Kanapa tapicerowana rozkladana Przedmiotem wzoru przemyslowego jest kanapa rozkladana. Wzór przemyslowy dotyczy wzorniczego uksztaltowania kanapy tapicerowane] do siedzenia dla kilku osób, a po rozlozeniu do lezenia dla jednej lub dwóch osób. Znane sa liczne rozwiazania wzornicze kanap tapicerowanych przeznaczonych do siedzenia, a po rozlozeniu do lezenia, objetych wspólna linia wzornicza obowiazujacego trendu, charakteryzujacego sie indywidualnym uksztaltowaniem i zdobieniem poduch oparciowych, górnej i przedniej plaszczyzny podzespolu siedziska, widocznego pojemnika na posciel oraz nóg. W tym trendzie mody meblarskiej, znane jest miedzy innymi z polskiego opisu ochronnego na wzór przemyslowy nr Rp-2455, rozwiazanie sofy z dwuwarstwowym siedziskiem, tylnym oparciem i dwoma poduchami, w którym istotnym jest, ze warstwa dolna siedziska owinieta jest swoimi scietymi klinowo koncami wokól scietych ukosnie od góry i od dolu partii bocznych warstwy górnej i zachodzac na nie od góry tworzy stylizowane oparcia boczne, przy czym partie boczne wyoblonej powierzchni czolowej warstwy górnej o zaokraglonych zakonczeniach odchylone sa lekko do tylu, zas tylne oparcie ma partie boczne uformowane na ksztalt bocznych oparc siedziska. Wzór przemyslowy rozwiazuje zagadnienie opracowania nowej formy kanapy rozkladanej, o szczególnym zindywidualizowanym zarysie jej ksztaltów, linii, konturów i proporcji oraz material, kolorystyke i ornamentacje, nadajacej sie do wielokrotnego odtworzenia w sposób przemyslowy lub rzemieslniczy, oraz mieszczacej sie w obowiazujacym kanonie wzorniczym mebli tapicerowanych, majacych indywidualne uksztaltowanie i zdobienie poduch oparciowych, górnej i przedniej plaszczyzny podzespolu siedziska, widocznego pojemnika na posciel oraz nóg.Przedmiot wzoru przemyslowego jest szczególowo przedstawiony na zalaczonych zdjeciach i rysunkach, na których: fig. 1 przedstawia zdjecie w perspektywicznym widoku od przodu kanapy w stanie zlozonym do siedzenia, fig. 2 przedstawia rysunek widoku kanapy z przodu w stanie zlozonym do siedzenia, fig. 3 przedstawia rysunek widoku kanapy z prawej strony ukosem od góry w stanie zlozonym do siedzenia, pozbawionej ruchomych poduch oparcia, fig. 4 przedstawia rysunek widoku kanapy z prawej strony ukosem od góry w stanie calkowicie rozlozonym do lezenia, pozbawionej ruchomych poduch oparcia, fig. 5 przedstawia rysunek widoku z przodu ukosem od góry fragmentu prawej strony kanapy, z ujawnieniem szczególnego uksztaltowania linii jej podzespolu siedziska i podlokietników integralnych. Kanapa rozkladana w widoku z przodu, ma ogólnie znane i stosowane dwie odejmowalne poduchy oparciowe. Poduchy maja zindywidualizowany charakter bryl oblonaroznych i oblokrawedziowych. Kazda poducha oparciowa miesci sie w zarysie prostokata o wydluzeniu ~2:1. W widoku z przodu poduchy oparciowe, stykaja sie ze soba swoimi wewnetrznymi pionowymi bokami tzw. bodnami. Bodny wewnetrzne pionowe poduch oparciowych, przechodza pod katem 90° w górne i dolne poziome bodna poduch. Zewnetrzne boczne bodna poduch tworza lukowe o duzym promieniu zarysy poduch. Prostokatne bodna pionowe wewnetrzne lacza sie w wyrózniajacy sposób z poziomymi dolnym i górnym bodnem poziomym kazdej z dwu jednakowych w lustrzanym odbiciu poduch oparciowych lukiem o malym promieniu. Prostokatne bodna pionowe i poziome kazdej z dwu jednakowych w lustrzanym odbiciu poduch oparciowych, polaczone sa . widocznymi