Wynalazek niniejszy dotyczy aparatu do nakladania odwazników, w zastosowa¬ niu do uchylnych wag. Odwazniki maja ksztalt tarcz, umieszczonych jedne nad dru- giemi i polaczonych z pierscieniami (wal¬ cami), które posiadaja srubowe rowki; za- pomoca tych walców mozna poszczególne odwazniki zdejmowac lub nakladac. We¬ dlug wynalazku te pierscienie nosne sa tak wykonane, ze kazdy z nich sluzy do do¬ wolnego i niezaleznego poruszania grupy odwazników, zawieszonych na pierscie¬ niach nosnych, które moga sie poruszac jedne wewnatrz drugich; w tym celu pier¬ scienie posiadaja szpary wodzace, które w górnej czesci maja ksztalt srubowy i leza na przeciwleglych koncach srednicy, a u dolu biegna poziomo.Dalszym przedmiotem wynalazku jest urzadzenie wskazujace.Fig. 1 do 11 przedstawiaja przyklad wykonania wynalazku, przyczem fig. 1 jest przekrojem podluznym, fig. 3 i fig. 6 przed¬ stawiaja widok zgóry na wysokosci górne¬ go lub dolnego walca nosnego, fig. 2, 4 i 5 oraz fig. 7, 8, 10 i 11 przedstawiaja szcze¬ góly konstrukcji, zas fig. 9 jest widokiem calosci urzadzenia.Celem aparatu odwaznikowego jest na¬ kladanie odwazników, np. 1 — 19 kg, na wagi stolowe, np. samoczynne wagi wska¬ zówkowe, w sposób samoczynny, dajacy sie skontrolowac zapomoca cyfr. Aparat odwaznikowy (fig. 9) ustawia sie nad szal¬ ka odwaznikowa G.Sch. wagi wskazówko¬ wej i przytwierdza go sie paroma srubamido podstawy L wagi, co zupelnie nie wply¬ wa na ruch wgóre i wdól .szalki odwazni- kowej. * Wedlug fig. 1 aparat sklada sie z ze¬ wnetrznego plaszcza M, otaczajacego urza¬ dzenie odwaznikowe G±—G7 wraz z plyt¬ ka denna B. Druga górna plytka denna B2 wspiera sie zapomoca pierscienia dennego BR równiez na plytce dennej B. Obie plyt¬ ki denne posiadaja posrodku okragle o- tworki, jak np. L1 w dolnej plytce, przez które moga przechodzic rury nosne nasa¬ dzonych odwazników.Na kazdej plytce dennej, wspólsrodko- wo z otworem, wykonany jest kolowy ro¬ wek, w którym znajduja sie kulki; na kul¬ kach mozna przesuwac wkolo dolny lub górny pierscien nosny Nx i N2 zapomoca dzwigni H1 i H2.Kazdy z obu pierscieni nosnych (N± i N2J posiada dwie przeciwlegle szpary wo¬ dzace x1 i x2 schodzace wdól linja srubo¬ wa w rodzaju pochylej plaszczyzny i zakon¬ czone poziomym wylotem, przyczem dzwi¬ gnia H1 pierscienia nosnego N± wodzi sie w szparze S pierscienia dennego BR, odpo¬ wiadajacej jej dlugosci ruchu. Na obu no¬ snych pierscieniach zapomoca kólek obie¬ gowych P1 i P2 spoczywaja krazki nosne T1—T3 i T±—T7, i to w ten sposób, ze kaz¬ dy z tych krazków nosnych o ksztalcie ko¬ lowego pierscienia posiada na zewnetrz¬ nych koncach srednicy kólka obiegowe.Osi kólek poszczególnych nosnych kraz¬ ków w dolnej grupie sa przesuniete wzgle¬ dem siebie o jedna szósta obwodu kola, w górnej zas o jedna ósma (fig. 3 i 6), przy¬ czem, pomimo ustawienia jednych kraz¬ ków nosnych na drugiemi, wszystkie kólka obiegowe P1 i P2 dolnej i górnej grupy krazków nosnych spoczywaja na