PL168564B1

PL168564B1 - Pocisk do szybkiego stawiania zasłon aerodyspersyjnych i wytwarzania przestrzennych pozornych celów cieplnych

Info

Publication number: PL168564B1
Application number: PL29607592A
Authority: PL
Inventors: Edward Wlodarczyk; Andrzej Paplinski; Stanislaw Cudzilo; Dariusz Marchwicki
Original assignee: Wojskowa Akad Tech
Priority date: 1992-09-29
Filing date: 1992-09-29
Publication date: 1996-02-29
Also published as: PL296075A1

Abstract

Pocisk do szybkiego stawiania zasłon aerodyspersyjnych i wytwarzania przestrzennych pozornych cclów cieplnych zaańerający łuskk, wewwątrz której, w płaszczu, umieszczonyjest materiał pirotechniczny, ładunek miotający oraz układ zapłonowy, znamienny tym, że wewnątrz łuski, w prlcylindrach 12), znajdują się brykiety pirotechniczne 13), zamknięte od dołu przesłoną 15), a od góry denkiem 14) w środkowej części którego, od strony wewnętrznej, umieszczonyjest pierścień 16) centrujący wzmacniacz ognia 17), natomiast w tylnej części pocisku łuska 11) połączona jest na zacisk z obudową obsady zapłonnika 18), wktórąwkręconajest obsada zapłonnika 19) posiadająca w centralnej części zapłonnik 110), do którego od strony tylnej' pocisku przytwierdzonajest czasza kontaktowa 111), a nad nim znajduje się komora zapłonowa 112) połączona kanałami przelotowymi 113) z wolną przestrzenią 114), w której znajduje się ładunek miotający 115), spoczywający na membranie 116) przykrywającej otwory wylotowe 117), zaś wdolnej części bocznych ścianek obsady zapłonnika znajdują się otwory boczne 118), natomiastw centralnej części obudowy obsady zapłonnika 18) znajduje się kanał 119), a w górnej części obudowy obsady zapłonnika 18), w wydrążeniu 120), znajduje się prochowy ładunek napędzający 121), natomiast w centralnej części przesłony metalowej 15) znajduje się otwór 122), pod którym umieszczony jest wzmacniacz ognia 123), przy czym zewnętrzna średnica przesłony 15) równajest zewnętrznej średnicy prlhylindrrw 12).

Description

Przedmiotem wynalazku jest pocisk do szybkiego stawiania zasłon aerodyspersyjnych i wytwarzania przestrzennych pozornych celów cieplnych przeznaczony do samoosłony pojedynczych obiektów (np: wozów bojowych, stanowisk artyleryjskich itp.).

Z patentu europejskiego EP 0322 951 A1 znany jest granat przeznaczony do stawiania zasłon dymnych. Składa się on ze skorupy metalowej, wewnątrz której, w płaszczu, umieszczone są pastylki wykonane z materiału pirotechnicznego. Wewnątrz ładunku w położeniu centralnym, znajduje się cylindryczny ładunek miotający. W dolnej części ładunku znajduje się układ zapłonu, składający się z płyty zapłonowej, nasadki zapalającej, ładunku inicjującego, przewodów doprowadzających impuls zapalający. Od góry ładunek zamknięty jest pokrywką z PCV, pod którą znajduje się folia uszczelniająca. W granacie przewiduje się stosowanie masy pirotechnicznej o następującym składzie (w % wagowych): 5-25% NHLCl, 20-50% ZnO, 25-45% NH4OO 4, 4-25% PCV i 1-10% organicznego środka.

Taki skład gwarantuje dobre właściwości przesłaniające dla promieniowania widzialnego, nieco gorzej natomiast przedstawia się przesłanianie dla promieniowania od długości około 1 pm. Granat rozrywany jest dopiero po dotarciu do celu i tam również następuje zapłon pastylek dymotwórczych. Czas zadymiania jest więc opóźniony o czas dolotu, czas zapłonu i rozwinięcia się procesu palenia. Nie jest jasne, czy zawsze wszystkie pastylki ulegają zapłonowi.