szwami z przednimi i tylnymi planszami poduch. Przednie i tylne plansze poduch, zaopatrzone sa w dekoracyjne wszywki z pokryciowej tkaniny meblowej. Dekoracyjne o lukowych krawedziach wszywki obydwu plansz poduch, przebiegaja na calej wysokosci poduszek i sa uksztaltowane w taki sposób, ze sa najszersze na dole i calkowicie zanikaja pod postacia ostrego szpica w górnej krawedzi kazdej z poduszek, mniej wiecej w okolo polowie dlugosci górnego poziomego bodna. Jednakowe w lustrzanym odbiciu prawa poducha i lewa poducha oparcia, sa wzajemnie nie wymienne co do polozenia. Dekoracyjne wszywki oraz górne i zewnetrzne boczne bodna, skrojone sa z pokryciowej tkaniny meblowej o barwie skontrastowanej z pozostala powierzchnia poduch oraz polaczone sa ze soba wyraznie zaakcentowanymi widocznymi szwami.Podzespól siedziska w widoku z góry ma w przyblizeniu zarys prostokata o stosunku boków ponad 3:1. Górna powierzchnia podzespolu siedziska, podzielona jest na trzy czesci Czesc srodkowa to siedzisko wlasciwe, natomiast duzo mniejsze jego czesci boczne to podlokietniki. W widoku z przodu siedzisko ma ksztalt prostokata o lukowo scietych, wylacznie górnych rogach i jest ono otapicerowane ta sama pokryciowa tkanina meblowa co górna powierzchnia podlokietników. Przednie bodno podzespolu siedziska jest tak podzielone i wykonane, aby uzyskany zostal wyrózniajacy efekt wydluzonego siedziska o charakterystycznych zakonczeniach zwanych policzkami, otapicerowanymi ta sama pokryciowa tkanina meblowa co siedzisko. Policzki polaczone sa widocznymi szwami z prostokatnym bodnem siedziska oraz z dolna czescia bodna podzespolu siedziska, maskujacego listwe podsiedziskowa oraz z bodnami podlokietników. Ksztalty policzków zostaly w wyrózniajacy sposób finezyjnie uksztaltowane, i tak górne krawedzie policzków stanowia linie proste, które sa równolegle do górnej krawedzi siedziska. Górna krawedz siedziska jest oddalona od górnych linii policzka o wartosc E stanowiaca ~20% szerokosci listwy podsiedziskowej fi. Górne linie proste policzków, przechodza w luki skierowane w dól, najpierw o malym promieniu, a te w luki o nieco wiekszym promieniu. Konce tych wiekszych dolnych luków, lacza sie z bardzo krótkimi poziomymi liniami prostymi o dlugosci £ skierowanymi do siebie. Nastepnie konce krótkich poziomych linii prostych o dlugosci S, przechodza w dolnych partiach policzków skosnie krzywoliniowo w dól, tworzac wyrózniajace wklesle wyoblenia, zblizone ksztaltem do polówek sinusoidy, majacej wysokosc F wieksza lub najwyzej równa 15 % calkowitej wysokosci A podzespolu siedziska. Wymienione wklesle wyoblenia o wysokosci F w dolnej partii przechodza w dolne poziome linie proste laczace sie z dolna linia siedziska. Policzki maja wyrózniajaca dlugosc £ prawie o 50% wieksza od grubosci siedziska fi. Listwa podsiedziskowa i bodna podlokietników otapicerowane sa pokryciowa tkanina meblowa o barwie skontrastowanej z siedziskiem. Podlokietniki maja wyrózniajaca szerokosc D wieksza lub najwyzej równa okolo 130 % calkowitej wysokosci A podzespolu siedziska. Partie boczne podlokietników, majacych w przekroju poprzecznym zarys polowy kardioidy o zaokraglonych zakonczeniach, sa prostopadle do tylnej pionowej powierzchni wahliwego oparcia. Pod podzespolem siedziska znajduje sie pojemnik na posciel, którego boki maja barwe i fakture powierzchni naturalnego drewna, a dlugosc pojemnika jest wieksza od czynnejdlugosci samego siedziska, liczonej