górnych krawedziach pierscieni nosnych Nx i N2.Wspomniane kólka obiegowe lub polaczo¬ ne z niemi krazki nosne nie sa poddane zadnemu bezposredniemu ruchowi obroto¬ wemu w kierunku poziomym, gdyz osi kó¬ lek sa zatrzymywane przez preciki A, B, C, lub A, B\ C, i D—G lub D'—G' wysta¬ jace nad plytka denna; natomiast pod kól¬ kami przesuwaja sie swobodnie nosne pier¬ scienie Nx i N2.Dzieki temu wzglednemu ruchowi moz¬ na wpuszczac kólka kazdej grupy krazków w (szpary x± i x2, przez co naklada sie do¬ wolnie na talerz odwaznikowy piecioki- logramowe odwazniki Gx—G3, polaczone z poszczególnemu krazkami zapomoca rur no¬ snych i?i—^3, albo jednokilogramowe G4— G7, polaczone z rurami /?4—R7.Rury nosne* 1?!—Rs lub i?4—R7 górnych lub dolnych odwazników posiadaja w gór¬ nych koncach podluzne szpary Z np. fig. 7, przez które przechodza wystepy nosne nx—n3 lub n4—n7 tkwiace swemi koncami w odpowiednich krazkach. Te nosne wy¬ stepy sa tak urzadzone, ze przechodza przez szpary rur nosnych, powsuwanych wzajemnie w siebie, przyczem wystep naj¬ nizszego odwaznika kazdej grupy prze¬ chodzi przez wszystkie nosne rury, np.Ri—Rz llib R4—R7, nastepne kolejne wy¬ stepy polozone wyzej zaczepiaja o jedna rure mniej i t. d.f gdyz dlugosc kazdej z rur nosnych w górze przy zawieszonych odwaznikach siega zaledwie do nastepnego wystepu.Fig. 5 i 8 przedstawiaja np. przesunie¬ te wystepy, fig. 7 — szpare w nosnej ru¬ rze. Duze odwazniki G1—G3 zawieszone sa bezposrednio na zgrubieniach m1—m3, .znajdujacych sie na dolnych koncach rur nosnych R±—R3, i posiadaja zewnetrzne brzegi uniesione w celu zapewnienia do¬ brego, wspólsrodikowego osiadania przy opuszczaniu odwaznika.Prócz tego najnizszy odwaznik G3 po¬ siada trzy nózki / w celu umozliwienia osa¬ dzania duzych odwazników G1—Gs na szalce odwaznikowej niezaleznie od od¬ wazników G4—G7, przyczem nózki / wcho¬ dza w kolowy rowek v szalki odwaznikom wej. - 2 —Odwazniki G4—G7 jednokilogramowe zawieszone sa na zgrubieniach m4-—m7 rur nosnych i?4—R7 zapomoca kapturków 04-Ot Szalka odwaznikowa posiada posrodku górnej strony stozek centrujacy SE, slu¬ zacy do dokladnie wspólsrodkowego osia¬ dania dolnych odwazników G4-—G7.Opuszczanie odwazników G1—G3 od¬ bywa sie np. przez obrót dzwigni H1 i pier¬ scienia nosnego Nlf przyczem ten ostatni obraca sie pod talerzami nosnemi badz ob- rotowemi kólkami Pr. Trzy nosne talerze T1—Ts lub ich osi kólek grupy odwazni¬ ków G3—G3 nie moga sie obracac wskutek oporu haczykowo zagietych precików A, B, C lub A\ B', C, (patrz fig. 2 i 4), usta¬ wionych wewnatrz nosnego pierscienia N1 w odileglosci jednej szóstej obwodu kola jeden od drugiego, przez co przy przesu¬ waniu pierscienia nosnego i zblizeniu gór¬ nego konca pochylej plaszczyzny pod kól¬ ko nastepuje opuszczenie sie kólka po tej pochylej plaszczyznie ku dolowi i przepro¬ wadzenie go w1 poziome przedluzenie szpa¬ ry x, wskutek czego na szalce odwazniko- wej osiada odwaznik G3f jako pierwszy.Dalsze posuwanie