Proponowano juz rozmaite sposoby o- trzymywania bezdymnego paliwa, stosu¬ jac jako surowiec wegiel (kamienny, bru¬ natny, torf, wegiel drzewny lub inne zna¬ ne igarbumiki paliwa, które poddawano desty¬ lacji w niskiej temperaturze, po uprzed- nietm spojeniu przy pomocy lepiszcza, (Spo¬ rzadzonego z zywicy, gudromu, olejów ciezkich, siarczynowej celulozy lub innych stosowanych gatunków lepiszcz.W patencie francuskim Nir 613133 po¬ dano, ze przy destylacji w niskiej tempe¬ raturze nalezy stopniowo podnosic tempe¬ rature, aby otrzymac nieznieksztalcone i scisle; bryly z paliwa mniej lub bardziej zasobnego w materjaly lotne; temperatu¬ re 'bryl nalezy podnosic stopniowo iaz dk 600°C z szybkoscia od) 0,5° do 2° na mimu- te w zaleznosci od rodzaju traktowanego paliwa.W tym celu opisano sposób traktowa¬ nia bryl w paru nieruchomych komorach, w których spoczywajace nieruchomo bryly destyluje sie przez wewnetrzne ogrzewa¬ nie, przepuszczajac strumien obojetnego gazu, który przeplywa kolejno poprzez ko¬ mory wedlug okreslonego biegu kolowego.Sposób ten ma te zalete, ie dzieki stoso¬ waniu wewnetrznego ogrzewania przy po¬ mocy przetgrzanego strumienia obojetnegogazu (takiego np. jak para wodna) w obie¬ li kolowym, mozna uskutecznic ogrzewa¬ nie*Jllife™ stopniowania, sci¬ sle dostosowanego do rodzaju traktowane¬ go palma.Jakkoliwiieik sposoby, otrzymywania bez¬ dymnego paliwa przy pomocy zewnetrzne¬ go ogrzewania maja te zalete, iz zastoso¬ wanie idh jesit dosc proste i ze mozna je przeprowadzac w instalacjach, które z la¬ twoscia mozna powiekszac, dodajac nowe piece db pieców istniejacych, to jednak do¬ tychczas nie mozna ich bylo bez znacz¬ nych utinuidnien zastosowac db stopniowego Ogrzewania.Wedlug sposobu, w którym stosuje sie ogrzewanie zewnetrzne, co stanowi przed¬ miot wynalazku, niniejszego!, bezdymne pa¬ liwo otrzymuje sie z bryl (otrzymywanych zazwyczaj znanetmi sposobami) droga de¬ stylacji przez stopniowe ogrzewanie z szybkoscia dostosowana do rodzaju uzyte¬ go wegla, ptrzyczem bryly lumieszcza sie w waskich komorach, polaczonych w baterje, w których pozostawia sie bryly nierucho¬ mo po naladowaniu i destyluje pod wply¬ wem ciepla, jakie promieniuje ze scianek ogrzewanych zewnetrznie przy pomocy sftnunDienia o scisle stalej temperaturze; do¬ plyw ciepla mozna dowolnie regulowac przy pomocy nastepujaeeigo urzadzenia w sposób pozwtalajacy uzyskac stopniowy wzrost temperatury zalezny od traktowa¬ nego niaterjalu.Do fcazdlej z komór baterji pieców wprowadiza sie nieutleniajacy strumien po¬ mocniczy (pare wodna lub obojetny gaz) w odpowiedniej temperaturze i ilosci, by normalna temperature komory (np. 700°) doprowadzic prawie do 350° przed zala¬ dowaniem traktowanego materjalu.Po zaladowaniu tego ostatniego ilosc pomocniczego /gazu, wprowadzonego do kazdej poszczególnej komory, zostaje stop^ niowo zmniejszana, celem podniesienia tem¬ peratury komory w sposób ciagly lub regu- larnemi skokami az do wysokosci 700 — 800° w odstepie czasu od 2 do 18 godlzin.Pomocniiczy strumien, który, jak juz wyzej zaznaczono, powoduje wstepne o- chlodzenie kazdiej komory destylacyjnej i zmniejszenie ilosci którego pozwala na na¬ stepne stopniowe podnoszenie temperatury danej komory, na poczatku zawiera tylko nieco gazu destylacyjnego az do okresu za¬ ladowania, a nacitepnie miesza ,:i:e z giazem destylacyjnym.Podczas pierwszego okresu, to znaczy az .db chwili zaladowania, pomocniczy stru¬ mien, który ogrzal sie cieplem, odebraniem z komór destylacyjnych, powodujac przez to spadfek ich temperatury, np., z 700° na 350°, zostaje usuniety przez cylindryczne zbiorniki.W drugim okresie, to jest w okresie destylacji traktowanego materjalu, pomoc¬ niczy strumien, któreigo ilosc zmniejsza sie stopniowo, by dojsc praktycznie do zera w chwili osiagniecia najwyzszej temperatury, miesza sie z gazami powstajacemi przy de¬ stylacji, z któremi uchodzi przez drugi zbiornik do zwyklego urzadizenia chlodni¬ czego i skraplajacego, gdzie odzyskuje sie oleje pierwotnie, podczas gdy nieskrapla- jaoe sie palne gazy zostaja zebrane w ga¬ zomierzu.Wiadomo, ze w pewnych sposobach ko¬ ksowania, np. w sposobie wedlug patentu niemieckiego 275436, mozna zapomoca we¬ wnetrznego strumienia pomocniczego, kra¬ zacego w odpowiednich warunkach, prze¬ kazywac czesc cieplostek zawartych w ma¬ sie paliwa juz skoksowanego innej masie, której koksowanie dopiero sie rozpoczyna.Nalezy zaznaczyc, ze w niniejszym sposobie stosowany strumien pomocniczy nie jest w zasadzie przenosnikiem ciepla z zidestylowanej masy wegla do masy wegla, która ma dopiero ulec destylacji.Wprowadzenie tego strumienia o tem¬ peraturze zlgóry okreslonej, stalej i zawsze nizszej od temperatury strumienia ze- — 2 —wnetrznego ma jedynie na oclu obnizenie temperatury komory destylacyjnej, az do wyraznie zaznaczonej granicy, odpowiada¬ jacej chwili zaladowania, oraz zapewnie¬ nie wzrostu temperatury po zaladowaniu, zachodzacego stopniowo w okreslonych zgary warunkach.Wedlug .sposobu wykonania podanego dla przykladu, urzadzenie sklada sie z dwunastu pieców, rozmieszczonych podob¬ nie do tworzacych baterje pieców koksow¬ niczych, przyczem pojemnosc kazdego z nich wynosi 1 tonne lub wiecej; piece te o- grzewaja kanaly, w których spala sie gaz powstaly przy destylacji z niezbednym do¬ datkiem gazu czadmkowego; palniki regu¬ luje sie na stale.Dno pieca jest pochylone w ten sposób, iz zaladowywanie odbywa sie bez gwaltow¬ nych wstrzasów, a wyladowywanie, dzieki wlasnemu ciezarowi produktów, bez zmia¬ ny ich fizycznych wlasciwosci.Szerokosc kazdego pieca bater j i waha sie w granicach 12 do 30 cm.Grubosc bocznych scian zmniejszona jest do minimum, stosownie do wytrzy¬ malosci zespolu oraz w celu dopuszczenia w okresie ogrzewania pieca do czestych zmian temperatury dzieki zmniejszonej pojemnosci cieplnej ukladu.Wedlug innej postaci wykonania niniej¬ szego sposobu mozna równiez otrzymac bezdymne paliwo z wegli brunatnych nie¬ zaleznie od ich rodzaju^ postepujac jak po¬ dano ponizej.Wegiel brunatny poddaje sie przede- wszystkiem destylacji w piecu o niskiej temperaturze (w piecu o znanej obecnie budowie) w celu otrzymania pólkoksu. Ten ostatni po sproszkowaniu w razie potrze- by miesza sie z pewna iloscia wegla bitu¬ micznego, odpowiednio dobranego, zalez¬ nie od jego wlasciwosci zlepiania oraz za¬ wartych w nim ilosci cial lotnych i zgod¬ nie z jakoscia przerabianego wegla brunat¬ nego; w ten sposób otrzymana mieszanine spaja sie w odpowiednich prasach wedlug znanych obecnie metod i ztnatnepi lepi¬ szczami (zywica, smola, asfalt, siarczyno¬ wa celuloza) lub tez smola pierwotna z wegla kamiennego lub brunatnego, uprzed¬ nio utleniona na goraco i t d.W ten sposób otrzymane ibryly przera¬ bia sie dalej tak, jak to powyzej podano przy otrzymywaniu brykietów z wegla ka¬ miennego.Ilosc i jakosc wegla bitumicznego, jak równiez rodzaj uzywanego lejpiszcza zale¬ za od jakosci wegla brunatnego oraz za¬ wartych w nim wiekszych lub mniejisizydi ilosci substancyj bitumicznych.W niektórych przypadkach, jesli do prasowania stosuje sie praisy, wywierajace bardzo duze cisnienie, wówczias stosowanie lepiszcza staje sie zbedne. Wedlug przy¬ kladu wykonania wyzej podanego sposobu wegiel brunatny o nastepujacym skladzie: popiól 13,6% substancje lotne 49,9% staly wegiel 26,2% wilgoc 10,3% poddaje sie wstepnej destylacji przez szyb¬ kie ogrzewanie prawie do 500°. Pólkoks o- trzymany w ten sposób zlepia sie po doda¬ niu 20% wegli bitumicznych i 10% zywicy; otrzymane w ten sposób bryly destyluje sie w temperaturze stopniowo podnoszonej wedlug odpowiednich prawidel do 700°C, przyczem temperature 700° osiaga sie po uplywie 4 godzin.Otrzymane w ten sposób bryly sa bar¬ dzo odporne i zupelnie podobne