od wglebionych lukowo krawedzi, stanowiacych poczatki obydwu wyoblonych integralnych podlokietników. Linia przejscia kazdego z wyoblonych integralnych podlokietników w plaska partie siedziska, jest wyraznie zaakcentowana przez jej wglebienie lukowe na glebokosc £ wieksza lub najwyzej równa 8 % calkowitej wysokosci A podzespolu siedziska. W dolnej przedniej czesci kanapy do listwy podsiedziskowej, przymocowana jest w bezposredniej bliskosci jej dolnej krawedzi, dluga metalowa prosta ksztaltka okraglo przekrojowa, pokryta wyrózniajaco blyszczaca warstwa chromu, z lukowo wygietymi o bardzo duzym promieniu ku dolowi koncami, pelniacymi funkcje nózek, zaopatrzonych w plaskie cienkie metalowe, chromowane stopki Zewnetrzne krawedzie tak uksztaltowanych stopek rurowych nózek podzespolu siedziska sa tak w wyrózniajacy sposób rozstawione, ze znajduja sie w okolo polowie dlugosci Q kazdego z wyoblonych integralnych podlokietników. Calosc kanapy jest utrzymana w dwu wzajemnie skorelowanych barwach i fakturze powierzchni pokrycia tapicerskiego. Górna krawedz oparcia kanapy w stanie zlozonym do siedzenia, przebiega na wysokosci równej w przyblizeniu 2/3 wysokosci kazdej z poduszek. Cechy istotne wzoru przemyslowego: Kanapa tapicerowana rozkladana charakteryzuje sie nastepujacymi cechami istotnymi wzoru przemyslowego. Istotnym jest, ze dwie odejmowalne poduchy oparciowe kanapy, maja zindywidualizowany charakter bryl oblonaroznych i oblokrawedziowych. Kazda poducha opardowa miesci sie w zarysie prostokata o wydluzeniu ~2:1. W widoku z przodu poduchy oparciowe, stykaja sie ze soba swoimi wewnetrznymi pionowymi bokami tzw. bodnami. Bodny wewnetrzne pionowe poduch oparciowych, przechodza pod katem 90° w górne i dolne poziome bodna poduch. Zewnetrzne boczne bodna poduch tworza lukowe o duzym promieniu zarysy poduch. Prostokatne bodna pionowe wewnetrzne lacza sie w wyrózniajacy sposób z poziomymi dolnym i górnym bodnem poziomym kazdej z dwu jednakowych w lustrzanym odbiciu poduch oparciowych lukiem o malym promieniu. Prostokatne bodna pionowe i poziome kazdej z dwu jednakowych w lustrzanym odbiciu poduch oparciowych, polaczone sa widocznymi szwami z przednimi i tylnymi planszami poduszek. Przednie i tylne plansze poduch, zaopatrzone sa w wyrózniajace dekoracyjne wszywki z pokryciowej tkaniny meblowej. Dekoracyjne o lukowych krawedziach wszywki obydwu plansz poduch, przebiegaja na calej wysokosci poduch i sa uksztaltowane w taki sposób, ze sa najszersze na dole icalkowicie zanikaja pod postacia ostrego szpica w górnej krawedzi kazdej z poduch, mniej wiecej w okolo polowie dlugosci górnego poziomego bodna. Jednakowe w lustrzanym odbiciu prawa poducha i lewa poducha, oparcia sa wzajemnie nie wymienne co do polozenia. Dekoracyjne wszywki oraz górne i zewnetrzne boczne bodna, skrojone sa z pokryciowej tkaniny meblowej o barwie skontrastowanej z pozostala powierzchnia poduch, oraz polaczone sa ze soba wyraznie zaakcentowanymi widocznymi szwami Podzespól siedziska w widoku z góry ma w przyblizeniu zarys prostokata o stosunku boków ponad 3:1. Górna powierzchnia podzespolu siedziska, podzielona jest na trzy czesci. Czesc srodkowa to siedzisko wlasciwe, natomiast duzo mniejsze jego czesci boczne to podlokietniki. W widoku z przodu siedzisko ma ksztalt prostokata o lukowo scietych, wylacznie górnych rogach i jest ono otapicerowane ta sama pokryciowa tkanina meblowa co górna powierzchnia podlokietników. Przednie