Przedmiotem wynalazku jest wieloobiektowy uklad sygnalizacji zaklóceniowej przeznaczony do sygnalizacji przekroczen stanów granicznych kontrolowanych para¬ metrów procesów technologicznych oraz dzialania za¬ bezpieczen i automatyki laczeniowej w szczególnosci 5 przydatny w blokowych i elektrycznych nastawniach elektrownianych i sieciowych oraz przemyslowych nas¬ tawniach technologicznych i dyspozytorskich, stosowany w tych przypadkach w których wystepuja identyczne sygnalizowane rodzaje zaklócen dla powtarzajacych sie io wielokrotnie obiektów.Znane dotychczas uklady sygnalizacji zaklóceniowej informowaly o stanie zaklócenia za pomoca kaset sygna¬ lizacji swietlnej indywidualnych dla kazdego zaklócenia i kazdego obiektu oddzielnie, skutkiem czego ilosc tych 15 kaset byla duza i równa iloczynowi liczby obiektów i licz¬ by zaklócen.Uklad ten dla kazdego toru sygnalu zbudowany byl z nastepujacych funkcjonalnie polaczonych ze soba pod¬ zespolów: podzespolu pamieciowego, którego wejscie 20 zasilane jest przychodzacymi zaklóceniami, podzespolu kwitowania sygnalów zaklócen oraz podzespolu realizu¬ jacego wyjsciowa logike znaków optycznych sygnalizo¬ wanych zaklócen.Celem wynalazku jest opracowanie wieloobiektowego 25 ukladu sygnalizacji zaklóceniowej w oparciu o technike przekaznikowo-diodowa lub elektroniczna do sygnalizo¬ wania stanu zaklócen w ukladzie wspólrzednych obiekty — zaklócenia, za posrednictwem radykalnie zmniejszonej kosci kaset, sygnalizacji optycznej, których ilosc bedzie 30 równa sumie liczby obiektów i liczby rodzajów zaklócen.Cel wynalazku zostal osiagniety poprzez zbudowanie ukladu, który stanowi zestaw polaczonych ze soba dwu podzespolów dla kazdego toru sygnalu tj.: podzespolu pamieciowego' z wejsciem zasilanym przechodzacymi zaklóceniami i podzespolu kwitowania sygnalów zaklócen, oraz wspólnego dla wszystkich torów podzespolu identy¬ fikacji obiektów, który sluzy do ujawniania zaklócen dla wytypowanych obiektów w przypadku równoczesnego wystepowania zaklócen na wiecej niz jednym obiekcie.Ponadto uklad, ten ma wspólny podzespól programu¬ jacy, który realizuje rozdzial i przyporzadkowanie syg¬ nalów do obiektów oraz posiada podzespoly wyjscia rea¬ lizujace wyjsciowa logike znaków optycznych sygnalizo¬ wanych zaklócen na kasetach sygnalizacyjnych, których ilosc jest równa sumie liczby obiektów i liczby rodzajów zaklócen.Dzialania podzespolów pamieci i kwitowania sa wza¬ jemnie uwarunkowane celem realizowania narzuconej logiki dzialania w aspekcie kolejnosci dzialania i podtrzy¬ mywania sygnalów.Przedstawiony uklad moze byc wykonany w technice stykowej lub bezstykowej. Podzespól programujacy zbu¬ dowany jest z matrycy posiadajacej po dwie linie poziome dla kazdego obiektu i kazdego sygnalizowanego zakló¬ cenia, tworzace pare linii, oraz po cztery linie pionowe dla kazdego toru sygnalu. Linie poziome polaczone sa elektrycznie z ukladem wyjsciowym sygnalu optycznego.Dla wykonania w technice stykowej pionowe linie torów sygnalów przechodzace przez zestyk (lub zestyki) roz- 115 508115 508 3 wierne przekaznika podzespolu kwitowania lacza sie elek¬ trycznie z pierwszymi liniami poziomymi z par przy¬ naleznych