Wynalazek dotyczy sposobu sporzadza¬ nia filmów dzwiekowych, rejestrowania drgan lub napiec elektrycznych, drgan me¬ chanicznych i t. d.Rejestracja dzwieków na tasmie filmo¬ wej droga fotograficzna odbywa sie w ten sposób, ze pradl elektryczny z mikrofonu, wzglednie wzmacniacza, wahajacy sie w natezeniu odpowiednio do wahan fal glo¬ sowych, przez które zostal wzbudzony, wprowadza sie do wentyla swietlnego, któ¬ ry przeksztalca wahania tego pradu, wzgled¬ nie napiec, na (wahania natezenia lub polo¬ zenia swiatla. Swiatlo, skierowane na prze¬ biegajaca ze stala szybkoscia tasme filmo¬ wa, uksztaltowane w postaci waskiego pa¬ ska, naswietla ja z rózna sila, wzglednie w róznych miejscach, co po wywolaniu tasmy staje sie widocznem jako fotogram ciagly, zmienny co do gestosci stratu srebrowego lub co do wielkosci powierzchni, pokrytej stratem. Fotogram taki lub jego kopja, przepuszczony nastepnie przez odpowiedni przyrzad odtwarzajacy dzwieki, powoduje w nim powstawanie takich samych wahan pradu elektrycznego, jak te, które poslu¬ zyly uprzednio do sporzadzenia zapisu.Prad ten po wzmocnieniu zostaje doprowa¬ dzony db glosnika, gdzie zpowrotem zmie¬ nia sde na fajle glosowe.Istota niniejszego wynalazku jest od¬ mienny sposób zamiany wahan wzmocnio¬ nego pradu mikrofonowego na wahania swietlne.„Kamera dzwiekowa", w której odby¬ wa sie ta zamiana i rejestracja, sklada sie z trzech zasadniczych czesci: 1) stalego zródla swiatla wraiz z urza-dzemem sluzacem do tego, by pasmo swia¬ tla, padajace na materjal swiatloczuly, przedstawialo sie W postaci bardzo waskie¬ go paska, ustawionego swoja osia dluga prostopadle do kierunku poruszania sie tasmy; 2) urzadzenia, sluzacego do zamiany wzmocnionego pradu mikrofonowego na od¬ powiednie drgania mechaniczne, które ste¬ ruja swiatlo za posrednictwem odpowied¬ niej zatyczki; 3) urzadzenia do przesuwania tasmy filmowej lub tez innego materjalu swiatlo¬ czulego.Zródlem swiatla moze byc lampa zaro¬ wa, zasilana pradem stalym, lub tez jakie¬ kolwiek inne, dajace swiatlo o stalem na¬ tezeniu. Celem wytworzenia waskiego pa¬ ska swietlnego, uzywa sie maski z mate- rjialu nieprzezroczystego z wycieta szczeli¬ na albo ukladu soczewek cylindrycznych.W pierwszym wypadku sprawia duze trud¬ nosci techniczne wykonanie tak waskiej szczeliny, która, pomijajac mozliwe nie¬ dokladnosci w wykonaniu, ma te wade, ze sie latwo zaprósza, co uniemozliwia dzia¬ lanie aparatury. Zeby tego uniknac, mozna uzyc szczeliny kilkakrotnie wiekszej, na¬ stepnie pomniejszyc ja diroga optyczna na tasme. W wypadku, gdzie idzie o droge optyczna uzyskania paska, nalezy odróznic dwie mozliwosci, w zaleznosci od umie¬ szczenia zatyczek: albo wytwarza sie pa¬ sek swietlny wprost na tasmie, albo tez wytwarza sie wpierw pasek wiekszych roz¬ miarów (optyczny), który nastepnie rzutu¬ je [sie w zmniejszeniu na tasme.Zamiana pradu na drgania mechaniczne odbywa sie na zasadzie elektrodynamicz¬ nej. Prad, przeplywajacy przez solenoid wolno zawieszony w polu magnetycznem, powoduje wahania solenoidu w zaleznosci i proporcjonalnie do zmian natezenia pra¬ du. Do solenoidu przytwierdzona jest tewa- le zatyczka, która wykonuje drgania wraz z solenoidem. Wolny brzeg zatyczki, wy¬ ciety w odpowiedni ksztalt, wchodzi w dro¬ ge swiatla i, zaslaniajac lub odslaniajac je, powoduje jego dirganie. Zaleznie od umiej¬ scowienia zatyczki i od formy wyciecia jej brzegu zaslaniajacego, mozna otrzymac za¬ pis „poprzeczny" (longuer vairiable-densite fixe, Transveinsalveirfahren), ,,cieniowany" (longuer