Wynalazek dotyczy ulepszenia kon¬ strukcji lacznika do kolejek lancuchowych o lancuchu, biegnacym miedzy szynami.Lacznik wedlug wynalazku posiada w po¬ równaniu ze znanemi tego rodzaju przy¬ rzadami mniejszy ciezar przy wiekszej trwalosci i uproszczonej budowie, a zara¬ zem umozliwia trwale i regularne smarowa¬ nie osi kólek biegowych przy znacznej o- szczednosci na smarach. Przedmiot wyna¬ lazku jest uwidoczniony tytulem przykladu na rysunku. Fig. 1 przedstawia przekrój podluzny kadluba lacznika z komorami do smaru; fig. 2 — przekrój podluzny osi kó¬ lek biegowych wraz z tulejka; fig. 3 wy¬ jasnia, w jaki sposób odbywa sie smarowa¬ nie przy podnoszeniu sie lacznika na obwo¬ dzie kola, prowadzacego lancuch ro¬ boczy.Lacznik posiada kadlub A, do którego przymocowane sa popychacze B. Poniewaz miedzy popychaczami musi byc zachowana pewna odleglosc w celu umozliwienia la¬ twego przejscia haków, laczacych wótfki, zwykle wiec przymocowuje sie wspomniane popychacze nie wprost do kadluba A, lecz za posrednictwem wkladek C. Dotychczas wykonywalo sie te wkladki pelne, polacze¬ nie zas wszystkich czesci kadluba lacznika odbywalo sie przez nitowanie. Taki sposób laczenia przy stosunkowo znacznej dlugosci nitów nastreczal trudnosci w wykonaniu i nie zawsze byl1 ppwny, gdyz zbyt dlugie ni¬ ty rozluznialy sie zczasem.Smarowanie znacznie obciazonej i znaj¬ dujacej sie w ciaglym ruchu osi kólek bie¬ gowych f^c^&h r^Wifrm^istreczalo znacz¬ ne trudnosci. Na rysunku os kólek biego¬ wych jest oznaczona litera Z).Wszystkie te wady konstrukcyjne udalo sie usunac dzieki niniejszemu wynalazkowi w ten sposób, ze wkladki C nie sa pelne, lecz wykonane ze spawanych pierscieni z zelaza plaskiego, które z jednej strony sa spojone z czescia srodkowa kadluba A lacz¬ nika., z drugiej zas —• z popydhaczami 5, przyczem spawanie naokolo tych pierscieni jest szczelne. Takie polaczenie czesci ka¬ dluba lacznika jest przedew&zystkiem zu¬ pelnie pewne i trwale, poza tern pierscienie te tworza lacznie z kadlubem i popychacza¬ mi dwie komory, które sluza jako zbiorniki smaru osi kólek biegowych. Rodzaj pracy laczników na lancuchu wymaga wlasnie ta¬ kiego smarowania, przy którem napelnianie wymienionych komór smarem odbywa sie w wiekszych odstepach czasu.Aby uniknac niepotrzebnie obfitego za¬ silania smarem osi kólek biegowych, zasto¬ sowano przechodzaca przez kadlub laczni¬ ka tulejke E, nasadzona na os kólek biego¬ wych i zaopatrzona w otwory F do smaru, polozone w górnej czesci tulejki. Jak widac z rysunku, komory do smaru-napelniaja sie mniej wiecej do polowy. Przy poziomem polozeniu lacznika poziom smaru w komo¬ rach znajduje sie ponizej otworów! F. Gdy jednak lacznik wraz z lancuchem zajmuje polozenie, uwidocznione na fig. 3, a miano¬ wicie lacznik znajduje sie na obwodzie kola lancuchowego, wówczas smar zapelnia tyl¬ na czesc komór wraz z. tulejka osi kólek biegowych, pokrywa tez otwory F tej tulej¬ ki i przedostaje sie do osi D. Przebieg sma¬ rowania trwa stosunkowo krótko, gdyz w kazdem innem polozeniu lacznika poziom smaru w komorach nie siega otworów F, zachowana jest zatem znaczna oszczednosc na smarze przy zapewnionej regularnosci smarowania. PL