zarówno pod wzgledem zewnetrznym, jak i pod wzgledem regularnosci spalania, do bez¬ dymnych destylacyjnych produktów, otrzy¬ manych z wegla kamiennego.Wedlug trzeciej postaci zastosowania tego sposobu produkty bezdymne otrzymu¬ je sie przez stopniowa destylacje nie bryl, otrzymanych przy pomocy pras, lecz z we- \ — 3 —gla kaimieiiniego lufo brunatnego, ubitego z lepiszczem lub bez albo tez w ksztalcie bryl, otrzymanych przez wstepne stlacza- nie w odpowiednich prasach, przyczem ca¬ la mase lufo bryly wprowadza sie do pieca.Po wyjsciu z pieca mase lufo bryly pod- daje sie sitlaczaniu lufo sprzedaje sie w po¬ staci brykietów lub kawalków, zaleznie od pozadanego ksztaltu handlowego.Na rysunku przedstawiono postac wy¬ konania urzadzenia w przypadku trakto¬ wania bryl o wymiarach normalnych, przy- czem rozlmaite szczególy dotycza przypad¬ ków, gdy operuje sie duzemi kawalami lub brylami.Fig. 1 przedsrtiawia podluzny przekrój wlasciwego pieca, fig. 2 — podluzny prze¬ krój przez sciane pieca, fig. 3 — pionowy przekrój poprzeczny zespolu pieców wraz z odjpowiiiediniem rozmieszczenie rozmai¬ tych czesci, fig. 4 — pionowy przekrój pie¬ ca w przypadku zaladowania masy w ka¬ walach uprzednio ubitych, fig. 5 i 6 przed¬ stawiaja przekrój oraz widok zprzodiu krat podtrzymujacych bryly, fig. 7 przedstawia ich rozmieszczenie w piecu.Piec 1 o pochylem dmie 2 zaopatrzony jest w górnej czesci w otwór do ladowania 3, przez który wprowadza sie traktowany maiteir jal foadlz przy pomocy wagoników — lejów, badz przy pomocy innego znanego urzadzenia zasilajacego.Gotowy produkt usuwa sie w odpowied¬ nim czasie z pieca pod wplywem sily ciez¬ kosci przez drzwiczki 4.Gaz zewnetrznegb ogrzewania, którym jest gaz destylacyjny lufo ,mieszanina tego ostatniego, zaleznie od .potrzeby, z gazem czadnicowym, doplywa przez rure 5 do palników 6 i spala sie w kanalach 7, ogrze¬ wajac db pozadanej temperatury scianki pieca. Spaliny zbieraja sie we wspólnych kanalach 8 i 9, skad ,uchodza do miejsc, gdzie ich znaczne cieplo zostaje zuzyte (su¬ szenie, zlepianie)* Gaz oziebiajacy, którym sa gazy nieu- tleniajace lub para wodna, doplywa przez rure 10 i wchodzi do wnetrza pieca otwo¬ rami 11, znajdujacemi sie w scianach wspornych obmurowania.Zawór 12 sluzy dó regulowania ilosci gazów, wprowadzanych podczas calego o- kresu destylacji, przez co uzyskuje sie po¬ zadane stopniowanie ogrzewania.Piec 1 posiadla w glównej swej czesci o- twór 13, polaczony przez zawór 14 z cylin- drycznemi zbiornikami 15 i 16, przyczem zawór ten sluzy do oddzielania obojetnych gazów, niezawierajacych produktów desty¬ lacji, i skierowywaniiia ich do miejsca zu¬ zycia.Przed zaladowaniem traktowanego ma- terjalu gazy oziebiajace lufo pare wodna kieruje sie np. przez zbiornik 16 do miej¬ sca, gdzie zostaje zuzytkowana ich znacz¬ na zawartosc ciepla, zas podczas prazenia, w chwili gdy gazy te mieszaja sie z gazami destylacyjnemu, przez przestawienie zawo- iru 14 mozna je skierowac poprzez zbiornik 15 do skraplacza.W przypadku traktowania wegli w ma¬ sie zbitej boczne scianki 17 pieca (fig. 4) posiadaja pewne pochylenie, dzieki czemu para wodna rozchodzi sie po calej zalado¬ wanej masie 18.W przypadku traktowania wegli zlepio¬ nych w bryly 19 te ostatnie uklada sie (fig. 5 i 7) na kratach 20, ustawionych w ten spo¬ sób, by strumien pomocniczy gazu ldb pa¬ ra wodna mogly swobodlnie krazyc w prze¬ rwach, utworzonych pomiedzy brylami.Po stopniowej destylacji, prowadzonej w sposób opisany w pierwszej czesci ni¬ niejszego opisu, masa wegla zostaje wyla¬ dowana podobnie jak w baterjach pieców koksowniczych, oziebiana i lamana; w przy¬ padku zlepiania materjalu w bryly moga one byc równiez przy wyjsciu z komór cie¬ te, w celu otrzymania brykietów o pozada¬ nych wymiarach, tak jak sie to ongis robi¬ lo z mater jalem wyprazonym w piecach ko¬ ksowniczych. — 4 — PL PL