fixe-densite variable, Intenisitats- verfahren) lufo wreszcie ich kombinacje.Jezeli np. brzeg zatyczki jest prosty i usta¬ wiony równolegle do brzegów szczeliny swietlnej, wtenczas zatyczka, drgajac, po¬ woduje wahania nasilenia swiatla na calej dlugosci szpary równomiernie. Wynikiem tego ustawienia bedzie zapis cieniowany, przedstawiony na fig. 1, gdzie 1 oznacza koniec solenoidu, 2 — zatyczke umieszczo¬ na na solenoidlzie, 3 — szczeline swietlna w masce, 4 — zapis cieniowany. Jezeli brzeg zatyczki bedzie ustawiony pod katem do brzegów szczeliny swietlnej, fig. 2, otrzy¬ mamy zapis poprzeczny 4. Przy stosunko¬ wo dlugiej szczelinie swietlnej wahania so¬ lenoidu moga byc w tym wypadku stosun¬ kowo' male, gdyz sa niejako kompensowane katem miedzy brzegiem zatyczki a osia dluga szczeliny swietlnej. Im ten kat bedzie bardziej ostry, tern mniejsze wychylenie solenoidu wystarczy do zupelnego zakrycia szczeliny.Przekraczajac pewien stopien w zmniej¬ szaniu tego kata, nie otrzymuje sie juz czy¬ stego zapisu poprzecznego, lecz kombinacje poprzecznego z cieniowanym, fig. 3. Jezeli sama konstrukcja solenoidu nie dozwala na wieksze wychylenia, a ze wzgledów fo^ totechnicznych jest pozadany zapis po¬ przeczny, wtedy mozna wolny brzeg za¬ tyczki wyksztalcic w postaci, jak na fig. 4.Otrzyma sie wtedy zapis poprzeczny po¬ dwójny, fig. 4, 4, gdzie zabki czarne sa niz¬ sze, niz poprzednio, sa jednak dwukrotnie powtórzone, co przy projekcji ma ten sam skutek.Wolny brzeg zatyczki moze byc rów¬ niez wyksztalcony w postaci krzywej. Wten sposób mozna osiagnac, ze tony wyso¬ kie, czyli drobne wahania solenoidu, przy równej sile tonów wysokich i niskich, beda przewazaly na'd! niskiemi, czyli nad1 wiek- szemi wahaniami solenoidu. Tym sposobem mozna równiez wyrównywac niektóre trud¬ nosci, nastreczane przez wlasciwosci warstw swiatloczulych.Analogicznie do tego, co bylo podane o grupie sposobów poprzecznych, mozna po¬ stepowac i w sposobie cieniowanym. Wte¬ dy jednakowoz zatyczka nie jest nieprze¬ zroczysta, lecz przedstawia sie jako szary klin, zasuwajacy sie, wzglednie odsuwaja¬ cy sie z dirogi swiatla, fig. 5. Stopien za¬ ciemnienia klina bedzie wtedy wzrastal wedlug pewnej zadanej krzywej, analo¬ gicznej do formy wyciecia wolnego brzegu zatyczki nieprzezroczystej.Zamiast jednego solenoidu i zatyczki mozna uzyc wiekszej ich ilosci, przyczem poszczególne solenoidy sa strojone na róz¬ ne zakresy wahan i steruja te sama wiazke promieni lub wspólnie poruszaja jedna za- tyczke.Zatyczka moze byc polaczona ze sole- noidem systemem dzwigniowym lub wyko¬ nywac ruchy obrotowe. Jezeli idzie o wy¬ razne odbicie brzegu zatyczki na tasmie (sposób poprzeczny), moze ona byc umie¬ szczona albo tuz nad sama tasma, albo tuz nad lub pod szczelina w masce, wzglednie w tern miejscu systemu optycznego, gdzie wiazka przecinajacych sie promieni tworzy niejako idealna szczeline swietlna. Jezeli chodzi o mniej ostre odbicie zatyczki (spo¬ sób cieniowany), umieszcza sie zatyczke, wzglednie klin szary, w miejscu, gdzie wiazka promieni posiada grubosc lub sze¬ rokosc odpowiednia w stosunku do wielko¬ sci wahan solenoidu lub do dlugosci uzy¬ tego klina szarego.Mechanizm, poruszajacy materjal swia¬ tloczuly, musi przesuwac go z pewna jed¬ nostajna szybkoscia. Zródlem sily moze byc silnik elektryczny, sprezyna i t. d. Ja¬ ko materjal swiatloczuly moze sluzyc ta¬ sma filmowa, tasma papierowa swiatloczu¬ la, wirujaca (jak w gramofonie) plyta fo¬ tograficzna i t. d. PL