PL159299B1 - Zlacze kablowe PL - Google Patents

Abstract

1. Zlacze kablowe do laczenia zyl kabli i przewodów elektroenergetycznych, wyposazo- ne w stozkowy element stykowo dociskowy oraz w tuleje stanowiace koncówki laczonych przewodów, znamienne tym, ze sklada sie z lacznika (1) oraz symetrycznie wzgledem niego usytuowanych tulei (2), przy czym lacznik (1) jest wykonany w postaci walka o stozkowych koncówkach (4), na którego powierzchni sa wykonane dwa obwodowo nagwintowane zgrubienia (5) o przeciwbieznych gwintach, pomiedzy którymi jest usytuowane przeweze- nie (6) o przekroju poprzecznym w ksztalcie wielokata, natomiast wewnetrzna powierzch- nia kazdej z tulei (2) ma z jednej strony gwint (7), z drugiej strony obwodowy garb (8), a na zewnetrznej powierzchni od strony gwintu (7) sa wykonane dwa przeciwlegle wybrania (9). F ig. 1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest złącze kablowe przeznaczone do łączenia żył kabli i przewodów elektroenergetycznych o przekroju żyły powyżej 16 mm² w skrzynkach zaciskowych oraz w mufach kablowych, znajdujących zastosowanie w praktyce górniczej, w dołowych sieciach elektrycznych.

Znane jest z polskiego opisu patentowego nr 134588 wodoszczelne złącze rozłączne do łączenia odcinków kabli jednożyłowych w izolacji gumowej pracujących w środowisku wodnym. Złącze składa się z dwóch części montowanych na końcach kabli, z których każda od strony ich łączenia ma otwór z gwintem, jedna z gwintem prawym a druga z gwintem lewym, w które to otwory po połączeniu jest wkręcona śruba mająca na końcach z jednej strony gwint prawy a z drugiej strony gwint lewy. Śruba ta ma w środkowej części wieloklin, na którym to wieloklinie jest umieszczona tuleja izolacyjna mająca boczne powierzchnie w przekroju w kształcie klinów. Boczne powierzchnie obu łączonych części złącza mają wgłębienia dostosowane do kształtu bocznych powierzchni tulei izolacyjnej.

Ponadto, z polskiego opisu patentowego nr 138445 jest znane złącze przewodów spawalniczych zawierające zespół gniazdowy oraz zespół wtykowy realizujące zestyk elektryczny poprzez skręcanie dwudzielnej obudowy. Ujawnione złącze charakteryzuje się tym, że jeden z zespołów, wtykowy albo gniazdowy, stanowi luźny element pośredniczący, zaś drugi zespół składa się z dwóch tulei, których powierzchnie stykowe są negatywami powierzchni stykowych elementu pośredniczącego. Korzystne jest, gdy element pośredniczący jest symetryczny względem płaszczyzny prostopadłej do osi wzdłużnej złącza, a współpracujące z nim tuleje są identyczne. Styk jest uzyskiwany bezpośrednio na odizolowanym przewodzie umieszczonym w tulei, poprzez zaciskanie odizolowanych końcówek przewodu między powierzchniami stykowymi zespołu wtykowego i zespołu gniazdowego. Stanowiący luźny element pośredniczący opisanego złącza, element stykowo dociskowy ma korzystnie postać podwójnego stożka o wspólnej podstawie, zaś dwudzielna obudowa składa się z dwóch identycznych elementów połączonych rozłącznie przy pomocy gwintowanej tulei.

159 299

Wspólną wadą obu ujawnionych rozwiązań jest ich skomplikowana budowa oraz duża ilość elementów składowych użytych do budowy przedmiotowych złącz. Związana z tym jest duża materiałochłonność i pracochłonność wykonania, a ponadto uzyskanie pewnego i niezawodnego połączenia pomiędzy dwoma łączonymi odcinkami kabla wymaga bardzo precyzyjnej obróbki mechanicznej elementów składowych obu złącz, bowiem każda deformacja powierzchni stykowych powoduje zmniejszenie obszaru przylegania, a tym samym wzrost oporów elektrycznych na złączu.

