Niniejszy wynalazek dotyczy samolo¬ tów, zaopatrzonych w wirujace swobodnie skrzydla lub powierzchnie nosne, obraca¬ ne przez ped powietrza podczas lotu. Daje sie on zastosowac w szczególnosci do sa¬ molotów o skrzydlach powyzszego rodzaj ur polaczonych przegubowo z pionowa osia ich obrotu w taki sposób, ze podczas obrotu kazde skrzydlo stara sie zawsze zajac ta¬ kie polozenie wzgledem posredniej pla¬ szczyzny obrotu, aby sila odsrodkowa i sila wyporu równowazyly sie wzajemnie.Dzieki temu w samolocie, zaopatrzonym w takie skrzydla, parcie aerodynamiczne na- kierowuje sie samoczynnie, co daje sa¬ molotowi równowage w czasie lotu.Celem niniejszego wynalazku jest spo¬ tegowanie wydajnosci samolotów powyz¬ szego rodzaju zapomoca takiego naregulo¬ wania szybkosci obrotu jego skrzydel, aby stosunek sily wyporu do oporu czolowego byl korzystniejszy przy wszelkich szybko¬ sciach posuwania sie samolotu, W tym ce¬ lu lacznie ze skrzydlami obrotowemi uzy¬ to, stosownie do wynalazku, nieruchoma powierzchnie nosna o odpowiednich aero¬ dynamicznych cechach charakterystycz¬ nych.Ta nieruchoma powierzchnia nie moze sama unosic samolotu podczas jego lotu, lecz jej powierzchnia, przekrój aerodyna¬ miczny i kat nachylenia, który tworzy z li- nja napedu, sa w takim stosunku do cha¬ rakterystyk aerodynamicznych wspomnia¬ nych swobodnie wirujacych skrzydel, iz odpowiednia czesc calego obciazenia przy¬ pada na te nieruchoma powierzchnie nosna.Szybkosc obrotu wirujacych skrzydelzmienia sie przytem wprost proporcjonal¬ nie do zmian ich obciazenia, a zatein im wieksza czesc calkowitego obciazenia dzwi¬ ga wspomniana nieruchoma powierzchnia, tern z mniejsza szybkoscia obracaja sie te skrzydla. Na podstawie doswiadczen prze¬ konano sie, ze szybkosc obrotów, przy któ¬ rej wirujace skrzydla dzialaja najskutecz¬ niej, jest szybkosc, przy której szybkosc obwodowa konców tych skrzydel jest w przyblizeniu dwa razy wieksza od naj¬ wiekszej szybkosci posuwania sie samolo¬ tu, do której on jest zdolny. Powierzchnie, przekrój i kat nachylenia powierzchni nie¬ ruchomej dobiera sie wiec tak, aby po¬ wierzchnia ta dzwigala tylko taka czesc calkowitego obciazenia, przy której konce wirujacych skrzydel posiadaja wspomnia¬ na najkorzystniejsza szybkosc obwodowa.Na rysunku dla przykladu przedsta¬ wiono forme wykonania wynalazku.Fig. 1 przedstawia widok samolotu z dolu, a fig. 2 — jego widok zboku.Samolot posiada kadlub A zaopatrzony w smiglo pociagowe B i skrzydla swobod¬ nie wirujace C, polaczone przegubowo z piasta D, obracajaca sie swobodnie na wa¬ le E. Skrzydla te obracaja sie podczas lo¬ tu wskutek pedu powietrza, przyczem, dzieki przegubowemu polaczeniu ich z pia¬ sta, odchylaja sie ku górze i ku dolowi od posredniej plaszczyzny obrotu pod dziala¬ niem sily odsrodkowej i sily wyporu, dzia¬ lajacych na te skrzydla. Aby uniknac nie¬ pozadanych skutków drgan poprzecznych, wywolywanych podczas wirowania skrzy¬ del róznica wielkosci nacisków na nie w ich róznych polozeniach okolo osi obrotu, oprócz poziomych polaczen przegubowych, uwidocznionych na rysunku, mozna w ra¬ zie potrzeby zastosowac pionowe polacze¬ nia przegubowe, przyczem skrzydla te ma¬ ja byc polaczone z soba elastycznie tak, aby staraly sie zawsze zachowac polozenie symetryczne.Samolot niniejszy posiada ponadto nie¬ ruchome powierzchnie F, zaopatrzone w lotki G. Same powierzchnie jako takie nie wystarczaja do unoszenia samolotu, lecz ich powierzchnia, przekrój aerodynamicz¬ ny i kat nachylenia sa tak dobrane, ze przy najwiekszej szybkosci samolotu szyb¬ kosc obwodowa wierzcholków skrzydel C jest w przyblizeniu dwa razy wieksza od szybkosci samolotu.Gdyby ten samolot nie posiadal nieru¬ chomej powierzchni, to wtedy szybkosc obrotu wirujacych skrzydel wzrastalaby wraz ze wzrostem szybkosci posuwania sie samolotu i gdyby obliczyc szybkosc posu¬ wania sie samolotu, to wtedy przy maksy¬ malnej szybkosci tego posuwania sie, szybkosc obrotu tych skrzydel bylaby wiek¬ sza od szybkosci, przy której powstaje wspomniany juz idealny stosunek pomie¬ dzy szybkoscia obrotu skrzydel i szybko¬ scia posuwania sie samolotu. Jezeli zas za¬ opatrzyc ten samolot w powierzchnie nie¬ ruchoma, to wtedy czesc calkowitego ob¬ ciazenia, przypadajaca na te powierzchnie przy najmniejszej szybkosci posuwania sie samolotu, jest bardzo mala, a szybkosc obrotu skrzydel zasadniczo nie zmienia sie. W miare zas zwiekszania sie szybkosci posuwania sie samolotu, wzrasta stopnio¬ wo czesc calkowitego obciazenia tej póL wierzchni nieruchomej, wskutek czego skrzydla wirujace traca czesc swego ob1- ciazenia i wobec tego obracaja sie wolniej.Powierzchnia, przekrój aerodynamiczny i kat nachylenia powierzchni nieruchomej dobiera sie wobec tego w ten Sposób, aby zmniejszenie sie szybkosci obrotu wiruja¬ cych skrzydel przy duzych szybkosciach posuwania sie czynilo najkorzystniejszy stosunek szybkosci obrotów skrzydel do szybkosci tego posuwania sie, przy naj¬ wiekszej osiagalnej szybkosci lotu.Poniewaz wirujace skrzydla dzialaja podczas duzych szybkosci posuwania sie samolotu skuteczniej wtedy, gdy samolot posiada powierzchnie nieruchoma, wiec - 2 —maksymalna szybkosc posuwania sie wzra¬ sta.Niemozliwe jest oczywiscie scisle okre¬ slenie wspomnianej powierzchni, przekro¬ ju aerodynamicznego i jej kata nachylenia lub wynalezienie ogólnego prawa, okresla¬ jacego stosunek tej powierzchni do wiru¬ jacych skrzydel, poniewaz wielkosci te zmieniaja sie w zaleznosci od rodzaju sa¬ molotu, wobec tego cechy charakterystycz¬ ne powierzchni nieruchomej nalezy okre¬ slic zapomoca doswiadczen dla kazdego typu samolotu oddzielnie. PL