*** komparaitorów stanowiac drugi uklad rozladowania kondensatora.Rozwiazanie wedlug wynalazku zapewnia wy¬ róznienie zbocza sygnalu elektrokardiograficznego o zadanym nachyleniu i zadanej amplitudzie nie¬ zaleznie od bezwzglednej wartosci napiecia tego sygnalu. Jest to mo^iwe wskutek zaleznosci liczby impulsów uzyskanych w wyniku przetworzenia sygnalu od wzglednych przyrostów jego napiecia a nie od jego bezwzglelnej wartosci co £o wybra¬ niu impulsów o okreslonej .' czestotliwosci powta¬ rzania pozwala wyróznic sygnal o zadanym na¬ chyleniu zbocza, zas zliczenie tych impulsów umozliwia dokladny pomiar przyrostu napiecia sygnalu wzgledem napiecia, przy kt6rym nastapila zmiana znaku przyrostu. Zaklócenia o czestotli¬ wosci sieci zasilajacej sa po przetworzeniu na ciag irrjjpulsów ignorowane ze wzgledu na to, ze czesto¬ tliwosc powtarzania tych impulsów jest wieksza od dopuszczalnej. To samo dotyczy zaklócen spo¬ wodowanych zlym kontaktowaniem elektrod. Nie¬ pozadane skladowe wystepujace w sygnale elektro¬ kardiograficznym sa pomijalne ze wzgledu na inna od zadanej liczbe i czestotliwosc wytworzo¬ nych impulsów. Wahania linii izoelektryciznej sygnalu elektrokardiograficznego równiez nie wplywaja na dokladnosc analizy, gdyz mierzone sa przyrosty napiecia sygnalu wzgledem napiecia, przy którym nastapila zmiana znaku tego przy¬ rostu, zamiast pomiaru tych przyrostów wzgledem stalego poziomu odniesienia, na przyklad zera.Zaleta rozwiazania wedlug wynalazku jest uzy¬ skanie dokladnego cyfrowego wyróznienia zada¬ nego zalamka sygnalu elekrokardiograficznego bez koniecznosci stosowania elektronicznej maszyny cyfrowej i specjalnego oprogramowania.Przedmiot wynalazku uwidoczniony jest w przy¬ kladzie wykonania na rysunku, którego fig. 1 ilustruje istote sposobu i tak fig. la przedstawia sygnal elektrokardiograficzny gdzie A u jest miara przyrostu napiecia, któremu odpowiada wytworze¬ nie jednego impulsu, 'fig.-Ib ciag impulsów od¬ powiadajacy przyrostom napiecia tego sygnalu dla dodatniego kierunku, fig. lc wyróznione impulsy o czestotliwosci powtarzania zawairtej w scisle za¬ danych granicach podlegajace zliczaniu, fig. Id 116 258 4 impulsy zerujace licznik pojawiajace sie przy zmianie znaku przyrostu sygnalu elektrokardio¬ graficznego, fig. le sygnal na wyjsciu ukladu zli¬ czajacego informujacy o wyróznieniu zadanego za¬ lamka a fig. 2 schemat ideowy urzadzenia.Sygnal elektrokardiograficzny uzyskany z elek¬ trod umieszczonych na ciele pacjenta podlega wzmocnieniu we wzmacniaczu i laduje kondensa¬ tor C polaczony z konwerterem 1 skladajacym sie z dwóch komparatorów napiecia 2, 3, przerzutnika dwuistabilnego 4, multiwibratora monostaibilnego 5 i tranzystorów Tv T2 sluzacych rozladowaniu kon¬ densatora C. Komparatory 2, 3 porównuja napiecie na kondensatorze C, z napieciami odniesienia UN o przeciwnych znakach doprowadzonymi do ich drugich wejsc. Wyjscia komparatorów 2, 3 po¬ laczone sa z dwoma wejsciami przerzutnika dwu- stabilnego 4 sterujacego uklad rozladowania 6 10 15 20 25 30 35 45 60 55 kondensatora C zlozony z tranzystora Tj o emi¬ terze polaczonym z masa i dolaczonej do jego kolektora diody D wlaczonej pomiedzy kondensa¬ tor C a oba wejscia komparatorów 2, 