danemu sygnalowi i obiektowi, natomiast pio¬ nowe linie torów sygnalów przechodzace przez zestyk (lub zestyki) zwierne przekaznika. podzespolu kwitowa¬ nia lacza sie elektrycznie z drugimi liniami poziomymi tych samych par. W linie pionowe matrycy zabudowane sa ponadto diody lub linie pionowe lacza sie z liniami po¬ ziomymi poprzez diody.Dla wykonania w technice bezstykowej polaczenia linii poziomych i pionowych matrycy sa identyczne z tym, ze zestyki rozwierne i zwierne przekazników sa zastapione elementami elektronicznymi, które realizuja funkcje dwu iloczyjitfw logiczn^ch zbudowanych z sygnalu stanu pod- zespom"pafmecu s^gnalu^tfcnu selektora i sygnalu stanu podzespolu kwitowania* •".Pddzespól identyfikacji ^obiektów, zwany dalej selek¬ torem idenjtyfT^acjr,'-zbudowany jest z jednej szyny za¬ silajacejr kolumn^ elektrycznie szeregowo polaczonych ze soba zestyków rozwiernych przycisków identyfikacji obiek¬ tów w ilosci równej ilosci obiektów oraz szyn wyjsciowych selektora. Kazda z kolumn laczy sie z szyna zasilajaca z jednej strony, natomiast z drugiej strony z szyna wyj¬ sciowa selektora przypisana danemu obiektowi. Kazda kolumna posiada wszystkie zestyki przycisków identyfi¬ kacji z wyjatkiem przycisku, którego numer jest identycz¬ ny z numerem szyny wyjsciowej czyli numerem obiektu.Dla zbudowania ukladu selektora identyfikacji z mini¬ malna iloscia zestyków przycisków identyfikacji sluza tabele pomocnicze budowane oddzielnie dla nieparzys¬ tych i parzystych numerów szyn identyfikacji. Tabela dla nieparzystych numerów szyn posiada czesc górna, w której kolumny zbudowane sa z liczb parzystych ko¬ rzystnie narastajaco do ostatniej najwiekszej parzystej poprzedzajacej lub równej numerowi obiektu.Czesc dolna tabeli dzieli sie na strone lewa i prawa, przy czym jedna ze stron ma liczby uporzadkowane w kolumnach od najwiekszej nieparzystej poprzedzajacej lub równej numerowi obiektu do najnizszej z wyjatkiem numeru obiektu, natomiast druga strona posiada numery nieparzyste ulozone wedlug wyzej wymienionej zasady w kolejnosci wzrastajacej. Gdy czesci dolne tabeli nie sa symetryczne wedlug ilosci kolumn, kolumna srodkowa moze byc przypisana do strony lewej lub prawej.Natomiast gdy w dwu sasiadujacych kolumnach strony lewej lub prawej wystapuja identyczne rfumery w co naj¬ mniej dwu wierszach koncowych, wówczas wiersze te przesuwa sie o jeden pozitfm wyzej, natomiast na ostat¬ ni wiersz przenosi sie te numery sasiadujacych ze soba kolumn, ze wspólnego wiersza, które sa wzgledem siebie rózne.„ Tabela pomocnicza dla parzystych numerów obiek¬ tów zbudowana jest identycznie z ta róznica, ze w górnej czesci tabeli wystepuja liczby nieparzyste, natomiast w dolnej czesci lewej i prawej ljczby parzyste.Linia polaczen selektora uzyskiwana z tabeli pomoc¬ niczej ma glówna galaz przebiegajaca najkorzystniej przez cala pierwsza kolumne czesci górnej oraz dolnej lewej i prawej tabeli, okreslajac stan polaczen selektora dla dwu obiektów. Polaczenia dla pozostalych obiektów pow¬ staja poprzez powtórzenie przejscia w kolumnie glównej do takiego poziomu miedzy wierszami dla którego wiersz powyzej ma numery powtarzajace sie, a wiersz ponizej numery rózne, przy czym od tego miejsca jest przebieg poziomy miedzy wierszami az do kolumny, która ma w 4 wierszu ponizej numer rózny od numeru tego wiersza kolumny poprzedniej, a nastepnie przez reszte numerów w kolumnie pionowej w dól.Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przykla¬ dzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 ujawnia schemat blokowy wieloobiektowego ukladu sygnalizacji zaklóceniowej, fig. 2 — uklad polaczen matrycy progra¬ mujacej, fig. 3 — uklad polaczen zestyków selektora iden¬ tyfikacji dla pieciu obiektów, fig. 4 — tabele pomocnicza do tworzenia polaczen selektora identyfikacji o minimal¬ nej ilosci zestyków, przycisków lub przekazników oraz fig. 5 — uklad polaczen zminimalizowanego selektora identyfikacji dla pieciu obiektów.Wieloobiektowy uklad sygnalizacji zaklócen sklada sie z podzespolu pamieciowego 1, którego wejscie polaczone jest z zestykiem inicjujacym 2 oraz z podzespolu kwito¬ wania sygnalów zaklócen 3. Podzespoly te stanowia zes¬ taw wejsciowy 4 jednego toru sygnalu i sa indywidualne dla kazdego toru sygnalu w kazdym obiekcie. Poszcze¬ gólne zestawy wejsciowe 4 lacza sie elektrycznie z jed¬ nym podzespolem identyfikacji obiektów 5 oraz z jednym podzespolem programujacym 6. Podzespól programujacy 6 laczy sie elektrycznie poprzez podzespoly wyjscia 7 z lampkami sygnalizacyjnymi 8 na kasecie 9. Kazdy z pod¬ zespolów wyjsciowych 7 przypisany jest do zaklócenia lub obiektu. Przyklad wykonania przedstawiono ,dla trzech tego samego rodzaju sygnalów zaklócen wystepujacych na dwóch powtarzajacych sie obiektach.Podzespól programujacy 6 jest zbudowany w formie matrycy 10, która posiada po dwie linie poziome dla za¬ klócenia kazdego rodzaju i dla kazdego obiektu tworzace pary linii poziomych 11, oraz po cztery linie pionowe dla kazdego toru sygnalu tworzace grupe linii pionowych 12.Linie pionowe lacza sie z liniami poziomymi za posred¬ nictwem diod 13, natomiast linie poziome lacza sie z prze¬ kaznikami 14 podzespolów wyjsciowych 7. Pionowe li¬ nie 12 matrycy 10 przechodzace przez styk rozwierny zestyku 15 przynaleznego do podzespolu kwitowania 3, maja polaczenie elektryczne z pierwszymi liniami po¬ ziomymi 16 par linii 11, natomiast pionowe linie 12 ma¬ tryc 10 przechodzace przez styk zwiemy zestyku 15 la¬ cza sie elektrycznie z drugimi liniami poziomymi 17 par linii 11, przy czym dwie linie pionowe 12 kazdej grupy okreslone alternatywnie stanem zestyków 15 lacza sie z para linii poziomych wlasciwego rodzaju sygnalu, a dwie pozostale linie 12 z para linii poziomych wlasciwego obiektu. Zestyk 15 podzespolu kwitowania 3 laczy sie poprzez zestyk zwiemy 18 przynalezny do podzespolu pamieci 1 z wlasciwa szyna wyjsciowa 19 podzespolu identyfikacji 5.W przykladzie wykonania podzespól programujacy 6 wspólpracuje z pozostalymi podzespolami wykonanymi w technice stykowej.W przypadku wykonania wieloobiektowego ukladu sygnalizacji zaklócen w technice bezstykowej, polaczenia linii poziomych i pionowych matrycy sa identyczne z tym, ze zestyki rozwierne i zwierne przekazników sa zastapio¬ ne elementami elektronicznymi, które realizuja funkcje dwu iloczynów logicznych