PL167169B1 - Sposób i filtr do oczyszczania powietrza w wyrobiskach górniczych - Google Patents

Abstract

2. Filtr do oczyszczania powietrza z zanieczyszczeń stałych i gazowych, zwłaszcza w górniczych wyrobiskach korytarzowych przewietrzanych zapomocą lutniociągów, znamienny tym, że składa się z co najmniej trzech warstw, z których jedną warstwę stanowi włóknina płaska (6) o gramaturze powyżej 15 g/m2, warstwę drugą włóknina pneumogg termiczna elektretowa (7) o gramaturze powyżej 20 g/m2, a warstwę trzecią włóknina (8) o Θ9 różnej grubości włókien, korzystnie od 1 do C© 6 dtx zależnej od natężenia zapylonego środowiska i od rozdrobnienia części stałych w C® powietrzu, przy czym gramatura tej włókniny nie może być mniejsza od 50 g/m2.

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób oczyszczania powietrza z zanieczyszczeń stałych i gazowych, przeznaczony zwłaszcza dla górniczych wyrobisk korytarzowych oraz filtr do stosowania tego sposobu.

W górnictwie podziemnym często zdarza się tak, że do przodka drążonego wyrobiska korytarzowego doprowadza się powietrze świeże z bardzo odległych wyrobisk, ponieważ w bezpośrednim sąsiedztwie tego wyrobiska powietrze jest zaneiczyszczone pyłem i gazami szkodliwymi dla zdrowia. W tym celu dotychczas stosuje się lutniociągi i wentylatory o dużej mocy, które zużywają duże ilości energii elektrycznej. Skuteczność przewietrzania drążonego wyrobiska korytarzowego w tym przypadku jest stosunkowo niewielka, ponieważ opory powietrza przepływającego przez lutniociąg rosną wraz z jego długością i średnicą. Taki sposób doprowadzania powietrza świeżego jest dość kosztowny, a przy tym kłopotliwy, bo wymaga dużej szczelności lutniociągu. Często bowiem zdarza się, że ilość powietrza doprowadzonego do przodka jest za mała w stosunku do potrzeb. Gdy tymczasem w bezpośrednim sąsiedztwie drążonego wyrobiska istnieje dostateczna ilość powietrza wymagająca jednak odpowiedniego uzdatnienia to jest przygotowania go i oczyszczenia tak, aby jego skład chemiczny odpowiadał normom górniczych przepisów bezpieczeństwa pracy.

W procesie podziemniej eksploatacji złóż często też zdarza się, że niektóre czynności trzeba wykonywać w atmosferze zanieczyszczonej pyłami lub skażonej gazami szkodliwymi dla zdrowia. Dotychczas, jeżeli nie można było zapewnić dopływu powietrza świeżego, prace te wykonywano w tlenowych aparatach izolujących-na zasadach akcji ratowniczych.

Opisane wyżej niedogodności usuwa całkowicie sposób oczyszczania powietrza będący przedmiotem niniejszego wynalazku. Istota tego sposobu polega na tym, że w bezpośrednim sąsiedztwie drążonego wyrobiska korytarzowego na wlocie lutniociągu zasysane powietrze przepuszcza się najpierw przez warstwy pochłaniające zanieczyszczenia stałe, a potem przez warstwy pochłaniające zanieczyszczenia gazowe. Na koniec zaś tak oczyszczone powietrze dostarcza się do miejsca jego przeznaczenia. Taki sposób oczyszczania powietrza stwarza możliwość bezpośredniego pobierania powietrza i wykonywania różnych robót w warunkach bezpiecznych.

Przedmiotem wynalazku jest również filtr do oczyszczania powietrza z zanieczyszczeń stałych i gazowych, zwłaszcza w górniczych wyrobiskach korytarzowych. Istotą tego filtra jest to, że składa się on z co najmniej trzech warstw, z których jedną warstwę stanowi włóknina płaska o gramaturze powyżej 15 g/m2, warstwę drugą włóknina pneumotermiczna elektretowa o gramaturze powyżej 20 g/m2, a warstwę trzecią włóknina o różnej grubości włókien, korzystnie od 1 do 6dtx.

167 169

Grubość i ilość tych włókien jest zależna od natężenia zapylonego środowiska i od rozdrobnienia części stałych w powietrzu, przy czym gramatura tej włókniny nie może być mniejsza niż 50 g/m². Zaletą filtra o takiej konstrukcji między innymi jest stosunkowo duża skuteczność __z — __^pi w .....-«z- Tzla --„nio ~ a „V h puwicihd wiuwuu w ma^uŁcnidui o^uuuv^^vn wcu^mv^uu-u*uuaw^n j aw a w innych urządzeniach odpylająco-klimatyzacyjnych.

Przedmiotem wynalazku jest dokładniej wyjaśniony na załączonym rysunku, na którym fig. 1 przedstawia wentylację lutniową wyrobiska korytarzowego z filtrem umieszczonym w śluzie wentylacyjnej, fig. 2 - podobną wentylację z filtrem umieszczonym na wlocie powietrza do lutniociągu, fig. 3 - filtr w częściowym przekroju umieszczony na wlocie powietrza na lutni z siatki, fig. 4 - taki sam filtr umieszczony na lutni perforowanej, fig. 5 - fragment tkaniny filtrującej, fig. 6 - filtr z zgrzewanym obrzeżem, a fig. 7 - filtr umieszczony wewnątrz elementu tłoczącego powietrze.

