Przedmiotem wynalazku jest nowy katalizator procesu reformowania weglowodorów para wodna oraz sposób wytwarzania tego katalizatora.Proces katalitycznego reformowania weglowodo¬ rów para wodna w celu wytwarzania gazów za¬ wierajacych metan, takich jak gaz miejski albo gaz zastepujacy gaz ziemny, znany jest od dawna. Na przyklad w brytyjskim opisie patentowym nr 820 257 opisano sposób wytwarzania gazów o duzej zawar¬ tosci metanu polegajacy na tym, ze pare wodna i weglowodory poddaje sie reakcji w obecnosci ka¬ talizatora zawierajacego nikiel i tlenek glinu. Pro¬ cesy tego typu sa znane równiez np. z brytyjskich opisów patentowych nr nr 969 637, 994 278, 1 152 009, 1 150 066 i 1 265 481. Te zmodyfikowane procesy za¬ chodza wprawdzie z wysoka wydajnoscia, ale nadal nie jest rozwiazany problem czasu zywotnosci ka¬ talizatora w warunkach procesu reformowania.Wiadomo, ze katalizatory takie moga ulegac spiekaniu w wyzszych temperaturach, czemu to¬ warzyszy zmniejszenie sie zarówno powierzchni metalu, jak i calkowitej powierzchni katalizatora, co powoduje utrate zdolnosci katalitycznej. Wplyw pary wodnej na spiekanie katalizatorów opartych na tlenku glinu podczas procesu reformowania weglowodorów para wodna omówiono w Journal of Catalysis, tom 24, z lutego 1972, strony 352—355.W obecnosci pary wodnej spiekanie takie zachodzi znacznie szybciej niz w takich samych temperatu¬ rach w powietrzu, totez prawdopodobnie mecha¬ nizm tego procesu jest inny.Sugerowano juz, ze istotnym etapem w procesie spiekania jest przemiana metatrwalego nosnika 5 z /-tlenku glinu o stosunkowo duzej powierzchni wlasciwej w bardziej trwTala odmiane a-tlenku glinu (korund) o bardzo malej powierzchni wlasciwej.Stwierdzono, ze czastki y-tlenku glinu wzrastaja podczas katalitycznego procesu i np. po przepro- 10 wTadzeniu próby spiekania w parze wodnej i w temperaturze 600°C ziarna krystaliczne ^-tlenku glinu maja zwykle wielkosc 90—120 -10-10m, pod¬ czas gdy bezposrednio po zredukowaniu kataliza¬ tora wielkosc-ta wynosi 60—70-10-10m, a równo- 15 czesnie wystepuje w pewnej mierze wzrost czastek niklu. Jednakze glówna przyczyna powaznych zmian w strukturze katalizatora, powodujacych nieodwracalna jego dezaktywacje, jest przemiana ^-tlenku glinu w a-tlenek glinu.Badania zuzytych katalizatorów zawierajacych wspólnie wytracony nikiel i tlenek glinu wykazuja, ze utworzone czastki a-tlenku glinu maja wielkosc powyzej 1000 '10-10!!!. Wynika z tego, ze dla wytworzenia jednej czastki a-tlenku glinu potrzeba wielu czastek y-tlenku glinu i przemianie tej to¬ warzyszy mikro-skopowe przemieszczenie w struk¬ turze katalizatora. Czastki tlenku glinu nie moga juz < wówczas utrzymywac krystalitów niklu od¬ dzielnie i wytwarzanie sie korundu wywoluje w 30 znacznym zakresie spiekanie niklu. 20 122 882i 122 882 4 Stwierdzono, ze w innych ukladach zawieraja¬ cych tlenek glinu mozna zapobiegac termicznemu spiekaniu dodajac do sieci krystalicznej tlenku gli- nu inne metale. Przemiana y-tlenku glinu w odmia* ne a obejmuje przemiane regularnego wypelnienia zwartego jonów tlenu struktury y podobnej do spinelu w heksagonalne wypelnienie zwarte, wys¬ tepujace w a-tlanku glinu. W czystym tleniku glinu przemiana ta zachodzi pod wplywem ciepla w tem¬ peraturze okolo 1000?C. Prowadzono wiele prób w celu zbadania wplywu malych stezen Jonów innego metalu na temperature i predkosc przemiany od¬ miany y w