PL150161B2 - Sposób badania przylepności na zimno klejów do produkcji płyt wiórowych - Google Patents

Description

POLSKA

RZECZPOSPOLITA

LUDOWA

OPIS PATENTOWY PATENTU TYMCZASOWEGO

150 161

Patent tymczasowy dodatkowy do patentu nrZgłoszono: 87 02 24 (P. 264282)

Int. Cl.⁴ G01N 33/46

Pierwszeństwo CZYTELNIA

URZĄD

PATENTOWY

PRL

Zgłoszenie ogłoszono: 88 02 18

Opis patentowy opublikowano: 1990 08 31

Twórcy wynalazku: Tadeusz Drouet, Irena Gierlińska

Uprawniony z patentu tymczasowego: Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego Akademia Rolnicza,

Warszawa (Polska)

Sposób badania przylepności na zimno klejów do produkcji płyt wiórowych

Przedmiotem wynalazku jest sposób badania przylepności na zimno klejów używanych do produkcji płyt wiórowych.

Przylepność kleju na zimno w rozumieniu technologii płyt wiórowych jest to zdolność kleju w stanie ciekłym do łączenia wiórów.

Odpowiednia przylepność klejów umożliwia otrzymanie z zaklejonych i wstępnie sprasowanych na zimno wiórów kobierca, który może być bez uszkodzeń poddawany dalszym etapom obróbki technologicznej.

Znany sposób badania przylepności klejów na zimno według Pagononi polega na zaklejeniu wiórów o wilgotności 1% klejem o stężeniu 55% w ilości 10% suchej żywicy w stosunku do suchych wiórów (wilgotność wiórów zaklejonych wynosi w tym przypadku 8%), formowaniu próbki walcowej o średnicy 50 mm i masie 30 g pod ciśnieniem 2,5 i 5,0 MPa. Miarą przylepności jest siła niszcząca próbkę przy ściskaniu w kierunku prostopadłym do kierunu prasowania. Sposób ten wykazuje istotne wady a mianowicie: trudność jednoznacznego ustalenia wartości siły niszczącej próbkę walcowaną. W opisanym sposobie utrudnione jest formowanie próbki w przypadku wiórów o większej długości, szczególnie wiórów warstwy wewnętrznej z uwagi na małą średnicę próbki - 50 mm, znaczną głębokość matrycy oraz walcowy kształt próbki. Wilgotność wiórów zaklejonych odbiega od wartości występujących przy wytwarzaniu płyt wiórowych. W dotychczasowym sposobie nie bierze się pod uwagę określonej charakterystyki wiórów używanych do wykonania badań, wartości ciśnienia, lepkości badanego kleju, mających istotny wpływ na wartość siły niszczącej próbkę.

Celem wynalazku jest opracowanie sposobu badania przylepności na zimno klejów do produkcji płyt wiórowych pozbawionego powyższych niedogodności.

Sposób badania przylepności na zimno klejów do produkcji płyt wiórowych według wynalazku polegający na badaniu przylepności kleju na podstawie pomiaru siły niszczącej przy ściskaniu prostopadłym do kierunku prasowania próbek zaklejonych klejem charakteryzuje się, tym że

150 161 próbkę prostopadłościenną o grubości równej grubości kobierca przeznaczonego na płytę jednowarstwową zakleja się klejem o stałej lepkości i ilości suchej masy kleju w stosunku do suchej masy wiórów, mających po zaklejeniu stałą wilgotność, formuje się pod stałym ciśnieniem w ciągu określonego czasu a jej wytrzymałość bada się poprzez pomiar siły niszczącej przyłożonej do dłuższej wąskiej płaszczyzny prostopadle do kierunku prasowania próbki.

Sposób według wynalazku jest bliżej przedstawiony w przykładzie wykonania.

Przykład , Z badanej żywicy mocznikowo-formaldehydowej przygotowuje się roztwór o lepkości równej 100±10 mPa-s. Do przygotowania kobierca stosuje się wióry sosnowe o średniej grubości zawierającej się w przedziale 0,3-0,4 mm, przechodzące przez sito o Oczkach 4 mm i zatrzymujące się na sicie o oczkach 1 mm. Wilgotność wiórów suchych ustala się w zależności od stężenia uzyskanego roztworu żywicy. Przygotowany klej nanosi się na wióry w ilości 10% suchej masy żywicy,w stosunku do suchych wiórów. Wilgotność wiórów zaklejonych powinna wynosić 12±1%.Z zaklejonych wiórów forumuje się wycinek kobierca o wymiarach 150 X 70 mm i masie 113'g, odpowiadającej jednowarstwowej płycie o gęstości 650 kg/m³ grubości 16 mm i wilgotności 8%. Kobierzec prasuje się w formie przy nacisku 2580 daN w ciągu 2s. Po wyjęciu z formy i swobodnej dekomprymacji w ciągu 3 min,, próbkę obciąża się siłą ściskającą w kierunku równoległym do płaszczyzn, prostopadłym do kierunku prasowania z równomierną prędkością równą 30 mm/min. Wartość siły niszczącej wyznacza się z dokładnością do IN. Na podstawie wartości siły niszczącej określa się przylepność na zimno kleju używanego do produkcji płyt wiórowych.

Claims (1)

1. Zastrzeżenie patentowe

   Sposób badania przylepności na zimno klejów do produkcji płyt wiórowych polegający na badaniu przylepności kleju na podstawie pomiaru siły niszczącej przy ściskaniu prostopadłym do kierunku prasowania próbek z wiórów zaklejonych, znamienny tym, że próbkę prostopadłościenną o grubości równej grubości kobierca przeznaczonego na płytę jednowarstwową, zakleja się klejem o stałej lepkości i ilości suchej masy kleju w stosunku do suchej masy wiórów, mających po zaklejeniu stałą wilgotność, formuje się pod stałym ciśnieniem w ciągu określonego czasu, a jej wytrzymałość bada się poprzez pomiar siły niszczącej przyłożonej do dłuższej wąskiej płaszczyzny prostopadle do kierunku prasowania próbki.

   Zakład Wydawnictw UP RP. Nakład 100 egz. Cena 1500 zł