Jak uwidoczniono na rysunku wentylacja lutniowa wyrobisk korytarzowych, za pomocą której doprowadza się powietrze z rejonu zapylonego lub zawierającego domieszki szkodliwe dla zdrowia składa się z ciągu lutni 1 i wentylatora 2. Wentylator ten, w zależności od sposobu przewietrzania przodka może być umieszczony; na początku lutniociągu, przy wentylacji tłoczącej lub na końcu, przy wentylacji ssącej. Jeżeli zachodzi potrzeba dostarczenia powietrza do przodka drążącego wyrobiska korytarzowego z rejonu zapylonego wówczas najpierw powietrze to musi być oczyszczone z zanieczyszczeń stałych i gazowych. W tym celu, w zależności gdzie zanieczyszczenia te występują umieszcza się filtr 3. Najkorzystniej jest filtr taki umieścić na specjalnej końcówce lutni wykonanej z siatki metalowej 4 lub z blachy perforowanej 5. Przy stosowaniu wentylacji tłoczącej końcówkę lutni 4, 5 umieszcza się przed wentylatorem 2, a filtr 3 zakłada się na powierzchnię zewnętrzną tej końcówki.

Tkanina filtra składa się z co najmniej trzech warstw. Jedną warstwę stanowi włóknina płaska 6 o gramaturze powyżej 15 g/m2. Warstwę następną, złożoną z kilku części, stanowi włóknina pneumotermiczna elektretowa 7 o gramaturze powyżej 20 g/m2. Natomiast warstwa trzecia, pyłochłonna wykonana jest z włókniny 8 o różnej grubości włókien, korzystnie od 1 do 6 dtx. Dobór grubości tych warstw oraz grubości włókien jak i ich ilość są zależne od natężenia przepływu powietrza i jego zapylenia, przy czym wraz ze stopniem rozdrobnienia części stałych w powietrzu zmniejsza się również średnica włókien w tej włókninie. Jednak gramatura tej włókniny nie powinna być mniejsza niż 50 g/m2. Wszystkie warstwy i ich części wchodzące w skład filtra zgrzewa się na obrzeżach tak, aby można było uzyskać pożądany kształt odpowiedni dla urządzenia, w którym filtr ten będzie stosowany. I tak np. dla lutniociągu przewietrzającego wyrobisko korytarzowe będzie to filtr rurowy, lub rurowy z zaślepionym dnem. Natomaist dla hełmów z wymuszonym nawiewem powietrza filtr będzie miał kształt worka o zgrzewanych z trzech stron obrzeżach.

Oczyszczanie powietrza z zanieczyszczeń stałych i gazowych dla wyrobisk górniczych, zwłaszcza wyrobisk korytarzowych przewietrzanych za pomocą lutniociągów, zgodnie z wynalazkiem odbywa się w następujący sposób. BezpośrednioTna wlocie lutniociągu, przed wentylatorem 2, umieszcza się filtr 3 złożony z kilku warstw włókien. Filtr ten szczelnie obejmuje końcówkę lutni 4, 5 wykonaną z materiału sztywnego o dużej przepuszczalności. W zależności od tego jakiego rodzaju zanieczyszczenia zawiera zasysane powietrze filtr może mieć różną ilość warstw, z których przynajmniej jedna warstwa włókniny jest nasycona substancją pochłaniającą szkodliwe zanieczyszczenia gazowe. W przypadku, gdy oczyszczane powietrze jest tłoczone przez filtr może on mieć kształt worka o układzie włóknin w kolejności odwrotnej.

4 2 1

Fig.3

Fig.4

Fig. 7

r r.r

Fig.2

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 1,50 zł

Claims (2)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób oczyszczania powietrza z zanieczyszczeń stałych i gazowych, zwłaszcza w górniczych wyrobiskach korytarzowych przewietrzanych za pomocą lutniociągów, znamienny tym, że bezpośrednio na wlocie lutniociągu zasysane powietrze najpierw przepuszcza się przez warstwy pochłaniające zanieczyszczenia stałe, a potem przez warstwy pochłaniające zanieczyszczenia gazowe, po czym tak oczyszczone powietrze dostarcza się do miejsca zużycia.
2. 2. Filtr do oczyszczania powietrza z zanieczyszczeń stałych i gazowych, zwłaszcza w górniczych wyrobiskach korytarzowych przewietrzanych za pomocą lutniociągów, znamienny tym, że składa się z co najmniej trzech warstw, z których jedną warstwę stanowi włóknina płaska (6) o gramaturze powyżej 15 g/m², warstwę drugą włóknina pneumotermiczna elektretowa (7) o gramaturze powyżej 20 g/m2, a warstwę trzecią włóknina (8) o różnej grubości włókien, korzystnie od 1 do 6 dtx zależnej od natężenia zapylonego środowiska i od rozdrobnienia części stałych w powietrzu, przy czym gramatura tej włókniny nie może być mniejsza od 50g/m2.