odmiane a tlenku glinu oraz badano wplyw chromu na predkosc wytwarzania sie od- rfu^y-^*--«L^Jejnperaturze 1100°C [G. C. Bye / G^rr.islm^nTjTK111- Cer- Soc- 57 (8/367/1974)]. k prób tych wyciagnieto wniosek, ze dodatek Ur^Jo^ wagowych Airojmu zmniejsza predkosc tej jprzemiarjy; ^^ehitoeraturze 1100°C i ze dodatek fen"7to~-n*«aaa2^yj tylko wplyw na liniowa zalez¬ nosc zmniejszania sie powierzchni wlasciwej od wytwarzania odmiany a-tlenku glinu.Nieoczekiwanie stwierdzono, ze odpornosc wspól¬ nie stracanego niklu i tlenku glinu na spiekanie w obecnosci pary wodnej (w przeciwienstwie do spiekania termicznego) mozna zwiekszyc zastepujac co najmniej 10% atomów glinu atomami chromu, przy czym zabieg ten równoczesnie zwieksza od¬ pornosc ukladów nikiel-tlenek glinu na dezakty¬ wacje na skutek polimeryzacji.Katalizatory zawierajace wspólnie stracony ni¬ kiel, tlenek glinu i tlenek chromu sa znane.W brytyjskim opisie patentowym nr 1342020 omó¬ wiono silnie rozdrobnione, homogeniczne kataliza¬ tory, wytwarzane przez wspólne stracanie kom¬ pleksów zasadowych weglanów aktywnych metali w srodowisku alkalicznym, przy uzyciu wodorowe¬ glanu metalu alkalicznego jako srodka stracaja¬ cego.Katalizatory wymienione przykladowo w tym opisie wytwarzano dodajac goracy roztwór (okolo 90°C) mieszaniny soli, przewaznie azotanów, ak¬ tywnych metali do roztworu wodoroweglanu o tej samej temperaturze. Tak wiec proces stracania od¬ bywal sie zawsze w srodowisku alkalicznym, co sprzyja wytwarzaniu produktów wysoce krysta¬ licznych i homogenicznych. W przykladzie 26 wy¬ mienionego opisu patentowego opisano szczególowo wytwarzanie ukladu katalitycznego Ni-Al-Cr(III), .stosowanego W procesie wytwarzania aniliny z nitrobenzenu. Podano równiez, ze w ukladzie tym chrom odgrywa role inhibitora rekrystalizacji.Analiza rentgenowska prekursora tlenkowego wy¬ kazuje wysoce uporzadkowana budowe krystaliczna j&ubstancji.Nieoczekiwanie stwierdzono, ze -katalizatpry Ni- -Al-Cr o zasadniczo takim samyrn wzorze empi¬ rycznym jak wzór katalizatorów znanych z bry¬ tyjskiego opisu patentowego nr 1342020, ale róz¬ niace sie' znacznie pod wzgledem struktury, sa szczególnie uzyteczne w procesie reformowania para wodna weglowodorów, a zwlaszcza weglowo¬ dorów ciezszych. Poza tym, chrom odbywa zasad¬ nicza role zarówno oddzialywujac na krystalicznosc katalizatora, jak i utrzymujac dobra zywotnosc katalizatora w procesie reformowania para wodna, lepsza od zywotnosci stosowanych do tego celu znanych katalizatorów zawierajacych wspólnie 5 stracany nikiel i tlenek glinu.Cecha katalizatorów weulug wynalazku jest to, ze ich krystalicznosc nie jest równomierna i nie jest wysoka.Katalizatory wedlug wynalazku, nadajace sie do u procesu reformowania weglowodorów para wodna, skladaja sie z wyprazonych i,zredukowanych zasa¬ dowych weglanów niklu, glinu i chromu, stanowia¬ cych nie stechiometryczna substancje, w której stosunek poszczególnych skladników mozna wy¬ razic wzorem Ni^ Al Cr ^u3(_vH)i6-xH20, w któ¬ rym a oznacza liczbe 4—6,4, stosunek b : c wynosi od 3:1 do 19:1, korzystnie 9:1 2a+3b+3c = 18 i x oznacza liczbe 3,5—5,5, przy czym w postaci M wyprazonej ale nie zredukowanej co najmniej 55% objetosciowych porów o promieniu 12—120xl0—10m stanowia pory o promieniu 12—30xl0—10m. Ko¬ rzystnie okolo 1/10 atomów glinu powinna byc zastapiona atomami chromu (III).Przedmiotem wynalazku jest równiez sposób