zbudowanych z sygnalu stanu podzespolu pamieci, sygnalu stanu selektora i sygnalu stanu podzespolukwitowania. * Podzespól identyfikacji obiektów 5 zbudowany jest z jednej szyny zasilajacej 20, z kolumn 21, elektrycznie szeregowo polaczonych ze soba zestków rozwiernych 22 10 15 20 25 30 35 43 45 50 55 60115 508 6 przycisków identyfikacji obiektów oraz szyn wyjsciowych 19 podzespolu 5 w ilosci równej ilosci obiektów.Tabele pomocnicza tworzenia polaczen podzespolu identyfikacji' 5 o minimalnej ilosci zestyków przycisków lub przekazników przedstawiono w wykonaniu dla nie¬ parzystych numerów obiektów ukladu trzynastoobiekto- wego.Tabela pomocnicza wypelniona jest numerami zesty¬ ków przycisków podzespolu identyfikacji obiektów 5.Górna czesc tabeli 23 posiada siedem kolumn oraz szesc wierszy. Numery w kolumnach tej czesci tabeli sa parzys¬ te i narastajace od nr 2 do nr 12.Ze wzgledu na nieparzysta ilosc kolumn w dolnej czesci tabeli przyjeto czesc lewa 24 z czterema kolumnami oraz czesc prawa 25 z trzema kolumnami. W czesci lewej dol¬ nej tabeli przyjeto numery nieparzyste od nr 13 malejace w dól z wyjatkiem tego numeru, który jest przypisany danemu obiektowi. Kolejnosc malejaca zostala zaklóco¬ na w drodze przesuniecia w trzeciej i czwartej kolumnie na poziomie trzech" ostatnich wierszy. Dolna prawa ko¬ lumna zbudowana jest z numerów nieparzystych naras¬ tajacych w góre od nr 1 do nr 13, z wyjatkiem tego nume¬ ru, który jest przypisany danemu obiektowi, W tej czesci kolumny nie zaszla koniecznosc dokonania przesuniecia numerów.Dzialanie ukladu jest nastepujace: pojawienie sie za¬ klócenia np. w torze pierwszym 1S1 spowoduje zamknie¬ cie zestyku inicjujacego 2 i pobudzenie podzespolu pa¬ mieciowego 1 skutkiem cjego nastapi zamkniecie zestyku 18.Szyny wyjsciowe 19 podzespolu identyfikacji obiek¬ tów 5 zasilane sa napjeciem poprzez kombinacje polaczen zestyków rozwiernych przycisków. identyfikacji obiektów 22, ze wspólnej szyny zasilajacej 20. Z obwodu okreznego identyfikacji 19 pierwszego obiektu +1 poprzez zamkniety zestyk zwiemy 18 podzespolu pamieciowego 1 i styk roz- wierny zestyku przelaczajacego 15 podzespolu kwitowa¬ nia 3 zostaje podane napiecie na pierwsza i trzecia linie pionowa grupy linii 12 i poprzez diody 13 na linie pozio¬ me 16 matrycy 10 podzespolu programujacego 6, co spo¬ woduje zadzialanie przekazników 14 zabudowanych na wyjsciu linii poziomych Msl pierwszego zaklócenia i Mol pierwszego obiektu. Pó zadzialaniu przekazników 14 polaczonych z liniami Msl i Mol, lampki 8 pierwszego obiektu LOl i pierwszego zaklócenia LSI zapalaja sie swiatlem migajacym wedlug logiki polaczen zestyków przekazników 14 znajdujacych sie w podzespolach wyj¬ sciowych 7.W celu skwitowania swiatla - migajacego obsluga po¬ budza podzespól kwitowania 3, który powoduje zamknijcie styku zwjernego zestyku przelaczajacego 15.Jezeli zaklócenie wystepuje w dalszym ciagu po skwi¬ towaniu, wówczas z szyny wyjsciowej 19 podzespolu identyfikacji 5 pierwszego obiektu +1 poprzez zamkniety zestyk zwiemy 18 podzespolu pamieciowego 1 i zamkniety zestyk przelaczajacy 15 podzespolu kwitowania 3 zostaje podane napiecie na druga i czwarta linie pionowa