3. Wyjscie jednego z komparatorów 3 polaczone jest z wejs¬ ciem muHtiwibratora monostabilnego 5 sterujacego tranzystor T2 o emiterze polaczonym z masa a ko¬ lektorze wlaczonym pomiedzy kondensator C i wejscia obu komparatorów 2, 3. W konweirterze 1 nastepuje przeksztalcenie przyrostów napiecia sygnalu elektrokardiograficznego na jeden ciag impulsów, zas zmiane znaku tych przyrostów na drugi ciag impulsów. Ciag impulsów z konwer¬ tera 1 odpowiadajacych przyrostom napiecia syg¬ nalu elektrokardiograficznego doprowadzony jest do wejscia dyskryminatora czestotliwosci 7. Dy- skryminator 7 wyróznia impulsy o okreslonej czestotliwosci powtarzania, które nastepnie sa zli¬ czane w liczniku 8, przy czym drugi ciag impul¬ sów z konwertera 1 odpowiadajacych zmianom znaku przyrostu napiecia sygnalu elektrokardiogra¬ ficznego doprowadzony jest do wejscia zerujacego licznika 8. Wskutek tego przekroczenie liczby impulsów odpowiadajace pojawieniu sie sygnalu elektrokardiograficznego o okreslonym nachyleniu zbocza i okreslonej amplitudzie jest sygnalizowane na wyjsciu licznika 8.Zastrzezenia patentowe 1. Sposób wyrózniania wybranego zalamka sy¬ gnalu elektrokardiograficznego uzyskanego z elek¬ trod umieszczonych na ciele pacjenta, znamienny tym, ze sygnal ten po wzmocnieniu przetwarza sie na ciag impulsów, których ilosc odpowiada liczbie jednostkowych wzglednych przyrostów napiecia tego sygnalu korzystnie, tylko w jednym kierunku oraz na ciag impulsów oznaczajacych zmiane zna¬ ku tych przyrostów a nastepnie z ciagu impulsów okreslajacych liczbe jednostkowych wzglednych przyrostów napiecia wybiera sie impulsy o czesto¬ tliwosci powtarzania zawartej w scisle zadanych granicach, które z kolei podlegaja zliczaniu, przy czym zmiana znaku przyrostu sygnalu na prze¬ ciwny powoduje, ze nastepny pomiar liczby impul¬ sów rozpoczyna sie od zera i zliczenie odpowied¬ niej liczby tak wyróznionych impulsów Jest równo-116 238 znaczne z wyróznieniem zalamka o okreslonym nachyleniu zbocza i okreslonej amplitudzie. 2. Urzadzenie do wyrózniania wybranego za¬ lamka sygnalu elektaTokardicgraficzme-go uzyskane¬ go z elektrod umieszczonych na ciele pacjenta i wzmocnionego we wzmacniaczu, znamienne tym, ze jest wyposazone w dolaczone poprzez konden¬ sator (C) do wyjscia wzmacniacza dwa kompara¬ tory napiecia (2, 3) porównujace napiecie na kon¬ densatorze (C) z doprowadzonymi do ich drugich wejsc napieciami odniesienia (UN) o przeciwnych znakach, których wyjscia polaczone sa z dwoma wejsciami przerzutnika dwustaibiflineigo (4) steruja- 10 cego baze tranzystora (Tx) dolaczonego za posred¬ nictwem diody (D) do obu wejsc komparatorów (2, 3) stanowiacego jeden uklad rozladowania (6) kondensatora (C) przy czym wyjscie jednego z komparatorów (3) polaczone jest takze z wejs¬ ciem muiltiwibratora monostalbilinego (5) steruja¬ cego baze tranzystora (T2) wlaczonego miedzy mase a wejscia obu komparatorów (2, 3) bedacego drugim ukladem rozladowania kondensatora (C) oraz wyjscie tego komparatora (3) polaczone jest równiez z wejsciem dyskryiminatora czestotliwosci (7), którego wyjscie jest polaczone z licznikiem (8) zerowanym przez jedno z wyjsc przerzutnika dwu- stabilnego (4). b c MMII 1 1 1 MII d i i Figi ' Fig.2 PL