Stosowanie pary o bardzo wysokich temperaturach w turbinach parowych zmu¬ sza do tego, ze kadluby lozysk, które daw¬ niej odlewano wraz z kadlubem turbiny jako jedna calosc, nalezy obecnie oddzie¬ lac od kadluba turbiny dla zapobiezenia w ten sposób przenoszeniu ciepla z goracej oslony turbiny na lozysko.Jezeli kadluby turbin od kadlubów lo¬ zysk sa oddzielone (fig. 1) i ustawione obok siebie, to stosunkowo zimne lozyska rozszerzaja sie w mniejszym stopniu niz gorace kadluby, wskutek czego musialyby powstawac róznice w wysokosciach od po¬ ziomu osi walu w stosunkowo zimnem lo¬ zysku i w kadlubie goracej turbiny. Celem zapobiezenia tym niedopuszczalnym zmia¬ nom polozenia walu, kadluby podpierane sa mozliwie blisko osi walu turbiny, by w ten sposób mozliwie obnizyc róznice, po¬ wstajace wskutek rozszerzania sie kadlu¬ ba pod wplywem ciepla. Podparcie to u- skutecznia sie w ten sposób, ze na walco- wem gniezdzie podstawy lozyska spoczy¬ wa wspólsrodkowo z walem cylindryczny wystep kadluba turbiny o mozliwie malej srednicy lub tez oparte sa na podstawie lozyska ramiona kadluba.W Wiielokadlubowych reakcyjnych tur¬ binach parowych powstaja znaczne sily osiowe, które (w jednokadlubowych turbi¬ nach reakcyjnych — przejmowane przez tlok wyrównawczy) sa znoszone przez zastosowanie wzajemnie przeciwnego prze¬ plywu pary przez lopatki sasiednich ka¬ dlubów turbiny, wskutek czego wal turbi-ny jest sciskany w kierunku swej osi, ka¬ dluby zas* moga; si^^wobodnie rozciagac.Moze^^^zy^ls^j zastosowany i od¬ wrotny kierunek dzialania sil. Dopóki wiec ze wzgledu na stosunkowo niskie tem¬ peratury stosowanej pary kadluby turbin mozna bylo budowac wspólnie z podsta¬ wami lozysk z jednej czesci, sily osiowe miedzy poszczególnemi kadlubami turbiny wyrównywane byly w ten sposób, ze ka¬ dluby te byly z obu stron przysrubowywa- ne kolnierzami do znajdujacego sie miedzy kadlubami lozyska (fig. 2). Przy stosowa¬ nych obecnie wysokich temperaturach przenoszenie sil osiowych zapomoca sztywnego laczenia kadlubów turbiny z podstawami lozysk jest niemozliwe, albo¬ wiem zbyt wiele ciepla przenosi sie na lo¬ zysko, a stad róznice rozszerzalnosci mie¬ dzy podstawa lozyska a kadlubem w kie¬ runku pionowym sa zbyt wielkie i mogly¬ by powstawac niedopuszczalne polozenia walów, a poza tern podstawa lozyska, znaj¬ dujaca sie miedzy wysokopreznym i ni- skopreznym kadlubem turbiny ogrzewana jest z obu stron niejednakowo, a wskutek tego podstawa lozyska ustawia sie pochy¬ lo, zginajac przymocowane do niej kadluby.Wynalazek niniejszy ma na celu usu¬ niecie tych wad. W mysl wynalazku ka¬ dluby turbiny opiera sie niskiemi ramiona¬ mi na oddzielnie stojacych podstawach lozysk, aby w ten sposób uniknac przeno¬ szenia ciepla z kadluba na lozyska oraz zmiany wysokosci osi lozyska i kadluba.W tym celu kadluby polaczone sa ze soba zapomoca rozciaganych lub sciskanych czesci, umieszczonych na wysokosci osi, przejmujacych sily osiowe powstajace w turbinie, przyczem te posrednie czesci la¬ cza sie z kadlubami przegubowo, aby w ten sposób usunac wyginanie tych czesci w miejscu zamocowania. Takie posrednie czesci laczace moga byc uksztaltowane w postaci listw 11 (fig. 3) lub w postaci kla¬ mer 12 (fig. 4). Mozna równiez sama pod¬ stawe lozyska uksztaltowac jako posred¬ nia czesc narazona na rozciaganie, nadajac tej górnej czesci podstawy lozyska odpo¬ wiednia grubosc, aby byla w stanie prze¬ niesc powstajace w niej sily. Taki wlasnie uklad przedstawiony jest na fig. 5, na któ¬ rej cyfry 5 i 7 oznaczaja przymocowane do kadlubów ramiona, zas cyfra 8 — sworznie przegubowe, przejmujace sily osiowe, prze¬ kazywane z jednego kadluba przez pod¬ stawe lozyska 3 do kadluba drugiego. Za¬ miast sworzni przegubowych mozna rów¬ niez zastosowac kliny, wpuszczone miedzy ramionami i lozyskiem. PL