PL149941B2 - Sposób otrzymywania cienkich płytek tlenku grafitu - Google Patents

Sposób otrzymywania cienkich płytek tlenku grafitu

Info

Publication number
PL149941B2
PL149941B2 PL1988273414A PL27341488A PL149941B2 PL 149941 B2 PL149941 B2 PL 149941B2 PL 1988273414 A PL1988273414 A PL 1988273414A PL 27341488 A PL27341488 A PL 27341488A PL 149941 B2 PL149941 B2 PL 149941B2
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
graphite
potential
plate
graphite oxide
polarization
Prior art date
Application number
PL1988273414A
Other languages
English (en)
Other versions
PL273414A2 (en
Inventor
Slawomir Neffe
Helena Jankowska
Original Assignee
Wojskowa Akad Tech
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Wojskowa Akad Tech filed Critical Wojskowa Akad Tech
Priority to PL1988273414A priority Critical patent/PL149941B2/pl
Publication of PL273414A2 publication Critical patent/PL273414A2/xx
Publication of PL149941B2 publication Critical patent/PL149941B2/pl

Links

Landscapes

  • Carbon And Carbon Compounds (AREA)
  • Electrolytic Production Of Non-Metals, Compounds, Apparatuses Therefor (AREA)
  • Electrodes For Compound Or Non-Metal Manufacture (AREA)