bodno podzespolu siedziska, jest tak podzielone i wykonane, aby uzyskany zostal wyrózniajacy efekt wydluzonego siedziska o charakterystycznych zakonczeniach zwanych policzkami, otapicerowanymi ta sama pokryciowa tkanina meblowa co siedzisko. Policzki polaczone sa widocznymi szwami z prostokatnym bodnem siedziska oraz z dolna czescia bodna podzespolu siedziska, maskujacego listwe podsiedziskowa oraz z bodnami podlokietników. Ksztalty policzków sa wyrózniajaco finezyjnie uksztaltowane, w taki sposób ze górne krawedzie policzków stanowia linie proste, które sa równolegle do górnej krawedzi siedziska. Górna krawedz siedziska jest oddalona od górnych linii policzka o wartosc stanowiaca okolo 20% szerokosci listwy podsiedziskowej. Górne linie proste policzków, przechodza w luki skierowane w dól, najpierw . o malym promieniu, a te w luki o nieco wiekszym promieniu. Konce tych wiekszych dolnych luków, lacza sie z bardzo krótkimi poziomymi liniami prostymi skierowanymi do siebie. Nastepnie konce krótkich poziomych linii prostych, przechodza w dolnych partiach policzków skosnie krzywoliniowo w dól, tworzac wyrózniajace wklesle wyoblenia, zblizone ksztaltem do polówek sinusoidy, majacej wysokosc wieksza lub najwyzej równa 15 % calkowitej wysokosci podzespolu siedziska. Wymienione wklesle wyoblenia w dolnej partii przechodza w dolne poziome linie proste laczace sie z dolna linia siedziska. Policzki maja wyrózniajaca dlugosc prawie o 50% wieksza od grubosci siedziska. Listwa podsiedziskowa i bodna podlokietników otapicerowane sa pokryciowa tkanina meblowa o barwie skontrastowanej z siedziskiem. Podlokietniki maja wyrózniajaca szerokosc wieksza lub najwyzej równa okolo 130 % calkowitej wysokosci podzespolu siedziska.Istotnym jest, ze partie boczne podlokietników, majacych w przekroju poprzecznym zarys polowy kardioidy o zaokraglonych zakonczeniach, sa prostopadle do tylnej pionowa powierzchni wahliwego oparcia. Istotnym jest, ze pod podzespolem siedziska, znajduje sie pojemnik na posciel, którego boki maja barwe i fakture powierzchni naturalnego drewna, a dlugosc pojemnika jest wieksza od czynnej dlugosci samego siedziska, liczonej od wglebionych lukowo krawedzi, stanowiacych poczatki obydwu wyoblonych integralnych podlokietników. Linia przejscia kazdego z wyoblonych integralnych podlokietników w plaska partie siedziska, jest wyraznie zaakcentowana przez jej wglebienie lukowe na glebokosc wieksza lub najwyzej równa 8 % calkowitej wysokosci podzespolu siedziska. Istotnym jest, ze w dolnej przedniej czesci kanapy do listwy podsiedziskowej, przymocowana jest w bezposredniej bliskosci jej dolnej krawedzi, dluga metalowa prosta ksztaltka okraglo przekrojowa, pokryta wyrózniajaco blyszczaca warstwa chromu, z lukowo wygietymi o bardzo duzym promieniu ku dolowi koncami, pelniacymi funkcje nózek, zaopatrzonych w plaskie cienkie metalowe, chromowane stopki. Zewnetrzne krawedzie tak uksztaltowanych stopek rurowych nózek podzespolu siedziska sa tak w wyrózniajacy sposób rozstawione, ze znajduja sie w okolo polowie dlugosci kazdego z wyoblonych integralnych podlokietników. Istotnym jest, ze calosc kanapy jest utrzymana w dwu wzajemnie skorelowanych barwach i fakturze powierzchni pokrycia tapicerskiego. Istotnym jest, ze górna krawedz oparcia kanapy w stanie zlozonym do siedzenia, przebiega na wysokosci równej w przyblizeniu 2/3 wysokosci kazdej z poduszek.fig. 1 fig. 2 fig. 3 fig. 4 fig. 5 PL