Znany jest również granat WGD-1, składający się z obudowy wykonanej z tarnamidu, wewnątrz której znajduje się materiał pirotechniczny. W dolnej części obudowy jest gniazdo, w

168 564 którym umieszczony jest układ miotająco-zapłonowy. Granat wytwarza obłok dymu w wyniku detonacji mieszaniny pirotechnicznej po dotarciu do rejonu zadymiania. Czas trwania zasłony określony jest czasem rozpraszania obłoku dymu powstałego w wyniku wybuchu. Ze względu na wybuchowy charakter procesu, w którym wytwarzany jest dym, ma on dość wysoką temperaturę, która sprzyja szybkiemu rozpraszaniu się obłoku (unoszenie konwekcyjne). Ponadto, w warunkach wybuchu trudno jest zapewnić powstawanie w produktach przemiany cząsteczek dymu (sadzy) o dużej średnicy. Obniża to zdolność przesłaniania tak wytworzonego obłoku dla promieniowania w zakresie podczerwonym.

Znany jest również granat Tellur, który działa jako punktowe źródło dymu. Dym wydzielany jest przez otwory w obudowie granatu.

Pocisk do szybkiego stawiania zasłon aerodyspersyjnych i wytwarzania przestrzennych pozornych celów cieplnych według wynalazku zawiera łuskę, wewnątrz której w półcylindrach znajdują się brykiety pirotechniczne zamknięte od dołu przesłoną, a od góry denkiem.

Brykiety do wytwarzania zasłony aerodyspersyjnej mają kształt dysków lub dzielonych dysków z centralnym otworem, a w ich środkowej części, od dołu lub od góry, znajdują się wycięcia o kształcie walca lub wycięcia o kształcie ściętego stożka.

Brykiety do wytwarzania pozornych celów cieplnych mają kształt dysków z centralnym otworem, przy czym w dolnej części brykietów znajduje się wycięcie walcowe lub stożkowe, natomiast w ich górnej części są wycięcia, do umieszczania spadochronu,o kształcie pierścienia.

W środkowej części denka, od strony wewnętrznej, umieszczony jest pierścień centrujący wzmacniacz ognia. W tylnej części pocisku łuska połączona jest na zacisk z obudową obsady zapłonnika, w którą wkręcona jest obsada zapłonnika posiadająca w cenralnej części zapłonnik, do którego od strony tylnej pocisku przytwierdzona jest czasza kontaktowa. Nad zapłonnikiem znajduje się komora zapłonowa połączona kanałami przelotowymi z wolną przestrzenią, w której znajduje się ładunek miotający, spoczywający na membranie przykrywającej otwory wylotowe. W dolnej części bocznych ścianek obsady zapłonnika znajdują się otwory boczne. W centralnej części obudowy obsady zapłonnika znajduje się kanał, a w górnej części obudowy obsady zapłonnika, w wydrążeniu, znajduje się prochowy ładunek napędzający. Korzystne jest jeżeli w kanale znajduje się opóźniacz. W centralnej części przesłony metalowej, której średnica zewnętrzna jest równa zewnętrznej średnicy półcylindrów, znajduje się otwór, pod którym umieszczony jest wzmacniacz ognia.

Przedstawione rozwiązanie zapewnia krótki czas postawienia zasłony. Brykiety dymotwórcze zapalane są z minimalnym opóźniaczem w porównaniu z ładunkiem napędzającym. Czas dolotu brykietów na miejsce działania wykorzystywany jest na rozwinięcie procesu spalania mas dymotwórczych. Zasłona powstaje na znacznej powierzchni i ma charakter przestrzenny.