wytwarzania takich katalizatorów, polegajacy na wspólnym stracaniu zasadowego weglanu z wod¬ nego roztworu zawierajacego mieszanine rozpusz¬ czalnych w wodzie zwiazków niklu, glinu i chromu (III), suszeniu otrzymanego osadu, wyprazaniu go i redukowaniu wyprazonego produktu, charakte¬ ryzujacy sie tym, ze rozpuszczalny w wodzie we¬ glan alkaliczny wprowadza sie do roztworu wod¬ nego zawierajacego sole niklu, glinu i chromu w stosunku 4^-6,4 gramomoli soli niklu i 3—14 gra- momoli soli glinu na 1 gfomomol soli chromu, wytracajac niestechiometryczna substancje odpo¬ wiadajaca wzorowi Ni a Alb Cl(III) c C03(OH)i6xH20, w którym a oznacza liczbe 4—6,4, stosunek b : c 40 wynosi od 3:1 do 19 : 1, suma 2a+3b+3c = 18, a x oznacza liczbe 3,5—5,5, przy czym stracanie prowadzi sie w temperaturze nie wyzszej niz 60°C, a suszenie prowadzi sie zasadniczo w tej samej temperaturze, co wytracenie.Katalizatory wedlug wynalazku moga zawierac 45 pewne ilosci innych metali albo zwiazków, np. pro¬ motorów, przy czym ilosci te sa same, jak stoso¬ wane zwykle w procesach katalitycznych, zwlasz¬ cza w katalitycznym procesie reformowania para wodna. Zwykle katalizatory wedlug wynalazku moga zawierac do 0,4% potasu i' do okolo 0,01% sodu, aczkolwiek pozadane jest, aby nie zawieraly sodu wcale, zwlaszcza jezeli zawieraja potas.Katalizatory wedlug wynalazku wytwarza sie przez stracanie w -stalej temperaturze, stosujac znane sposoby wytwarzania katalizatorów. Jed¬ nakze, w odróznieniu od znanych sposobów, w któ¬ rych stracanie prowadzi sie w temperaturze wy¬ noszacej lub bliskiej 100°C i wytracony produkt po zakonczeniu stracania utrzymuje sie w stanie wiicia oraz stosuje sie stracanie przy malejacej temperaturze, zgodnie z wynalazkiem proces stra¬ cania prowadzi sie korzystnie w temperaturze nie wyzszej niz okolo 60°C, a zwlaszcza w temperatu- « rze od pokojowej do okolo 50°C, gdyz ma to ko-122 882 rzystny -wplyw na roadzial wielkosci porów w pro¬ dukcie. Poza tyan, co stanowi istotna róznice w porównaniu z procesem znanym z brytyjskiego opisu patentowego nr 1342 020, zgodnie z wyna¬ lazkiem korzystnie stosuje sie zasadowy weglan, np. weglan sodowy lub potasowy, jako srodek stra¬ cajacy,, który dodaje sie do roztworu soli metalu, a jrf odwrotnie. W tych warunkach stracanie za¬ chodzi poczatkowo w srodowisku kwasnym i kon¬ czy sie w srodowisku alkalicznym.Wydaje sie, ze stosowanie weglanów, a nie wo¬ doroweglanów, jak równiez sposób prowadzenia stracania, maja wplyw na rozdzial wielkosci po¬ rów w wyprazonym prekursorze. Zgodnie z wyna¬ lazkiem po procesie stracania korzystnie osad prz«o\ywa sie i odsacza w temperaturze nie wyz¬ szej od stosowanej podczas stracania. W kazdym zas razie nalezy unikac ogrzewania do wrzenia zawiesiny prekursora katalizatora. Katalizator mozna suszyc w mozliwie najkrótszym czasie, zgod¬ nie z najnizsza temperatura dajaca sie stosowac, a to v? celu ograniczenia obróbki cieplnej.Katalizatory wedlug wynalazku cechuje ogólnie biorac ciezar wlasciwy wyzszy niz w przypadku katalizatorów wytwarzanych innymi sposobami.Wynika to czesciowo z obecnosci jonów chromu, ale równiez jest i bezposrednim skutkiem stoso¬ wania opisanej wyzej metody wytwarzania katali¬ zatorów.Przyklad I. Przygotowano 5 prekursorów katalizatora A—E o skladzie odpowiadajacym wzo¬ rowi Ni6Alx Crg C03(OH)i6"4H20, przy czym x i y maja znaczenie podane w tablicy 1. Katalizator