PL150117B2 - Zraszacz do nawadniania upraw, zwłaszcza w ogrodnictwie - Google Patents

Description

OPIS PATENTOWY

150 117

POLSKA

RZECZPOSPOLITA

LUDOWA

PATENTU TYMCZASOWEGO

Patent tymczasowy dodatkowy do patentu nr--Zgłoszono: 88 05 24 (P. 272674)

Pierwszeństwo

URZĄD

PATENTOWY

PRL

Zgłoszenie ogłoszono: 89 03 06

Opis patentowy opublikowano: 1990 08 31

Int. Cl.⁴ A01G 25/02 B05B 1/26

Twórcy wynalazku: Ryszard Hołownicki, Waldemar Treder

Uprawniony z patentu tymczasowego: Instytut Sadownictwa i Kwiaciarstwa, Skierniewice (Polska)

Zraszacz do nawadniania upraw, zwłaszcza w ogrodnictwie

Przedmiotem wynalazku jest zraszacz do nawadniania upraw, zwłaszcza w ogrodnictwie.

Znane są zraszacze według opisu patentowego polskiego nr 131 312. Wykonane są z tworzywa sztucznego metodą wtryskową jako jeden niepodzielny element, składający się z korpusu wraz z dyszą i płytki uderzeniowej. Zraszacze według patentu nr 131 312 nie posiadają idealnie gładkiej powierzchni czołowej płytki uderzeniowej. Jednoelementowa konstrukcja tych zraszaczy powoduje, że na powierzchni płytki uderzeniowej powstają w trakcie wytwarzania, w miejscu łączenia się formy nierówności i zniekształcenia. Z powodu braku idealnej gładkości obserwuje się podczas pracy tych zraszaczy znaczne różnice w równomierności pokrycia gleby, zarówno w obrębie jednego zraszacza jak też pomiędzy poszczególnymi egzemplarzami. Jednoczęściowa budowa zraszacza powoduje też, że niemal każdy rodzaj uprawy wymaga innego rodzaju zraszcza. Ponadto zraszacze te charakteryzują się dużym wydatkiem wody w jednostce czasu. Poszczególne gleby posiadają zróżnicowaną przepuszczalność i zbyt duża dawka wody w krótkim okresie czasu powoduje nadmierne parowanie, a przy nawadnianiu stoków - erozję wodną gleby. Duży wydatek zraszaczy wymaga jednocześnie przewodów doprowadzających wodę o większych średnicach, co powoduje wzrost kosztów takiej instalacji.

Znane są też zraszacze, w których wielostrumieniowe nawadnianie o różnych, w zależności od potrzeb, kształtach powierzchni zraszanej uzyskuje się poprzez zastosowanie kilku typów wymiennych nasadek z różnorodnie wyprofilowanymi otworkami natryskowymi usytuowanymi na obwodzie nasadki. Wadą tych zraszaczy jest jednak często występujące zapychanie się otworków natryskowych.

Celem wynalazku jest wykonanie zraszacza o małym wydatku wody i znacznym zasięgu, którego konstrukcja pozwoli na uzyskanie odpowiedniego jednolitego kształtu powierzchni zraszanej oraz spowoduje samoczyszczenie się powierzchni natryskowych.

Istota wynalazku polega na tym, że zraszacz wykonany z tworzywa sztucznego metodą wtryskową składa się z dwóch części: korpusu i wymiennych wkładek. Korpus o kształcie litery C w górnym ramieniu posiada odpowiednio ukształtowany otwór, w którym umieszczane są wymiennie trzyrodzajewkładek.Dolneramiękorpusuukształtowanejestwtrzpieniowystopniowany

