Kotly z przegrzewaczem, ogrzewane spalinami odlotowemi, sa znane. Przy ta¬ kich kotlach przegrzewacz umieszcza sie albo przed powierzchnia ogrzewalna ko¬ tla, albo za nia. Jezeli przegrzewacz wla¬ czony jest przed powierzchnia ogrzewalna kotla, to temperatura spalin po przejsciu przez przegrzewacz tak dalece obniza sie, ze do wytworzenia potrzebnej ilosci pary niezbedna jest bardzo duza powierzchnia ogrzewalna kotla. Jezeli zas przegrzewacz umieszczony jest za powierzchnia ogrze¬ walna kotla, to powierzchnia ogrzewalna przegrzewacza musi byc bardzo duza, aby przy malej róznicy temperatur miedzy przegrzana para i ochlodzonemi spalinami mozna bylo osiagnac potrzebna tempera¬ ture przegrzania.Powyzsza wade niniejszy wynalazek usuwa w ten sposób, ze przegrzewacz o- grzewa sie oddzielnie, niezaleznie od ko¬ tla, ogrzewanego spalinami odlotowemi. W ten sposób tak powierzchnia kotla do wy¬ twarzania pary nasyconej, jak równiez po¬ wierzchnia ogrzewalna przegrzewacza wy¬ stawione sa na dzialanie spalin o mozliwie wysokiej temperaturze. Wskutek tego jest mozliwe uzyskanie powierzchni ogrzewal¬ nych o malych wymiarach, wskutek czego koszty zakladowe znacznie sie zmniejsza¬ ja- Wezownice przegrzewacza nie beda na¬ razone na przepalanie, poniewaz tempera¬ tura spalin, wplywajacych do przegrzewa¬ cza moze byc utrzymywana stale w zada¬ nych granicach. Przy wytwarzaniu paryzapomóca ciepla spalin odlotowych bez paleniska dodatkowego dla przegrzewacza strumien spalin rozdziela sie zapomoca re¬ gulacji w ten sposób, ze jedna czesc spa¬ lin ogrzewa kociol pary nasyconej, druga zas czesc — przegrzewacz.Wedlug wynalazku przy /iekszem za¬ potrzebowaniu pary brakujaca ilosc pary nasyconej wytwarza sie w kotle dodatko¬ wym, ogrzewanym zródlem ciepla nieza- leznem od kotla, ogrzewanego cieplem spalin odlotowych. Uzyskana w ten spo¬ sób para przegrzewa si^ w przegrzewaczu, znajdujacym sie za kotlem dodatkowym, który przegrzewa równiez nasycona pare przyplywajaca z glównego kotla. W razie mniejszego zapotrzebowania pary i po¬ trzeby obnizenia temperatury gazów grzej¬ nych do kotla dodatkowego mozna takze doprowadzic spaliny odlotowe. Kociol glówny do wytwarzania pary nasyconej, moze byc ogrzewany dodatkowem zródlem ciepla jezeli spaliny odlotowe nie wystar¬ czaja. Zespól kotlowy posiada jeszcze te zalete, ze pobierana z dodatkowego kotla brakujaca ilosc nasyconej pary, wskutek wysokiej temperatury spalin i ich promie- niowania, moze byc wytworzona przy dale¬ ko mniejszej powierzchni ogrzewalnej, niz przy kotle, ogrzewanym spalinami odloto- wemi z paleniskiem dodatkowem ale bez dodatkowego kotla. Ta róznica w wymia¬ rach powierzchni ogrzewalnej, produkuja¬ cej dodatkowa ilosc pary nasyconej, szcze¬ gólnie dobitnie wystapilaby przy ogrzewa¬ niu spalinami odlotowemi, zawieraj acemi kurz z powodu pokrycia nim powierzchni ogrzewalnej. Ewentualnosci tej unika sie w konstrukcji wedlug wynalazku, ponie¬ waz do kotla dodatkowego naogól nie do¬ prowadza sie wcale lub doprowadza sie stosuijkowo malo gazów odlotowych.Prócz tego przy wlaczaniu powierzchni Ogrzewalnej, wytwarzajacej brakujaca i- losc pajy przed przegrzewaczem, ten o- statni ma zapewnione stosunkowo równo¬ mierne natezenie powierzchni ogrzewalne); przytern jest mozliwa w szerokich grani¬ cach regulacja przy wytwarzaniu pary bez strat np. przez doprowadzanie spalin od¬ lotowych. W ten sposób przegrzewacz moze byc wlaczony za kotlem o malej tylko po¬ wierzchni ogrzewalnej, dobranej w ten sposób, aby ochronic wezownice przegrze- wacza od dzialania wysokiej temperatury spalin dodatkowego paleniska.Przyklad wykonania wynalazku przed¬ stawiony jest na fig. 1, 2 i 3. Fig. 1 przed¬ stawia schematycznie przekrój podluzny przez kociol glówny; fig. 2 — przekrój podluzny przez kociol dodatkowy oraz fig. 3 przedstawia widok zgóry na zespól ko¬ tlowy. Na figurach tych cyfra 1 oznacza kanal do doprowadzania spalin odloto¬ wych, 2 — powierzchnie ogrzewalna glów¬ nego kotla, 3 — wspólny podgrzewacz, 4— palenisko do kotla dodatkowego, 5 — znaj¬ dujaca sie przed przegrzewaczem po¬ wierzchnie ogrzewalna dodatkowego kotla do wytwarzania brakujacej ilosci pary na¬ syconej, 6 — przegrzewacz calkowitej ilo¬ sci pary nasyconej, 7 — wspólny górny walczak i 8 — przedzielajaca sciane ob- murza.Spaliny odlotowe doplywaja kanalem 1 do kotla glównego (fig. 1) i w zwykly sposób przeplywaja przez peczek rur 2 glównego kotla i wspólny podgrzewacz 3.Kociol dodatkowy (fig. 2) posiada palnik 4 do dodatkowego ogrzewania.Po drugiej stronie sciany 8 obmurza spaliny odlotowe przeplywaja najpierw przez peczek rur kotla dodatkowego 5 i nieco sie oziebiaja. Wskutek tego nie moga one uszkodzic wezownic przegrzewacza, przez które przeplywaja pózniej. Prze¬ grzewacz 6 ogrzewa tak pare nasycona z rurek 2, jak równiez i pare nasycona z ru¬ rek 5 do pozadanej temperatury; spaliny te po przejsciu przegrzewacza ogrzewaja równiez podgrzewacz 3.Obie czesci zespolu kotlowego (fig. 1 — 2 —i 2) , rozdzielone sciana 8, tworza razem ze wspólnym przegrzewaczem 6 i podgrzewa¬ czem 3 oraz wspólnym walczakiem górnym 7 jedna calosc (fig, 3). Wskutek tego odpa- rowalnosc zim2 jest wieksza, zmniejszaja sie koszty zakladowe kotla oraz zapotrze¬ bowanie miejsca, przyczem ulatwiona jest równiez obsluga kotla. Zgodnie z wynalaz¬ kiem obie czesci kotla musza posiadac wspólny przegrzewacz, który wypada w tej instalacji stosunkowo mniejszy i dziala niezawodniej. PL