Description

POLSKA
RZECZPOSPOLITA
LUDOWA
OPIS PATENTOWY PATENTU TYMCZASOWEGO
149 941
URZĄD
PATENTOWY
PRL
Patent tymczasowy dodatkowy do patentu nr--Zgłoszono: 88 06 28 (P. 273414)
Pierwszeństwo--Zgłoszenie ogłoszono: 89 04 03
Opis patentowy opublikowano: 1990 08 31
Int. Cl.4 C25B 1/02 C01B 31/18 C01B 31/04
CZ i i C.LNIA
Urzędu Patentowego /ιΚυο| IwtHmiiiti iMiwi
Twórcy wynalazku: Sławomir Neffe, Helena Jankowska
Uprawniony z patentu tymczasowego: Wojskowa Akademia Techniczna im. Jarosława Dąbrowskiego, Warszawa (Polska)
Sposób otrzymywania cienkich płytek tlenku grafitu
Przedmiotem wynalazku jest sposób otrzymywania cienkich płytek tlenku grafitu z grafitu pirolitycznego, w wyniku jego elektrochemicznego utleniania w wodnych roztworach elektrolitów, stosowanych zwłaszcza jako elementy jonowymienne, czujniki elektrochemiczne lub przegrody (warstwy rozdzielające).
Dotychczas stosowane sposoby otrzymywania cienkich płytek tlenku grafitu polegają na chemicznym utlenieniu silnie rozdrobnionego grafitu naturalnego lub sztucznego przy użyciu roztworów utleniających, takich jak mieszanina stężonych kwasów azotowego i siarkowego zawierająca azotan sodowy lub potasowy jak podaje L. Staudenmaier w Ber. Dtsch. Chem. Ges. 31,1481 (1898) lub W. S. Hummers i R. E. Offeman w J. Am. Chem. Soc. 80, 1339 (1958). Po utlenieniu zawiesina jest dokładnie płukana w wodzie destylowanej i suszona. Otrzymany proszek jest nanoszony na podłoże tworząc aktywną warstwę lub płytkę. Opisana metoda poza złożonością procesu technologicznego charakteryzuje się dużym zużyciem odczynników, koniecznością neutralizacji ścieków i oczyszczania ich od substancji toksycznych, co wpływa na wysokie koszty procesu. Tak otrzymany tlenek grafitu stosowany jest jako materiał elektrodowy w urządzeniach elektrochemicznych.
Sposób według wynalazku polega na tym, że płytkę z grafitu pirolitycznego umieszcza się w elektrolizerze zawierającym elektrodę odniesienia, przeciwelektrodę i elektrolit stanowiący wodny roztwór kwasów, korzystnie tlenowych i/lub ich soli z mocnymi zasadami. Szczególnie dobre rezultaty otrzymuje się, gdy elektrolitem jest roztwór kwasu siarkowego o stężeniu 15-20% z dodatkiem 5% kwasu fosforowego i/lub azotowego i/lub borowego. Odpowiedni dobór elektrolitu umożliwia modyfikowanie właściwości otrzymywanego tlenku grafitu zgodnie z jej przewidywanym przeznaczeniem. Płytka z grafitu pirolitycznego po zanużeniu w roztworze elektrolitu polaryzuje się potencjałem dodatnim większym od potencjału rozkładowego tlenu w danych warunkach lub na przemian potencjałem ujemnym i dodatnim, przy czym sumaryczny czas polaryzacji anodowej jest wielokrotnie dłuższy od czasu polaryzacji katodowej, tak długo, aż płytka ulegnie wyraźnemu rozwarstwieniu. Dobre rezultaty otrzymuje się, gdy potencjał polaryzacyjny anodowy wynosi od 1,8 V do 10 V, korzystnie 2-3 V, a potencjał polaryzacyjny katodowy od
149 941
-0,5 do -5 V, korzystnie -0,5 do -1,5 V. Proces rozwarstwienia związany jest z kilkakrotnym wzrostem grubości płytki i oporu elektrycznego płytki, co uwidacznia się znacznym spadkiem prądu anodowego, jeśli proces prowadzony jest przy stałym potencjale. Po obróbce elektrochemicznej płytkę utlenionego grafitu pirolitycznego wyjmuje się z roztworu elektrolitu, dokładnie płucze w wodzie destylowanej i suszy, korzystnie pod próżnią w temperaturze niższej od 100°C. Cienkie płytki tlenku grafitu oddziela się w sposób mechaniczny od elektrody i wycina z nich elementy o kształtach i wielkościach wynikających z potrzeb przyszłych zastosowań.
Przykład I. Płytkę z grafitu pirolitycznego o rozmiarach 30 60 1 mm przyklejono jedną krawędzią, przy użyciu przewodzącej żywicy epoksydowej, do drutu platynowego. Połączenie grafit pirolityczny - drut zaizolowano nieprzewodzącym lakierem. Tak wykonaną elektrodę umieszczono w elektrolizerze zawierającym elektrodę odniesienia, przeciwelektrodą i elektrolit stanowiący wodny roztwór kwasu siarkowego o stężeniu 15% z dodatkiem 5% kwasu fosforowego. Płytkę z-grafitu pirolitycznego po zanurzeniu w roztworze elektrolitu polaryzowano potencjałem ujemnym -1,1 V względem elektrody porównawczej, w ciągu 20 minut. Następnie zmieniono potencjał na dodatni i prowadzono elektrolizę w ciągu 5 godzin, to jest tak długo aż płytka uległa wyraźnemu rozwarstwieniu, a prąd anodowy spad! do około 10% wartości początkowej. Po obróbce elektrochemicznej płytkę utlenionego grafitu pirolitycznego wyjęto z roztworu elektrolitu, dokładnie płukano w wodzie destylowanej i suszono pod próżnią w temepraturze 50°C. Cienkie płytki tlenku grafitu o grubości od 1 do kilkudziesięciu mikrometrów oddzielono w sposób mechaniczny od elektrody i wycięto z nich elementy o różnych kształtach i wielkościach.
Przykładu. Płytkę z grafitu pirolitycznego o rozmiarach 30 60 1 mm przyklejono jedną krawędzią, przy użyciu przewodzącej żywicy epoksydowej, do drutu platynowego. Połączenie grafit pirolityczny - drut zaizolowano nieprzewodzącym lakierem. Tak wykonaną elektrodą umieszczono w elektrolizerze zawierającym elektrodą odniesienia, obojętną przeciwelektrodą i elektrolit stanowiący wodny roztwór kwasu siarkowego o stężeniu 20% i w polaryzowano na przemian potencjałem ujemnym -1,1 V względem elektrody porównawczej, w ciągu 1 minuty i potencjałem dodatnim w ciągu 8 minut. Naprzemienne polaryzowanie zakończono po 2 godzinach, to znaczy gdy płytka uległa wyraźnemu rozwarstwieniu, a prąd anodowy spad! do około 10% wartości początkowej. Po obróbce elektrochemicznej płytkę utlenionego grafitu pirolitycznego wyjęto z roztworu elektrolitu, dokładnie płukano w wodzie destylowanej i suszono pod próżnią w temperaturze 50°C. Cienkie płytki tlenku grafitu o grubości od 1 do kilkudziesięciu mikrometrów oddzielono w sposób mechaniczny od elektrody i wycięto z nich elementy o różnych kształtach i wielkościach.