grupy linii 12 i poprzez diody ±3 na linie poziome 17 matrycy 10 podzespolu programujacego 6, co spowoduje zadzia¬ lanie przekazników 14 zabudowanych na wyjsciu linii poziomych Nsl pierwszego zaklócenia i Nol pierwszego obiektu. Po zadzialaniu przekazników 14 polaczonych z liniami Nsl i Nol, lampki 8 pierwszego obiektu LOl i pierwszego zaklócenia Lsl swieca sie swiatlem ciaglym.W przypadku równoczesnego pojawienia sie lub trwa¬ nia kilku zaklócen na kilku obiektach np. w torach 1S1 i 2S2 lampki zaklócen LSI i LS2 i lampki obiektów LOl i L02 swieca sie swiatlem migajacym lub ciaglym. 5 W celu okreslenia przynaleznosci zaklócenia do danego obiektu, obsluga naciskajac przycisk, identyfikacji tego obiektu wylacza napiecie z szyn wyjsciowych podzespolu identyfikacji wszystkich pozostalych obiektów na czas trwania identyfikacji. W tym przypadku naciskajac przy- io cisk identyfikacji obiektu pierwszego Gl, spowoduje sie wygaszenie lampek sygnalizacji zaklócenia drugiego LS2 .. i drugiego obiektu L02, natomiast swiecic beda nadal lampki LSI, LOl. W ten sposób zostanie zidentyfikowane zaklócenie w torze 1S1 jako zaklócenie pierwszego ro- 15 dzaju przynalezne do pierwszego obiektu.Zastrzezenia patentowe 1. Wieloobiektowy utflad sygnalizacji zaklóceniowej 20 przeznaczony do sygnalizacji przekroczen stanów gra¬ nicznych kontrolowanych parametrów procesów techno¬ logicznych oraz dzialania zabezpieczen i,automatyki la¬ czeniowej, posiadajacy znane pary podzespolów wejscio¬ wych pamiec — kwitowanie w kazdym torze sygnalu 25 oraz podzespoly wyjscia realizujace wyjsciowa logike znaków optycznych sygnalizacji zaklócen na kasetach sygnalizacyjnych znamienny tym, ze ilDsc par podzespo¬ lów wejsciowych pamiec — kwitowanie (4) jest równa x iloczynowi liczby obiektów i liczby rodzajów zaklócen, 39 a ilosc podzespolów wyjscia (7) jest równa sumie liczby obiektów i liczby rodzaju zaklócen, przy czym miedzy te podzespoly jest wlaczony elektrycznie jeden wspólny podzespól identyfikacji obiektów (5) sluzacy do ujawnia¬ nia zaklócen dla wytypowanych obiektów w przypadku 35 'równoczesnego wystepowania zaklócen na wiecej niz jednym obiekcie, oraz jeden wspólny podzespól progra¬ mujacy (6), który realizuje rozdzial i przyporzadkowanie sygnalów do obiektów. 2. Uklad sygnalizacji wedlug zastrz. 1 znammienny 40 tym, ze podzespól programowania (6) stanowi matryca, (10), która dla kazdego obiektu i kazdego rodzaju sygna¬ lizowanego zaklócenia ma po dwie linie poziome stano¬ wiace pare linii (11), a dla kazdego toru sygnalu posiada po cztery linie pionowe stanowiace grupe linii (12), przy 45 czym kazda para linii poziomych przynalezna do danego obiektu badz sygnalu polaczona jest elektrycznie z prze¬ kaznikami (14) ukladu wyjsciowego (7) dla sygnalizacji optycznej, a linie pionowe lacza sie z liniami poziomymi za posrednictwem diod (13). 53 3. Uklad sygnalizacji wedlug zastrz. 