E zawieral równiez 0,07*70 wagowych potasu.Tabl Katalizator A 1 B C D E i ca 1 X 2 1,9 1,2 1,8 1,8 y 0 0,1 0,8 ' 0,2 0,2 Prekursory te przygotowano rozpuszczajac w 1400 ml destylowanej wody nastepujace sole w nizej podanych ilosciach: azotan rniklu Ni(N03)2-GH20 — 2 gramomole azotan glinu A1(N03)3*9H20 — x/3 gramomole azotan chromu Cr(NO3)3*9H20 — y/3 gramomole Odzielnie rozpuszczono 4 gromomole bezwodnego weglanu sodowego w 1100 ml wody.Rozwtór azotanów ogrzano do temperatury 92°C, a roztwór weglanu sodowego do wrzenia, po czym roztwór weglanu wlewano powoli do roztworu azo¬ tanów, energicznie mieszajac. Predkosc dodawania roztworu weglanu oraz ogrzewanie regulowano tak, aby podczas calego procesu stracania utrzymywac temperature mieszaniny 91—03°C. Weglan doda¬ wano w ciagu 25 minut, po czym mieszanine do¬ prowadzono do wrzenia i mieszajac utrzymywano w tym stanie w ciagu 15 mamut, po czym odsaczono osad na vle^ku Buchnera i wysuszono na bibule.W celu usuniecia sodu osad o barwie niebiesko- -zielonej zmieszano z 2 litrami destylowanej ii 30 25 30 35 40 45 50 60 Cu wody, ogrzano do temperatury 90ÓC i odsaczono jak poprzednio na lejku Buchnera. Zabiegi te powtarzano az do uzyskania przesaczu o wartosci pH okolo 6,5. Zwykle wystarcza 6 takich przeplu¬ kiwali. Przemyty osad rozdrobniono do konsysten¬ cji pasty i rozlozono na tacy z nierdzewnej stali w warstwie o grubosci 3—6 mm w suszarce bez przeplywu powietrza w temperaturze 120°C w ciagu 40 godzin.Bryly wysuszonego katalizatora zmielono i prze¬ siano przez sito o oczkach 850 milimikronów, a nastepnie w ciagu 30 minut ogrzano w piecu muflowym do temperatury 450°C i utrzymywano w tej temperaturze w ciagu 2 godzin. Nastepnie dodano 2i9/o wagowe grafitu i tabletkowano kata¬ lizator w jednosuwnej tabletkarce Manesty, wy¬ twarzajac waleczki 3,2 mm. Katalizatory B, C, D i E sa katalizatorami wedlug wynalazku, zas katar lizator A, bedacy zwyklym katalizatorem nikiel- -tlenek glinu, nie zawierajacym chromu, stosowano w dalszych próbach w celach porównawczych.Próba spiekania w obecnosci pary wodnej.Przygotowane katalizatory badano wystawiajac ich próbki na dzialanie strumienia mieszaniny pary wodnej z wodorem (9:1 w stosunku objetoscio¬ wym) w temperaturze 600°C i pod cisnieniem 25, 6 x 101325 Pa w ciagu 270 godzin. Nastepnie badano próbki mierzac metoda rentgenografii dyfrakcyj¬ nej wielkosci krystalitów niklu, a tym samym po¬ wierzchnie niklu. Wyniki podano w tablicy 2.Tablica 2 Katalizator A B C D E Wielkosc krysztalitu niklu (jn) 277xl0-io 233 x lO-io 155 x 10-io 157xlO-io 164x10-10 Wyniki podane w tablicy 2 swiadcza o tym, ze katalizator B jest odporniejszy na spiekanie niz znany katalizator A i ze katalizatory C, D i E maja odpornosc na spiekanie znacznie wyzsze niz katalizator A lub B.Próba zgazowywania.Próby zgazowywania przy uzyciu katalizatorów A, B i D prowadzono w nastepujacych warunkach: 31,5x101325 Pa cisnienie temperatura wstepnego ogrzewania przerabiany surowiec stosunek pary wodnej do surowca 450°C LDF 170 o ciezarze wlasciwym 0,72 1,66 : 1 wagowo.Predkosc dezaktywacji katalizatora mierzono okreslajac przesuwanie sie temperatury reakcji w glab zloza katalizatora w miare uplywu czasu.Wyniki podano w tablicy 3, podajac zawartosc chromu w katalizatorze i glebokosc, na jaka tem¬ peratura reakcji przesunela sie w glab zloza po 100 godzinach prowadzenia procesu,122 8S2 Katalizator