nosnego pierscienia N1 nasadza odwazniki G2 i Gx na G3 tak, ze zapomoca tej manipulacji na szalke od¬ waznikowa naklada sie kolejno 5, 10 i 15 kg. Przy odwrotnem kreceniu dzwigni H1 odwazniki unosza sie w szparach w od¬ wrotnej kolejnosci, przyczem kólka P1 o- pieraja sie stale o preciki A—C lub A*—C i przesuwaja sie ku górze pionowo, az wkoncu zatrzymuja sie przy górnej ha¬ czykowatej czesci.W analogiczny sposób uruchomia sie mniejsze odwazniki G4—G7 zapomoca od¬ powiedniego nosnego pierscienia N2 i dzwi¬ gni H2 lulb jej przedluzenia H3. Ilosci od¬ wazników odpowiada w tym wypadku o- siem zatrzymujacych precików, umieszczo¬ nych wewnatrz nosnego pierscienia i po¬ siadajacych haczykowate górne konce D— G lulb D' — G' osadzone na kóte fcó jedfta ósma dbwodu w celu wprowadzania kaz¬ dego z czterech odwazników G4—G7 w szpare x2.Cylinder Zx polaczony z dzwignia H1 i ustawiony wspólsrodkowo z nosnemi pier¬ scieniami, posiada w swej dolnej czesci szpare, obejmujaca prawie caly jego ob¬ wód, az do miejsca K19 a to w celu nieprze- szkadzania ruchomej dzwigni H2. Cylinder ten posiada na jednym pólobwodzie cyfry od 0 do 19 zebrane w trzech grupach, a mianowicie: na poczatku pólóbwodu znaj¬ duja sie cyfry 0, 1, 2, 3 i 4, na poczatku drugiej grupy cyfry 5, 6, 7, 8 i 9, na po¬ czatku trzeciej grupy cyfry 10, 11, 12, 13 i 14, a na koncu pólóbwodu cyfry 15, 16, 17, 18 i 19 ( obejmujacy wspólgrodkowo poprzedni cy¬ linder Zt i polaczony z dzwignia H2 posia¬ da na pólobwodzie piec otworów wielko¬ sci cyfr a, b, c, d, e, odleglych od siebie o cwierc pólóbwodu, a mianowicie: otwór a znajduje sie na wysokosci cyfr 0, 5, 10 i 15, otwór b na wysokosci 1, 6, 11 i 16 otwór c na wysokosci cyfr 2, 7, 12 i 17, otwór d na wysokosci cyfr 3, 8, 13 i 18, oraz na brze¬ gu pólóbwodu otwór e na wysokosci cyfr 4,9, 14 i 19. W pieciu okienkach SF o wy¬ sokosci pieciu cyfr po jednem dla pu¬ blicznosci i sprzedajacego), umieszczonych w oslonie zakrywajacej K moga sie zja¬ wiac tylko te cyfry, które sa odkryte przez odpowiedni otwór cylindra Z2 np. liczby zasadnicze 0, 5, 10 i 15 które widac w naj¬ nizszym otworze a cylindra Z2 w zalezno¬ sci od nastawienia dzwigni H1 lub po pod¬ niesieniu albo opuszczeniu poszczególnych pieciokilowych odwazników. Te liczby za¬ sadnicze po nastawieniu dzwigni H2 lub po kazdym podniesieniu albo opuszczeniu po¬ szczególnych jednokilogramowych odwaz¬ ników, uzyskuja w otworach a, b, c, d i e, ustawionych schodkowo na wysokosci cyfr, rzeczywiste dalsze cyfry, zwiekszone o jedna az do czterech. W analogiczny — 3 -sposób przez powrotne obracanie dzwigni od wyzszych cyfr mozna dowolnie odej¬ mowac. Ulamki jednego kilograma odczy¬ tuje sie, jak dotychczas, bezposrednio na skali wagi.Dwa pierscienie 0 i U, lezace jeden nad drugim, otaczaja oslone aparatu K i sa polaczone z dzwignia H2 (pierscien O) i dzwignia H1 (pierscien U) powyzej szpar wodzacych dzwigni; pierscienie te chronia wnetrze aparatu przed zakurzeniem. PL