Konstrukcja łuski i układu miotająco-zapłonowego pocisku jest uniwersalna i może być wykorzystana po modyfikacji składu, masy i kształtu brykietów do wytwarzania pozornych celów cieplnych i zasłon przeciwdziałających wykorzystaniu elektronicznych środków rozpoznania pracujących w rozszerzonym zakresie promieniowania elektromagnetycznego.

Wynalazek zostanie bliżej objaśniony na podstawie przykładowych rozwiązań przedstawionych na rysunku, którego fig. 1 przedstawia ogólną budowę pocisku bez opóźniacza, fig. 2 kształt brykietów służących do wytwarzania zasłon dymnych, fig. 3 przedstawia kształt brykietów stosowanych do wytwarzania pozornych celów cieplnych, a fig. 4 przedstawia ogólną budowę pocisku z opóźniaczem.

Pocisk przedstawiony na fig. 1 składa się z metalowej łuski 1, wewnątrz której, w półcylindrach 2, znajdują się brykiety pirotechniczne 3, przykryte od góry denkiem 4, a od dołu zamknięte przesłoną 5. Od wewnętrznej strony denka znajduje się tekturowy pierścień 6, w którego środkowej części umieszczony jest wzmacniacz ognia 7. W tylnej części pocisku łuska połączona jest na zacisk z obudową obsady zapłonnika 8. W obudowę wkręcona jest obsada zapłonnika 9, w centralnej części której wkręcony jest zapłonnik 10, do którego od strony tylnej pocisku przytwierdzona jest czasza kontaktowa 11. Nad zapłonnikiem 10 znajduje się komora zapłonowa 12 połączona czterema kanałami przelotowymi 13 z wolną przestrzenią 14 pomiędzy obsadą zapłonnika 9, a obudową obsady zapłonnika 8. W wolnej przestrzeni 14 znajduje się

168 564 ładunek miotający 15. Ładunek spoczywa na membranie 16 przykrywającej osiem otworów wylotowych 17. Membrana 16 wykonana jest z papieru nabojowego. W dolnej części bocznych ścianek obsady zapłonnika znajduje się osiem otworów bocznych 18. W centralnej części obudowy obsady zapłonnika 8 znajduje się kanał 19. W górnej części obudowy obsady zapłonnika 8 w wydrążeniu 20 znajduje się prochowy ładunek napędzający 21. W centralnej części przesłony metalowej 5 znajduje się otwór 22, pod którym umieszczony jest wzmacniacz ognia 23. Zewnętrzna średnica przesłony 5 równa jest zewnętrznej średnicy półcylindrów 2.

Figura 2 przedstawia brykiety 3, służące do wytwarzania osłon dymnych. Mają one kształt dysków z centralnym otworem 24. W środkowej części brykietów, od dołu i od góry, znajdują się wycięcia o kształcie walca 25 lub wycięcia o kształcie ściętego stożka 26.

Figura 3 przedstawia brykiet służący do wytwarzania pozornych celów cieplnych. Ma on kształt dysku z centralnym otworem 24. W dolnej części brykietu znajduje się wycięcie stożkowe 26 a w jego górnej części wykonane jest wycięcie o kształcie pierścienia 27, do umieszczania spadochronu.

Centralne otwory 24 we wszystkich brykietach mają jednakową średnicę, tak że wewnątrz pocisku przedstawionego na fig. 1 powstaje kanał ogniowy 28.

Pocisk z opóźniaczem przedstawiony na fig. 4 ma podobną budowę do pocisku bez opóźniacza z tym, że w kanale 19 umieszczony jest opóźniacz 29.