B D A Tablica 3 Zawartosc chromu 0,9 1,8 0 Przesuniecie w zlozu 17,8 mm 15,2 mm 30,5 mm Wyniki te swiadcza o tym, ze katalizatory za¬ wierajace chrom ulegaja dezaktywacji wolniej niz znany katalizator.Przyklad II. Zawiesine prekursora kataliza¬ tora o wzorze Ni6Alif5Crol2C03(OH)i6-4H20 przygoto¬ wano w ten sposób, ze w 1400 ml destylowanej wody rozpuszczono 522 g wódziami azotanu niklu, 225 g wodzianu azotanu glinu i 26,6 g wodzianu azotanu chromu(III) i oddzielnie w 1100 ml desty¬ lowanej wody rozpuszczono 420 g bezwodnego weglanu sodowego, po czym oba roztwory ogrzano do temperatury 30°C i w ciagu 25 minut do roz¬ tworu azotanów wlewano powoli roztwór weglanu.Podczas wlewania stosowano energiczne mieszanie i mieszanine utrzymywano w temperaturze 30°± ±2°C. Nastepnie zawiesine przelano na lejek Buchnera, odsaczono i odessano osad, który dalej przemywano, suszono, prazono i tabletkowano w sposób opisany w przykladzie I, ale z ta róznica, ze osad przemywano w temperaturze 30°C, a nas¬ tepnie suszono w temperaturze 30°C w ciagu 65 godzin. Otrzymano katalizator (w postaci tlen¬ kowej), oznaczajac go: katalizator I.Wyzej opisane postepowanie powtarzano dwu¬ krotnie, ale z nastepujacymi odchyleniami. 1. Zawiesine utrzymywano w stanie wrzenia z nadmiarem roztworu weglanu, otrzymujac kata¬ lizator, który (w postaci tlenkowej) oznaczono: ka¬ talizator II. 2. Osad prekursora katalizatora suszono w tem¬ peraturze 100°C w ciagu 40 godzin, otrzymujac katalizator (w postaci tlenkowej) oznaczony jako katalizator III.Kazdy z wytworzonych katalizatorów redukowa¬ no w wodorze otrzymujac katalizatory aktywowa¬ ne, które nastepnie stosowano oddzielnie w pró¬ bach zgazowywania z para wodna w nastepuja¬ cych warunkach: — nafta — 2:1 — 31,5x101325 Pa — 450°C — 520°C. przerabiany surowiec stosunek pary wodnej do surowca cisnienie temperatura przy wlocie temperatura u wylotu Przebieg procesu zgazowywania przedstawiono na fig. 1 rysunku, na której podano wykres zalez¬ nosci ilosci zuzytego katalizatora od ilosci przero¬ bionego surowca, przy stosowaniu kazdego z wy¬ zej opisanych katalizatorów. Z wykresu tego wy¬ nika, ze katalizator I daje najlepsze wyniki.Przyklad III. W przykladzie tym zilustrowa¬ no dzialanie katalizatorów wedlug wynalazku w porównaniu ze znanymi katalizatorami przy zga- zowywaniu lekkiego i ciezkiego oleju gazowego.Katalizatory. 15 25 30 35 40 60 Katalizator wedlug wynalazku, oznaczony jako katalizator IV, przygotowano w nastepujacy spo¬ sób. W 80 litrach wody rozpuszczono 31,8 kg wo¬ dzianu azotanu niklu, 14,2 kg wodzianu azotanu glinu i 1,69 kg wodzianu azotanu chromu (III).Oddzielnie rozpuszczono 24,4 kg bezwodnego we¬ glanu sodowego w 64 litrach wody. Roztwór azo¬ tanów ogrzano do temperatury 60°C, a roztwór weglanu do temperatury 55°C i w ciagu 55 minut, utrzymujac temperature 59—61°C, wlewano roz¬ twór weglanu do roztworu azotanó v. Wytracony osad odsaczono na obrotowym filtrze prózniowym i przemyto na filtrze zraszajac goraca woda, po czym ponownie zmieszano z czysta woda do obje¬ tosci 180 litrów i ogrzano do temperatury 60°C, a nastepnie powtórnie odsaczono i przemywano, stosujac lacznie 6 zabiegów filtrowania.Po ostatecznym odsaczeniu katalizator wysuszono w temperaturze 125°C i wyprazono w temperatu¬ rze 450°C, po czym zmielono, zmieszano z 2% wa¬ gowymi grafitu i tabletkowano, wytwarzajac wa¬ leczki o srednicy i wysokosci 