Przedmiot wynalazku niniejszego sta¬ nowi sztywna, mocna i trwala konstrukcja czesci, zawierajacych otwory dla srub w piastach kól z blachy, Piasta wedlug wynalazku wykazuje od¬ pornosc n,a znieksztalcenie.W tym celu uzyto rur, wlozonych w o- twory idla srub, laczacych nierozdzielnie przeciwlegle scianki piasty, na skutek spa¬ wania ich na calej rozciaglosci scianek i odpowiedniego wzmocnienia ze wzgledu na przejecie natezen nasrubków przymocowy- wujacych oraz przez zaopatrzenie rur w kadlubie samej piasty w wyskoki, które pozwalaja na umieszczenie nasrubków prfcymocowywujacych co najmniej w cze¬ sci w otworze na srube i osadzenie ich na samym wyskoku.Na zalaczonym rysunku przedstawiona jest najlepsza piasta z obecnie znanych postaci wykonania wynalazku, w poniz¬ szym zas opisie, jak i w poprzedzajacym go skrócie, podany jest najlepszy sposób zastosowania. Oczywiscie jednak zrozu¬ mialem jest, ze wynalazek moze miec in¬ ne postacie wykonania, ulegac pewnym zmianom i miec takze inne zastosowanie.Fig. 1 przedstawia widok zboku kola,zaopatwxie£o ^ piaste wedlug wyna¬ lazku, fig. 2 :— w wiekszej skali przekrój poprzeczny, wedlug promienia jednej scianki liakiej piasty wzdluz lftiji 2—2, oznaczonej na fig. 1, fig. 3 — przekrój jednego odcinka z otworem dla sruby, u- mieszczohego w maszynie do spawania, fig. 4 — przekrój szczególu w czasite wy¬ robu kola w stadjum poprzedzajacem stan przedstawiony na fig. 3, fig. 5 — przekróij podluzny rury .przed wlozeniem jej na wlasciwe miejsce i pszed spojeniem, fig. 6 i 8 przedstawiaja widoki podobne do fig. 2, jednak z ipewnemi zmianami, fig. 7 i 9 — widoki odmiany rury podobnej do pWedtetawionej ma fig. 5 w zastosowaniu ido kd(nstrukcyj, przedstaWonych na fig. 6 i 8, fig. 10 i 11, — odmienne wykonanie w czesciówyin przekroju wedlug promienia, fig. 12 i 13 — szczególy naparstków w o- tworach na sruiby, stosowanych w kon¬ strukcji wedlug* fig. 10 i li.Kolo z blachy 11 jest typu artyleryj¬ skiego i sklada sie z prasowanych blasza¬ nych piasty 10 i szprych radjalnych 12.Kola z blachy wyrabia sie obecnie, spawa¬ jac razem dwie wytloczone czesci, stano¬ wiace kazda polowe kola, w srodkowej plaszczyznie 13.Zgodnie z niniejszym wynalazkiem przed ispawaniem, a podczas wytlaczania, zapomoca którego wytwarza sie polówki kola, wykrejpowuje sie przeciwlegle scian¬ ki czesci piasty nazewnatrz, jak to przed¬ stawiono liczbami 14 i 15. Przy tern samem lub przy nastepnem wytlaczaniu przebija sie otwory w czesci piasty oraz wygina ich kryzy 16 do wewnatrz dokola ich krawe¬ dzi, wobec czego kryza 16 czesci wewnetrz¬ nej posiada mniejsza srednice, niz kryza 16 czesci zewnetrznej. Dla kazdego otwo¬ ru na srube umieszcza sie pomiedzy kry¬ zami 16 (rure 17, posiadajaca pomiedzy koncami wystep 18, odpowiednie srednice konców rury sa zasadniczo równe sredni¬ com kryz 16, przyczem wewnetrzna jest mniejsza, zewnetrzna zas — wieksza. Ru¬ ra jest poczatkowo cokolwiek dluzsza, niz to jest niezbedne dla osadzenia pomiedzy wygietemu? kryzami' 16, oraz same kryzy 16 sa cokolwiek glebsze, niz to jest konieczne dla dokonania polaczenia z rura 17, wsku¬ tek czego zarówno rura 17, jak i kryzy 16 moga byc usuniete przy spawaniu plomie¬ niem. Wszystkie rury 17 laczy sie pnzez spawanie z jedna polówka wytloczonego kola, jak to przedstawiono na fig. 4. Przy spawaniu w calosc czesci kola 11, laczy sie ze soba dwie jego polówki, przyczem jedna zawiera juz spojone z nia rury 17, jak to przedstawiono na fig. 3. .Spawanie odbywa sie elektrycznie w tym samym czasie, w którym spawa sie polówki kola w calosc w srodkowej plaszczyznie 