Złącze kablowe według wynalazku składa się z łącznika wykonanego w kształcie wałka o stożkowych końcówkach oraz z dwóch tulei tworzących końcówki dla łączonych żył kabla elektroenergetycznego. Na cylindrycznej powierzchni wałka są wykonane dwa obwodowe zgrubienia zaopatrzone w przeciwbieżne gwinty. Między nagwintowanymi zgrubieniami jest usytuowane przewężenie o przekroju poprzecznym w kształcie wielokąta. Wewnętrzna powierzchnia każdej tulei ma z jednej strony gwint, a z drugiej strony obwodowy garb. Gwint na wewnętrznej stronie tulei umożliwia połączenie jej z łącznikiem, natomiast obwodowy garb umożliwia pewne zaciśnięcie rozplecionej żyły kabla pomiędzy stożkową powierzchnią końcówki łącznika a ścianką tulei. Na zewnętrznej powierzchni każdej tulei, od strony nagwintowanej, są wykonane dwa przeciwległe wybrania umożliwiające nałożenie płaskiego klucza w trakcie operacji skręcania złącza.

Drugim przykładem realizacji złącza kablowego według wynalazku jest złącze przeznaczone do przyłączania żyły kabla do szyny prądowej w skrzynce zaciskowej.

Złącze jest wyposażone w łącznik mający od strony przyłączanego kabla stożkową końcówkę przechodzącą w nagwintowane, obwodowe zgrubienie. Z drugiej strony tego zgrubienia złącze ma element o przekroju poprzecznym w kształcie wielokąta, który przechodzi w oporowy krążek zakończony nagwintowanym trzpieniem.

Zaletą złącza kablowego według wynalazku jest jego nieskomplikowana konstrukcja, mała masa i małe gabaryty umożliwiające stosowanie opisanej konstrukcji w mufach kablowych typu Scotch, które nie posiadają złącz fabrycznych. Mała ilość elementów składowych zapewnia proste i szybkie wykonanie połączeń w sieci elektrycznej na dole kopalni, co ma szczególne znaczenie ze względu na niemożliwość stosowania w warunkach dołowych konwencjonalnych złączy lutowanych bądź prasowanych. Ponadto, przedmiotowa konstrukcja zapewnia uzyskanie dużej wytrzymałości mechanicznej łączonych odcinków kabli lub przewodów na rozrywanie, przy jednoczesnym zachowaniu wymaganych parametrów elektrycznych.

Przedmiot wynalazku w przykładowym wykonaniu jest pokazany na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia półprzekrój i półwidok osiowy złącza kablowego wraz z odcinkami łączonego kabla, fig. 2 - półwidok i półprzekrój tulei, fig. 3 - widok boczny tulei od strony nagwintowanej, natomiast fig. 4 przedstawia widok złącza przeznaczonego do połączenia żyły kabla elektroenergetycznego z szyną prądową w skrzynce zaciskowej, zaś fig. 5 - półwidok i półprzekrój osiowy złącza kablowego połączonego z szyną prądową.

Złącze kablowe według wynalazku jak pokazano na fig. 1 rysunku, składa się z łącznika 1 oraz z dwóch tulei 2 tworzących zakończenia odcinków łączonego kabla 3. Łącznik 1 jest wykonany w postaci wałka o wyprofilowanych stożkowo końcówkach 4. Na powierzchni cylindrycznej części łącznika 1 są wykonane dwa nagwintowane zgrubienia 5 o przeciwbieżnych zwojach gwintu. Przewężenie 6 łącznika 1 usytuowane pomiędzy zgrubieniami 5 ma w przekroju poprzecznym kształt wielokąta foremnego. Na wewnętrznej powierzchni każdej z tulei 2 jest wykonany z jednej strony gwint 7 służący do połączenia tulei 2 z łącznikiem 1 za pośrednictwem nagwintowanego zgrubienia 5. Z drugiej strony tulei 2, na jej wewnętrznej powierzchni jest wykonany obwodowy garb 8, który umożliwia zaciśnięcie rozplecionej żyły kabla 3 we współpracy ze stożkową powierzchnią końcówki 4 łącznika 1. Na zewnętrznej powierzchni tulei 2, od strony gwintu 7, są wykonane dwa naprzeciwległe wybrania 9 umożliwiające nałożenie płaskiego klucza.