Claims (3)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Sposób otrzymywania cienkich płytek tlenku grafitu, polegający na utlenieniu grafitu, znamienny tym, że płytkę z grafitu pirolitycznego umieszcza się w elektrolizerze, zawierającym elektrodę odniesienia, przeciwelektrodę i elektrolit stanowiący wodny roztwór kwasów, korzystnie tlenowych, i/lub ich soli z mocnymi zasadami i polaryzuje potencjałem dodatnim większym od potencjału rozkładowego tlenu w danych warunkach lub na przemian potencjałem ujemnym i dodatnim, przy czym sumaryczny czas polaryzacji anodowej jest wielokrotnie dłuższy od czasu polaryzacji katodowej, tak długo aż płytka ulegnie wyraźnemu rozwarstwieniu, następnie płytkę utlenionego grafitu pirolitycznego wyjmuje się z roztworu elektrolitu, dokładnie płucze w wodzie destylowanej i suszy, po czym cienkie płytki tlenku grafitu oddziela się w sposób mechaniczny od elektrody.
  2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że elektrolitem jest roztwór kwasu siarkowego o stężeniu 15-20% z dodatkiem 5% kwasu fosforowego i/lub azotowego i/lub borowego.
  3. 3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że potencjał polaryzacyjny anodowy wynosi od 1,8 V do 10 V, korzystnie 2-3 V, a potencjał polaryzacyjny katodowy od -0,5 do -5 V, korzystnie -0,5 do-1,5 V.
    Pracownia Poligraficzna UP RP. Nakład 100 egz.
    Cena 1500 zł
PL1988273414A 1988-06-28 1988-06-28 Sposób otrzymywania cienkich płytek tlenku grafitu PL149941B2 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL1988273414A PL149941B2 (pl) 1988-06-28 1988-06-28 Sposób otrzymywania cienkich płytek tlenku grafitu

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL1988273414A PL149941B2 (pl) 1988-06-28 1988-06-28 Sposób otrzymywania cienkich płytek tlenku grafitu

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL273414A2 PL273414A2 (en) 1989-04-03
PL149941B2 true PL149941B2 (pl) 1990-04-30

Family

ID=20042993

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL1988273414A PL149941B2 (pl) 1988-06-28 1988-06-28 Sposób otrzymywania cienkich płytek tlenku grafitu

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL149941B2 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL273414A2 (en) 1989-04-03

Similar Documents

Publication Publication Date Title
DK166735B1 (da) Fremgangsmaade til elektrolytisk genvinding af bly fra blyaffald
AU2020291450B2 (en) Removal of materials from water
Albert et al. Characterisation of different grades of commercially pure aluminium as prospective galvanic anodes in saline and alkaline battery electrolyte
CA1214431A (en) Ozone production from fluoro-anion electrolyte using glossy carbon anodes
KR20160072535A (ko) 과황산염 수용액에 전기화학 박리작용을 적용하는 그래핀 나노막 및 나노 잉크의 제조방법
Salman et al. Preparation and characterization of graphite substrate manganese dioxide electrode for indirect electrochemical removal of phenol
Pilipenko et al. Formation of oxide fuels on VT6 alloy in the conditions of anodial polarization in solutions H2SO4
Mao et al. Anodic Film Studies on Steel in Nitrate‐Based Electrolytes for Electrochemical Machining
DE3362414D1 (en) Process for the removing modification of electrochemical roughened aluminium carrier materials, and their use in the production of offset printing plates
Ammar et al. Anodic oxidation of bismuth in H2SO4 solutions
Nichols Electrolytic manganese dioxide
PL149941B2 (pl) Sposób otrzymywania cienkich płytek tlenku grafitu
McNeill The preparation of cadmium niobate by an anodic spark reaction
CA1080152A (en) Electrochemical finishing of stainless steel
EP0006940A1 (en) The production of electrolytic manganese dioxide
US4189357A (en) Method of treating a substrate material to form an electrode
Sheshadri Effect of thioglycollic acid and benzotriazole on the cathodic polarization potential during electrocrystallization of copper on copper single crystal planes
Osuga et al. Electrolytic production of perchlorate by lead dioxide anodes
Ono et al. Electrolysis Using Composite Plated Electrodes. Preparation of a Binary Type Composite Plated Nickel Electrode with Poly (tetrafluoroethylene) and Silica Gel and Its Application in Electroreduction of Aldehydes.
Suthanthiraraj et al. Electrical properties of thin solid films of the solid electrolyte Ag5IW2O8
Stafford et al. Electrodeposition of Cu-Al alloys and underpotential deposition of Al onto Cu single crystals from a room-temperature chloroaluminate molten salt
JPS624480B2 (pl)
JPS5836076B2 (ja) アルマイト電線の製造方法
SU1258095A1 (ru) Способ изготовлени мембранно-электродного блока
Bushrod et al. Stress in anodically formed lead dioxide