13; równoczesnie spawa sie i kryzy 16 dru¬ giej polowy kola z rura 17. Rura 17 jest przedluzona zapomoca walu 19, stanowia¬ cego czesc uchwytu laczacego lub na¬ parstka.Po oczyszczeniu polaczen pomiedzy kryzami 16 i rura 17, w mirze 17 osadza sie w polozeniu, przedstawionem na fig. 2, rurke wzmacniajaca 19', posiadajaca wy¬ giecie 20 i uzupelniajaca wystep rury 17 oraz jej odcinek o mniejszej srednicy.Rurke te umocowuje sie w tern polozeniu badz zapomoca scislego dopasowania, badz zapobioca scislego dopasowania i równo¬ czesnego spawania w wygieciu 20 lub w innych punktach.Calkowity ustrój przysrulbowuje sie do glównej kryzy 21, piasty zapomoca srub 22 i nakretek 23 w ksztalcie kapturków, zapuszczonych w wiekszej czesci w otwo¬ ry na sruby, utworzone przez rury 17 i po¬ laczony z niemi ustrój, pnzyczem ich ku¬ liste brzegi opieraja sie na wystepach i wy¬ gieciach 18—20. Pomiedzy rurami 17 i glówkami nakretek istnieje dostateczny luz, umozliwiajacy wlozenie klucza na na¬ kretke.Rury 17 moga byc zbudowane równiez — 2 —odmiennie, jak to przedstawiono na fig. 6.Odmiana ta polega na tetoi, ze wzmacnia¬ jace zgrubienie wygiecia 21* jest wykute wpro&t w materjale rury. W obydwóch konstrukcjach, przedstawionych na fig. 2 i 6 mozna zamknac przestrzen pomiedzy na¬ kretka i sciana otworu przez zwiekszenie nasrubka (liczba 24 na fig. 6), a to zasad¬ niczo w celu zapelnienia zewnetrznego konca otworu, skutkiem czego nasrdbek posiada glówke na klucz, wystajaca iz pla¬ szczyzny sciany kola nazewnatrz. Mozna równiez nadac rurze ksztalt stosunkowo ciezkiego, prostego przewodu 25 (fig. 8 i 9), którego jeden koniec jest zaopatrzony w pierscieniowy rowek 26, twolrzacy pier¬ scieniowe oparcie 27 idla kryizy 16, z któ¬ ra sie go spawa, na drugim zas koncu od wewnatrz wyrobione jest siedzisko 27* dla nakretki, od zetamairz zas — pierscienio¬ we oparcie 28 dla kryzy z niem spawanej.W tym przypadku nakretka 29 moze byc zaopatrzona w czesc gwintowana 30, aze¬ by polaczenie z czopem bylo pewniejsze.Czop jest tutaj krótszy z porównaniu z czopem uzywanym w kolach tarczowych lub z drutu/ Fig. 10—13 przedstawiaja dalsze dwie odmiany, stosowalne w szczególnosci przy cienkich piastach, maja bowiem na celu umozliwienie przymocowywania ich bez zmian zapomoca tych samych czopów i nakretek, których uzywa sie do przymo- cowywainia kól tartazowych, zaopatrzonych w stosunkowo bardzo plytkie odcinki srod¬ kowe, sluzace' do przymocowywania do kryz piasty.Zmiany przedstawione na fig. 10—12 polegaja na wygieciu nazewnatrz w miej¬ scu, oznaczonem liczba 31, wytloczonej ze* wnetfznej czesci kola oraz ma wygieciu do srodka wewnetrznej czesci 32 kola, przy- czem nadaje sie 'jej ksztalt stozka. Na¬ stepnie zewnetrzna czesc kola zagina sie dokola otworów na sruby do wewnatrz, ja1^ to oznaczono liczba 33, wewnetrzna zas, jak ,to oznaczano liczba 34, zagina sie nazewnatrz. Czesci 33—34 laczy sie zapo¬ moca naparstka 35 (fig. 12) o stosunkowo niewielkiej dlugosci spojonego z niemi. A- zeby spawanie to ulatwic, zaopatrzono czesc siedziskowa 271 w wystajaca kryze. 28, stósowana i w innych odmianach, wts szczególh;Osci w konstrukcji, przedstawio¬ nej na fig. 8, przyczem koniec wewnetrzny (fig. 12) skieroWany odwrotnie posiada odgieta kryze lub kolnierz do spawania 36, zasadniczo podobny do kryzy 28. Spoje¬ nia te jednak mie moga byc wykonane, do¬ póki' nie zdstana spojone razeim wytloczo¬ ne czesci kadluba kola. Naparstki sa za¬ opatrzone w boczne wystepy 39 wystaja¬ ce1 nazewnatóz kryzy 27 i stykajace sie z wewnetrzna scianka 15 odcinka 32, przy¬ legle do kryzy piasty. PL