W innym przykładzie realizacji złącza kablowego według wynalazku, przeznaczonego w szczególności do połączenia żyły kabla z szyną prądową w skrzynce zaciskowej, złącze ma łącznik la zakończony od strony przyłączowej kabla 3 stożkową końcówką 4 - co uwidoczniono na fig. 4 rysunku. Stożkowa końcówka 4 przechodzi w nagwintowane zgrubienie 5, z którego drugiej strony jest wykonany element 10 o przekroju poprzecznym w kształcie wielokąta. Od strony przyłącza

159 299 szynowego 13, za elementem 10 jest usytuowany oporowy krążek 11 zakończony nagwintowanym trzpieniem 12. Ponadto, złącze jest wyposażone w tuleję 2 nakładaną na zakończenie przyłączanego kabla 3. Na wewnętrznej powierzchni tulei 2 jest wykonany z jednej strony gwint 7 służący do trwałego połączenia tulei 2 z łącznikiem la za pośrednictwem nagwintowanego zgrubienia 5. Z drugiej strony tulei 2, na jej wewnętrznej powierzchni, jest wykonany obwodowy garb 8 umożliwiający zaciśnięcie rozplecionej żyły kabla 3 we współpracy ze stożkową powierzchnią końcówki łącznika la. Na zewnętrznej powierzchni tulei 2, od strony gwintu 7, są wykonane dwa naprzeciwległe wybrania 9.

Łączenie dwóch odcinków kabla elektroenergetycznego za pomocą złącza kablowego według wynalazku polega na tym, że odizolowane końcówki kabla 3 z rozplecioną żyłą wprowadza się do tulei 2 od strony nienagwintowanej, po czym wkręca się łącznik 1 w nagwintowaną część tulei 2, powodując tym samym przesuwanie się stożkowej powierzchni końcówek 4 i dociskanie rozplecionej żyły kabla 3 do wewnętrznej powierzchni tulei 2. Wygięcie rozplecionej żyły kabla 3 powstające podczas tej operacji na garbie 8 usytuowanym wewnątrz tulei 2 zapobiega przypadkowemu wysunięciu się żyły kabla 3 z tulei 2.

W przypadku konieczności przyłączenia żyły kabla 3 do szyny prądowej 13 w skrzynce zaciskowej stosuje się złącze kablowe zrealizowane według przykładu przedstawionego na fig. 4 i fig. 5 rysunku. Operacja połączenia żyły kabla 3 złącznikiem la jest analogicznajak w przykładzie łączenia dwóch odcinków kabla 3. Po połączeniu łącznika la z rozplecioną żyłą kabla 3 nagwintowany trzpień 12 złącza wprowadza się w otwór prądowej szyny 13 i mocuje się za pomocą nakrętki 14 stosując przy tym podkładkę zwykłą 15 oraz podkładkę sprężystą 16.

159 299

Zakład Wydawnictw UPRP. Nakład 90 egz. Cena 10 000 zł

Claims (2)

1. Zastrzeżenia pa tento w e

   1. Złącze kablowe do łączenia żył kabli i przewodów elektroenergetycznych, wyposażone w stożkowy element stykowo dociskowy oraz w tuleje stanowiące końcówki łączonych przewodów, znamienne tym, że składa się z łącznika (1) oraz symetrycznie względem niego usytuowanych tulei (2), przy czym łącznik (1) jest wykonany w postaci wałka o stożkowych końcówkach (4), na którego powierzchni są wykonane dwa obwodowo nagwintowane zgrubienia (5) o przeciwbieżnych gwintach, pomiędzy którymi jest usytuowane przewężenie (6) o przekroju poprzecznym w kształcie wielokąta, natomiast wewnętrzna powierzchnia każdej z tulei (2) ma z jednej strony gwint (7), z drugiej strony obwodowy garb (8), a na zewnętrznej powierzchni od strony gwintu (7) są wykonane dwa przeciwległe wybrania (9).
2. 2. Złącze kablowe do łączenia żył kabli i przewodów elektroenergetycznych, wyposażone w stożkowy element stykowo dociskowy oraz w tuleję stanowiącą końcówkę łączonego przewodu, przeznaczone w szczególności do łączenia żył kabli i przewodów elektroenergetycznych z szynami prądowymi w skrzynkach zaciskowych, znamienne tym, że ma łącznik (la) zakończony od strony przyłączowej kabla stożkową końcówką (4) przechodzącą w nagwintowane zgrubienie (5), z którego drugiej strony jest wykonany element (10) o przekroju poprzecznym w kształcie wielokąta przechodzący w oporowy krążek (11) zakończony nagwintowanym trzpieniem (12), a ponadto jest wyposażony w tuleję (2), na której wewnętrznej powierzchni jest wykonany z jednej strony gwint (7), a z drugiej strony obwodowy garb (8), natomiast na zewnętrznej powierzchni tulei (2), od strony gwintu (7), są wykonane dwa przeciwległe wybrania (9).