150 117 występ z przelotowym stożkowym otworem, ścięty pod ostrym kątem i posiadający na mniejszej średnicy gwint. Wkładkę typu A stanowi stopniowana obrotowa bryła geometryczna, w górnej części ukształtowana w walcowy trzpień ścięty wzdłuż cięciwy podstawy płaszczyzną równoległą do osi, połączony zdolną stożkową częścią przechodzącą u samego dołu w część walcową o płaskiej gładkiej podstawie. Wkładki typu B i C stanowią stopniowane obrotowe bryły geometryczne ukształtowane w górnej części w walcowy trzpień ścięty wzdłuż cięciwy podstawy płaszczyzną równoległą do osi i połączony z dolną walcową częścią o większej średnicy, przy czym podstawa tej walcowej części stanowiąca powierzchnię uderzeniową ukształtowana jest różnie dla obydwóch typów: w typie B powierzchnia uderzeniowa ma kształt stożka o kącie wierzchołkowym mniejszym od 180° i większym od 120°, korzystnie 135°, z dwunastoma występami, rozmieszcznymi symetrycznie na obwodzie, stanowiącymi kliny, których trójkątne podstawy są pochylone ku sobie i ich płaszczyzny tworzą kąt który uzupełnia do 180° kąt wierzchołkowy stożka; w typie C powierzchnia uderzeniowa utworzona została przez wykonanie w podstawie dolnej walcowej części przelotowego kanału wzdłuż średnicy podstawy, przy czym boczne ścianki kanału tworzą dwa występy, z obydwóch stron kanału w postaci wycinków podstawy walcowej części opartych na kątach prostych, a sklepienie kanału stanowią dwa wycinki powierzchni stożka o kącie wierzchołkowym mniejszym od 180° a większym od 120°, korzystnie 135°, przy czym na obwodzie umieszczone są na dwóch wylotach kanału po trzy występy w postaci klinów, których trójkątne podstawy są pochylone ku sobie i tworzą kąt stanowiący uzupełnienie do 180° kąta wierzchołkowego stożkowego sklepienia kanału.

Różne ukształtowanie powierzchni uderzeniowych wkładek sprawia, że wkładka typu A powoduje rozbicie wody, wypływającej z węża poprzez otwór trzpienia korpusu, na drobne krople rozchodzące się we wszystkich kierunkach dając efekt zamglenia; wkładka typu B powoduje wprowadzenie wody, po jej uderzeniu w powierzchnię stożkową i odchylenie, pomiędzy występy na obwodzie, dzieląc ją na dwanaście strumieni rozchodzących się promieniście; wkładka typu C powoduje wprowadzenie wody, po jej uderzeniu w powierzchnię stożkową i odchylenie, w wyloty kanału, które podzielone są jeszcze każdy trzema występami na cztery sekcje, które dzielą masą wody na osiem strumieni wypływających ze środka zraszacza po cztery w dwóch przeciwnych kierunkach.

Powierzchnie stożkowe wkładek typu B i C powodują wylot wody pod pewnym kątem do poziomu i w postaci ukierunkowanych strumieni, dzięki klinowym występom na obwodzie, co wydatnie zwiększa zasięg strumieni. Wkładka typu C daje dwa obszary zraszane wzdłuż osi symetrii kanału we wkładce i dwa nie zraszane w kierunku prostopadłym do tej osi, co ma tę zaletę, że zraszacze z tym wkładkami umożliwiają oszczędne nawadnianie rzędów drzew w sadzie, gdyż strumienie wody kierowane są wzdłuż rzędów z pozostawieniem niezraszanych miedzyrzędzi. Zasięg wody zależy od ciśnienia w sieci doprowadzającej. Dwuczęściowa konstrukcja zraszacza sprawia, że zmiana wkładki powoduje zmianę kształtu zraszanej powierzchni. Dzięki temu, że wkładka uderzeniowa jest oddzielnym elementem, można wykonać formę wtryskową, by jej łączenie nie przechodziło przez płaszczyznę uderzeniową, dzięki czemu powierzchnia ta nie jest zniekształcona,

Zraszacz według wynalazku charakteryzuje się prostą konstrukcją, niskimi kosztami wykonania, niezawodnością działania. Nie wymaga regulacji zarówno wstępnej jak i podczas pracy.

Przedmiot wynalazku przedstawiony jest w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig.

I przedstawia przekrój poprzeczny zraszacza z zamocowaną w nim wkładką A, umieszczonego na przewodzie polietylenowym, fig. 2 - korpus zraszacza w widoku z góry, fig. 3 - wkładkę A w widoku z boku, fig. 4 - wkładkę A w widoku z góry powierzchni uderzeniowej, fig. 5 - wkładkę B w widoku z boku, fig. 6 - wkładkę B w widoku z góry powierzchni uderzeniowej, fig. 7 - wkładkę C w widoku z boku, fig. 8 - wkładkę C w widoku z góry powierzchni uderzeniowej.

Korpus 1 posiada stopniowy trzepień 2 zakończony gwintem. W trzpieniu 2 znajduje się stożkowy otwór 3 o większej średnicy przy wlocie 4 i mniejszej średnicy przy wylocie 5. Korpus 1 o kształcie litery C posiada w górnym ramieniu 6 otwór 7 umieszczony współosiowo z otworem 5. Każda z wkładek uderzeniowych A, B lub C posiada walcowy trzpień 8 ze ścięciem, a wkładka A -dolną stożkową część 9 przechodzącą w walcową końcówkę 10; wkładka B - walcową dolną część

II i wkładka C - walcową dolną część 15.