1 albo 2 znamienny tym, ze pionowe linie torów sygnalów (12) matrycy (10), przechodzace przez zestyk lurT zestyki rozwierne przekaz¬ nika (15) podzespolu kwitowania (3) lacza sie elektrycz¬ nie z pierwszymi liniami (16) z par poziomych (11) przy- 55 naleznych danemu rodzajowi sygnalu i danemu obiekto¬ wi, natomiast pionowe linie torów sygnalów (12) prze¬ chodzace przez zestyk lub zestyki zwierne przekaznika (15), podzespolu kwitowania (3) lacza sie jslektrycznie z drugimi liniami (17) tych samych par (11) przy czym 60 dwie linie pionowe kazdej grupy okreslone alternatywnie stanem zestyków (15) lacza sie z para linii poziomych wlasciwego rodzaju sygnalu a dwie pozostale linie z para linii poziomych wlasciwego obiektu. 4. Uklad wedlug zastrz. 1 znamienny tym, ze kolej- 65 nosc zestyków polaczen podzespolu identyfikacji (5),115 508 8 zbudowanego z ukladu polaczen zestyków rozwiernych przycisków identyfikacji obiektów w wykonaniu dla mi¬ nimalnej ilosci zestyków, wynika z linii laczeniowej (26) uzyskanej z tabeli pomocniczej, która jest zbudowana w ten sposób aby dla nieparzystych numerów szyn iden- 5 tyfikacji (27) górna, czesc tabeli (23) posiadala dla wszyst¬ kich kolumn wszystkie liczby parzyste korzystnie nara- tajaco do ostatniej najwiekszej parzystej poprzedzajacej lub równej numerowi obiektu, natomiast dolna czesc tabeli dzieli sie na strone lewa (24) i prawa (25) przy czym 10 jedna ze stron ma liczby uporzadkowane w kolumnach od najwiekszej nieparzystej poprzedzajacej lub równej numerowi obiektu, do najnizszej z wyjatkiem numeru obiektu, natomiast druga strona posiada numery niepa¬ rzyste ulozone wedlug wyzej wymienionej zasady w ko- 15 lejnosci wzrastajacej, przy czym gdy czesci dolne tabeli nie sa symetryczne wedlug ilosci kolumn, kolumna srodkowa (28) moze byc przypisana do strony lewej lub prawej, gdy znowu w dwu sasiedniclf kolumnach strony lewej lub prawej wystepuja identyczne numery w co najmniej 20 dwu wierszach koncowych, wówczas wiersze te przesu¬ wa sie o jeden poziom wyzej, natomiast na ostatni wiersz przenosi sie te numery sasiadujacych ze soba kolumn ze wspólnego wiersza, które sa wzgledem siebie rózne, na¬ tomiast tabela pomocnicza dla parzystych numerów obiek¬ tów zbudowana jest identycznie z ta róznica, ze w górnej czesci tabeli wystepuja liczby nieparzyste, natomiast w dolnej czesci lewej i prawej liczby parzyste. 5. Uklad sygnalizacji wedlug zastrz. 1 albo 4 znamien¬ ny tym, ze glówna galaz linii polaczen podzespolu (5) okreslonej na tabeli pomocniczej przebiega najkorzyst¬ niej przez cala pierwsza kolumne czesci górnej (23) oraz dolnej lewej (24) i prawej (2$), natomiast polaczenia dla pozostalych obiektów powstaja poprzez powtórzenie przej¬ scia w kolumnie glównej pionowej (26) do takiego po¬ ziomu miedzy wierszami, dl którego wiersz powyzej ma numery powtarzajace sie a wiersz ponizej, — numery rózne, przy czym od tego miejsca jest przebieg poziomy linii az do kolumny, która ma w wierszu ponizej numer rózny od numeru tego wiersza kolumny poprzedniej, a nastepnie przez reszte numerów w kolumnie pionowej w dól.Fic 1 \115 508 loi/oceme 1 Obiekt i Obiekl z no 2 10 F,g Z F,g. 3115 508 2l- Zl" © © © © 0©©® ®® © © 4) © © © © © ® ® Q)Q)Gt)Gl) ®©@ ®® © © ©©_ ®®~® ® ® ® G) (ii) Gi) Li)® © © fJKD~©© D®(b© ©0© )® © :*) ® ® « — IB Fig. 4 G2, G4, G53< ffJii Git G5i \ « t J ' , G33< ffff « G3,< < G5t < G2Z ' i ^ <| +£ i % 5 LDD Z-d 2, z. 356/1400/82, n. 105+20 egz.Cena 100 zl PL