od stopnia zawodnienia warstw nadległych nad powierzchnią karbonu ustala się bezpieczną granicę eksploatacji tego pokładu wynoszącą 8m dla warstw niezawodnionych i 30 m dla warstw zawodnionych.