Działanie pocisku

a) bez opóźniacza. Zapłonnik elektryczny 10 podpala ładunek prochowy 15. Gazy ze spalającego się ładunku 15 wystrzeliwują pocisku z lufy jednocześnie przedostają się one przez kanał 19 i powodują zapłon wzmacniacza ognia 23 oraz ładunku 21. Wybuch ładunku 21 powoduje wypchnięcie do góry półcylindrów 2, które odmykają denko pocisku 4. Razem z pierścieniem 6 i półcylindrami 2 wyrzucone zostają z łuski 1 brykiety 3. Wzmacniacz ognia 23 po zapaleniu wytwarza strumień ognia, który rozprzestrzenia się w kanale ogniowym 28 i ulega wzmocnieniu po zapaleniu górnego wzmacniacza ognia 7.

b) z opóźniaczem. Zapłonnik elektryczny 10 podpala ładunek prochowy 15. Gazy ze spalającego się ładunku 15 wystrzeliwują pocisk z lufy.. Jednocześnie następuje zapalenie opóźniacza 19. Po wypaleniu się opóźniacza następuje zapłon wzmacniacza ognia 23 oraz ładunku 21. Wybuch ładunku 21 powoduje wypchnięcie do góry półcylindrów 2, które odmykają denko.

168 564

Fig. 4


I I

I I I k
	I
I_I
	I
I_l
	T
_I -li.
	L
i i ; i r
	L i2
I_I_s_I_t
	—C L
I I_I
	I I
I i l
	~Γ^-
I_I
	T i
i \ I \ ^! i Λ

• '•-►'β · · w-r*

168 564

Fig. 3

168 564

Fig. 2

168 564

Fig.1

-^1 -	i	-¹


1 1 1 1

i i	1 I

1	1

i 1 1 1_

1	1

1111_
	—i—
L .. J
	i
1....... □
	i
1 1 3 ι
	!
			1

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 1,50 zł

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Pocisk do szybkiego stawiania zasłon aerodyspersyjnych i wytwarzania przestrzennych pozornych celów cieplnych zawierający łuskę, wewnątrz której, w płaszczu, umieszczony jest materiał pirotechniczny, ładunek miotający oraz układ zapłonowy, znamienny tym, że wewnątrz łuski, w półcylindrach (2), znajdują się brykiety pirotechniczne (3), zamknięte od dołu przesłoną (5), a od góry denkiem (4) w środkowej części którego, od strony wewnętrznej, umieszczony jest pierścień (6) centrujący wzmacniacz ognia (7), natomiast w tylnej części pocisku łuska (1) połączona jest na zacisk z obudową obsady zapłonnika (8), w którą wkręcona jest obsada zapłonnika (9) posiadająca w centralnej części zapłonnik (10), do którego od strony tylnej pocisku przytwierdzona jest czasza kontaktowa (11), a nad nim znajduje się komora zapłonowa (12) połączona kanałami przelotowymi (13) z wolną przestrzenią (14), w której znajduje się ładunek miotający (15), spoczywający na membranie (16) przykrywającej otwory wylotowe (17), zaś w dolnej części bocznych ścianek obsady zapłonnika znajdują się otwory boczne (18), natomiast w centralnej części obudowy obsady zapłonnika (8) znajduje się kanał (19), a w górnej części obudowy obsady zapłonnika (8), w wydrążeniu (20), znajduje się prochowy ładunek napędzający (21), natomiast w centralnej części przesłony metalowej (5) znajduje się otwór (22), pod którym umieszczony jest wzmacniacz ognia (23), przy czym zewnętrzna średnica przesłony (5) równa jest zewnętrznej średnicy półcylindrów (2).
2. Pocisk według zastrz. 1, znamienny tym, że w kanale (19) znajduje się opóźniacz (29).
3. Pocisk według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że brykiety (3) mają kształt dysków, lub dzielonych dysków z centralnym otworem (24), a w ich środkowej części, od dołu lub od góry, znajdują się wycięcia o kształcie walca (25), lub wycięcia o kształcie ściętego stożka (26).
4. Pocisk według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że brykiety (3) mają kształt dysków z centralnym otworem (24), przy czym w dolnej części brykietów znajduje się wycięcie walcowe lub stożkowe (26) natomiast w ich górnej części są wycięcia o kształcie pierścienia (27).