150 117

Podczas montowania zraszacza trzpień 8 wkładki A, B i C umieszcza się w otworze 7, przy czym odpowiednie ukształtowanie trzepienia 8 i otworu 7 zapewnia właściwą stabilność wkładki w korpusie. Powierzchnia uderzeniowa wkładki A jest gładka; wkładka B nosiada powierzchnię uderzeniową o kształcie stożka 12 o kącie wierzchołkowym a mniejszym od 180°, a większym od 120° z dwunastoma występami 13 rozmieszczonymi symetrycznie na obwodzie, stanowiącymi kliny, których trójkątne podstawy 14 są pochylone ku sobie i tworzą kąt, który uzupełnia do 180° kąt wierzchołkowy stożka.

Wkładka C posiada powierzchnię uderzeniową utworzoną przez wykonanie w podstawie wolnej walcowej części 15 przelotowego kanału 20 wzdłuż średnicy podstawy, przy czym boczne ścianki 21 kanału 20 tworzą dwa występy 17, z obydwóch stron kanału 20, w postaci wycinków podstawy walcowej części 15 opartych na kątach prostych, a sklepienie kanału 20 stanowią dwa wycinki powierzchni stożka 16 o kącie wierzchołkowym a mniejszym od 180°, a większym od 120°, przy czym na obwodzie umieszczone są na dwóch wylotach kanału 20 po trzy występy 18 w postaci klinów, których trójkątne podstawy są pochylone ku sobie i tworzą kąt, który uzupełnia do 180° kąt wierzchołkowy a stożka 16.

Działanie urządzenia jest następujące. Zraszacz zamontowany jest na przewodzie 22. Znajdująca się w przewodzie 22 pod ciśnieniem woda przepływa stożkowym otworem 3. Na skutek przewężenia otworu 3 przy wylocie 5 następuje zwiększenie prędkości przepływu strumienia. Wypływający z dużą energią kinetyczną strumień uderza o powierzchnię uderzeniową 23 wkładki A lub powierzchnie uderzeniowe 12 i 16 wkładek B i C gdzie następuje jego rozbicie. Zasięg wody zależy od ciśnienia wody w sieci doprowadzającej.

Claims (1)

1. Zastrzeżenie patentowe

   Zraszacz do nawadniania upraw zwłaszcza w ogrodnictwie, wykonany z tworzywa sztucznego, posiadający korpus w kształcie litery C, montowany na przewodzie doprowadzającym wodę poprzez wkręcenie w ściankę przewodu gwintowanego trzpienia ściętego pod ostrym kątem, znamienny tym, że zaopatrzony jest w górnym ramieniu (6) korpusu (1) w przelotowy otwór (7) odpowiednio ukształtowany do osadzania wymiennych wkładek (A); (B) i (C), z których każda posiada walcowy trzpień (8) ze ścięciem, kojarzony z otworem (7), połączony we wkładce (A) ze stożkową i dolną częścią (9) przechodzącą w walcową końcówkę (10) o płaskiej gładkiej podstawie (13); natomiast we wkładkach (B) i (C) połączony jest z dolnymi walcowymi częściami (11) i (15) o większej średnicy, przy czym we wkładce (B) powierzchnia uderzeniowa ma kształt stożka (12) o kącie wierzchołkowym (a) mniejszym od 180° a większym od 120°, korzystnie 135°, z dwunastoma występami (13), rozmieszczonymi symetrycznie na obwodzie, stanowiącymi kliny, których trójkątne podstawy (14) są pochylone ku sobie i tworzą kąt, który uzupełnia do 180° kąt wierzchołkowy stożka (12), a we wkładce (C) powierzchnia uderzeniowa utworzona jest przez kanał (20) wykonany w podstawie dolnej walcowej części (15) wzdłuż średnicy, przy czym boczne ścianki (21) kanału (20) tworzą dwa występy (17) z obydwóch stron kanału (20) w postaci wycinków podstawy walcowej części (15), opartych na kątach prostych, a sklepienie kanału (20) stanwoią dwa wycinki powierzchni stożka (16) o kącie wierzchołkowym (a) mniejszym od 180°, a większym od 120°, korzystnie 135°, przy czym na obwodzie umieszczone są na dwóch wylotach kanału (20) po trzy występy (18) w postaci klinów, których trójkątne podstawy (19) pochylone są ku sobie i tworzą kąt, który uzupełnia do 180° kąt wierzchołkowy stożka (16).

   Ro 5

   Pracownia Poligraficzna UP RP. Nakład 100 egz.

   Cena 1500 zł