3 mm. Katalizator zawieral w stosunku wagowym: nikiel 58,1%, tle¬ nek glinu 17,5%, chrom 1,9%, sód 0,01°/o.Próby zgazowywania.Katalizator IV porównywano ze znanymi katali¬ zatorami zawierajacym wspólnie stracany nikiel i tlenek glinu, oznaczonymi symbolem X. Zgazo- wywano olej gazowy .i na fig. 2 rysunku podano wykres zaleznosci ilosci zuzytego katalizatora od ilosci zgazowanego surowca. Warunki dla kazdej z prób podano w tablicy 4. Jako lekki olej gazowy (w skrócie log) stosowano olej o temperaturze wrzenia 184—341°C, produkcji f-my Conoco Gas Oil, a jako ciezki olej gazowy (w skrócie cog) stoso¬ wano olej o temperaturze wrzenia 184—362°C pro¬ dukcji firmy Shell Moerdijk.Tablica 4 1 Próba Zgazowywany surowiec Katalizator Cisnienie Pa Temperatura po¬ czatkowa (°C) Temperatura naj¬ wyzsza (°C) Stosunek para/surowiec A log IV 45,5x xl01325 555 580 2,2 B cog IV 45,5x xl01325 5551) 580 2,2 C log X . 45,5x xl01325 "- 5552) 610 2,2—3,2 M 1) W toku prowadzenia próby podwyzszono temperature wstepnie ogrzewanego surowca do 565°C i 575°C. 2) Zmieniajac stosunek ilosci pary do surowca na 3:1 Podwyzszono temperature wstepnie ogrzanego surowca 55 cTo 580°C. ; Zastrzezenia patentowe 1. Katalizator procesu reformowania weglowodo¬ rów para wodna, skladajacy sie z wyprazonych i zredukowanych zasadowych weglanów niklu, chromu i glinu, znamienny tym, ze' zasadowe we¬ glany niklu, glinu j chromu stanowia nie stechio- .metryczna substancje, w której stosunek posz¬ czególnych skladników wyraza sie wzorem 65 Nia Alb Cr(III)cC03(OH)i6-xH20, w którym a ozna-9 122 882 10 cza liczbe 4—6,4, stosunek b : c wynosi od 3:1 do 19 : 1, suma 2a-[13b+3c = 18, a x oznacza liczbe 3,5—5,5, przy czym w postaci wyprazonej, ale nie zredukowanej co najmniej 55% objetosciowych porów katalizatora o promieniu 12—12 x 10-10 m stanowia pory o promieniu 12—30xl0-10m oraz ewentualnie ihne dodatki. 2. Katalizator wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze zawiera substancje o wzorze Nia Al b Cr(III)c_ C03(OH)i6xH20, w którym stosunek b : c wynosi okolo 9:1. 3. Katalizator wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze jako dodatki zawiera sód i/albo potas w ilosciach nie wiekszych odpowiednio niz 0,01% i 0,4% w sto¬ sunku wagowym. 4. Sposób wytwarzania katalizatora procesu re¬ formowania weglowodorów para wodna, polegaja- 15 cy na. wspólnym stracaniu zasadowego weglanu z roztworu wodnego soli niklu, chromu i glinu i nastepnym suszeniu, wyprazaniu i redukowaniu otrzymanego produktu, znamienny tym, ze rozpusz¬ czalny w wodzie weglan alkaliczny wprowadza sie do roztworu wodnego zawierajacego sole niklu, glinu i chromu w stosunku 4—6,4 gramomoli soli niklu i 3—14 gramomoli soli glinu na 1 gramomol soli chromu, wytracajac nie stechiometryczna sub¬ stancje odpowiadajaca wzorowi Nia Al^ Cr(III)c_ C03(OH)i6xH20, w którym a oznacza liczbe 4—6,4, stosunek b :c wynosi od 3:1 do 19 : 1, suma- 2a+ +3b+3c = 18, a x oznacza liczbe 3,5—5,5, przy czym stracanie prowadzi sie w temperaturze nie wyzszej niz 60°C, a suszenie prowadzi sie zasad¬ niczo w tej samej temperaturze, co wytracanie. 5. Sposób wedlug zastrz. 4, znamienny tym, ze stracanie prowadzi sie w stalej temperaturze.MOA FIGI L_ O "o „ n 50- o •N -=} N F/G2. (_ _o "5 o o o /^Katalizator II / j Katalizator III,. atalizatcr I Igazowany surowiec [litry] /Próba C FrCba ¦y Prdba = # 2268 453S Zgazowany surowiec [kg] PL